Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Kwestia znaczenia użycia rodzajnika w J 1,1
Autor Wiadomość
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-16, 17:41   Kwestia znaczenia użycia rodzajnika w J 1,1

W większości współczesnych przekładach Pisma Św. wers J 1,1 brzmi podobnie
Joh 1:1 pau "(1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga - i Bogiem było Słowo."
Odróżnia się od nich tłumaczenie „Nowego Świata”:
Joh 1:1 nwt-pl "(1) Na początku był Słowo, a Słowo był u Boga i Słowo był bogiem."
Przekład „bogiem” uzasadniają tym że w tekście greckim wyraz theos jest bez rodzajnika:
Joh 1:1 gnt-wh "(1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον και θεος ην ο λογος"

Jaką rolę pełni w grece rodzajnik, który nie ma odpowiednika w języku polskim?

Cytat:
Rodzajnik ma znaczenie indywidualizujące: wyróżnia daną osobę lub rzecz spośród innych tego samego gatunku; albo uogólniające: z danej osoby lub rzeczy czyni reprezentanta całego gatunku.
Prof. Michał Wojciechowski „Grecko-polski Nowy Testament” wyd. Vocatio 2014 str. XXVI

Zwrot: και θεος ην ο λογος nie oznacza że Słowo jest „bogiem drugiej kategorii”, ale wprost przeciwnie zalicza Słowo to „tego samego gatunku” co Ojciec.
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
Jachu 
cichy,pokorny

Pomógł: 319 razy
Wiek: 87
Dołączył: 09 Lis 2008
Posty: 9012
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2017-05-16, 18:48   

Autor Tadeusz Wiśniewski
Cytat:

TOWARZYSZKA STWÓRCY – ODWIECZNA MĄDROŚĆ

Księga Przypowieści 8:22-36

22 Pan mnie uczynił [rzecz sławna]
Początkiem swojego stworzenia,
Na wstępie swych dzieł, od dawna,
Powołał mnie do istnienia.
23 Od wieków jestem stworzona,
Od najdawniejszych początków,
Nim ziemia w twórczym porządku
Została [z wód] wyłoniona.
24 Nie było morskich otchłani,
A ja już byłam zrodzona,
Nim jeszcze z ziemskiego łona
Źródła trysnęły wodami;
25 Choć góry dawno powstały,
Przeróżne wzgórza i skały,
Zostałam [stworzenia wyjątek]
Zrodzona jeszcze przed nimi –
26 Nim ziemię i pola uczynił
I pyłu na ziemi początek;
27 Gdy niebios umacniał przestrzenie,
Byłam tam [wraz z aniołami], Hiob 38:7
Gdy krąg rozmierzał sklepienia
Nad bezmiernymi wodami,
28 Gdy w górze utwierdzał obłoki,
Umacniał źródła otchłani,
29 Gdy morza wody głębokie
Oznaczał w krąg granicami,
By z brzegów nie wyszły odmęty;
Gdy ziemi kładł fundamenty.
30 Ja byłam przed Nim mistrzynią,
Rozkoszy wciąż Mu przydając,
Każdego dnia nim upłynął
Czas cały przed Nim igrając,
31 Igrając na ziemi okręgu
Pląsem radości i wdzięku,
Gdzie moim jest wielkim kochaniem
Wśród synów ludzkich mieszkanie.

Najwyższe zaproszenie

32 A zatem słuchajcie, synowie!
Co w chwili obecnej wam powiem:
Z was ci są błogosławieni,
Co dróg mych strzegą sumiennie.
33 Przestrogi mojej słuchajcie
Byście mądrości nabyli
I w żadnej życiowej chwili
Mych nauk nie odrzucajcie!
34 Szczęśliwy jest los człowieka,
Gdy jest w me słowa wsłuchany,
Gdy co dzień u drzwi mych czeka,
By czuwać u progu mej bramy.
35 Bo kto nareszcie mnie znalazł,
Ten przez to znalazł swe życie,
I to mu doznawać pozwala
Łaski od Pana obficie.
36 Lecz kto mnie pomija – „nie widzi",
Gwałt własnej duszy zadaje;
Każdy, kto mnie nienawidzi,
Śmierć kocha [i w niej pozostaje]!

Logos – Pan Jezus Chrystus – odwieczną Mądrością

Cóż to za szczególna nauka się mieści
W powyższym fragmencie Księgi Przypowieści?
Któż był aż do tego stopnia zaszczycony,
Że najpierw przez Jehowę został uczyniony?
Kimże jest ta Mądrość, która w tym wyjątku
Świadczy, że ją Pan Bóg stworzył na początku?
Nim cokolwiek było, ona już istniała
I wdzięcznym pląsaniem rozkosz Mu sprawiała.
A gdy mówi, że pląsa po okręgu ziemi,
Gdzie jest w bliskiej łączności z synami ludzkimi,
Cóż może oznaczać Mądrości wyznanie,
Że sprawia jej rozkosz wśród ludzi mieszkanie?
Ci, którzy wnikają w myśli Pism natchnionych,
Pojmą, kto jest w taki sposób przedstawiony,
Kim jest owa Mądrość, pierwszy twór Jehowy –
W pismach Apostołów temat podstawowy!

Ewangelia według Apostoła Jana, Jan 1:1-3
Jasno odpowiada na takie pytania,
W pierwszych bowiem słowach twierdzi z całą siłą,
Że u Boga „Słowo" na początku było.
Słowem [greckie „Logos"], Jan zwie twór wspaniały,
Który z woli Boga wszechświat stworzył cały;
Cokolwiek zamierzył Bóg w chwalebnym Planie,
Przez Słowo jedynie było wypełniane.

Przypowieść do wniosku takiego nie skłania,
Że gdy Bóg był czynny w swym dziele stwarzania,
Mądrość, choć obecna, trwała w bezczynności –
Bezczynność nikomu nie sprawia radości.
Jej taniec radosny i wdzięczne pląsanie
To serdeczne z Bogiem – Stwórcą współdziałanie.
Mądrość więc i Słowo dotyczy Istoty,
Co wypełnia Bożą wolę co do joty.

Rodzaju też Księga myśl pewną zawiera,
Która tę możliwość dowodami wspiera. 1 Moj. 1:3-24
Każde dzieło twórcze poprzedza tam zdanie:
"I rzekł Bóg: Niech będzie...", lub: "Niechaj się stanie...",
Ale gdy człowieka stworzyć miał Jehowa,
Inaczej niż zwykle brzmią opisu słowa: 1 Moj.1:26
"I rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka [ziemskiego] 1 Kor. 15:47
Na nasz obraz, do nas także podobnego".
Słowa te dowodzą, że Stwórca nie jeden
Powołał człowieka do istnienia w Eden.
To z opisem Jana związek sugeruje
I takie pytania na umysł kieruje:
Kogo dotyczyło wspomniane wezwanie?
Kogo Bóg zaszczycił twórczym współdziałaniem?
Słowo to "uczyńmy" niezbicie dowodzi,
Że o Mądrość, Słowo (Logosa) tu chodzi!
Jan twierdzi, że Słowo to ciałem się stało, Jan 1:14
Że na świecie było – wśród ludzi mieszkało, 1 Jan 1:1
Że on chwałę Jego widział wraz z drugimi;
Chwałę, jaką Syn ma – Ojca Syn jedyny.
Świadczy także o tym, że Jednorodzony,
Łaską był i Prawdą Bożą napełniony.
Któż więc był tym Słowem? Któż był tą Mądrością?
To Pan Jezus Chrystus był z całą pewnością!

Nadzwyczajne narodzenie Jezusa

Oto przypomnienie tych okoliczności,
W jakich na świat przyszło Słowo z wysokości:
Maria, matka Jego, jako przyszła żona
Z Józefem została prawnie zaręczona.
Nim się jednak zeszli jako państwo młodzi,
Anioł jej zwiastował, że Syna urodzi, Łuk. 1:27-35
Że nazwie imieniem Jezus Syna swego,
Że będzie On Synem Boga Najwyższego,
Że On na stolicy Dawida zasiędzie,
A kresu tych rządów wspaniałych nie będzie.
Pewna, że moc Boża rzecz tę sprawić może,
Maria na te słowa odrzekła w pokorze:
"Otom służebnica Pana [Boga mego],
Niechaj mi się stanie według słowa twego".

I stała się Maria brzemienna wnet potem. Mat. 1:18
A gdy Józef, mąż jej, dowiedział się o tym,
Nie chcąc jej zniesławić, prawością wiedziony
Zamierzał tajemnie odejść od swej żony.
Lecz mu anioł Pański we śnie się objawił
I wnet go z dręczącej rozterki wybawił:
Co się w niej poczęło – rzekł – to nie człowiecze,
Ale dzieło Ducha Świętego jest przecież.
Niech zatem się żony przyjąć nie obawia,
Gdy czas na to przyjdzie w myśl ludzkiego prawa.*)
Imię Jezus będzie miał Syn narodzony,
Bo Przezeń lud z grzechu będzie wybawiony.
Tak oto się spełnia treść proroczej wieści,
Co się w Izajasza starej księdze mieści,
Że to panna pocznie i porodzi Syna,
A gdy owa szczęsna nastanie godzina,
Imię Emanuel – Bóg z nami – Mu nada;
Tak właśnie to święte imię się wykłada.
—————
*) Po roku od zaręczyn

I przyszła dla Marii ta szczęsna godzina,
Że pierworodnego porodziła Syna.
A dziecię jej rosło i sił nabierało,
Mądrością szczególną wciąż się napełniało,
A łaska Jehowy na nim spoczywała
I wpływ dobroczynny na nie wywierała.

Mądrość Jezusa jako chłopca

A rodzice Jego, którzy szli rokrocznie
Czcić w Jeruzalemie Święto wielkanocne,
Po skończeniu Przezeń dwunastego roku, Łuk. 2:41-51
Chcieli, by na święto dotrzymał im kroku.
Dzień drogi przebyli, wracając, do chwili,
Gdy w gronie podróżnych brak Syna stwierdzili.
Gdy Go nie znaleźli, wrócić się musieli,
Aż wreszcie po trzech dniach w mieście Go ujrzeli.
Jak się okazało siedział On w świątyni
Między doktorami w Zakonie biegłymi,
Słuchał ich nauki i pytania wstawiał,
Czym wszystkich słuchaczy w zadziwienie wprawiał –
Wprost się zdumiewali, z nauki wszak znani,
Nad mądrością Jego i odpowiedziami.



Cd.
Cytat:

Gdy ujrzeli Syna między doktorami,
Zdziwili się Jego nie pojmując czynu.
Matka zaś do niego powiedziała: "Synu!
Cóżeś nam uczynił? Oto wciąż oboje,
Twój ojciec i ja z nim, z wielkim niepokojem,
Szukaliśmy Ciebie do obecnej chwili".
Na to On rzekł do nich: „Czyście [moi mili]
Aż do tego czasu nie pojęli tego,
Że w tym ja być muszę co jest Ojca mego?"
Oni jednakowoż wcale nie pojęli
Tego wyjaśnienia jakiego udzielił.
Potem poszedł z nimi, do domu wrócili,
I był im poddany nadal od tej chwili.
Lecz matka w swym sercu wciąż zachowywała
Wszystkie słowa Syna, które usłyszała...
On zaś rósł w mądrości (czym podziw w krąg budził),
Rósł w latach i w łasce u Boga i ludzi.

Mądrość Jezusa w wieku dojrzałym

Gdy Jezus osiągnął lata dojrzałości, 1 Kor. 15:22
Chcąc wypełnić zamiar Ojcowskiej miłości,
By odkupić ludzkość umarłą w Adamie,
Z rąk Jana Chrzciciela przyjął chrzest w Jordanie.
Ów chrzest był symbolem poświęcenia Jego
Na czynienie woli Ojca niebieskiego.
(Jego poświęcenie w chrzcie początek miało,
Na krzyżu Golgoty zaś się dokonało). Jan. 19:30
Gdy wystąpił Jezus z Jordanu ochrzczony,
Duchem Świętym Bożym został napełniony.
Duch ten, który wówczas na Jezusie spoczął,
Jako gołębica był widoczny oczom.
Był to znak wyłącznie dla Chrzciciela Jana, Jan 1:33
Że Ten jest Chrystusem – Pomazańcem Pana,

Nie pod miarą Jezus wziął Ducha Świętego – Jan 3:34
Cuda wielkie czynił mocą Ducha tego. Dz.Ap. 10:38
Jego poświęcenie, Duchem pomazanie,
Pomnożyły mądrość Jego niesłychanie.
Gdy począł przemawiać mocą tegoż Ducha,
W całej Galilei lud Go chętnie słuchał,
Mądrość Jego słowa i siła rozumu
Niezmiennie uwagę przykuwała tłumów.
Ujmujące wdziękiem były mowy Jego –
Tak jak On przemawiał nie było drugiego.
Nawet ci świadectwo takie Mu wydali,
Którym polecono aby Go pojmali. Jan 7:46
Mowa Jego pełna wdzięku i mądrości
Uczyła miłości i sprawiedliwości,
"Trzciny nadłamanej" nie dołamywała – Mat. 12:20
Wiary, co od ducha świata wciąż się chwiała,
"Lnu" też dymiącego "knotka" nie gasiła –
Nie tłumiła wiary co się ledwie tliła,
Wieściła dla wszystkich sąd i zmiłowanie, Izaj. 61:1, 2
Że losu strapionych odmiana nastanie;
Ewangelię ludziom cichym zwiastowała, Łuk. 4:16-19
Rany serc złamanych wciąż opatrywała.
Ogłaszała jeńcom (grzechu) wyzwolenie,
A więźniom ciemnicy (grobu) otworzenie.

Cytat:
Obwieszczała wielki rok łaski Jehowy,
W którym On każdego przyjąć jest gotowy,
Kto czci Jego Syna Jednorodzonego
Na świat ten podległy śmierci posłanego
Ze słowem pociechy – radosnej nowiny,
Że ci, co Weń wierzą liczą się żywymi! Jan 5:24

On to, widząc ludu zgromadzenie duże, Mat. 5:1-7:29
Wygłosił swe słynne kazanie na górze.

Cytat:

Wówczas Jego słowa tchnące pocieszeniem
Niczym deszcz padały na spragnioną ziemię.
Serca pocieszały, smutek ich koiły
I siły zwątlone nauką krzepiły.
W słowach swych Pan gromił nauk ludzkich błędy,
Lecz dla Prawdy wszelkie okazywał względy.
Uczył jak żywotne posiada znaczenie
Przestrzeganie Prawa bądź jego gwałcenie.
Mówił, że grzesznicy z karą się nie miną,
Że w ogniu Gehenny – w śmierci wiecznej zginą.
Kto zaś Ojca Jego wolę czynić będzie,
Królestwo niebieskie z pewnością posiędzie,
Że nie każdy, co Mu powie "Panie, Panie!"
Do niebieskiego się królestwa dostanie,
Ale ten, co czyni wolę Ojca Jego;
Że w dniu owym wielu tak powie do Niego:
"Panie, Panie! czyśmy nie prorokowali
I diabłów w imieniu Twym nie wyganiali?"
Ale On odprawi takich należycie:
"Precz idźcie wy, którzy nieprawość czynicie!"

Mówił, że kto słowa Jego respektuje,
Jest mędrcem, co dom swój na skale buduje.
Deszcz gwałtowny, powódź i wiatry wiejące
Nie przemogą domu, gdyż tkwi na opoce.
Kto zaś Go słucha, lecz z tego, co się dowie,
Nie czyni nic w życiu, jest jak głupi człowiek,
Co dom swój na piasku wzniósł bez fundamentu.
Dom ów do pewnego stał tylko momentu;
Spadł deszcz, przyszła powódź, wichry uderzyły
I w ruinę zaraz dom ten obróciły...

Gdy Jezus dokończył swego przemówienia
Nie posiadał się lud cały ze zdumienia,
Bo nauczał jak ten, który moc posiada;
Tak im nikt z uczonych w Piśmie nie wykładał.


Zazdrość wrogów – zachwyt ludu

Rozliczne dowody Jezusa mądrości Mat. 22:15-46
Pobudzały wrogów Jego do zazdrości.
Dlatego Go z całej nienawidził duszy
Klan faryzeuszy i saduceuszy.
Wraz z Herodianami niecnie spiskowali
I wciąż Go usidlić w mowie się starali.
On zaś cytatami z Pisma wyjętymi
Nadzwyczaj skutecznie rozprawiał się z nimi.
Wciąż zdyskredytować przed ludem Go chcieli,
Lecz mądrości Jego sprostać nie umieli.
A gdy On z kolei stawiał im pytanie,
Nigdy nie umieli odpowiedzieć na nie.
Jak niepyszny przeto każdy odstępował.
A lud się nad Jego nauką dziwował.

Cytat:

By dowieść podziwu, jaki w sercach ludzi, Łuk. 11:27
Pan Jezus mądrością nauki swej budził,
Można wspomnieć z tłumu niewiastę wzruszoną,
Która zawołała: "Szczęśliwe jest łono,
Co Cię nosiło i piersi, które ssałeś!"
Lecz Pan odpowiedział na tę jej pochwałę:
"Szczęśliwi są raczej ci, którzy słuchają
Słowa Bożego i w czyn je wprowadzają".

Większy niż Salomon

Człowiekiem z mądrości słynnym jak wiadomo
Był król Izraela imieniem Salomon. 1Król.3:11,12; 4:29-34
Bóg go tak obdarzył, i z tego powodu
Przewyższał w mądrości wszystkich ludzi Wschodu.
A tak się rozeszła mądrości tej sława,
Że z Saby królowa przybyła ciekawa,
Czy wieść jego sławy zgodna jest z faktami.

Cytat:

Gdy się zapoznała z króla wywodami,
Ujrzała pałacu jego urządzenie,
Popadła w ogromny zachwyt i zdumienie.
Lecz mądrość Salomona, bez wątpliwości,
Nikła była wobec Chrystusa mądrości. Mat. 12:42
Salomon miał ziemską – Chrystus zaś duchową,
O czym nas świętego Pawła uczy słowo:
"W Nim są, dzięki łasce Boga przeobfitej,
Wszystkie skarby wiedzy i mądrości skryte". Kol. 2:3
Ten sam Paweł mówi wiedziony światłością,
Że On stał się dla nas od Boga mądrością 1 Kor. 1:30
I sprawiedliwością, potem poświęceniem,
A na koniec stał się też oswobodzeniem.

To nasz Mistrz jedyny – z nikim nie zrównany – Mat. 23:10
To nasz Nauczyciel przez Boga posłany! Jan 3:2

Jezus świadczy o Sobie

Podobnie jak Mądrość w Księdze Przypowieści
O swym pochodzeniu odwiecznym wciąż wieści,
Tak sam Pan zaświadczył własnymi ustami,
Że On już u Ojca istniał przed wiekami.
Stąd temu świadectwu zaprzeczyć się nie da,
Że On był Logosem, który przyszedł z nieba.
Był Słowem u Ojca od dziejów zarania,
Nim Pan Bóg przystąpił do dzieła stwarzania.
Był nadal tym Słowem również jako człowiek,
Bo wyrażał myśli Boże w każdym słowie. Jan 4:25; 12:49
Był On więc Prorokiem tym oczekiwanym,
Przez Prawo Mojżesza dawno przewidzianym. 5 Moj.18:18
Co miał Prorok mówić – wszystkie Jego słowa,
Miał Mu w usta włożyć sam Pan Bóg, Jehowa.

Któż z ludzi żyjących na tym ziemskim globie,
Śmiałby takie słowa powiedzieć o sobie,
Jakie On do Żydów wyrzekł w pewnej chwili,
Gdy w Jego przedludzki byt jawnie wątpili?:
"Ja jestem!" – rzekł do nich, już mocno wzburzonych –
"Pierwej niż Abraham został narodzony". Jan 8:58
Słysząc Jego słowa kamienie porwali,
Więc skrył się, by Go nie ukamienowali.

Świadczy także Paweł, uczeń wiarygodny,
Że Jezus jest wszystkich stworzeń pierworodnym. Kol. 1:15
Że obrazem Boga jest niewidzialnego,
Że wszystko stworzone zostało przez Niego:
Rzeczy na niebiosach i rzeczy na ziemi,
Widzialne i te, co nie są widzialnymi,
Trony, Panowania, Władze i Zwierzchności –
"Cokolwiek powstało w swojej kolejności,
Przez Niego stwarzane było i dla Niego –
"Ta jest moc i chwała Logosa Bożego!

Gdy Jan padł jak martwy przed Pana obliczem, Obj. 1:17, 18
Pan na niego swoją położył prawicę,
A gdy do słuchania uczynił go zdatnym,
Rzekł: "Nie bój się, Jam jest Pierwszy i Ostatni
I żyjący. A [trzy dni] byłem umarły
[Gdy bramy hadesu za mną się zawarły],
Lecz oto znów żyję na wieki, bez kresu,
I klucze mam śmierci i grobu [hadesu]".

Gdy Pan o swym przyjściu tak bliskim przestrzega,
Mówi do Jana: "Jam Alfa i Omega, Obj. 22:13
Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec".

Słowa Pana do Żydów w podobnym brzmią tonie,
Gdy mówi: "Wy wszyscy jesteście z niskości,
Czyli z tego świata, Ja zaś z wysokości". Jan 8:23
On jest lepszą manną, co z nieba zstąpiła, Jan 6:33, 51
On jest chlebem żywym – W Nim życie i siła!
Kto je ten chleb żywy – to jest ciało Jego,
Z pewnością dostąpi żywota wiecznego.
On przyszedł na ziemię swoje życie złożyć Jan 1:29, 36
Za grzech świata, by świat mógł na nowo ożyć.
Kto je ciało Jego, ten ma żywot wieczny, Jan 6:54
A Jezus go wzbudzi w on dzień ostateczny.
Kto spożywa ciało i pije krew Jego,
Dostąpi z pewnością żywota wiecznego.
Wielu z uczniów Jego, słysząc takie słowa,
Mówiło do siebie: "Twarda to jest mowa,
Któż jej słuchać może?! [Już samo mówienie
O takim jedzeniu sprawia obrzydzenie,
Wszak to jawna sprzeczność z tym, co jest w Zakonie!]". 3 Moj. 17:14
Słysząc wypowiedzi w tak krytycznym tonie,
Jezus do szemrzących takie wyrzekł słowa:
"Tak bardzo was wszystkich gorszy moja mowa?
A gdy zobaczycie Syna Człowieczego
[Do nieba] gdzie pierwej był wstępującego?
Tylko duch ożywia [czy tego nie wiecie?] –
Ciało nie pomaga nic [to jasne przecież!].
Słowa moje, które do was powiedziałem,
Duchem są – żywotem [w tym tkwi sedno całe].
Lecz są niewierzący pośród was niektórzy,
Dlategom powiedział wam i chcę powtórzyć, Jan 6:44
Że nikt z ludzi do mnie przyjść nie będzie w stanie,
Jeśli to od Boga nie będzie mu dane".
Wtedy wielu Jego uczniów zawróciło
I od tamtej pory z Nim już nie chodziło.

Jezus uczył także, że Bóg w swej miłości Jan 3:14-17
Posłał Syna swego, by za grzech ludzkości
(Co "jadem wężowym" zatruta została
I w beznadziejności i grzechu niszczała),
Śmierć poniósł – na krzyżu będąc zawieszony,
By każdy, kto wierzy Weń został zbawiony.
Podobnie jak Mojżesz z rozkazu Bożego 4 Moj.21:4-9
Powiesił na drzewcu węża miedzianego,
By ten, co przez węża został ukąszony,
Spojrzawszy nań z wiarą został uzdrowiony.
Tak to bezgrzesznego "grzechem" Bóg uczynił. 2 Kor. 5:21
Abyśmy się stali w Nim sprawiedliwymi. Izaj. 53:4,5


Cytaty z ",- Książki "Odwieczna Mądrość" / w moim posiadaniu

Cyt za " Trzy Biada"
_________________
(36) Ale powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by mówili ludzie, dadzą z niego liczbę w dzień sądny; (37) Albowiem z mów twoich będziesz usprawiedliwiony, i z mów twoich będziesz osądzony. Ew. Mat.12 rozdz.
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-18, 19:00   

tylu ludzi uczyniło z braku rodzajnika swoje działo ofensywne

a tu nagle taka cisza :-P
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
Bobo 


Pomógł: 351 razy
Dołączył: 03 Mar 2007
Posty: 12349
Wysłany: 2017-05-18, 20:38   

Lukian napisał/a:
tylu ludzi uczyniło z braku rodzajnika swoje działo ofensywne

a tu nagle taka cisza :-P

Nie prowokuj. Cisza jest dlatego, że nie przeczytałeś wielu wątków, w których temat omawiano. Poszukaj je, przeczytaj, zapewne dojdziesz do wniosku, ze nie było potrzeby strzępić języka od nowa, tylko dlatego, że założyłeś ten wątek.
_________________
Dla Obserwatora mam tylko jedną odpowiedź: POMIDOR! Dla boorisa mam drugą odpowiedź: POMIDORY!
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-19, 18:45   

Bobo napisał/a:
ze nie było potrzeby strzępić języka od nowa

a więc nie masz nic do powiedzenia jak :POMIDOR
:-P :-P :-P
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
Bobo 


Pomógł: 351 razy
Dołączył: 03 Mar 2007
Posty: 12349
Wysłany: 2017-05-20, 09:43   

Lukian napisał/a:
Zwrot: και θεος ην ο λογος nie oznacza że Słowo jest „bogiem drugiej kategorii”, ale wprost przeciwnie zalicza Słowo to „tego samego gatunku” co Ojciec.

Co nie oznacza równości.
Dla jasności, Świadkowie Jehowy uznają przecież 'boskość' Jezusa. Jest tej samej kategorii co Ojciec. Jednak ta sama kategoria nie oznacza, że wchodzi w skład jakiejś Trójcy.
Po drugie, brak rodzajnika NIE UTOŻSAMIA go z Bogiem o którym mowa wcześniej. A zdaje się, że właśnie To chcesz udowodnić. Dość nieudolnie. Dlatego ludzie nie podejmują tematu tak ujętego bardziej jako prowokacja niż naprawdę rzeczowe argumenty.
_________________
Dla Obserwatora mam tylko jedną odpowiedź: POMIDOR! Dla boorisa mam drugą odpowiedź: POMIDORY!
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-20, 19:31   

Bobo,
a powiedz mi czym różnili by sie ludzie , z których jednego w grece nazwano by ho antropos, a drugiego określono by bez rodzajnika?
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
Bobo 


Pomógł: 351 razy
Dołączył: 03 Mar 2007
Posty: 12349
Wysłany: 2017-05-20, 19:59   

Lukian napisał/a:
Bobo,
a powiedz mi czym różnili by sie ludzie , z których jednego w grece nazwano by ho antropos, a drugiego określono by bez rodzajnika?

Różnic było wiele.
1. Jeden był królem a drugi jego poddanym
2. Jeden miał władzę a drugi słuchał władcy
3. Jeden żył dłużej niż ten drugi
4. Jeden był ojcem (patriarchą) a drugi jego synem
5. Jeden był silny a drugi słabszy
6. Jeden był mężczyzną (głową domu, rodziny) a drugi był uległy jako żona
itp.

Podałeś dobry przykład. Ludzie są tej samej natury, mają fizyczne ciało, podlegają tym samym prawom fizjologicznym itd. Jednak to nie oznacza, że jeden ma ten sam wiek co drugi, że ma te same kompetencje co ten drugi, i że ma tą samą wiedzę co ten drugi.
Podobnie z naturą boską. Istoty boskie to nie tylko BÓG. To także aniołowie, a nawet ludzie powołani do nieba będą mieć współudział w boskiej naturze.
Oczywiście nie oznacza to równości w kwestiach jak wśród ludzi.
Wywodzenie, że Jezus ma naturę boską, więc oznaczałoby, że jest równy w tych kwestiach ze swoim Ojcem jest... naginaniem logiki i podstawowego pojęcia jakim jest termin: natura.
_________________
Dla Obserwatora mam tylko jedną odpowiedź: POMIDOR! Dla boorisa mam drugą odpowiedź: POMIDORY!
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-20, 20:25   

a jaj jedno pytanie:
Bobo napisał/a:
6. Jeden był mężczyzną (głową domu, rodziny) a drugi był uległy jako żona

czy maż ma więcej człowieczeństwa od żony?
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
Bobo 


Pomógł: 351 razy
Dołączył: 03 Mar 2007
Posty: 12349
Wysłany: 2017-05-20, 20:41   

Lukian napisał/a:
czy maż ma więcej człowieczeństwa od żony?

Źle zadane pytanie. To nie kwestia więcej czy mniej człowieczeństwa, ale czasu istnienia, władzy, kompetencji, wiedzy.
Musisz zweryfikować słowa: BÓG, BOSKOŚĆ, BOSKI itd.
Bo (zapewne niesłusznie) wszystkie te określenia stosujesz to Boga w Trójcy.
Zadam ci podobne pytanie: Czy więcej jest boskości w aniele czy JHWH?
No bo chyba już wiesz, że aniołów też nazywa się w Biblii: boskimi ;-)
_________________
Dla Obserwatora mam tylko jedną odpowiedź: POMIDOR! Dla boorisa mam drugą odpowiedź: POMIDORY!
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-21, 06:14   

Bobo napisał/a:
Czy więcej jest boskości w aniele

aniołowie w przeciwieństwie do Syna są STWORZENI
Bobo napisał/a:
No bo chyba już wiesz, że aniołów też nazywa się w Biblii: boskimi

zauważ że w NT tytuł Boski nie jest stosowany do istot stworzonych
ST nie miał jeszcze pełnego objwaienia
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
  
 
 
David77 


Pomógł: 53 razy
Dołączył: 19 Mar 2011
Posty: 3636
Skąd: MÜNCHEN
Wysłany: 2017-05-21, 15:04   

Lukian,

Cytat:

W większości współczesnych przekładach Pisma Św. wers J 1,1 brzmi podobnie
Joh 1:1 pau "(1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga - i Bogiem było Słowo."
Odróżnia się od nich tłumaczenie „Nowego Świata”:
Joh 1:1 nwt-pl "(1) Na początku był Słowo, a Słowo był u Boga i Słowo był bogiem."
Przekład „bogiem” uzasadniają tym że w tekście greckim wyraz theos jest bez rodzajnika:
Joh 1:1 gnt-wh "(1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον και θεος ην ο λογος"

Jaką rolę pełni w grece rodzajnik, który nie ma odpowiednika w języku polskim?

Cytat:
Rodzajnik ma znaczenie indywidualizujące: wyróżnia daną osobę lub rzecz spośród innych tego samego gatunku; albo uogólniające: z danej osoby lub rzeczy czyni reprezentanta całego gatunku.
Prof. Michał Wojciechowski „Grecko-polski Nowy Testament” wyd. Vocatio 2014 str. XXVI

Zwrot: και θεος ην ο λογος nie oznacza że Słowo jest „bogiem drugiej kategorii”, ale wprost przeciwnie zalicza Słowo to „tego samego gatunku” co Ojciec.


Język Grecki Nowego Testamentu Krzysztof Bardzki Str 8

Rodzajnik umieszczamy bezpośrednio przed rzeczownikiem . Rodzajniki nadają wyrazowi znaczenie zindywidualizowane i jest używany w podobny sposób jak rodzajnik określony w niektórych językach europejskich ( angielski ,francuski ,niemiecki ,hiszpański ,włoski )

np :

άνθρωπος. - jakiś człowiek ,w ogóle człowiek
ο άνθρωπος- określony człowiek którego zna autor i adresat wypowiedzi .


W prologu należy zwrócić uwagę na to że po pierwsze Logos nie jest tym Bogiem u którego był

po drugie udowadniając że Logos jest dokładnie takim samym Bogiem jak Bóg u którego był nie udowodni się Trynitaryzmu lecz co najwyżej Dyteism

Jak wynika z j greckiego Logos nie jest tożsamy z Bogiem u którego był , w grece panuje pewna reguła : jeśli zarówno przed podmiotem, jak i przed orzecznikiem występują rodzajniki, to „obie części zdania są określone i należy je traktować jako identyczne, tożsame, używane zamiennie. Niestety w przypadku Ew Jan 1:1 nie można zastosować tej reguły


Po trzecie : dlaczego tłumacze katolicy umniejszają godności Jezusa który jest ustanowiony Panem w sowich tłumaczeniach nazywają go panem przez małe ,, p ''

Mar 2:28
ὥστε κύριος ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu. BT



Po czwarte w tekstach NT bardzo często pada określenie Słowo Boże , jak i słowo Boże - czym kierują się tłumacze aby raz określenie ,, Słowo '' pisać z dużej litery a innym razem z małej litery ?

Odpowiedź jest zawarta w rozdziale : Rodzajnik określony w grece Koine
_________________
יֵּשׁוּעַ הוּא הָאָדוֹן
  
 
 
Lukian 


Wyznanie: katolickie
Pomógł: 10 razy
Dołączył: 02 Lut 2015
Posty: 1729
Wysłany: 2017-05-21, 17:47   

David77 napisał/a:
po pierwsze Logos nie jest tym Bogiem u którego był

raczej nalezy do tego samego rodzju

David77 napisał/a:
po drugie udowadniając że Logos jest dokładnie takim samym Bogiem

dokładniej że ma tę samą Naturę Boską
David77 napisał/a:
Po trzecie : dlaczego tłumacze katolicy umniejszają godności Jezusa który jest ustanowiony Panem w sowich tłumaczeniach nazywają go panem przez małe ,, p ''

pewno sugerują się że chodzi o władzę nad szabatem,
a nie o Boskie Imię PAN

David77 napisał/a:
Po czwarte w tekstach NT bardzo często pada określenie Słowo Boże , jak i słowo Boże - czym kierują się tłumacze aby raz określenie ,, Słowo '' pisać z dużej litery a innym razem z małej litery ?

jest coś takiego jak kontekst :-P
raz chodzi o osobowe Słowo
innym razem o słowo mówione :-D
_________________
Gal 4:6 " A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"
http://zrodlaobjawienia.blogspot.com/
 
 
David77 


Pomógł: 53 razy
Dołączył: 19 Mar 2011
Posty: 3636
Skąd: MÜNCHEN
Wysłany: 2017-05-21, 19:33   

Lukian,
Cytat:

raczej nalezy do tego samego rodzju


Aby tak było należałoby najpierw udowodnić że Logos posiada tą samą naturę co Bóg którego był Logos , Logos w tym przypadku nie jest określony jakim był Bogiem więc nie można mówić że posiadał tą samą naturę .
Cytat:

dokładniej że ma tę samą Naturę Boską


Samo posiadanie Boskiej natury nie czyni go tym samym Bogiem u którego był :-D więc nadal mamy dwóch Theosów
Cytat:

pewno sugerują się że chodzi o władzę nad szabatem,
a nie o Boskie Imię PAN


Kyrios nie jest imieniem tym samym rzeczownikiem są określani ludzie patrz Abraham :-D

Wystarczy sprawdzić w innych przekładach katolickich :-D

ew Mar 2 :28 Otóż Syn Człowieczy jest Panem nawet szabatu. BWP

Biskup Romaniuk oddaje w tym przypadku rzeczownik Kyrios przez dużą literę :-D

Mark 2:28
Tak więc Syn Człowieczy jest Panem również szabatu”. ( Biblia Paulistów )

Jak to skomentujesz Lukianie ? :-D

Cytat:
jest coś takiego jak kontekst :-P
raz chodzi o osobowe Słowo
innym razem o słowo mówione


Tak uważasz :-D kontekst w tym przypadku wskazuje na coś odmiennego
gdyż w listach Pawła nie ma mowy o osobowym Słowie

Czy mam cię rozczarować :) jest podobnie jak ze słowem Pan
_________________
יֵּשׁוּעַ הוּא הָאָדוֹן
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,06 sekundy. Zapytań do SQL: 11