Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
O Marii, odpowiedź dla piotrandryszczak
Autor Wiadomość
Danijel 


Wyznanie: Adwentysta Dnia Siódmego
Wiek: 29
Dołączył: 05 Wrz 2016
Posty: 117
Wysłany: 2016-10-26, 12:01   O Marii, odpowiedź dla piotrandryszczak

Odpowiedź na artykuł: http://www.piotrandryszczak.pl/17.html
Kolorem brązowym oznaczona jest wypowiedź autora

Spis Treści:

1. Odpowiedzi
2. Pośredniczka
3. Współodkupicielka
4. Bezgrzeszna od narodzin
5. Wniebowzięta
6. Dziewica
7. Czcij Ojca i Matkę
8. Relacje Jezusa z rodziną


1. Odpowiedzi


1) "Tylko o Niej Biblia mówi, że jest błogosławiona przez wszystkie pokolenia (Łk 1:48). Słowa te wypowiada sama Matka Boża."

Odpowiedź: Trzeba zrozumieć co Biblia rozumie pod terminem błogosławieństwa aby poprawnie to przetłumaczyć. Co więc oznacza słowo `błogosławieństwo`w Biblii?

Terminy związane z Błogosławieństwem występują ponad 600 razy.¹ Oznaczają "«życzenie przychylności Boga, losu» «dobrodziejstwo, pomyślność, przychylność»"² zadowolenie, powodzenie i szczęśliwość. A także pochwałę, pragnienie, życzenie powodzenia lub bogactwa, poświęcenie osoby lub rzeczy do służby Bożej oraz dar.³ Osoba błogosławiona oznacza osobę której Bóg widocznie pomaga, ma duże potomstwo, ingeruje w jego życie, ktoś kto cokolwiek robi powodzi mu się. Co ważne nikomu nie należy się cześć ze względu na to że jest błogosławiony/szczęśliwy.

Większe błogosławieństwo od Maryi dostał Abraham. Maryja była tylko błogosławiona przez Boga jak my wszyscy. Abraham stał się błogosławieństwem i przekleństwem dla innych.:

"Sprawię, że dasz początek wielkiemu narodowi, a Ja będę ci błogosławił. Twoje imię będzie wielkie, a ty sam będziesz się cieszył moim błogosławieństwem. Będę błogosławił tym wszystkim, którzy będą błogosławić tobie, a przekleństwo moje spadnie na wszystkich, którzy tobie będą złorzeczyli. Ze względu na ciebie błogosławieństwa dostąpią wszystkie pokolenia (ludy BT) ziemi." [Rdz 12:2-3, BWP]

Czy to oznacza że mamy się modlić do Abrahama? Czy to znaczy że Żydzi się do niego Modlili? Odpowiedź na te pytania brzmi stanowczo. Nie!

Wypowiedź jednego z tłumaczy przekładu ekumenicznego: „Chodzi tu o to, czy greckie słowo „makariousin" występujące jeszcze w Jk 5, 11 - przekładać przez błogosławić, czy nazywać błogosławioną. Oba przekłady są możliwe i dopuszczalne. Po długich dyskusjach strona katolicko-prawosławna, acz nie bez oporów, zgodziła się na wersję: Odtąd błogosławioną będą mnie nazywać wszystkie pokolenia. Brzmienie to w niczym nie narusza nauki tych Kościołów”4

BT jako jedyna to tłumaczy „błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia” a wszystkie inne „odtąd błogosławioną / szczęśliwą zwać mnie będą wszystkie pokolenia.” Jakkolwiek byśmy to nie przetłumaczyli „błogosławić” nie oznacza czcić i się modlić a życzyć powodzenia i szczęśliwości.


2) "Jej błogosławi:

Bóg Ojciec - „pełna łaski Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami” (Łk 1:28).

Syn Boży - „Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je” (Łk 11:28); „a Matka Jego wszystkie słowa te zachowywała w sercu Swoim” (Łk 2:51 ks. Dąbr.).

Duch Św. - „Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: błogosławiona jesteś między niewiastami” (Łk 1:41n.)."

Oraz

3)
"Błogosławieństwa te są akceptowane tak przez pokornych ludzi (Łk 1:42), jak i przez aniołów (Łk 1:28)."

Oraz

6) "Ona przez Syna, jak i On, pełni są łaski Bożej (Łk 1:28, J 1:14); por. pkt 17.6."


Odpowiedź:

A.)
Maryja nie była jedyna Błogosławiona [Szczęśliwa] między kobietami:

Podobny zwrot pada w ST do innych kobiet:

"Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, Stwórca nieba i ziemi, który cię prowadził, abyś odcięła głowę naszych nieprzyjaciół" [Jdt 13:18, BT].

"Błogosławiona niech będzie ponad inne kobiety Jael, Żona Chebera, Kenity, Ponad inne kobiety w namiocie niech będzie błogosławiona." (Sdz.5:24)

I nie oznacza on że inne kobiety w namiotach mają jej oddać cześć. A to że ma się jej lepiej powodzić.


B.) Łk 11:28 udowadnia że Błogosławiony może być każdy a Łk 2:51 nie mówi że Maryja zachowywała prawo i przykazania. Kontekst mówi zupełnie o czymś inny. By to udowodnić są inne fragmenty:

"Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy [które powiedział w świątyni] w swym sercu." [BT, Łk 2:49-51]

Podobne sformułowanie jest w Łk 2:15-19 w tym samym sensie.


C.)
Pełna łaski:

Michael O`Carroll i inni mariolodzy przyznają, że zwrot `pełna łaski` (Łk 1:28) to niewłaściwe tłumaczenie, oparte na błędzie w łacińskiej Wulgacie.5

Innym podobnym przykładem błędu w Wulgacie którego reprerkusje widzimy do dziś, przez figury Niewiasty depczącej głowę węża to już poprawiony w BT Rodzaju 3:15, .

"kecharitomene", oznajczające „szczególnie umiłowana”, „najpiękniejsza” albo „najczcigodniejsza”6 nie powinno być tłumaczone jako gratia plena (pełna łaski) jak w przypadku Jezusa i Szczepana a gratiosa (obdarowana łaską)7

"Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską (kecharitōmenē), Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami." [Łk 1:28, UBG]

"A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca, pełne (plērēs) łaski (charitos) i i prawdy." [J 1:14 UBG]

To że Maryja została obdarzona Łaską potwierdza fragment:

"I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga." [Łk 1:30, BW]

Natomiast Jezus nas wszystkich obdarzył łaską Ef 1:5-8 i:

"A z jego pełni my wszyscy otrzymaliśmy i łaskę za łaskę. Prawo bowiem zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa." [J 1:16-17, UBG]


4) "Maryja jest jedyną wybranką Boga na zrodzenie Syna Bożego. Jej wybranie i ważność jej dzieła uznaje Elżbieta w słowach: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie” Łk 1:43."

Odpowiedź:
Zgadza się, spełniła proroctwo rodząc Jezusa. Jednak gdyby zabrakło któregoś z jej rodu, jej też by nie było, gdyby urodziła się poza rodem także, gdyby jej matka nie urodziła jej to też by jej nie było. A przede wszystkim gdyby nie było Abrahama i Davida oraz ich wierności jej by nie było.


5) "Jej błogosławieństwo tekst Łk 1:42 stawia w jednym rzędzie z błogosławieństwem Syna: „błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona”."

Odpowiedź: Błogosławieństwo nie jest nigdy powodem czci czy wyjątkowości .Oznacza ono życzenie powodzenia i szczęścia. Błogosławieństwo otrzymało miliony w Biblii, także narody.



7)
"Chrystus uczy, że „między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela” (Mt 11:11). Ponieważ sam był zrodzony z niewiasty (Ga 4:4), nie wlicza tym samym siebie, jak i Maryi, do tego pouczenia. Przez to wyróżnia Ją i siebie. Dz 1:14 uwydatniają Maryję spośród innych niewiast."

Odpowiedź:
Tekst nie wywyższa matki Jana tylko go. W drugiej części tekstu Jezus najprawdopodobniej w pierwszej kolejności mówi o sobie ale możliwe że innych uczniach,

"Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy rodzą się z kobiet, większy od Jana Chrzciciela. Ale ten, kto jest najmniejszy w królestwie niebieskim, jest większy niż on." [Mt 11:11, UBG]

Porównaj z Mk 10:45, Łk 9:48, 18:14, Mt 18:4, 20:28,


8)
"Maryja będąc Matką Chrystusa, jest też Matką Kościoła, z którym On się utożsamia, a który jest „Jego Ciałem” (Kol 1:24, 1Kor 12:27). Jest Ona Matką wierzących (J 19:26-27), jak Ewa matką żyjących (Rdz 3:20)."

oraz

9) "Chrystus przekazuje nas Jej poprzez przedstawiciela - Jana - w słowach: „Niewiasto oto syn Twój” (J 19:26); patrz pkt 17.11."

Odpowiedź:
Odnoszenie fragmentów mówiących o kościele do Marii jest absurdalne i nieuzasadnione Biblijnie. Fragmentów mówiących o kościele nie odnosi się nawet bezpośrednio do Jezusa ale do ludzi wierzących którzy tworzą jego ciało. Żaden z tekstów nawet nie próbuje sugerować że Maryja jest matką kościoła. Fragment:

"Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami." [1kor 12:27, BW]

Sugeruje że Maryja należy do Ciała Chrystusa jest Członkiem jego Kościoła którego On jest głową (Ef 5:22-23) i Arcy Kapłanem (Hbr 8:1).

J 19:26-27 Mówi tylko i wyłącznie, że Jan miał się nią zaopiekować. Tekst nie sugeruje że stała się Matką kościoła czy nawet świata a uczeń miał jej oddawać cześć. Jezus wiedział że dobrze zatroszczy się o Jego matkę przez resztę jej dni. Tak postąpiłby każdy miłujący syn, szczególnie że Maria była wówczas zapewne wdową, zaś wspomniani w Ewangeliach bracia i siostry Jezusa (Mt 13:55-56) za Jego życia „nie wierzyli w Niego” (J 7:1-5).

„Ojcowie Kościoła oraz wczesnochrześcijańscy pisarze nie interpretowali w ten sposób słów umierającego Jezusa. Rozwój idei o duchowym macierzyństwie Marii był powolnym procesem, który nie znalazł miejsca w świadomości Kościoła do czasów średniowiecza. We wcześniejszych wiekach ten biblijny tekst nie miał takiego odniesienia
.”8

Nie przekazał jej nawet apostołom i uczniom a jednemu Apostołowi. Jezus powiedział "Niewiasto oto syn Twój" do ucznia natomiast powiedział "Oto matka Twoja" by wykluczyć wszelkie błędne interpretacje. Nie padły słowa "Oto matka wasza".

"I nazwał Adam żonę swoją [i]Życie [/i](Ḥavvah-Ewa), gdyż ona była matką wszystkich żyjących." [Rdz 3:20]

Jak widać Ewa słusznie była nazwana `matką wszystkich żyjących` ponieważ była początkiem stworzenia. Osobą od której wszyscy bez wyjątku biologicznie się wywodzimy.


10) "Ją wskazuje nam, jako Matkę nowego stworzenia, w słowach: „oto Matka twoja” (J 19:27); por. pkt 8."

Odpowiedź:
Nie wskazuje jej jako matkę nowego Stworzenia tylko matkę Apostoła. Gdyby Apostoł Jan był jedynym członkiem kościoła na zawsze, można by, mocno naciągając ten tekst, tak interpretować. Ten fragment nie pozwala na inną interpretacje.


11) "To Ona, nam sługom Chrystusowym (1Kor 4:1), wskazuje swego Syna: „powiedziała do sług: zróbcie wszystko cokolwiek wam powie” J 2:5."

Odpowiedź w temacie `Pośrednictwo`


12)
"Ona wypełnia obok Syna wielką misję, za którą odbiera utrapienia: „a Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” Łk 2:35; por. J 19:25."

Odpowiedź:
Nikt nie podważa że Maryja cierpiała i była zdruzgotani śmiercią Mesjasza. Jednak nikt z nich tym nie dołożył się do ofiary i nie miał wpływu na obmycie grzechu. Apostołowie lub Maryja mogła umrzeć obok Jezusa na krzyżu jednak jej cierpienie jak i cierpienie żadnego z nas nie mogło by nic dodać do odpuszczeniu grzechów i dokonania jedynej oraz ostatecznej ofiary.



13) "Szczególne przywileje należą się Maryi pochodzącej z królewskiego rodu Dawida (Rz 1:3), będącej Matką Króla (Mt 2:2).

Odpowiedź: Nikomu nie należy się w Biblii cześć czy pośrednictwo w dziele Mesjasza ze względu na samą przynależność do rodu Wszystkie rozmowy jakie prowadziły Matki Królów nie mogą być automatycznie odnoszone do Maryii a tym bardziej na format i relacje w niebie. Tak samo wszystko co mówiła matka króla Salomona nie może być odnoszone do Matki króla Dawida ze względu na samą przynależność do rodu i bycie Matką Króla jak by chciał autor pokazując to niżej.


- Ona pełni zaszczytną rolę „w dniu Jego zaślubin, w dniu radości Jego serca” Pnp 3:11 (typ Maryi i typ Chrystusa).

Odpowiedź: Fragment mówi o Betszabie. Nie ma żadnej przesłanki by odnosić go do Maryii tylko dlatego że Betszaba była Matką króla Salomona. Tak samo nie odnosimy tego fragmentu do Matki króla Saula.


- Ona zasiada na tronie obok Syna: „A wtedy postawiono tron dla Matki Króla, aby zasiadła po Jego prawej ręce” 1Krl 2:19; por. Ap 3:21.

Odpowiedź:
"Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie." [BW, Ap 3:20-21] - Mówi że Jezus zasiadł po prawicy Ojca. I każdy bez wyjątku z nim zasiądzie. Nie ma nawet słowa o Marii.

Nie ma to nic wspólnego z 1krl 2:19 mówiącym o Batszebie który nawet jak odniesiemy do Maryii nie ma kompletnie żadnego sensu i podobieństwa. Nie jest to ani proroctwo, ani odniesienie ani fragment o podwójnym znaczeniu. Ap nie mówi że Maria zasiadła po prawicy Jezusa.


- "Jej życzenia spełnia Syn: „proś moja Matko, bo tobie nie będę odmawiał” 1Krl 2:20; por. J 2:1-5."

Odpowiedź Maria o nic nie prosi w J 2:1-5. 1Krl 2:20 odwołuje się do Betszeby. Jej prośba nie została spełniona i doprowadziła do śmierci Syna Dawida. Nie można tego odwołać do Marii czy matki króla Saula tylko dlatego że Betszeba Była Matką Salomona. Tym bardziej jak uwzględnimy kontekst niekorzystny dla Marii.


- "Ona odbiera chwałę i cierpienia wraz z Synem (Jr 13:18, Łk 2:34n., J 19:25)."


Odpowiedź: Autor nagminnie stosuje Midraszową interpretacje biblii. Nie można wszystkiego co się da odwoływać do Marii mimo iż dany fragment wprost i ewidentnie o niej nie mówi. Przypis do BT mówi o fragmencie Jr 13:18 - (Jechoniasz (Joakin, Koniasz) został uprowadzony z matką do Babilonu po trzymiesięcznym zaledwie panowaniu.) Inne komentarze do biblii też mówią że to o Nehuszy, Matce Joakina. Nikt nie zaprzecza że Maria cierpiała jednak nie miało to znaczenia dla ofiary i naszego zbawienia.


- "Ona, zgodnie z 2Krl 10:13, nazywana jest Królową Matką (por. Łk 1:43, 1Krl 15:13)."


Odpowiedź:
Kontekst a nawet przypis w Biblii Tysiąclecia mówi Królową Matką w 2Krl 10:13 nazwana jest okultystka, bałwochwalczyni, morderczyni i wyznawczyni obcych bóstw Izebel. Nie jest to proroctwo ani fragment o podwójnym znaczeniu.

Fragment:"A skądże mi to, że matka mojego Pana przyszła do mnie?" [BW, Łk 1:43]

Nie nazywa Marii królową. Ani nie tytułuje w żaden sposób.


14)
"To o Niej spośród niewiast przede wszystkim mówił Chrystus: „kto we Mnie wierzy będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od nich uczyni, bo Ja idę do Ojca” J 14:12."

Odpowiedź:
Słowa te wypowiedziano do uczniów, w całym rozdziale nie występuje żadna kobieta.

"Ufajcie mi, że jestem zjednoczony z Ojcem, a Ojciec zjednoczony ze mną. Jeśli jednak nie możecie, to ufajcie ze względu na same dzieła. Tak jest! Mówię wam, że kto pokłada ufność we mnie [nie w Marii], będzie również czynił dzieła, które ja czynię! Mało tego, będzie czynił większe, bo ja idę do Ojca." [J 14:11-12, Przekład Davida H. Sterna]

Jak widać sam fragment mówi że do wszystkiego potrzebny nam jest Jezus. Nawet nie sugeruje że pomóc może nam Maria.


16)
"W Biblii do Maryi zastosowano te same słowa co do Chrystusa: „uniżenie” i „służebnica” (Łk 1:48); por. „uniżył” (Flp 2:8) i „sługa” (Flp 2:7)."

Odpowiedź:
Słowa to użyte są do wielu ludzi w Biblii. Co więcej każdy Wierzący powinien taki być i żaden ze względu na to nie powinien niczego oczekiwać.


2. Pośredniczka


"Pośrednictwo Maryi, świętych i nasze wypływa z pośrednictwa Jezusa, którego jesteśmy „Ciałem” (1Kor 12:27). Jeśli On jest Pośrednikiem, a my i Maryja stanowimy Jego „Ciało”, to też mamy udział w Jego pośrednictwie..."


Nikt nie jest pośrednikiem ze względu na samo należenie do Ludu Bożego. Pośrednikiem jest Pan który stoi nad tym ludem.


"...mogąc się za innych modlić wraz z Maryją. Realizuje się ono, gdy prosimy inne osoby o modlitwę za nas (np. Kol 4:3) i stają się przez to one naszymi pośrednikami."


W Biblii nie ma uzasadnienia że zmarli mogą się za nas modlić czy też wstawiać. Jedynie żywi mogą się wstawiać. Przemieniony Mojżesz i Wniebowzięty Eliasz już po śmierci nie mogą się za nami wstawiać mimo iż mamy pewność że są w niebie. Bóg na to nie pozwolił a Izraelczycy nie mogli ich używać jako pośredników bo to byłby absurd.


"Zwracamy się więc do Maryi, która jest dla nas egzystującą z Panem osobą, zawsze przez Niego wysłuchiwaną (J 2:3nn.; por. 1Krl 2:20)."


Fragment J 2:3-5 jest niesamowicie interesujący przeanalizujmy go. Zobaczmy różne tłumaczenia wersetów 4-5.

"Jezus jej odpowiedział: Co ja mam z tobą, kobieto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina. Jego matka powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, co wam powie." [Uwspółcześniona Biblia Gdańska]

"I rzekł do niej Jezus: Czego chcesz ode mnie, niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja. Rzekła matka jego do sług: Co wam powie, czyńcie!” [Biblia Warszawska]

"Odpowiedział jej Jezusa: Cóż Mnie i tobie [do tego], niewiasto? [Zresztą] czyż nie nadeszła jeszcze moja godzina? Wtedy Matka Jezusa rzekła do sług [weselnych]: Uczyńcie wszystko, cokolwiek wam nakaże." [Biblia Warszawsko-Praska]

"Jezus Jej odpowiedział: [Czyż] to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?" [Biblia Tysiąclecia V]

"And Jesus said to her, "O woman, what have you to do with me? My hour has not yet come.". [The Revised Standard Edition (druga katolicka edycja wydana przez Ignatius Press )]

David H. napisał: „Niewiasto, co mnie czy tobie do tego?— Dosłownie, "Czy to moja lub twoja, [sprawa] kobieto? Tak tłumaczony na Grekę, Hebrajski idiom znajdujemy wiele razy w Tanach, Sprawdźmy więc Hebrajskie korzenie by właściwie zrozumieć ten fragment NT . Znaczenie tego idiomu jest elastycznie; oznacza mi.: " Co mamy [z tym] wspólnego?" " Dlaczego mnie angażujesz?" "Nie mówi mi co robić," "Dlaczego zwracasz się do mnie?" "Twój problem nie jest moim.

Greckie gune oznacza kobieta "kobieta," ale powiedzieć "GuneV (w wołaczu) do kobiety w Grece nie jest aż tak zimne jak "Kobieto!" w Angielskim; to dlatego tłumaczyłem to jako "Niewiasto." Niemniej, nieważne jak przetłumaczymy odpowiedź Jezusa, stawia to dystans między nim a matką Marią.”9

1Krl 2:20 To fragment odwołujujący się do Betszeby. Jej prośba nie została spełniona i doprowadziła do śmierci Syna Dawida. Nie można tego odwołać do Marii czy matki króla Saula tylko dlatego że Betszeba Była Matką Salomona. Tym bardziej jak uwzględnimy kontekst niekorzystny dla Marii.

Teza że Maria może być pośrednikiem między pośrednikiem a Bogiem jest absurdalna. Nikt więcej jak sama Biblia jest niepotrzebny i niemożliwy.


3. Współodkupicielka


Według definicji podanej przez autora współodkupicielem jest także Abraham ponieważ gdyby nie jego wierność nie było by jego potomstwa i Izraela. Także Dawid bo gdyby nie oddanie Bogu oraz przysięga złożona mu przez Boga Mesjasz nie wywodził się z Jego rodu (Sm 2:12-16, Dz 13:23).

Za współodkupicielki można uznać każdego kto miał wpływ na spłodzenie Maryi w linii prostej jej rodu począwszy od Adama i Ewy. Jednakże z logicznego i biblijnego punktu widzenia odkupicielem tylko Jezus Chrystus i to tylko On miał wpływ na odkupienie świata z grzechów.

Po drugie najczęściej przez większość służby Matki nie było przy Jezusie i nie mogło być ze względu na jego podróże i misję. Maryja była w najważniejszych momentach i tak nam to przedstawia pismo. Jeden z momentów po rozpoczęciu Misji:

"Wtedy przyszli jego bracia i matka, a stojąc przed domem, posłali po niego, wzywając go. A tłum siedział wokół niego. I powiedzieli mu: Oto twoja matka i twoi bracia są przed domem i szukają cię. Lecz on im odpowiedział: Któż jest moją matką i moimi braćmi? A spojrzawszy po tych, którzy siedzieli wokół niego, powiedział: Oto moja matka i moi bracia! Kto bowiem wypełnia wolę Boga, ten jest moim bratem, moją siostrą i moją matką. [UBG, Mk 3:31-35]


4.Bezgrzeszna od narodzin


Maryja była obdarzona łaską (patrz punkt 6 C). Nawet gdyby była pełna łaski określenie to absolutnie nie odnosi się do bezgrzeszności.

Autor słusznie pisze że "Pan swoich szczególnych sług powołuje "już w łonie matki"". Dlatego też Jezus znalazł się w łonie Marii. Jak w każdym innym przypadku. Nie było sensu powoływać specjalnego bezgrzesznego sługę by zrodził specjalnego bezgrzesznego sługę. Ta teza jest wewnętrznie sprzeczna i nielogiczna. Jezus był bezgrzesznym sługą na ziemii jak sam się określił

"Podobnie jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu." Mt 20:28

Odnoszenie wszystkich fragmentów mówiących o kościele do Marii, jak by chciał autor, jest absurdalne i nieuzasadnione Biblijnie. Fragmentów mówiących o kościele nie odnosi się nawet bezpośrednio do Jezusa ale do ludzi wierzących którzy tworzą jego służąc panu.


A.)
Gdyby Maria była bez grzechu nie potrzebowała by zbawiciela (Łk 1:47) Maria zdawała sobie sprawę ze swojej grzesznej natury. Dowodzi tego fakt że gdy po narodzinach Jezusa nadszedł czas oczyszczenia, udała się do świątyni aby złożyć ustanowioną w Starym Testamencie ofiarę za grzech:

"Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki]. Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego." [BT, Łk 2:21-24]

Zanim przejdziemy dalej musimy zrozumieć kilka kwestii które wywołują wiele problemów. Niektórzy argumentują że skoro napisane zostało "ich oczyszczenia" to i Jezus był nieczysty a Maryja może być dalej uznana za bezgrzeszną.

Po pierwsze, w Judaizmie zarówno Biblijnym jak i Talmudycznym nie funkcjonuje i nie funkcjonowało pojęcie grzechu pierworodnego a co najwyżej jego konsekwencje. Człowiek rodzi się bez grzechu w czystości z tkz. czystą tablicą. Nie wymaga on oczyszczenia ani ofiary przebłagalną (za grzeszną) za grzechy. Gdyby człowiek posiadał takowy grzech zanim zacznie samodzielnie myśleć, istnienie prawa i przykazań nie miało by sensu.

Po drugie, tekst z księgi kapłańskiej mówi tylko o grzechu kobiety, nie wskazując na dziecko. "Kiedy zaś skończą się dni jej oczyszczenia po urodzeniu syna lub córki" [BT, Kpł 12:6]

Podstawowa doktryna w Judaizmie na temat grzechu pierworodnego:

"W judaizmie nie istnieje w ogóle pojęcie grzechu pierworodnego, przenoszonego z generacji na generację. Każdy rodzi się niewinnym. Gdyby ludzie byli obciążeni cudzym grzechem nie miałoby sensu istnienie Prawa Tory i jego przestrzeganie. Według opowieści z "Księgi Rodzaju", przekroczenie zakazu sięgania po owoc z Drzewa Znajomości Dobrego i Złego ustaliło sytuację człowieka: pomiędzy istotą fizyczną (podlegającą prawom natury), a duchową (czyli posiadająca "boską" zdolność odróżniania dobra i zła), ale nie obciążyło grzechem całej ludzkości; Problem jest całkowicie obcy judaizmowi z dwu przyczyn. Po pierwsze według judaizmu nikt nie jest automatycznie obciążony Grzechem Pierworodnym. Po drugie: ludzie są rozliczani wyłącznie za swoje postępowanie, więc działając etycznie i zgodnie z Prawem sami stawiają się w sytuacji, w której odkupienie jest zbędne."10

Na temat Łukasza 2:22 powstało wiele prac doktorskich. Jest wiele powodów dla których autor tak to napisał lub podejrzeń dlaczego mógł tak napisać. Polecić mogę pracę "Luke 2:22 "their purification" or "her purification"? A Test-Case for Faith Vs. Reason" Daniela B. Wallaca. Jednak z całą pewnością dojdziemy do podstawowych wniosków że Maria złożyła ofiarę za swój grzech a Jezus tak jak, jakiekolwiek inne dziecko w tamtych czasach było bez grzechu i zanieczyszczenia po narodzeniach.


B.)
Fragment w ST na temat tego rytułału mówi:

"I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi, i rzekł: "Powiesz synom Israela tak: niewiasta, któraby płód wydała i urodziła chłopca, nieczystą będzie przez siedm dni; jako w dni wydzielania słabości swej nieczystą będzie. A dnia ósmego obrzezane będzie ciało napletka jego. Trzydzieści zaś i trzy dni zostawać winna dla krwi oczyszczenia; żadnej świętości się nie dotknie, a do świątyni nie wejdzie, póki nie spełnią się dni jej oczyszczenia. A jeżeliby dziewczynkę urodziła, nieczystą będzie przez dwa tygodnie, jak przy wydzielaniu swojem, sześćdziesiąt zaś i sześć dni zostawać winna dla krwi oczyszczenia. A gdy się spełnią dni oczyszczenia jej po synu albo po córce, przyniesie jagnię roczne na całopalenie i gołąbka albo synogarlicę na "zagrzeszną" do wnijścia przybytku zboru do kapłana. I przyniesie on to przed oblicze Wiekuistego i rozgrzeszy ją, i będzie czysta z upływu krwi swojej. Oto przepis o rodzącej chłopca czy dziewczynkę. A gdyby nie stało jej na jagnię, niechaj weźmie parę synogarlic, albo parę gołąbków, jednego na całopalenie, a drugiego na "zagrzeszną," i rozgrzeszy ją kapłan i będzie czysta." [Przekład Izaaka Cylkowa, Kpł 12:1-8]

BT tłumaczy interesujące nas słowa podobnie jak BW. Dwa ostatnie wersety wyglądają tak:

"Kapłan złoży to w ofierze przed Panem, aby za nią dokonać przebłagania. W ten sposób będzie ona oczyszczona z upływu krwi. To jest prawo dotyczące tej, która urodziła syna lub córkę. Jeżeli zaś jest ona zbyt uboga, aby przynieść baranka, to przyniesie dwie synogarlice albo dwa młode gołębie, jednego na ofiarę całopalną i jednego na `ofiarę przebłagalną` (chatta'ah). W ten sposób kapłan dokona przebłagania za nią, i będzie oczyszczona." [Biblia Tysiąclecia V, Kpł 12:7-8]

Co najważniejsze wszystkie tłumaczenia są poprawne i mają ten sam sens. Rabin Izaak Cyklow w swoim tłumaczeniu po prostu mówi bardziej wprost.

Wyrażenie "ofiarę przebłagalną" występuje pod Hebrajskim słowem `לְחַטָּ֑את - chatta'ah` i dosłownie oznacza `grzech`. Ofiara zagrzeszna występowała pod dwoma terminami CHATTAT I ASZAM. Edyta Stein Katolicka filozof Żydowskiego pochodzenia w swojej pracy magisterskiej napisała:

"Filon rozróżniał sens składania tych dwu ofiar w zależności od jakości (dobrowolne lub niedobrowolne) przekroczeń przez Żydów przykazań Bożych przeciwko Jahwe oraz przeciwko bliźniemu. Natomiast św. Augustyn i św. Grzegorz Wielki oraz wielu innych uważali, że ofiarę chattat składali Żydzi za grzechy popełnienia złego czynu, a ofiarę aszam za opuszczenie dokonania dobrego czynu. Z kolei według Orygenesa i Teodoreta ofiara chattat była składana za ciężkie przestępstwa, a aszam za lżejsze przekroczenia. J.G. Carpow uważał, że prawodawca sam ustalał, którą z podanych dwu ofiar należy złożyć. Było to uzależnione od rodzaju wykroczenia przeciw Prawu.

Ofiara ta zawierała więc istotny dla niniejszej pracy aspekt zadośćuczynienia, czyli przebłagania za grzechy. W Kpł 1, 4 czytamy, że składający ola ma wykonać wszelkie obrzędy, aby mu wyjednała przebłaganie (lekapper). Ofiara ola jest środkiem pozbycia się grzechu. Dlatego też rytuał wzorem innych tekstów biblijnych określa tę ofiarę jako reach nichoach, tj. woń uspokajająca (Kpł 1, 9. 13. 17)."11



B2.) "Czy więc ofiara złożona za poświęcenie pierworodnego / wykupienie z pieroworudztwa może być traktowana jako wykupienie z grzechu?"

Zarówno Biblia jak i Talmud nie pozwala a wręcz zaprzecza tej interpretacji (Wj 13:2, 13, 22:29; 34:20). Wykupowany nie był uwalniany od grzechu a cała procedura nie miała z nim nic wspólnego. Nie wszystkie ofiary służyły do uwalniania grzechu. Cel był zupełnie inny.

"(hebr. pidjon ha-ben) – obrządek symbolicznego „wykupienia” pierworodnego syna od służby kapłańskiej. Początkowo do służby Bogu mieli być powoływani wszyscy pierworodni, co wiązało się z oszczędzeniem ich w czasie zesłania ostatniej z dziesięciuplag egipskich. Później mieli ich zastąpić potomkowie plemienia Lewiego; toteż kapłanii lewici są zwolnieni z p.w. Za pierworodnego w tym wypadku uważa się syna, który zostanie urodzony jako pierwsze dziecko kobiety (nie jest nim, jeśli uprzednio przyjdzie na świat dziewczynka, nastąpi poronienie bądź martwe urodzenie, oraz gdy poród nastąpi w rezultacie cesarskiego cięcia). Obrządek „wykupu” (za pięć szekli lub za ich ekwiwalent; obecnie najczęściej pięć srebrnych monet), składanego przez ojca na ręce kapłana, następuje w trzydziestym pierwszym dniu po narodzeniu dziecka, o ile tego dnia nie przypada szabat lub inne święto; wówczas przenosi się go na następny dzień (ale można obrządku tego dokonać także w dniach półświątecznych w Pesach i Sukot)."12


C.) Chrzest Jezusa.

Jezus nie obmył się dla obmycia grzechów. Powód jego chrztu wyjaśnił on sam:

"Jezus mu odpowiedział: Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe. Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i `przychodzącego nad Niego` (spoczął na nim -BW) . A oto głos z nieba mówił: Ten jest mój Syn umiłowany, `w którym mam upodobanie.` "którego sobie upodobałem -BW) [BT, Mt 3:15-17]

"Jan dał takie świadectwo: "Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim." [BT, J 28]

"Do mieszkańców Nazaretu Jezus będzie mówił z mocą: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi" (Łk 4, 18).

Powodów Chrztu było wiele mi. spoczęcie Ducha Pańskiego i oficjalne rozpoczęcie służby któremu towarzyszyła widzialna obecność Boża. Oraz przy odniesieniu proroctwa o 70 tygodniach do Mesjasza, namaszczenie "Księcia Pomazańca" czyli "wypełnienie" ważnej części proroctwa.


D.) "Maria i Jezus przestrzegali całego prawa. Dlatego dokonała ofiary za grzechy."

Zarówno Jezus jak i Maria byli urodzeni pod prawem (Ga 4:4). Problem w tym że Jezus nie stał się nigdy nieczysty i nie zgrzeszył, dlatego nie składał nigdy ofiary za oczyszczenie i rozgrzeszenie. Natomiast Maria stała się nieczysta jak każda inna kobieta i musiała złożyć ofiarę by doznać odpuszczenia grzechu. Jezus musiał przestrzegać całe prawo nie uchylając niczemu (2 Koryntian 5.21; 1 Piotra 2.22).


5. Wniebowzięcie


Jak już wiele razy pokazywałem nie można odnosić tekstów mówiących o Izraelu / Kościele Bożym do Marii. Nie odnosi się uch nawet do Jezusa a ludzi tworzących jego społeczność.

„Coraz lepsza znajomość literatury apokaliptycznej przyniosła wiele zastrzeżeń odnośnie interpretacji, która w tym fragmencie Apokalipsy upatrywała Marię. Niektórzy katoliccy bibliści głoszą otwarcie, że mariologiczna interpretacja tego tekstu jest błędna. W swym komentarzu katolicki egzegeta Wikenhauser stwierdza, że mariologiczna interpretacja Apokalipsy 12:1 została już „porzucona przez współczesnych egzegetów biblijnych.”13
I najwyższy czas, bo losy symbolicznej Niewiasty opisane w dwunastym rozdziale Apokalipsy w niczym nie odpowiadają temu, co wiemy o matce Jezusa:

- Po śmierci Jezusa prześladowana Niewiasta jest przeniesiona na pustynię (Ap 12:5-6).

- Żywiona przez Boga spędza na pustyni 1260 profetycznych dni (Ap 12:6 14).

- Potem Szatan „odszedł rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa” (Ap 12:17).

- „Potomstwo” apokaliptycznej Niewiasty kłóciłoby się z przekonaniem mariologów, że Maria nie miała dzieci poza Jezusem (Ap 12:17).
"Z końcem średniowiecza interpretacja mariologiczna zaczęła tracić swoich zwolenników14. Ze względu na racje egzegetyczne przeciwstawili się jej: Erazm z Rotterdamu, F. Ribera, L. Alcasar i C. a Lapide15"

Interpretacja maryjna jest odrzucana przez większość katolickich egzegetów. Zwraca się uwagę na to, że tylko wiersz 5. pasuje do tej interpretacji16. Sickenberger użył argumentu, że poza Chrystusem Maria nie miała innego potomstwa17. Zdaniem Dąbrowskiego poród w boleściach nie może mieć do Matki Bożej żadnego zastosowania. „Hojność względem Marii jest jak najbardziej słuszna, ale jeżeli rozmija się z prawdą, wówczas nie przysporzy jej ani czci, ani chwały”. Znajduje ona największe oparcie u włoskich biblistów (np. Le Frois, G. Roschini)."

"Niewiasta często symbolizuje w Piśmie Świętym lud Boży. Niewiasta czysta ilustruje kościół Boży (2Kor 11:2; Ef 5:21-23; Iz 54:5-6), zaś Nierządnica kościół odstępczy (Oz 2:1-13: Jer 3:6-10; Ez 16: Ap 17). Słońce, w które jest przyobleczona symbolizuje sprawiedliwość Chrystusa – podstawę zbawienia w Starym i Nowym Testamencie (Mal 4:2 [3:20 BT]), zaś księżyc, który odbija światło słońca reprezentuje starotestamentowy system ceremonii, wskazujący na ofiarę Chrystusa (Hbr.10:1; Kol.2:16-17). Tym, który pasie narody rózgą żelazną jest Chrystus (Ap 19:15; Ps 2:7-9). Owa rózga to pasterska laska o dwóch końcach: zakręconym, aby pasterz mógł nim prowadzić i ratować owce oraz okutym żelazem, aby mógł bronić owce przed dzikim zwierzem. Apokalipsa ukazuje Pana Jezusa jako pasterza, który prowadzi i chroni swe owce."18

Jeśli chodzi Izajasza 66:7. "Matka, jak to nam tłumaczy kolejny wers to Syjon; dziecię, urodzone bez skurczu i bólu, to nowy Izrael, prawdziwy Izrael Boga. Tą samą osobę spotykamy w Izajasza 49:17-21; Izajasza 54:1, i pośrednio w 24:8. Jest to przeciwieństwo jakie znajdujemy w Izajasza 37:3."19


6. Dziewictwo


http://biblia.webd.pl/for...p=408404#408404


7. Czcij Ojca i Matkę


Jezus kazał szanować `Tima` Ojca i Matkę w Mateusza 15:4, a nie czcić jak jest w Mateusza 4:10 `proskynēseis` Boga. W Kpł 26:2 mowa o czci w sensie strachu `tîrā’ū` i jest to analogia do phobon w Rz 13:7 . Nie można oddawać czci rodzicom i kłaniać się im jako stworzeniu Boga.


8. Relacje Jezusa z rodziną


Jezus zabronił nam robić sobie Bożka z rodziny i traktować ją jak równie ważną co mówi. Wskazał to mówiąc:

„ Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem.” [Łk 14:26, BT]

Zaznaczył też że nie mamy trwać przy niej na siłę i gdy ją stracimy zyskamy nową:

„ Nie mniemajcie, że przyszedłem, przynieść pokój na ziemię; nie przyszedłem przynieść pokój, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem i córkę z jej matką, i synową z jej teściową. Tak to staną się wrogami człowieka domownicy jego. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien.” [Mt 10:34-37, BT]

Biblia zdecydowanie nie przedstawia relacji między Jezusem rodzicami tak jak by chcieli to widzieć co niektórzy. Jednym z pierwszych świadectw po narodzinach Jezusa jakie zostało spisane to gdy jako dziecko rodzice go zgubili zostawiając w Jerozolimie:

"Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?" [Łk 2:49, BT]

Dla Jezusa najważniejszy był Bóg i posłuszeństwo mu. To Bóg powinien być naszym jedynym Ojcem. Stąd słowa:

"Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie.” [BT, Mt 23:9]

Jezus nigdy nie powiedział do niej Matko a zwracał się do niej Kobieto. Nawet gdy umierał na krzyżu. Mimo iż to nie było obraźliwe to wyraźnie się od niej dystansował jak zauważył mesjański żyd David Stern. Wręcz wszystkie jego wypowiedzi były dystansujące. Inny fragment mówi o kobiecie która życzyła błogosławieństwa Marii:

„Lecz On rzekł: Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają.” [Łk 11:28, BT]

„Ale On powiedział: "Znacznie bardziej błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i są mu posłuszni!.” [Łk 11:28, Przekład Davida H. Sterna]

Kolejnym fragmentem który pokazuje że Maryja należy do ludu Jezus i nie była wyższa jest:

„A tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: Oto Twoja Matka i bracia na dworze szukają Ciebie. Odpowiedział im: Któż jest moją matką i [którzy] są moimi braćmi? I spoglądając na siedzących dokoła Niego, rzekł: Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten jest Mi bratem, siostrą i matką.” [Mk 3:32-35, BT]


Źródła:

1. http://www.biblestudytool...onary/blessing/
2. http://sjp.pwn.pl/slownik...%C5%84stwo.html
3. https://www.catholiccultu...ex.cfm?id=32199
4. Czasopismo Słowo Życia, numer wiosna 2002; rodzdział `Trudy translatorskie i spory konfesyjne`
5. Jonatan Dunkel: Apokalipsa;
6. Czesław Jakubiec: Stare i Nowe Przymierze
7. Por. Franz Kaulen: Geschichte Der Vulgata. Mainz: Verlag von Franz Kirchheim,
8. Michael O'Carroll, Theotokos: A Theological Encyclopedia of the Blessed Virgin Mary, Wilmington, Delaware: Michael Glazier, 1982, s. v. "Mother of Divine Grace".
9. David Stern: Jewish new testament commentary (ang.)
10. Judaizm obec "grzechu pierworodnego", poznan.jewish.org.pl
11. Edyta Stein, praca magisterska: § 2. OFIARY STAREGO PRZYMIERZA W KONTEKŚCIE EKSPIACJI
12. Polski słownik Judaistyczny, pierworodnych wykup
13. G. C. Berkouwer, The Second Vatican Council and the New Catholicism, tłum. Lewis B. Smedes, Grand Rapids, Michigan: Eerdmans,.
14. A. Jankowski: Apokalipsa świętego Jana. Poznań: Pallottinum,
15. L. Stefaniak, Interpretacja 12 rozdziału Apokalipsy św. Jana w świetle historii egzegezy,
16. M. Wojciechowski: Apokalipsa świętego Jana. Objawienie, a nie tajemnica.
17. J. Sickenberger, Erklärung der Johannesapokalypse,
18. Jonatana Dunkel "Apokalipsa", Antychryst i mega-odstępstwo
19. Ellicott's Commentary for English Readers
20. The Sin of Adam and Eve According to St. Jerome, thesinofadamandeve-augustine
21. Why The Church Fathers Were So Negative About Sex, thesinofadamandeve-augustine
22. The Original Sin. Eleuterio Elorduy: Christian-Jewish interpretation of the Fall,
23. via.vitae, Czy 'owocem zakazanym' był seks?:
24. Thorsupremecommander, "Jak Kościół katolicki zmienił Biblię Nowego Testamentu"
25. Thorsupremecommander, "Jezus i nałożnica Samarytanka"
26. Jonatan Dunkel "Apokalipsa", Sto czterdzieści cztery tysiące
27. Jonatan Dunkel "Apokalipsa", Kogo obowiązuje celibat?
28. Dave Hunt, A Woman Rides the Beast, Eugene, Oregon: Harvest House

Całość, na Blogu: https://biblewayblog.wordpress.com/2016/10/25/26/
Ostatnio zmieniony przez Danijel 2016-10-26, 13:31, w całości zmieniany 3 razy  
 
 
RM 

Wyznanie: Unitarianizm jest błędem
Pomógł: 157 razy
Dołączył: 20 Mar 2012
Posty: 3259
Wysłany: 2016-10-26, 13:02   

Danijel,
solidna robota. Gratulacje.
Dodam od siebie, bo nie znalazłem w tekście powyżej:

J 19, 26:

A gdy Jezus ujrzał matkę i ucznia, którego miłował, stojącego przy niej, rzekł do matki: Niewiasto, oto syn twój! Potem rzekł do ucznia: Oto matka twoja! I od owej godziny wziął ją ów uczeń do siebie.

Jezus zakończył swój cielesny związek z matką, łącząc ją z jednym ze swoich uczniów. Niejako zrzekł się swojego fizycznego związku z matką, łącząc ją więzami macierzyństwa z inną osobą.
 
 
ShadowLady86 
Administrator


Wyznanie: Chrześcijanin
Pomogła: 273 razy
Wiek: 34
Dołączyła: 14 Sty 2012
Posty: 4441
Wysłany: 2016-10-26, 18:06   

Danijel, napracowałeś się i faktycznie, stworzyłeś solidne opracowanie.
_________________
1.Ludzie są głupi: niemal we wszystko uwierzą, bo chcą, żeby to była prawda, lub dlatego, że się obawiają, iż może to być prawda.
2.Najlepsze intencje mogą spowodować największe szkody.
3.Uczucia rządzą rozumem.
4.W przebaczeniu tkwi magia, która uzdrawia. W przebaczeniu, które dajesz, a zwłaszcza w tym, które uzyskujesz.
5.Zważaj na to, co ludzie czynią, a nie tylko na ich słowa, bo czyny zdradzą kłamstwo.
6.Możesz się podporządkować wyłącznie władzy rozumu. [...]



 
 
ShadowLady86 
Administrator


Wyznanie: Chrześcijanin
Pomogła: 273 razy
Wiek: 34
Dołączyła: 14 Sty 2012
Posty: 4441
Wysłany: 2016-10-28, 16:08   

Danijel napisał/a:
C.) Pełna łaski:


Tutaj chcę jeszcze dodać, że słowo występujące w Łk 1: 28 występuje także w Księdze Mądrości Syracha.

(17) Oto, czy nie jest lepsze słowo niż dobry datek? A jedno z drugim [łączy się] u człowieka życzliwego. [Syr 18: 17]

LXX

οὐκ ἰδοὺ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθόν; καὶ ἀμφότερα παρὰ ἀνδρὶ κεχαριτωμένῳ.

Septuaginta

Czasownik jest dokładnie w tym samym czasie, stronie i trybie co w Łk 1: 28. Różnicą jest to, że tutaj jest w celowniku (nie w mianowniku/ wołaczu) i ma rodzaj męski/ nijaki (nie żeński). A jednak Biblia Tysiąclecia tłumaczy to słowo w tym wersecie jako "życzliwy" .
_________________
1.Ludzie są głupi: niemal we wszystko uwierzą, bo chcą, żeby to była prawda, lub dlatego, że się obawiają, iż może to być prawda.
2.Najlepsze intencje mogą spowodować największe szkody.
3.Uczucia rządzą rozumem.
4.W przebaczeniu tkwi magia, która uzdrawia. W przebaczeniu, które dajesz, a zwłaszcza w tym, które uzyskujesz.
5.Zważaj na to, co ludzie czynią, a nie tylko na ich słowa, bo czyny zdradzą kłamstwo.
6.Możesz się podporządkować wyłącznie władzy rozumu. [...]



 
 
Krystian 


Wyznanie: Chrystianin
Pomógł: 106 razy
Wiek: 47
Dołączył: 17 Gru 2011
Posty: 4237
Wysłany: 2016-10-28, 16:15   

Danijel,

Dobra robota
Ja osobiście, to wolę Władka poczytać.
Andryszczak jest bardzo tendencyjny i do tego kiepski w sprawach Biblii.
_________________
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Ewangelia Jana 3:16
Ostatnio zmieniony przez Krystian 2016-10-28, 16:27, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
David77 


Pomógł: 68 razy
Dołączył: 19 Mar 2011
Posty: 3818
Skąd: MÜNCHEN
Wysłany: 2016-10-28, 16:17   

Szczepan również był pełen łaski

Dz 6: 8

A Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił cuda i znaki wielkie wśród ludu.


Στέφανος δὲ πλήρης χάριτος
_________________
יֵּשׁוּעַ הוּא הָאָדוֹן
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,7 sekundy. Zapytań do SQL: 12