To jest tylko wersja do druku, aby zobaczyć pełną wersję tematu, kliknij TUTAJ
Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

Księgi - AUTOR KSIĘGI HIOBA

George - 2018-05-31, 17:45
Temat postu: EZAW - pradziadek Hioba
EMET napisał/a:
EMET:
Wyłącznie merytorycznie ---

W Rodzaju [Bereszith; Genesis] 25:24-26 czytamy: „24 Z czasem dopełniły się jej [czyli: ‘Rebeki’; por. ww. 20, 21] dni, by urodziła, i oto były w jej łonie bliźnięta [por. ww. 22, 23]. „25 I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana; toteż nazwano go imieniem Ezaw. 26 Potem zaś wyszedł jego brat i ręką trzymał się pięty Ezawa; nazwano go więc imieniem Jakub. A Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy ona ich urodziła.” -- oddanie w ‘PNŚ’.
w. 25: „I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana; toteż nazwano go imieniem Ezaw.”.
Analitycznie, mamy: „I wyszedł pierwszy” - hebr.: < văjjēcē` hārĭ`šôn > /= < văjjēcē` hārĭ`szôn >/, gdzie we frazie < hārĭ`šôn >, mamy rodzajnik < > oraz < rĭ`šôn > /= < rĭ`šôn >/ = „pierwszy”.
Dalej, mamy: „cały czerwony jak urzędowa szata włosiana” - hebr.: אַדְמוֹנִ֔י כֻּלּ֖וֹ כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר -- < `ădhmônî kŭlô kᵊ`ăddĕrĕth ŝē´ār >, gdzie < `ădhmônî kŭlô > = „czerwony cały” [rdz. < `ădhmônî > = „czerwony; rudy; rumiany; lisowaty”, jak to mamy obj. jak w różnych ‘Słownikach’]; < kŭlô >, od rdz.: < kōl > = m.in.: „całość; wszystko; wszelki; cały; razem” [‘Briks, str. 163]; < kᵊ`ăddĕrĕth ŝē´ār >, gdzie < kᵊ > = m.in: „jak...; tak jak...; jakby; taki sam, jak...; podobny” [‘Briks’, str. 159]; < `ăddĕrĕth > = „płaszcz”/jedno ze znaczeń/; < ŝē´ār > [rdzenny!] = „m włos; owłosienie; coll włosy; kudły. [‘Briks’, str. 344, 1. hasło od góry]; objaśn.: m = masculinum; coll = znaczenie kolektywne. Na bazie rdz. hebr. < `ăddĕrĕth >, mamy ponadto takie oto miejsca w ‘BH’: Joz 7:21, 24; 1Król 19:13, 19; 2Król 2:8, 13, 14; Ezech 17:8; Jon 3:6; Zach 11:3; 13:4. Na bazie rdzennego < ŝē´ār >, mamy 40 miejsc w tekście ‘BH’ [które tutaj nie wyszczególnię]. W identycznym [jak w Gen 25:25] zapisie, mamy m.in. w: 2Król 1:8; Zach 13:4; Ps 68:22/21/ [vide].

Analitycznie odn. w. 26 [we fragmentach] --
„i ręką trzymał się pięty Ezawa”, po hebr.: וְיָד֤וֹ אֹחֶ֙זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו -- < vᵊjādhô `ōḥĕzĕth bă´ªqēbh ´ēŝāv > /= < vᵊjādhô `ōchĕzĕth bă´ªqēw ´ēŝāv >/. Szczegółowo, mamy w kolejności: < vᵊjādhô > = „i ręką” [gdzie rdz. < jādh > = „ręka”]. Hebr. < `ōchĕzĕth >, od rdzennej formy < `āchăz >, na bazie rdzenia < ` ḥ z > /= < ` ch z >/ = m.in.: „chwycić; trzymać; złapać; przymocować” [‘Briks’, str. 27]. Hebr. < bă´ªqēbh >, gdzie: < > = przyimek /np. „za”/, < ´ªqēbh > /= < ´ªqēw >/ od formy rdzennej - < ´āqēbh > /= < ´āqēw >/ = m.in. „pięta”. Zapis imienia „Ezaw”, jak dostrzec można, to עֵשָׂו -- < ´ēŝāv >, czyli przez litery a[jin] oraz s[in] nie przez s[ameach]. s[in] = ŝ; s[amech] = s. Notacja a[jin] – ´, natomiast a[lef] – `. Powtórzę objaśnienie odnośnie formy < ŝē´ār > [też przez s[in]!] --
< ŝē´ār > [rdzenny!] = „m włos; owłosienie; coll włosy; kudły..” [j.w.].

Kolejna rozptrywana partia w. 26. -- „nazwano go więc imieniem Jakub.”, w zapisie po hebrajsku -- וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יַעֲקֹ֑ב -- < văjjĭqrā` šᵊmô jă´ªqōbh > /= < văjjĭqrā` szᵊmô jă´ªqōw >/. Mamy więc - w oparciu o zapis hebr. - notację imienia „Jakub” per „Jaakow” [z formy „Jaaqobh”]. < ´āqēbh > /= < ´āqēw >/ -- przypomnę -- to m.in. „pięta”. Jak to ma miejsce nie tylko w tym przypadku, dopiero zapis hebrajski - wraz z kontekstem bezpośrednim [bliskim lub otaczającym] - pozwala nam dostrzec niuans co do nadanego/nadawanego imienia. Takoż w przypadku /przykładowo/ imion: „Izaak”, „Jezus” [Jehoszua – vide hebr. wersje transl. Mat 1:21] i wielu innych. Dopiero wgląd w zapis hebrajski pozwala dostrzec niekiedy tzw. ‘grę słów’. Objaśnianie imion własnych - etymologicznie - odbywa się fachowo, gdy bazujemy na wyjściowym oryginalnym [w jakimś języku] zapisie [tutaj: hebrajskim z ‘BH’].

Stephanos, ps. EMET



Dzięki EMET za objaśnienie oryginalnego tekstu.

Czyli że według oryginalnego hebrajskiego tekstu (z referencją do Psalmu 68:22), EZAW urodził się dzieckiem RUMIANYM, z włosami na głowie, a reszta to nienawistne interpretacje żydowskich pisarzy, próbujących ośmieszyć Ezawa.

Normalny człowiek o nowo narodzonym dziecku POPROSTU tak by ten tekst o Ezawie przetłumaczył -

"I urodził się pierwszy, rumiany, z włosami na główce, i nazwano go imieniem EZAW"


O Ezawie pisaliśmy więcej w temacie EZAW / EDOM / ISA
http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.php?t=11292

Jachu - 2018-05-31, 18:25

http://www.nastrazy.pl/archiwum/1991_6_07.htm

Ezaw znaczy rudy.

booris - 2018-05-31, 18:37

Jachu napisał/a:
http://www.nastrazy.pl/archiwum/1991_6_07.htm

Ezaw znaczy rudy.

Czy na pewno?
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ezaw

Henryk - 2018-05-31, 19:23

booris napisał/a:
Ezaw znaczy rudy.

Czy na pewno?[/quote]
Z całą pewnością!
Rdz 25:25 bg "I wyszedł pierwszy syn lisowaty, i wszystek jako szata kosmaty; i nazwali imię jego Ezaw."
Rdz 25:25 bt5 "I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw."
Rdz 25:25 eib "Pierwszy wyszedł cały rudy, włochaty niczym płaszcz — i nadano mu imię Ezaw."

George - 2018-05-31, 19:28

Jachu napisał/a:
http://www.nastrazy.pl/archiwum/1991_6_07.htm

Ezaw znaczy rudy.


EZAW jest też znany jako EDOM, a EDOM to CZERWONY - od różowego. :)

EZAW to drugi - nowy ADAM (Adam = Czerwony)

Od państwa EDOMU pochodzi nazwa morza przyległego do tego historycznego państwa - MORZE CZERWONE / MORZE EDOMU.

W czasach Chrystusa państwo EDOMU było nazywane po grecku IDUMEA, i jego stolicą było miasto Patryjarchów - HEBRON. Inne miasta Edomu / Idumei to: Marisa, Dora, Gaza / Minoa, Engedi, Masada ...

George - 2018-05-31, 19:40
Temat postu: EZAW - EDOM
Ponieważ EDOMICI / potomkowie EZAWA, są znienawidzeni przez Żydów i żydowsko-chrześcijański kler, na internecie znajdziecie dziesiątki tysięcy kłamstw oczerniających EZAWA i jego naród - EDOMITÓW.

'Przeskoczmy' na chwilę DWA TYSIĄCE lat od narodzin EZAWA, aby zobaczyć jak państwo EZWA / EDOMA, zwane w tych czasach po grecku IDUMEA, wyglądało za czasów CHRYSTUSA.



Na początku naszej ery - ERY CHRYSTUSOWEJ, EDOMICI - potomkowie EZAWA / EDOMA, byli nazywani IDUMEJCZYKAMI, a ich państwo nazwane było IDUMEA.

Państwo Idumejczyków - IDUMEA, położone było na południe od Jerozolimy, pomiędzy Morzem Martwym i Morzem Śródziemnym. Obejmowało ono tereny Wyżyny Judzkiej / antycznego Seiru, Negewu i niziny Śródziemnomorskiej.
Według pism Józefa Flawiusza, granice WIELKIEJ IDUMEI sięgały aż do GALILEI, prowincji rzymskiej gdzie wychował się CHRYSTUS.

STOLICĄ IDUMEI było miasto HEBRON, w którym mieszkała rodzina Marii - matki Chrystusa, i było to też miasto gdzie narodził się Jan Chrzciciel.

Antyczną stolicą państwa EDOMU / IDUMEI, z czasów EZAWA, było miasto SEIR, położone na północ od HEBRONU - pomiędzy Jerozolimą a Hebronem. Do dziś znajduje się tam mauzoleum / grób EZAWA.

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Sa%27ir

Inne znane miasta IDUMEI to Masada, Engedi, Marrisa, Dora, Gerar, Orda, Berszeba, czy portowe miasta Morza Śródziemnego - Azotus, Jamnia.

Poniżej mapki z 'religijnie poprawnie' okrojonymi granicami IDUMEI; okrojone, ponieważ wiemy że twierdze i miasta jak Masada, Herodium czy Engedi, należały w czasach Chrystusa do IDUMEI / Edomu, a nie do żydowskiej JUDEI.







http://1.bp.blogspot.com/...1600/Idumea.jpg

http://store.carta-jerusa...mea-112-bce.jpg

https://www.lds.org/bc/co...188/p-041-2.gif




http://bibleatlas.org/region/idumea.jpg


IDUMEJCZYCY / EDOMICI wyznawali Boga Abrahama. Idumejczycy za czasów Chrystusa nazywani byli ESSEŃCZYKAMI - od Ezawa (Essaoi), a ich religią byłą NAZARA /'PRAWDA, dlatego nazywani byli oni też NAZAREJCZYKAMI. 'Poznacie Prawdę a Prawda was wyzwoli' nauczał Chrystus.

O Esseńczykach sporo dziś wiemy, ponieważ pisało o nich kilku antycznych historyków, a w latach czterdziestych odkryto wiele ESSEŃSKICH manuskryptów, zwanych dziś 'Zwojami z nad Morza Martwego'.


W internecie jest dziś odrobina - ziarno prawdy, o historii EZAWA i jego narodzie / państwie EDOMU / IDUMEI, i osobiście wierzę że to ziarno prawdy wyda owoc, i że ta PRAWDA zwycięży.

Jak już na początku tego tematu pisałem, Biblijna historia EDOMU (archeologiczna jest o wiele ciekawsza) rozpoczyna się z narodzeniem się dwóch synów IZAAKA, obiecanego przez Boga syna ABRAHAMA.

W Księdze Rodzaju 25:19-28 czytamy:

Cytat:

Narodziny Ezawa i Jakuba

"19 Oto dzieje potomków Izaaka, syna Abrahama.
Abraham był ojcem Izaaka.

20 Izaak miał czterdzieści lat, gdy wziął sobie za żonę Rebekę, córkę Betuela, Aramejczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana Aramejczyka.

21 Izaak modlił się do Pana za swą żonę, gdyż była ona niepłodna. Pan wysłuchał go, i Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna.

22 A gdy walczyły z sobą dzieci w jej łonie, pomyślała:
«Jeśli tak bywa, to czemu mnie się to przytrafia?»

Poszła więc zapytać o to Pana,

23 a Pan jej powiedział:

«Dwa narody są w twym łonie,
dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności;
jeden będzie silniejszy od drugiego,
starszy będzie służył młodszemu».


24 Kiedy nadszedł czas porodu, okazało się, że w łonie jej były bliźnięta.

25 I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw.

_____________
[Ezaw to Patriarcha Minejczyków, Greków, Rzymian, Nazarejczyków - jak Chrystus, i Esseńczyków - autorów manuskryptów znalezionych nad Morzem Martwym].

[....] - info w kwadratowych nawiasach to moje dodatki / objaśnienia.]
_____________

26 Zaraz potem ukazał się brat jego, trzymający Ezawa za piętę; dano mu przeto imię Jakub.

[Jakub to Patriarcha Izraelitów; Żydzi to potomkowie Judasza, czwartego syna Jakuba]

- Izaak miał lat sześćdziesiąt, gdy mu się oni urodzili.

27 A gdy chłopcy urośli, Ezaw stał się zręcznym myśliwym, żyjącym w polu.
Jakub zaś był człowiekiem spokojnym, mieszkającym w namiocie.

28 Izaak miłował Ezawa, bo ten przyrządzał mu ulubione potrawy z upolowanej zwierzyny;
Rebeka natomiast kochała Jakuba.


Jak czytamy w dalszej części tego rozdziału (Księga Rodzaju 25: 28-30), o czym pisałem już w zakończeniu pierwszej strony tematu EZAW,

http://biblia.webd.pl/for...der=asc&start=0

i według tego co czytamy w Księdze Jaszera w narracji żydowskiej, Ezaw po śmiertelnej walce z bezbożnym królem Nimrodem i jego obstawą, kiedy już powrócił do swego domu w HEBRONIE, był WYCIEŃCZONY, a nie 'znużony' pracą w polu czy polowaniem, jak nam to sugerują obecne Biblie.

Pokonując Nimroda - władcę Mezopotamii, Ezaw uwolnił świat od skorumpowanych rządów dynastii Nimrodów, i mógł być faktycznie bliski śmierci z wycieńczenia, gdy poprosił swego brata Jakuba o posiłek.

Przeczytajmy co obecne Biblie piszą dalej o losach Ezawa i Jakuba

Księga Rodzaju 25
Cytat:


Ezaw sprzedaje Jakubowi swe pierworodztwo

„29 Gdy pewnego razu Jakub gotował jakąś potrawę, nadszedł z pola Ezaw bardzo znużony

30 i rzekł do Jakuba: Daj mi choć trochę tej czerwonej potrawy, jestem bowiem znużony Dlatego nazwano go Edom.

31 Jakub odpowiedział: «Odstąp mi najprzód twój przywilej pierworodztwa!»

32 Rzekł Ezaw: «Skoro niemal umieram z głodu cóż mi po pierworodztwie?»

33 Na to Jakub: «Zaraz mi przysięgnij!»
Ezaw mu przysiągł i tak odstąpił swe pierworodztwo Jakubowi.

34 Wtedy Jakub podał Ezawowi chleb i gotowaną soczewicę. Ezaw najadł się i napił, a potem wstał i oddalił się. Tak to Ezaw zlekceważył przywilej pierworodztwa.

http://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=25


Jeszcze raz musimy zauważyć że użyty w tym przypadku wyraz ”znużony", to typowe polsko-żydowski przekręt - tłumaczenie które wogóle tu nie pasuje w tym miejscu jak dalszy tekst na to wskazuje - nikt nie umiera ze znużenia. Nie znalazłem takiego wyrazu ”znużony” w żadnym innym tłumaczeniu Biblii; inna księga, Ksiega Jaszera, pisze że Ezaw padł przed Jakubem wycieńczony po właśnie przebytej walce z okrótnym królem Nimrodem i jego ludźmi].


Jeśli chodzi o PIERWORODZTWO, które EZAW odstąpił swojemu bratu JAKUBOWI za miskę soczewicy, to był to TYLKO JEDEN z przywilejów PIERWORODNEGO SYNA, było to TYLKO 2/3 MATERIALNEGO MAJĄTKU po ZMARŁYM ojcu, o którą to część chciwy Jakub był tak zazdrosny że odmówił umierającemu z wycieńczenia bratu miski zupy.

DRUGIM przywilejem PIERWORODNEGO SYNA było BŁOGOSŁAWIEŃSTWO, na którym jak czytamy w Księdze Rodzaju 27, EZAWOWI bardzo zależało, i które, wbrew sfałszowanej opini Żydów i żydowsko-chrześcijańskiego kleru, Ezaw w rzeczywistości otrzymał.

Zauważmy też, jak czytamy o tym w Biblii Gdańskiej, że Ezaw był nie tylko zręcznym myśliwym, ale także rolnikiem ciężko pracującym i zaopatrującym dom IZAAKA w żywność, w przeciwieństwie do JAKUBA późniejszego IZRAELA, który 'zbijał bąki' siedząc w namiotach.
Cytat:

"27 A gdy urosły one dzieci, Ezaw był mężem w myślistwie biegłym i rolnikiem, a Jakób był mąż prosty mieszkający w namieciech."

http://gdanska.bibliaswie...dzaju?offset=20


O dwóch PRAWACH PIERWORODNEGO SYNA:

- PIERWORÓDZTWIE, i o

- BŁOGOSŁAWIEŃSTWIE


napiszę wkrótce.

EMET - 2018-06-01, 15:05

booris napisał/a:
Jachu napisał/a:
http://www.nastrazy.pl/archiwum/1991_6_07.htm

Ezaw znaczy rudy.

Czy na pewno?
https://pl.wikipedia.org/wiki/Ezaw


EMET:
Kwestię tę [m.in. - tę] omawiałem w swoim niedawnym post --
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#434561

Jak pisałem: wystarczy wgląd w te wersety [nie tylko dotyczące 'Ezawa' i 'Jakuba' - nazwy przyjęte], w których mamy 'inicjacyjnie' nadawanie imienia - istotne okoliczności temu towarzyszące -- żeby posiąść rozeznanie; zwłaszcza, gdy nadto mamy przed sobą zapis w języku oryginału [w tym przypadku hebrajski biblijny], żeby sprawa stawała się mocnym rozjaśnieniem. ;-)

W tym moim post --> zapodałem zarówno, co się tyczy określenia na "czerwony", jak i odn. określenia na " owłosienie; kudły; 'włochatość' " itp.
Wspomniałem też o tzw. 'grze słów', co powinno być nieobce.
Szerzej gramatycznie odn. formy "Ezaw" --> pisałem w post --
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#363003

Pisałem, iż werset wg Mateusza 1:21, którego wydźwięk pełny zwłaszcza odn. imienia "Jezus", jak i formuły: "on bowiem wybawi" -- dopiero w zapisie hebrajskim [np. poprzez hebrajskie wersje translacyjne] w całej pełni się to jawi; o czym zresztą pisywałem już na Forum. Zapis grecki nic a nic nam sprawy nie przybliża - w tym to względzie! Jak odszukam ten post, to link/a/ zapodam... :->

Stephanos, ps. EMET

Jachu - 2018-06-01, 15:57

Ad George.

Pokaż mi w życiorysach Jezusa,że jest tam wymieniony Ezaw jako jeden z protoplastów. :xhehe:

Łuk. 1:26-33
26. A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret,
27. Do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria.
28. I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami.
29. Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie.
30. I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
31. I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna, i nadasz mu imię Jezus.
32. Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida.

33. I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.
(BW)

George - 2018-06-01, 16:12
Temat postu: Ezaw to Ojciec Jezusa
Jachu napisał/a:
Ad George.

Pokaż mi w życiorysach Jezusa,że jest tam wymieniony Ezaw jako jeden z protoplastów. :xhehe:

Łuk. 1:26-33
26. A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret,
27. Do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria.
28. I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami.
29. Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie.
30. I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
31. I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna, i nadasz mu imię Jezus.
32. Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida.

33. I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.
(BW)



Ciekawa jest opinia niektórych Żydów na temat Chrystusa i na temat Ezawa - pierworodnego i umiłowanego syna Izaaka (Księga Rodzaju 25).

Spójrzmy wpierw na opinię Żyda, Izaaka Abranela

Don Isaac Abravanel, był jednym z największych żydowskich polityków którzy odegrali poważną rolę w historii Europy. Był on nie tylko lojalnym ortodoksyjnym Żydem, ale równierz naukowcem, komentatorem Biblijnym i filozofem.
Był on ostatnim z długiej lini wielkich Żydwskich liderów i bochaterów Hiszpańskiego Złotego Wieku.

Abravanel podsumowując żydowski punkt widzenia o Ezawie / Edomie powiedział:

"Żydowscy mędrcy uznali tradycję że dusza Ezawa odrodziła się jako dusza Jezusa Chrześcijanina... I dlatego został On nazwany Yeshua, co jest anogramem (po aramejsku) Ezawa, i dlatego ci którzy naśladują jego religię i jego wiarę, i czczą go powinni być poprawnie nazwani dziećmi Edomu, ponieważ Jezus jest Ezawem a Ezaw to Edom".
__________________

{"Abravanel summarized the Jewish view of Edom and added:

“The true sages accepted as tradition that the soul of Esau was reborn as the soul of Jesus the Christian…and that is why he is called Yeshua, which is an anagram [in Hebrew] of Esau, and that is why any who follow his religion and his faith and worship him should properly be called children of Edom, since Jesus is Esau and Esau is Edom. "}
__________________

Na dodatek, w książce - Legendy Patriarchów i Proroków ...
napisanej przez Sabine Baring-Goud, czytamy:

Ezaw i Jakub
strona 248

"Kabaliści mówią że dusza Ezawa, którego Arabowie nazywają Ais, przeszła do ciała Jezusa Chrystusa poprzez metapsychozę, i że Ezaw i Jezus są jednym."
_____________________

{Legends of the Patriarchs and Prophets and other Old Testament…
By Sabine Baring-Gould

Esau and Jacob
Page 248

“The Cabalists say that the soul of Esau, whom the Arabs call Ais, passed into the body of Jesus Christ by metempsychosis, and that Jesus and Esau are one.”}
_____________

Z ciekawości spytałem kiedyś Żydowskiego Rabina, urodzonego w Jerozolimie i biegłego w Kaballi - "czy to prawda że dusza Ezawa wstąpiła w Chrystusa?" - odpowiedział mi on - "tak to prawda"!!!


Czyli że

BÓG OJCIEC to EZAW,

SYN BOŻY to JEZUS

a DUCH ŚWIĘTY to BÓG NAJWYŻSZY



I mamy właściwie określoną TRÓJCĘ ŚWIĘTĄ.

Zawsze zastanawiałem się dlaczego grzech przeciwko Duchowi Świętemu jest największym grzechem.

"Wielu będzie przebiegać tam i z powrotem i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy” :)
-- Daniela 12:4b.

Jachu - 2018-06-01, 19:28

Hebr. 12:14-17
14. Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana,
15. Bacząc, żeby nikt nie pozostał z dala od łaski Bożej, żeby jakiś gorzki korzeń, rosnący w górę, nie wyrządził szkody i żeby przezeń nie pokalało się wielu,
16. Żeby nikt nie był rozpustny lub lekkomyślny jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał pierworodztwo swoje.
17. A wiecie, że potem, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie uzyskał bowiem zmiany swego położenia, chociaż o nią ze łzami zabiegał
.

(BW)

George - 2018-06-01, 21:24
Temat postu: Oskarżyciel - Faryzeusz Paweł
Jachu napisał/a:
Hebr. 12:14-17
14. Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana,
15. Bacząc, żeby nikt nie pozostał z dala od łaski Bożej, żeby jakiś gorzki korzeń, rosnący w górę, nie wyrządził szkody i żeby przezeń nie pokalało się wielu,
16. Żeby nikt nie był rozpustny lub lekkomyślny jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał pierworodztwo swoje.
17. A wiecie, że potem, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie uzyskał bowiem zmiany swego położenia, chociaż o nią ze łzami zabiegał
.

(BW)


I kto to napisał jak nie fałszywy, samozwańczy 'apostoł' - FARYZEUSZ PAWEŁ? WILK w owczej skórze

W AD 67, DOPIERO trzy lata po pożarze Rzymu i ukrzyżowaniu Biskupa Rzymu - Apostoła Św. Piotra, Cesarz Neron kiedy zorientował się w co go Żydzi wpuścili, kazał sprowadzić Faryzeusza Pawła z Efezu do Rzymu i ściąć.


Cesarz Neron w roku 67, dopiero po trzech latach od ukrzyżowaniu Apostoła Piotra, kazał ściąć Faryzeusza Pawła.









Koniec jego był taki jak jego uczynki, ale zanim to się stało, zdążył on mianować swoich pupili Biskupami swojego żydo-chrześcijańskiego Kościoła w Rzymie, Efezie, Patrze, Aleksandrii, Antioch.


” (13) Ci fałszywi apostołowie działają podstępnie i udają apostołów Chrystusa.

(14) I nic dziwnego, ponieważ szatan {ich Ojciec} również udaje anioła światłości.

(15) Nie ma w tym nic wielkiego, że jego słudzy w podobny sposób udają sługi sprawiedliwości.

Koniec ich będzie taki, jak ich uczynki".


B.Pozn. NT. 2Kor.11:10-15

EMET - 2018-06-01, 22:23

EMET:
Zanim napiszę coś 'do rzeczy', to najpierw przeproszę za lapsus taki, iż powinienem napisać "Edom", nie, zaś, jak to i w moim post: "Ezaw"; poprzez zdanie: Szerzej gramatycznie odn. formy "Ezaw" --> pisałem w post -- [...]
vide: http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#434602

W nawiązaniu do mojej ‘informacji’ - odn. Mat 1:21 - poczynionej w post --
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#434602 ,
zamiast szukania post/u/ niegdysiejszego, po prostu zredaguję teraz...

Najpierw tekst w tłumaczeniu na język polski: „21 Urodzi ona syna, a ty masz go nazwać imieniem Jezus, on bowiem wybawi swój lud od ich grzechów”.” [oddanie w ‘PNŚ’].
Tekst grecki: τέξεται δὲ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Trans.: < teksetai de huion, kai kaleseis to onoma autou Iēsoun· autos gar sōsei ton laon autou apo tōn hamartiōn autōn. >. Jakąż mamy relację w greckim zapisie pomiędzy Iēsoun a sōsei...? Żadną dla uzyskania - choćby - tzw. 'gry słów'; inaczej, niż w zapisie hebrajskim [co nie dziwi; to nie sytuacja tego typu, co ta z Mat 16:18 ;-) ]...
Teraz, jak to wygląda w zapisie hebrajskiej wersji translacyjnej
‘DHNT’ →
וְהִיא יֹלֶדֶת בֵּן וְקָרָאתָ אֶת־שְׁמוֹ יֵשׁוּעַ כִּי הוּא יוֹשִׁיעַ אֶת־עַמּוֹ מֵחַטֹּאתֵיהֶם׃
trans.: < vᵊhî` jōlĕdhĕth bēn vᵊqārā`thā `ĕth-šᵊmô jēšûă´ kî hû` jôšîă´ `ĕth-´ămmô mēḥăṭṭō`thêhĕm > /= < vᵊhî` jōlĕdhĕth bēn vᵊqārā`thā `ĕth-szᵊmô jēszûă´ kî hû` jôszîă´ `ĕth-´ămmô mēchăṭṭō`thêhĕm >. Literalnie, mamy: „I_[ew.: a]_ona urodzi syna i_nazwie imię_jego [ew.: jego_imię] „Jeszua”, gdyż on wybawi [ew. on zbawi/wyzwoli/; hebr.: < hû` jôszîă´ >] *_lud_swój [hebr.: < `ĕth-´ămmô >] od_grzechów_ich [ew.: „od_ich_grzechów”; hebr.: < mēchăṭṭō`thêhĕm >]; rdzeń < ch ṭ ` > - leksykalnie - ma związek z: ‘grzechem; grzesznym stanem; grzesznością’.
Zatem: w zapisie wersji hebrajskiej Mat 1:21 – ‘translacyjnej’ – mamy wyraźnie wykazane → coś, jakby swoista „gra słów”. Jeszcze raz zapodam istotny fragment: < vᵊqārā`thā `ĕth-szᵊmô jēszûă´ kî hû` jôszîă´ >.
Hebr. wersja transl. ‘S.G.HNT’ - jest praktycznie taka sama, jak ‘wersja’ już przywołana [czyli: ‘DHNT’].

Gwoli: wyrażenie hebrajskie < jôszîă´ > → mamy użyte - w tekście ‘Biblii Hebrajskiej’ - w: Izaj 45:20; Sof 3:17; Ps 34:19/18/; 69:36/35/; 72:4, 13. Można poczynić wgląd w owe teksty...
Z kolei, forma imienia perJeszua” -- jest użyta w tekście dwóch [‘2.’] Ksiąg ‘BH’, mianowicie: Ezdrasza [hebr.: Ezra] oraz Nehemiasza [hebr.: Nechemja]; łącznie w ‘19.’ wersetach [nie będę teraz zapodawał miejsc]

Stephanos, ps. EMET

George - 2019-12-04, 18:15
Temat postu: Ezaw - rumiany, kompletny np. z włosami na głowie
EMET napisał/a:
EMET:
Wyłącznie merytorycznie ---

W Rodzaju [Bereszith; Genesis] 25:24-26 czytamy: „24 Z czasem dopełniły się jej [czyli: ‘Rebeki’; por. ww. 20, 21] dni, by urodziła, i oto były w jej łonie bliźnięta [por. ww. 22, 23]. „25 I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana; toteż nazwano go imieniem Ezaw. 26 Potem zaś wyszedł jego brat i ręką trzymał się pięty Ezawa; nazwano go więc imieniem Jakub. A Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy ona ich urodziła.” -- oddanie w ‘PNŚ’.
w. 25: „I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana; toteż nazwano go imieniem Ezaw.”.
Analitycznie, mamy: „I wyszedł pierwszy” - hebr.: < văjjēcē` hārĭ`šôn > /= < văjjēcē` hārĭ`szôn >/, gdzie we frazie < hārĭ`šôn >, mamy rodzajnik < > oraz < rĭ`šôn > /= < rĭ`šôn >/ = „pierwszy”.
Dalej, mamy: „cały czerwony jak urzędowa szata włosiana” - hebr.: אַדְמוֹנִ֔י כֻּלּ֖וֹ כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר -- < `ădhmônî kŭlô kᵊ`ăddĕrĕth ŝē´ār >, gdzie < `ădhmônî kŭlô > = „czerwony cały” [rdz. < `ădhmônî > = „czerwony; rudy; rumiany; lisowaty”, jak to mamy obj. jak w różnych ‘Słownikach’]; < kŭlô >, od rdz.: < kōl > = m.in.: „całość; wszystko; wszelki; cały; razem” [‘Briks, str. 163]; < kᵊ`ăddĕrĕth ŝē´ār >, gdzie < kᵊ > = m.in: „jak...; tak jak...; jakby; taki sam, jak...; podobny” [‘Briks’, str. 159]; < `ăddĕrĕth > = „płaszcz”/jedno ze znaczeń/; < ŝē´ār > [rdzenny!] = „m włos; owłosienie; coll włosy; kudły. [‘Briks’, str. 344, 1. hasło od góry]; objaśn.: m = masculinum; coll = znaczenie kolektywne. Na bazie rdz. hebr. < `ăddĕrĕth >, mamy ponadto takie oto miejsca w ‘BH’: Joz 7:21, 24; 1Król 19:13, 19; 2Król 2:8, 13, 14; Ezech 17:8; Jon 3:6; Zach 11:3; 13:4. Na bazie rdzennego < ŝē´ār >, mamy 40 miejsc w tekście ‘BH’ [które tutaj nie wyszczególnię]. W identycznym [jak w Gen 25:25] zapisie, mamy m.in. w: 2Król 1:8; Zach 13:4; Ps 68:22/21/ [vide].

Analitycznie odn. w. 26 [we fragmentach] --
„i ręką trzymał się pięty Ezawa”, po hebr.: וְיָד֤וֹ אֹחֶ֙זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו -- < vᵊjādhô `ōḥĕzĕth bă´ªqēbh ´ēŝāv > /= < vᵊjādhô `ōchĕzĕth bă´ªqēw ´ēŝāv >/. Szczegółowo, mamy w kolejności: < vᵊjādhô > = „i ręką” [gdzie rdz. < jādh > = „ręka”]. Hebr. < `ōchĕzĕth >, od rdzennej formy < `āchăz >, na bazie rdzenia < ` ḥ z > /= < ` ch z >/ = m.in.: „chwycić; trzymać; złapać; przymocować” [‘Briks’, str. 27]. Hebr. < bă´ªqēbh >, gdzie: < > = przyimek /np. „za”/, < ´ªqēbh > /= < ´ªqēw >/ od formy rdzennej - < ´āqēbh > /= < ´āqēw >/ = m.in. „pięta”. Zapis imienia „Ezaw”, jak dostrzec można, to עֵשָׂו -- < ´ēŝāv >, czyli przez litery a[jin] oraz s[in] nie przez s[ameach]. s[in] = ŝ; s[amech] = s. Notacja a[jin] – ´, natomiast a[lef] – `. Powtórzę objaśnienie odnośnie formy < ŝē´ār > [też przez s[in]!] --
< ŝē´ār > [rdzenny!] = „m włos; owłosienie; coll włosy; kudły..” [j.w.].

Kolejna rozptrywana partia w. 26. -- „nazwano go więc imieniem Jakub.”, w zapisie po hebrajsku -- וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יַעֲקֹ֑ב -- < văjjĭqrā` šᵊmô jă´ªqōbh > /= < văjjĭqrā` szᵊmô jă´ªqōw >/. Mamy więc - w oparciu o zapis hebr. - notację imienia „Jakub” per „Jaakow” [z formy „Jaaqobh”]. < ´āqēbh > /= < ´āqēw >/ -- przypomnę -- to m.in. „pięta”. Jak to ma miejsce nie tylko w tym przypadku, dopiero zapis hebrajski - wraz z kontekstem bezpośrednim [bliskim lub otaczającym] - pozwala nam dostrzec niuans co do nadanego/nadawanego imienia. Takoż w przypadku /przykładowo/ imion: „Izaak”, „Jezus” [Jehoszua – vide hebr. wersje transl. Mat 1:21] i wielu innych. Dopiero wgląd w zapis hebrajski pozwala dostrzec niekiedy tzw. ‘grę słów’. Objaśnianie imion własnych - etymologicznie - odbywa się fachowo, gdy bazujemy na wyjściowym oryginalnym [w jakimś języku] zapisie [tutaj: hebrajskim z ‘BH’].

Stephanos, ps. EMET



Dzięki.

Sporo tego Stephanosie, czyli że Ezaw urodził się rumiany, może nawet trochę czerwony, będąc blokowany w czasie porodu przez Jakuba trzymającego go za piętę.
Urodził się on 'kompletny' z włosami na głowie, ale też możliwe że świadomy - zdolny do świadomej obserwacji otoczenia odrazu po porodzie. Znam takie przypadki.

Jeśli chodzi o Jakuba, to zapomniałeś tylko dodać że określenie 'trzymający za piętę' oznacza 'oszust', 'uzurpator'.

George - 2019-12-22, 05:57
Temat postu: Pierworodztwo vs Błogosławieństow
Wcześniej pisałem że napiszę tu o różnicy pomiędzy PIERWORODZTWEM / Majątkiem, a Błogosławieństwem, więc już to wklejam:



PIERWORÓDZTWO to MATERIALNY majątek - spadek po ojcu; nawet nie cały majątek ale jego 2/3, które należało się po śmierci ojca SYNOWI PIERWORODNEMU.

"PIERWORODZTWO" - Prawo do ziemskiego majątku / rzeczy materialnych, było tylko jednym z DWÓCH PRAW SYNA PIERWORODNEGO, drugim prawem syna pierworodnego było duchowe "BŁOGOSŁAWIEŃSTWO", na którym EZAWOWI tak bardzo zależało że gorzko zapłakał na samą myśl że mógłby je utracić.

Materialne "PIERWORODZTWO" które Jakub zażądał za miskę soczewicy od umierającego z wycieńczenia brata, NIE miało nic wspólnego z duchowym "BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM", o które tak bardzo zabiegał EZAW.


JAKUB tak bardzo zabiegał o materialny "CIELESNY" majątek ojca, że odmówił umierającemu z wykończenia bratu miski soczewicy, bratu który zaopatrywał w żywność dom Izaaka.

Kogo więc możemy określić symbolem "CIELESNOŚCI"???

Pazernego na MATERIALNY MAJĄTEK po ojcu Jakuba, czy zabiegającego o DUCHOWE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO Ezawa???


„Gdy Ezaw uslyszal slowa ojca swego, podniosl glosny i pelen goryczy krzyk i rzekl do ojca: Poblogoslaw takze mnie, ojcze moj. ...

A Ezaw rzekl do ojca swego: Czy tylko jedno blogoslawienstwo masz, ojcze? Poblogoslaw takze mnie, ojcze moj! I Ezaw zaczal glosno plakac.
[Gen 27;34-41 BW]

W tym wypadku Błogosławieństwo Ojcowskie NIE było jednoznaczne z BOŻYM BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM, które to BŁOGOSŁAWIEŃSTWO było kontynuacją przymierza zawartego pomiędzy Abrahamem i jego Bogiem - Bogiem Najwyższym. Ale w tym czasie nikt jeszcze o tym niewiedział, ponieważ nie było wcześniej jeszcze takich idiotów którzy by chcieli wykraść cokolwiek od WSZECHMOCNEGO i WSZECHWIDZĄCEGO BOGA.

Pierwszymi takimi "mądrymi" byli Jakub i jego matka Rebeka, a ciekawych jak to się skończyło zachęcam do zajrzenia do Biblii, gdzie jest to dokładnie opisane.


Rebeka, Izaak, Jakub i nawet Ezaw myśleli że jeśli ojciec udzielił błogosławieństwa swojemu synowi, to Bóg będzie mu błogosławił - jemu i jego potomkom.

Pomijając fakt że ślepy Izaak w swojej duszy duchowym błogosławieństwem błogosławił Ezawa, będąc pewien że to jego umiłowany klęczy przed nim, to prawdą jest że Izaak nie miał wpływu na to czy ten klęczący przed nim otrzyma BOŻE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO czy też nie, ponieważ to co DUCHOWE zawsze pochodzi od Boga, i tylko Bóg jest w mocy takiego Błogosławieństwa udzielić.

Co się jednak naprawdę wydarzyło w Księdze Rodzaju 27, jest największym SKAMEM w HISTORII LUDZKOŚCI.


Jakub, Izaak i Ezaw (oraz całe naiwne grono Żydów, Chrześcijan i Islamistów) uwierzyło w to że OSZUSTWO JAKUBA przeszło niezałważone przez BOGA NAJWYŻSZEGO, który jak wiemy z Biblii, nie tylko był obecny przy ceremoni Błogosławieństwa, ale również jest prawdziwym dawcą BŁOGOSŁAWIEŃSTWA - ponieważ BŁOGOSŁAWIEŃSTWO BOŻE jest czysto DUCHOWE, i żaden człowiek nie może zagwarantować drugiemu człowiekowi BŁOGOSŁAWIEŃSTWA.

Poniżej możemy przeczytać o tym że BÓG NAJWYŻSZY był obecny podczas tej ceremoni:

"(6) A Rebeka rzekła do Jakuba, syna swego, mówiąc:
Oto słyszałam ojca twego tak mówiącego do Ezawa, brata twego: (7) Przynieś mi zwierzynę i przyrządź mi smaczną potrawę,

abym jadł i abym cię pobłogosławił
PRZED OBLICZEM PANA, zanim umrę."

Więc nie ma wątpliwości że PAN był obecny przy tej ceremonii.


Mało tego, za próbę oszustwa w wyłudzeniu BŁOGOSŁAWIEŃSTWA groziła KLĄTWA, i Jakub dobrze o tym wiedział mówiąc do swojej matki:

"(11) Wtedy rzekł Jakub do Rebeki, matki swej: Przecież Ezaw, brat mój, jest owłosiony, ja zaś jestem gładki. (12) Ojciec może mnie dotknąć, a wtedy stanę się w jego oczach OSZUSTEM i ściągnę na siebie KLĄTWĘ, a nie BŁOGOSŁAWIEŃSTWO."

Wiemy z Biblii że oszustwo Jakuba szybko wyszło na jaw, i Jakub wkrótce został nawet nazwany OSZUSTEM:
Cytat:

"(34) Gdy to usłyszał Ezaw, rozgoryczony do głębi zawołał głośno do ojca: Ojcze, daj i mnie twoje błogosławieństwo!

(35) Lecz ojciec odpowiedział: Twój brat wkradł się podstępnie i zabrał już błogosławieństwo przeznaczone dla ciebie.

(36) Na to rzekł Ezaw: Czyż na darmo dano mu imię Jakub, to znaczy: OSZUST?

Podszedł mnie już dwa razy: pozbawił mnie prawa pierworodztwa, a teraz zabrał także błogosławieństwo, które było przeznaczone dla mnie. [/b]

Potem zapytał: Czy nie zachowałeś i dla mnie błogosławieństwa?

(37) Na to rzekł Izaak do Ezawa: Uczyniłem go już panem nad tobą, a wszyscy jego bracia mają mu służyć. Zapewniłem mu także obfitość ziarna i moszczu winnego. Cóż mogę jeszcze uczynić dla ciebie, mój synu?

(38) Odpowiedział Ezaw: Ojcze, czyżbyś miał tylko jedno błogosławieństwo? Pobłogosław także i mnie, ojcze! To powiedziawszy Ezaw wybuchnął głośnym płaczem.

(Ks. Rodzaju 27:1-46, Biblia Warszawsko-Praska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001


Powyżej jest dowód na to że nawet imię Jakub miało znaczenie - OSZUST, i że Jakub swoim czynem zasłużył sobie na klątwę która prześladowała go do końca życia.

W powyższym fragmencie jest równierz dowód na to

że PRAWO PIERWORODZCTWA i PRAWO DO BŁOGOSŁAWIEŃSTWA były od siebie niezależne,

i EZAW, oddając JAKUBOWI za miskę soczewicy PRAWO PIERWORODZCTWA (2/3 majątku które należało mu się po śmierci ojca jako SYNOWI PIERWORODNEMU), ani nawet myślał oddać Jakubowi BOŻE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO, które było kontynuacją BOŻEGO BŁOGOSŁAWIEŃSTWA jakie Bóg udzielił ABRAHAMOWI.


Ezaw był zrozpaczony ponieważ nie zdawał sobie sprawy z tego że BOŻE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO które mu się prawnie należało, i na którym mu tak bardzo zależało przypadło faktycznie jemu w udziale, ponieważ Bóg ktory był obecny podczas tej ceremoni, i który w rzeczywistości udziela błogosławieństwa, nie błogosławi oszustom, i nie jest głuchy na ludzką krywdę.

Jeśli mi nie wierzysz że Błogosławieństwo faktycznie dostało sie w spadku EZAWOWI a nie JAKUBOWI, to przeczytaj co powiedział Izaak, i prześledź losy Jakuba i Ezawa opisane w Księdze Rodzaju.

Poniżej tekst błogosławieństwa które Izaak wypowiedział wierząc że błogosławi on Ezawowi:
Cytat:

" (27) Tedy przystąpiwszy pocałował go, a skoro poczuł wonność szat jego, błogosławił mu, mówiąc: Oto wonność syna mego, jako wonność pola, któremu błogosławił Pan.

(28) Niechajżeć da Bóg z rosy niebieskiej, i z tłustości ziemskiej,

i obfitość zboża i wina.

(29) Niechaj ci służą ludzie,

a niech ci się kłaniają narodowie.

Bądź panem braci twojej,

a niech ci się kłaniają synowie matki twojej;

którzy by cię przeklinali, niech będą przeklętymi,

a którzy by cię błogosławili, niech będą błogosławionymi."


Pozdrawiam
George



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group