Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Jakiego Przekładu Biblii byś oczekiwał?
Autor Wiadomość
Paszko


Wyznanie: KRK
Pomógł: 36 razy
Dołączył: 31 Maj 2016
Posty: 431
Wysłany: 2019-09-20, 17:28   

Bobo napisał/a:

Bibliści tak oceniają porównanie zwojów znad morza Martwego z tekstem masoreckim i innymi:
W większości (ok. 60% manuskryptów), zgadzają się z tekstem Masoreckim. Około 5% zwojów biblijnych zgadza się z tekstem Septuaginty, kolejne 5% potwierdza tradycję Samarytańską, a 20% poświadcza brzmienie charakterystyczne dla Zwojów znad Morza Martwego. Pozostałe 10% nie daje się przypisać do żadnego wariantu.

http://biblista.pl/ukryte...a-martwego.html


Autorzy krytycznego opracowania ST ("Hebrew Bible: A Critical Edition") uważają, że

- tekst masorecki Księgi Rodzaju różni się w 5% procentach od tekstu kumrańskiego
- tekst masorecki Ksiąg Samuela i Jeremiasza różni się w 20-30% od tekstu kumrańskiego, przy czym tekst masorecki Księgi Jeremiesza jest i tak o 15-20% dłuższy od jego "przekładu" na grekę w Septuagincie :-)

https://www.timesofisrael.../#ixzz31uFPqDC8


chryzolit napisał/a:

I chyba słusznie.

Zwłaszcza z historycznego punktu widzenia.

chryzolit napisał/a:

I tutaj,bym się nie usmiechał,ponieważ według wiedzy jaką możemy posiadać,zdecydowana większość Zydów z diaspory nie rozumiała już po hebrajsku


Galileę nazywasz diasporą?

chryzolit napisał/a:

Pan Jezus cytując teksty z St.Przymierza,cytował je w zdecydowanej większości za Septuagintą.
Czy to przypadek.?


Albo zrobili to Jego tłumacze na grekę.

Najwcześniejszy ewangeliczny tekst kanoniczny zapisany został przez człowieka, który nigdy nie widział Jezusa na oczy, ani nie słyszał na uszy, za to w sposób biegły (w lokalnym kontekście społecznym) zajmował się tłumaczeniem na grekę z języka apostoła, który nie umiał po grecku. Wiemy to od Papiasza, który zbierał informacje także wśród postaci występujących w NT (Dz 21,9). Wiemy także, że jeden z apostołów - był to Mateusz - zapisał słowa Jezusa w języku hebrajskim. Jedyne cytaty z jedynej ewangelii, która istniała w języku hebrajskim, to:

mahar, czyli pewnie hebr. מָחָ֑ר (mā-ḥār)

osanna, czyli pewnie herb. הֹושִׁ֘יעָ֥ה נָּ֑א (hō·wō·šî·‘āh nā)

barrama, czyli być może hebr. בַּמְּרוֹמִֽים (bam·mə·rō·w·mîm)

Dwa ostatnie to cytaty z ST, ale oczywiście nie są po grecku ;-)

Wiemy też, że Ojcowie Kościoła zaglądali do jedynej istniejącej ewangelii w języku hebrajskim, by zrozumieć lepiej grecki tekst ewangelii:

In evangelio quod appellatur secundum Hebraeos, pro supersubstantiali pane reperi mahar, quod dicitur crastinum, ut sit sensus: Panem nostrum crastinum, id est, futurum da nobis hodie.

(Hieronim, komentarz do Ew Mt)
_________________
ΛΕΓΕΙ ΙΗΣΟΥΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΤΕΘΑΜΜΕ
ΝΟΝ Ο ΟΥΚ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΑΙ
 
 
chryzolit

Pomógł: 146 razy
Dołączył: 19 Maj 2013
Posty: 3119
Wysłany: 2019-09-20, 18:27   

Paszko-napisał.
Cytat:
Galileę nazywasz diasporą?

Nie,tylko Żydzi odwiedzali świątynie zgodnie z nakazem..
Zobacz proszę ilu było takich.no.w czasie zesłania ducha św.i w ilu oni mówili językach.
Paszko-napisał.
Cytat:
Albo zrobili to Jego tłumacze na grekę.

Albo,albo.Ewangeliści byli ludzmi współczesnymi z Apostołami.
Czy ew.Mat.była napisana po Hebrajsku,to tylko przypuszczenie.
Jedno jest pewne St.Testament w języku greckim istniał już od 2-może 3 wieku.p.n.e.
I był on bardzo popularny.
Oraz badacze tego przedmiotu uczą,że cytaty używane przez Pana Jezusa i Apostołów,ze Starego Testamentu,pochodziły w około 80 procentach z Septuaginty.Apostołowie widzieli i słyszeli Pana Jezusa.

Pozdrawiam.
_________________
Zapraszam - www.refleksjebiblijne.wordpress.com
 
 
EMET 

Wyznanie: Świadkowie Jehowy w Polsce
Pomógł: 221 razy
Dołączył: 04 Wrz 2006
Posty: 11093
Wysłany: 2019-09-20, 19:55   

chryzolit napisał/a:
EMET-
A jak oceniasz,znaczenie imienia Bożego w Septuagincie,czyli St.Testamencie w języku greckim.
Pozdrawiam.


EMET:
O ile pytasz, Userze’, o znaczenie Imienia Bożego w sensie takim, jak rozumiemy termin „znaczenie” [można by rzec: sensu stricto], to - rzecz oczywista, iż - Przekład [zaznaczam: przekład!], jakim jest ‘Septuaginta’ [w grece koine] nie pomija kwestii Imienia Bożego, kiedy o tym Imieniu pisze w translacji po grecku. Natomiast osobnym zagadnieniem jest ZAPIS /po grecku/ Imienia Bożego tam, gdzie w tekście ‘Biblii Hebrajskiej’ mamy „JHVH” [z różnymi ‘niuansami’; o czym było na Forum szerzej pisane, wszak].
Ba, nawet księga zwana: „deuterokanoniczna”, jaką jest np. księga Tobiasza [ew. Tobita] dużo poświęca kwestii Imieniu Bożemu -- i to we wzniosłych opisach! O tym na Forum też pomieściłem post.
vide: http://biblia.webd.pl/for...+tobiasza#14285
Weźmy na przykład wypowiedź Marii, ziemskiej matki Jezusa Chrystusa, zanotowaną w [Ewangelii] wg Łukasza 1:49, do której w komentarzu katolicki biblista napisał, iż: ‘Maria nie unikała wymawiania Imienia Bożego...’; szerszy fragment przytaczałem na Forum.
Vide:
http://biblia.webd.pl/for...yglewicz#394907
http://biblia.webd.pl/for...ighlight=#20063

por. też –
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#391364

Szerzej o tym, jaka powinna być forma greckiego zapisu - o ile by już owe Imię zapisano tak jak się imiona zapisuje bez tzw. zastępczości typu „Kyrios”; „Theos” [czy inne tp.] – w LXX → szerzej pisał na Forum ‘David77’, ‘tropiciel’, także ja, Stephanos, ps. ‘EMET’.
Nawet, gdy analizujemy sposób zapisu w grece LXX imion ‘teoforycznych’ -- z cząstką początkową „Jeho” [20 takich form w Biblii Hebrajskiej, o czym pisywałem niejednokrotnie na Forum] -- to możemy wywnioskować, jak to ewentualnościowo [że tak określę] mogłoby wyglądać, o czym bardziej fachowo pisywali: ‘David77’ oraz ‘tropiciel’.
Przypomnę jedynie, że w neogreckich przekładach Ksiąg Nowego Przymierza [są takie; są też w języku jidisz, są...] mamy przykładowo formy: neogrecki Przekład ŚJ: Ιεχωβά – Iechōba [tak w Ks. Starego Przymierza, jak i w Ks. Nowego Przymierza – w 237. miejscach]; ew. w ‘MGK’ - Ἰεοβά –- w niewielu miejscach Ks. SP, np. w Exo 6:3.

Przypomnę, o czym już niejednokrotnie pisywałem na Forum, iż zapis i wymowa imion NIE JEST rezultatem tłumaczenia, lecz… TRANSKRYPCJI [fonematyka] lub TRANSLITERACJI. To, iż jakieś /dane/ imię własne [w tym Imię własne Boga: jako Imię własne Boga Najwyższego] może mieć jakieś - wg etymologii - znaczenie, nie oznacza, iż imiona się zapisuje wg objaśnień etymologicznych, lecz... jak widzimy, to i piszemy oraz wymawiamy. Bo skąd - inaczej - byśmy wiedzieli, jaki jest zapis [też wymowa, kiedy lektor czyta Biblię Hebrajską] licznych imion np. w ‘1 Księdze Kronik’ [żeby tylko o owej ‘Księdze’ wspomnieć…]? A imiona ‘12.’ synów Jakuba [hebr.: Jaaqow], czyli Izraela [hebr.: Jisrael] z np. Exo 1:1 – 5 → Re`uwen; / Szim´on; / Lewi [dokł. Levi]; / Jehuda [dokł.: Jehudha(h)]; / Jissachar [wymowa wg objaśnień w Masorze, o czym pisałem kiedyś na Forum]; / Zewulun; / Binjamin; / Dan; / Naftali; / Gad [dokł. Gadh]; / `Aszer; / Josef [w Ps 81:6/5/ mamy formę -„Jehosef”]. Każde z tych ‘12.’ imion bywa objaśniane [wg znaczenia], jednak... Zapisujemy Tak, Jak to i widać w zapisie tekstu ‘BH’. Przykładowo: przyjęta forma polska „Ruben” → w hebr., jak to i wyżej: „Re`uwen”; wg dokładnej trans. zapisu z ‘Biblii Hebrajskiej’ - < rᵊ`ûbhēn > /= < rᵊ`ûwēn >/, ew. w zapisie prostym – < re`uwen >. postać hebr. –- רְאוּבֵן.


Stephanos, ps. EMET
_________________
„Wielu będzie biegać tu i tam [po hebrajsku: < jᵊszōṭᵊṭû >], i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy” -- Daniela 12:4b; ‘PNŚ/ZW’, Przypis.
  
 
 
chryzolit

Pomógł: 146 razy
Dołączył: 19 Maj 2013
Posty: 3119
Wysłany: 2019-09-20, 21:10   

EMET-.
Dzięki.
Pozdrawiam.
_________________
Zapraszam - www.refleksjebiblijne.wordpress.com
 
 
EMET 

Wyznanie: Świadkowie Jehowy w Polsce
Pomógł: 221 razy
Dołączył: 04 Wrz 2006
Posty: 11093
Wysłany: 2019-09-21, 19:57   

EMET:
Na jeszcze jedno chciałbym zwrócić uwagę Tych, którzy nadają priorytetową rangę greckiemu tekstowi w ‘Septuagincie’ [LXX], gdzie nazwa z łaciny oznacza: „siedemdziesiąt” /70/; por. np. Rodz 50:3 wg łac. ‘Vulgaty’: „quibus iussa explentibus transierunt quadraginta dies iste quippe mos erat cadaverum conditorum flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus” = „siedemdziesiąt dni”. Po grecku /w LXX/ mamy zapis: < hebdomēkonta hēmeras > [gdzie: < hēmeras > = „dni” /l. mnoga/; od < hēmera > = „dzień”]. W zapisie po hebrajsku, mamy: < šĭbh´îm jôm > /= < szĭw´îm jôm >/, w uproszcz. zapisie: < sziw´im jom >, gdzie formą wyjściową - gramatycznie, wg morfologii - jest liczebnik „siedem”, po hebrajsku - < szewa´ > z zapisu „ szebha´ ” [trans. uproszcz.].
Po objaśnieniu nazwy, chciałbym nawiązać do tego, o czym na Forum pisał/pisywał ‘tropiciel’, iż - wg sensu zapodaję - ‘to, co utarło się rozumieć pod pojęciem Septuaginta [czyli: grecki, w koine, przekład Ksiąg Starego Przymierza: wobec tekstu z Biblii Hebrajskiej pomieszcza nadto i inne księgi oraz tzw. dodatki „deuterokanoniczne” klasyfikowane przez wielu per ‘apokryfy; pseudoepigrafy’], to niekoniecznie jest tak, jak w podejściu ‘klasyczno-idealistycznym’, że tak napiszę, a nawet bazowanie na legendzie odn. inicjatora oraz tłumaczy’. Nawet ‘wikipedia’ lakonicznie pisze, iż czas powstania był ‘rozległy’ oraz ‘wielu’ tłumaczyło. Nasuwałoby się zatem pytanie, kto zadbał o swojego rodzaju ujednolicenie, o jakąś recenzję, weryfikację czy tp….? Jak nietrudno się dowiedzieć, gdy czytamy w opracowaniach wielotomowych wydań tłumaczeń Biblii, to fachowe opinie co do tłumaczenia z tekstu hebrajskiego [też aramejskich fragmentów…] są takie, iż przy niektórych tekstach mamy praktycznie nie tyle tłumaczenie, co swoistą interpretację, tzw. „retusz lingwistyczny” nawet oscylujący ku tzw. ‘teologizowaniu’ i hellenizowaniu; podczas gdy przecież kultura semicka [pisząc ogólnie] - owej realia wszak mamy w BH[!] - niekoniecznie [delikatnie mówiąc] współbrzmiała z helleńską, ew. - gdyby napisać - ‘platońską’. Jawnie to widać w księgach typu ks. Mądrości czy tzw. ‘dodatkach deuterokanonicznych’ [np. w Ks. Daniela i nie tylko].
Zasygnalizować chciałbym też, iż na zasadzie ‘wkładania do jednego worka’, tudzież ‘podciągania pod wspólne miano’, jako Septuagintę traktuje się wszelkie greckie translacje [najczęściej są to fragmenty jeno] Ksiąg Starego Przymierza z Biblii Hebrajskiej. A nie zapominajmy, że poza ks. tzw. deuterokanonicznymi – jak to przyjęto w Katolicyzmie – są Nurty Religijne takie, które uznają WSZYSTKIE ‘księgi’ pomieszczone w LXX: tak, jak to i mamy w edycji Rahlf’sa, na której to bazował - jako wyjściowej - prof. Popowski w swoim doniosłym tłumaczeniu → vide: Oficyna Vocatio. A przecież, może nie wszyscy wiedzą, mamy również bardziej doniosłe wydanie Septuaginty, zwane „Edycja Getyndzka”, gdzie są pomieszczone nader liczne przypisy ‘krytyki tekstu’: niemal w sensie „edycja pełna” [wszystkie tzw. lectiones variantes]. Ze względów finansowych posiadam jeno: ‘Ks. Wyjścia’ oraz ‘Ks. Psalmów’. Owych Tomów - tejże ‘Edycji Get.’ - jest znacznie więcej! Por. np.: https://www.logos.com/pro...ngen-septuagint
Z tego, co mnie wiadomo, o czym pisano i na tym Forum bodajże, to w przypisach do tejże ‘Edycji’ mamy też uwzględnione odkrycia z Qumran [w obrębie tego, co się tyczy].
O ile zatem mamy rozpatrywać sprawę użycia WPROST - w tekście LXX - Imienia Bożego, to wiadomo, iż nie znajdziemy w edycji Rahlf’sa ani zapisu czcionką hebrajską „JHVH” [jak np. w ‘Papirusie Foud 266’ z I w. p.n.e.], ani form znanych np. z pism tzw. ojców Kościoła czy jakichś pisarzy wczesnochrześcijańskich, czy w innych „materiałach”, o których też na Forum były „notki”.

Jak pisałem [nie tylko ja, E.], w żadnym razie formy greckie „Kyrios”; „Theos” [czy inne tzw. ‘formy zastępcze’] NIE SĄ zapisem transkrypcyjnym czy transliteracją imion własnych jako imion własnych. Nawet - przytaczany już na Forum - fragment ‘przedmowy do BT’ jawnie o tym pisze. Jednak… nawet tam [w ‘BT’] niepoprawnie napisano o ‘tłumaczeniu Imienia’, a przecież... imion się nie tłumaczy przy Translacjach [chyba, że dodatkowo /w nawiasie obok/ lub w przypisie /u dołu/, lecz: jak widać w tekście jęz. oryg., tak się zapisuje, ew. mamy spolszczenia, latynizację czy hellenizację. Formy greckie typu „Kyrios” czy „Theos” Nie Spełniają Kryteriów zapisu Imienia Boga, o czym wielokrotnie było pisane. O ile nawet wiemy o formie hebr. „Adhonaj”, to i tak dokładnie = „Wszechwładny Pan”, ew. „Suwerenny Pan” [jak to i np. w ang. edycji ‘NIV’]. Widać to jawnie w wielu Przekładach, gdy greckie wyrażenie - odniesione akurat w tych wersetach do Boga Najwyższego - „despotes” [w: Łuk 2:29; Dz Ap 4:24; Apok 6:10] oddano per „Wszechwładny” [por. np. oddanie w ‘BT’ wersetu z Dz Ap 4:24]; np. tak.
Należy też zaznaczyć, iż jakkolwiek w grece NP mamy zapis „pan”, to jest to forma gramatyczna, NIE zaś jakieś imię [o czym było już na Forum]. W zapisie wg trans. „Pan” [duża litera początkowa], mamy 1 raz, gdyż akurat ta forma zaczyna zdanie w wersecie: w zapisie po grecku, rzecz jasna. Jak wiemy, w mitologii greckiej był ‘bożek’ o imieniu własnym „Pan”, właśnie.
O ile nawet ktoś napisałby w greckim zapisie ^hebrajskimi czcionkami^ - JHVH - to i tak przecież ‘nie da się uciec’ od kwestii WYMOWY FONETYCZNEJ. Nikt przecież nie będzie sztucznie [że tak napiszę] w takich miejscach z „JHVH” wymawiał: „JodHeWawHe” [ew., też nieco inaczej zgłoski „j” oraz „h”wymawiał: ‘judh’, ‘hej’]… Posiadam Przekłady na język angielski takie, gdzie w przypadku Imienia mamy po prostu zapis „JHVH” czcionkami hebrajskim, czyli – יהוה; to wręcz rozumie się samo przez się! Osobiście uważam to za swoisty manieryzm... :aaa:

W tym post – na tym poprzestanę. :->

Stephanos, ps. EMET
_________________
„Wielu będzie biegać tu i tam [po hebrajsku: < jᵊszōṭᵊṭû >], i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy” -- Daniela 12:4b; ‘PNŚ/ZW’, Przypis.
  
 
 
Paszko


Wyznanie: KRK
Pomógł: 36 razy
Dołączył: 31 Maj 2016
Posty: 431
Wysłany: 2019-09-21, 20:10   

chryzolit napisał/a:

Zobacz proszę ilu było takich.no.w czasie zesłania ducha św.i w ilu oni mówili językach.

Nie znajdziesz na kartach NT żadnego dowodu na to, że grecki tekst narracji ewangelicznej nie stanowi tłumaczenia z dialektu jęz. semickiego.

chryzolit napisał/a:

Albo,albo.Ewangeliści byli ludzmi współczesnymi z Apostołami.

To zależy co rozumiesz przez "współcześni". Najpóźniej datowany tekst ewangelii kanonicznej to widełki 90–110 r. n.e. dla Ew Jn.

chryzolit napisał/a:

Czy ew.Mat.była napisana po Hebrajsku,to tylko przypuszczenie.


Skądże znowu, to Tradycja przekazana Papiaszowi, znajomemu córek Filipa Ewangelisty (Dz 21,8), przez słuchaczy prezbiterów Jana i Aristiona, uczniów apostołów Andrzeja, Piotra, Filipa, Tomasza, Jakuba, Jana i Mateusza (τί Ἀνδρέας ἢ τί Πέτρος εἶπεν ἢ τί Φίλιππος ἢ τί Θωμᾶς ἢ Ἰάκωβος ἢ τί Ἰωάννης ἢ Ματθαῖος ἤ τις ἕτερος τῶν τοῦ κυρίου μαθητῶν, ἅ τε Ἀριστίων καὶ ὁ πρεσβύτερος Ἰωάννης):


Ταυτα μεν ουν ιστορηται τω Παπια περι του Μαρκου· περι δε του Ματθαιου ταυτ ειρηται· Ματθαιος μεν ουν Εβραιδι διαλεκτω τα λογια συνεταξατο, ηρμηνευσεν δ αυτα ως ην δυνατος εκαστος.


Takie oto świadectwo przekazał Papiasz odnośnie Marka. O Mateuszu zaś tak powiada:
„Wówczas to Mateusz ułożył Słowa w dialekcie hebrajskim, każdy zaś tłumaczył je wedle swych zdolności”

Euzebiusz z Cezarei, Historia Kościelna (przed 326 r. n.e.), III 39.16

Και τουθ ο πρεσβυτερος ελεγεν· Μαρκος μεν ερμηνευτης Πετρου γενομενος, οσα εμνημονευσεν ακριβως εγραψεν, ου μεντοι ταξει, τα υπο του κυριου η λεχθεντα η πραχθεντα. ουτε γαρ ηκουσεν του κυριου ουτε παρηκολουθησεν αυτω, υστερον δε, ως εφην, Πετρω, ος προς τας χρειας εποιειτο τας διδασκαλιας, αλλ ουχ ωσπερ συνταξιν των κυριακων ποιουμενος λογιων, ωστε ουδεν ημαρτεν Μαρκος ουτως ενια γραψας ως απεμνημοσευσεν. ενος γαρ εποιησατο προνοιαν, του μηδεν ων ηκουσεν παραλιπειν η ψευσασθαι τι εν αυτοις.

Prezbiter powiedział również: „Marek, który został tłumaczem Piotra, zapisał dokładnie z pamięci, choć nie po kolei, wszystko cokolwiek usłyszał na temat czynów i Słów Pana. Sam bowiem ani nie słyszał Pana, ani z Nim nie chodził, lecz dopiero później – jak to już rzekłem – z Piotrem, który przykrawał swe nauczanie dla potrzeb [słuchaczy], bez zamiaru chronologicznego porządkowania Słów Pana. Stąd Marek nie uchybił niczemu, zapisując wszystko tak, jak zapamiętał, miał bowiem na uwadze to zwłaszcza, by nie pominąć nic z tego, co usłyszał, i niczego nie przekręcić.

Euzebiusz z Cezarei, Historia Kościelna (przed 326 r. n.e.), III 39.15

Powyższe to cytaty z Kyriakonu św. Papiasza (Λογίων Κυριακῶν Ἐξήγησις), biskupa Hierapolis (gdzie mieszkały córki Filipa Ewangelisty), urodzonego w I w. n.e. niedługo przed tym, jak zapisana została Ew Mk.

chryzolit napisał/a:

Apostołowie widzieli i słyszeli Pana Jezusa.


Tak - ale co z ewangelistami? :mysli:
_________________
ΛΕΓΕΙ ΙΗΣΟΥΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΤΕΘΑΜΜΕ
ΝΟΝ Ο ΟΥΚ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΑΙ
  
 
 
EMET 

Wyznanie: Świadkowie Jehowy w Polsce
Pomógł: 221 razy
Dołączył: 04 Wrz 2006
Posty: 11093
Wysłany: 2019-09-21, 20:21   

EMET:
Do tego, co 'przed chwilą' napisałem, dodam nadto --
Mamy też pewne ciekawe "zjawisko", jakim jest odnalezienie 2/3 tekstu ks. Syracha w języku hebrajskim oraz swoisty sentyment niektórych do tzw. ks. Henocha, której to /księgi/ brak nie tylko w BH, lecz i w LXX; niejedną [‘4’ bodajże] wersję owej księgi mamy, w zapisie po hebrajsku – mamy Imię “JHVH” [tekst nie współgra z np. wersją w tzw. języku ‘geez’]. Której wersji - obydwu tych ksiąg - damy pierwszeństwo przy dokonywaniu translacji??? :aaa: Np. w Przekładzie B. Poznańskiej - priorytet dano dla wersji hebr. ks. Syracha; co poskutkowało tym, że i Imię w formie brzmieniowej "Jahwe" się znalazło! ;-)

Stephanos, ps. EMET
_________________
„Wielu będzie biegać tu i tam [po hebrajsku: < jᵊszōṭᵊṭû >], i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy” -- Daniela 12:4b; ‘PNŚ/ZW’, Przypis.
  
 
 
Paszko


Wyznanie: KRK
Pomógł: 36 razy
Dołączył: 31 Maj 2016
Posty: 431
Wysłany: 2019-09-22, 21:15   

EMET napisał/a:

(4) czy pozostałe dodatki - tzw. ‘deuterokanoniczne’ - do Daniela, np. „pieśń młodzieniaszków” z 3:24 – 90 [numeracja wg np. ‘BT’] -- nie kojarzą się jawnie jako „przesłodzony dewotyzm”?


Jezus nie był wielkim miłośnikiem tego rodzaju modlitwy (Mt 6,7), ale nie da się ukryć, że stanowi on żywą duchową tkankę zarówno judaistycznej (kedusza z Iz 6,3, litanie przejęte z Wielkich Hechalot do liturgii najważniejszych świąt, litanie odmawiane w poranek szabatu przez chasydów), jak i chrześcijańskiej duchowości, która skopiowała w tym miejscu owe praktyki mistyków żydowskich.
_________________
ΛΕΓΕΙ ΙΗΣΟΥΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΤΕΘΑΜΜΕ
ΝΟΝ Ο ΟΥΚ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΑΙ
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,19 sekundy. Zapytań do SQL: 10