Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: Anna01
2015-04-15, 18:44
EDOM
Autor Wiadomość
ZAMOS 
SŁOWIANIN

Pomógł: 70 razy
Wiek: 63
Dołączył: 19 Paź 2012
Posty: 2066
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2014-11-14, 19:32   

Jak czytamy Biblię i to co napisane jest o Ezawie i Jakubie w dalszych ich dziejach biblijnych i historycznych to raczej błogosławieństwo Abrahama i Izaaka nie zanikło, a trwało na Ezawie i Edomie. Jakub ze swą rodzinką popadł w egipską niewolę na prawie pięćset lat, więc ni jak nie można mówić o żadnym błogosławieństwie Boga spoczywającym na Jakubie i jego potomkach. Jak również czytamy w Biblii o tym, że Bóg próbował wiele razy Żydów nawrócić, ale to zwykle udawało się w bardzo sporadyczny sposób i to na chwilę. Czara zapewne się przelała, jak Żydzi zamordowali Jezusa.
 
 
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1413
Wysłany: 2014-11-14, 20:31   

Maximus Minimus napisał/a:
Przepraszam, że się wtrącę, ale nie jestem pewien czy dobrze zrozumiałem temat przewodni wątku:

Jerzy Marian stawia tezę, że błogosławieństwo boże jednak nie spływa na Jakuba, a spływa na Ezawa i Edomitów?
Czy chodzi raczej o to, że błogosławieństwo "zanika" po śmierci Izaaka, o czym świadczy historia Żydów?

Proszę o sprecyzowanie potrzebne do dalszej dyskusji.

Pzdr


Witaj Maximusie,
nie wiem czemu miałbyś przepraszać, wszystkie inteligentne, konstruktywne pytania, takie jak to które zadałeś, są bardzo mile widziane.

Widzisz Maximusie, Biblia to nie tylko historia Izraela i wywodzących się z Izraela żydów. Jest to też historia Edomitów - potomków Izaaka poprzez jego pierworodnego i umiłowanego syna Ezawa - Edoma.

Tego Ezawa który był prawowitym spadkobiercą Bożego Błogosławieństwa.

W dzisiejszej Biblii znajdziesz Księgę Hioba, której protagonista, jak i autor jej poetyckiej części, to potomek Ezawa / Edoma.

Hiob, którego Bóg uważał za najlepszego człowieka z okresu Patryjarchów, był nie tylko potomkiem Ezawa / Edomu, lecz był też drugim królem tego narodu - Edomu. Czytamy o tym w Septuagincie LXX, w zakończeniu Księgi Hioba.

Błogosławieństwo Boże, dane Abrahamowi, nigdy nie zanikło, ponieważ Bóg nie zmienia raz danej obietnicy.

Czytając Księgę Rodzaju - rozdziały 33 i 37, nie ma żadnej wątpliwości że prawowity spadkobierca Bożego Błogosławieństwa - Ezaw / Edom, i naród z niego wywodzący się, to Błogosławieństwo otrzymali. Świadczą też o tym inne księgi Bibli:


Jakub / Izrael i z niego wywodzący się naród, łącznie z żydami, tego Błogosławieństwa otrzymać nie mogli, ponieważ podstawowym warunkiem otrzymania Bożego Błogosławieństwa jest UCZCIWOŚĆ, cecha której Jakubowi i całemu Izraelowi zawsze brakowało - i nadal brakuje.


Zerknijmy może razem do Biblii, a póżniej do historii, gdzie wyraźnie pisze o tym że Ezaw / Edom byli spadkobiercami BOŻEGO BŁOGOSŁAWIEŃSTWA.


Początek opisu w Biblii NARODU EDOMU / IDUMEI, to Księga Rodzaju 25, 33 i 36 gdzie czytamy:

Księga Rodzaju 25, opisuje jak Ezaw, pierworodny syn Izaaka już za młodych lat został zręcznym myśliwym i rolnikiem, zaopatrujących w żywność dom Izaaka.
Cytat:

- "(19) Oto dzieje potomków Izaaka, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka.

(20) Izaak miał czterdzieści lat, gdy wziął sobie za żonę Rebekę, córkę Betuela, Aramejczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana Aramejczyka. (21) Izaak modlił się do Pana za swą żonę, gdyż była ona niepłodna. Pan wysłuchał go, i Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna.

(22) A gdy walczyły z sobą dzieci w jej łonie, pomyślała: Jeśli tak bywa, to czemu mnie się to przytrafia? Poszła więc zapytać o to Pana, ...

(23) I rzekł jej Pan: dwa narody są w żywocie twoim, i dwojaki lud z żywota twego rozdzieli się, a jeden lud nad drugi lud możniejszy będzie, i większy będzie służył mniejszemu.

(24) A gdy się wypełniły dni jej, aby porodziła, oto bliźnięta były w żywocie jej. (25) I wyszedł pierwszy syn lisowaty, i wszystek jako szata kosmaty; i nazwali imię jego Ezaw.

(26) A potem wyszedł brat jego, ręką swą trzymając za piętę, Ezawa i nazwano imię jego Jakób; a Izaakowi było sześćdziesiąt lat, gdy mu się oni narodzili.

(27) A gdy urosły one dzieci, Ezaw był mężem w myślistwie biegłym i rolnikiem, a Jakób był mąż prosty mieszkający w namieciech. (28) I miłował Izaak Ezawa, iż jadał z łowu jego;..."
(Ks. Rodzaju 25:1-34, Biblia Gdańska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001


Księga Rodzaju 33 opisuje sytuację kiedy Jakub, powracający po 20 latach służby u Labana, jest serdecznie witany przez swojego brata Ezawa, który wyszedł mu naprzeciw z orszakiem czterystu mężczyzn.
Cytat:

- "(1) W pewnej chwili Jakub podniósł oczy i zobaczył, że Ezaw nadciąga ze swymi czterystu ludźmi. ...

(4) Tymczasem Ezaw sam pospieszył na jego spotkanie i uściskał go, ucałował,
i obaj się rozpłakali."
(Ks. Rodzaju 33:1-20, Biblia Warszawsko-Praska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001


Księga Rodzaju 36 mówi nam o królach którzy panowali w Edomie, na setki lat zanim jakikolwiek król panował nad Izraelem.
Poniższe nazwy świadczą że panowali oni od Egiptu do Eufratu, tak jak to Bóg obiecał Abrahamowi"
Cytat:

- (15)" I mówił Bóg do Abrahama: żony twej nie będziesz nazywał imieniem Saraj, lecz imię jej będzie Sara. (16) Błogosławiąc jej, dam ci i z niej syna, i będę jej nadal błogosławił, tak że stanie się ona matką ludów i królowie będą jej potomkami. "

- 18)" Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat, "
(Ks. Rodzaju 15, Biblia Tysiąclecia)


Księga Rodzaju 36
Cytat:

- "(31) Oto królowie, którzy panowali w kraju Edom, zanim Izraelici mieli króla.

(32) W Edomie był królem Bela, syn Beora; nazwa jego miasta - Dinhaba.

(33) A gdy umarł Bela, królem był po nim Jobab, syn Zeracha, z Bosry.

(34) Gdy zaś umarł Jobab, po nim królem był Chuszam z ziemi Temanitów.
(35) Gdy umarł Chuszam, po nim królem był syn Bedada, Hadad, który zadał klęskę Madianitom na równinie Moabu; nazwa jego miasta - Awit.
(36) Po śmierci Hadada, po nim królem był Samla z Masreki.
(37) A gdy umarł Samla, po nim królem był Szaul z Rechobot nad rzeką.
(38) Gdy umarł Szaul, po nim królem był Baal-Chanan, syn Akbora.
(39) A po śmierci Baal-Chanana po nim królem był Hadar; nazwa zaś jego miasta Pau, a imię żony jego Mehetabeel, córka Matredy z Me-Zahab."
(Ks. Rodzaju 36:1-43, Biblia Tysiąclecia)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001


W Biblii też czytamy o tym jak Bóg dał Ezawowi / Edomowi w posiadanie góry Seiru, i jak Jakub z całym Izraelem wylądował na ok. 500 lat w Egipcie.
Według archeologów, Seir to miejsce gdzie wielbiono Jahweh na długo przed Mojżeszem.

Stary Testament
http://www.biblia.info.pl/biblia.php
(Ks. Jozuego 24:1-33, Biblia Warszawska)
Cytat:

(1) Potem Jozue zgromadził wszystkie plemiona izraelskie w Sychem i zwołał starszych Izraela i jego naczelników, sędziów i przełożonych, i ci stanęli przed Bogiem. (2) I rzekł Jozue do całego ludu:

Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Dawnymi czasy mieszkali za Rzeką ojcowie wasi – Terach, ojciec Abrahama i ojciec Nachora, i służyli innym bogom. (3) Wtedy zabrałem ojca waszego Abrahama zza Rzeki i prowadziłem go po całej ziemi kanaanejskiej i rozmnożyłem jego potomstwo, dałem mu bowiem Izaaka,

(4) a Izaakowi dałem Jakuba i Ezawa.

Ezawowi dałem w posiadanie góry Seir,

Jakub zaś i jego synowie wywędrowali do Egiptu.”



W Księdze Powtórzonego Prawa czytamy jak Izraelici uciekając z egipskiej niewoli doszli do granicy Edomu, kraju, jak czytamy w Historii Egipcjanina Sinuhe, opływającego “mlekiem i miodem”.

Izraelici przymierzali się aby zaatakować Edom, potomków Ezawa, ale Bóg ostrzegł ich:
Cytat:

“… i nie wszczynajcie z nimi wojny, gdyż nie dam wam z ich ziemi ani jednej piędzi;
góry Seir dałem bowiem w dziedziczne posiadanie Ezawowi.”



(Przy okazji można się zastanowić, jakim prawem Izrael okupuje południową Palestynę skoro Biblia pisze że Bóg powiedział że nie da im nawet piędzi z tej ziemi.)

(Ks. Powt. Prawa 2:1-37, Biblia Warszawska)
Cytat:

“(1) Zawróciliśmy więc i poszliśmy na pustynię w stronę Morza Czerwonego, jak mi Pan powiedział, i krążyliśmy przez wiele dni wokół gór Seir. (gór Ezawa / Edomu)
(2) I rzekł Pan do mnie:
(3) Dosyć już krążyliście wokół tej góry; zawróćcie na północ.
(4) Ludowi zaś daj taki rozkaz:

Będziecie przechodzić przez obszar waszych braci, potomków Ezawa, mieszkających w Seir; oni wprawdzie bać się was będą, ale i wy bądźcie bardzo ostrożni

(5) i nie wszczynajcie z nimi wojny, gdyż nie dam wam z ich ziemi ani jednej piędzi;

góry Seir dałem bowiem w dziedziczne posiadanie Ezawowi.

(6) Żywność będziecie od nich kupować za pieniądze, abyście mieli co jeść; również wodę do picia będziecie od nich kupować za pieniądze.”


Po przejściu przez Edom Izraelici wylądowali w Kadesz, i wyprawili szpiegów do Kananu – Ziemi Obiecanej. Nie podobała im się jednak ta ziemia, bo daleko jej było do tego co widzieli w Edomie, u potomków Ezawa.

(Ks. Liczb 20 – Biblia Warszawska)
Cytat:

(1) W pierwszym miesiącu przyszli synowie izraelscy, cały zbór, na pustynię Syn. Lud zamieszkał w Kadesz. Tam umarła Miriam i tam została pogrzebana. (2) Lecz zbór nie miał wody; zebrali się więc przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. (3) I kłócił się lud z Mojżeszem, mówiąc: Obyśmy to byli pomarli wtedy, gdy nasi bracia pomarli przed Panem! (4) Dlaczego przywiedliście zgromadzenie Pana na pustynię? Czy dlatego, abyśmy tu pomarli, my i nasze bydło? (5) I dlaczego to wyprowadziliście nas z Egiptu, czy dlatego, aby nas przywieść na to nędzne miejsce, gdzie nie ma zboża, fig, winorośli i jabłek granatu, a zwłaszcza nie ma wody do picia? …”


Postanowili więc Izraelici zawrócić z granicy Kananu – “ziemi obiecanej”, wejść na górzyste tereny obronne Seiru / Edomu, wymordować potomków Ezawa – Edomitów, zajmując ich uprawne ziemie; co im się udało zrobić 300 lat później za czasów Dawida, ale jeszcze nie tym razem.

(Ks. Liczb 20 – Biblia Warszawska)
Cytat:

“(14) Potem wyprawił Mojżesz z Kadesz posłańców do króla Edomu, żeby mu powiedzieli: Tak mówi twój brat Izrael: Ty znasz całą udrękę, która nas spotkała,
(15) że ojcowie nasi poszli do Egiptu. Mieszkaliśmy w Egipcie przez długi czas, lecz Egipcjanie gnębili nas i naszych ojców.
(16) Wołaliśmy więc do Pana, a On wysłuchał naszego głosu i zesłał anioła, a ten wyprowadził nas z Egiptu.

Teraz jesteśmy w Kadesz, w mieście na granicy twojej ziemi. (Kadesz to miasto na zachodniej granicy Edomu)

(17) Pozwól nam przejść przez twoją ziemię. Nie pójdziemy przez pola uprawne ani przez winnice i nie będziemy pić wody ze studzien; pójdziemy Drogą Królewską, nie zboczywszy ni w prawo, ni w lewo, aż przejdziemy przez twoją ziemię.

(18) I odpowiedział mu Edom: Nie wolno wam przejść przez moją ziemię; w przeciwnym razie wystąpimy z mieczem przeciwko tobie.

(19) Synowie izraelscy odpowiedzieli mu: Pójdziemy utartą drogą, a jeżeli już my i nasze stada będziemy pić twoją wodę, to zapłacimy za nią; rzecz to błaha. Chodzi tylko o to, abym pieszo przeszedł.


(20) A ten odpowiedział: Nie przejdziesz! I Edom wyruszył przeciwko niemu z licznym wojskiem dobrze uzbrojonym.


(21) I nie pozwolił Edom synom izraelskim przejść przez swoją ziemię, toteż synowie izraelscy ominęli go.
(22) Potem ruszyli synowie izraelscy z Kadesz i przyszedł cały zbór do góry Hor.
(23) I rzekł Pan do Mojżesza i Aarona pod górą Hor na granicy ziemi edomskiej:
(24) Aaron będzie przyłączony do ludu swego, albowiem nie wejdzie do ziemi, którą dałem synom izraelskim, za to, że sprzeciwiliście się moim słowom u wód Meriba.
(25) Weź Aarona i jego syna Eleazara i wyprowadź ich na górę Hor,
(26) i każ Aaronowi zdjąć jego szaty, i odziej w nie jego syna Eleazara. Aaron zaś tam umrze i będzie przyłączony do ludu swego. …”


Spójrzmy też na mapę przedstawiającą antyczny Edom, i przypuszczalne (miejscami błędnie oznaczone) trasy ucieczki Izraelitów z Egiptu,

[img] http://worldcivilizations...s.map.large.jpg [/img]

Kontynuując czytanie biblijnej historii Izraelitów, wygląda na to że Izraelici nie usłuchali jednak Boga i zaatakowali Edom.

Zostali oni pokonani przez Amalekitów, jednego ze szczepów Edomu, i przepędzeni aż do Chormy, na granicę Kananu – “ziemi obiecanej”.

(Ks. Liczb 14, Biblia Warszawska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001
Cytat:

“(39) A gdy Mojżesz powiedział te słowa wszystkim synom izraelskim, lud bardzo się zasmucił. (40) I wstali wcześnie rano, i chcieli wyruszyć na szczyt góry, mówiąc: Teraz gotowiśmy pójść na to miejsce, o którym mówił Pan; myśmy bowiem zgrzeszyli. (41) Lecz Mojżesz rzekł: Dlaczego chcecie przekroczyć rozkaz Pana? To się nie uda. (42) Nie wyruszajcie tam, gdyż nie ma Pana wśród was, abyście nie zostali pobici przez waszych nieprzyjaciół.

(43) Gdyż Amalekici i Kananejczycy są tam przed wami, i padniecie od miecza, ponieważ odwróciliście się od Pana i Pan nie będzie z wami.
(44) Oni jednak uparli się, aby wejść na szczyt góry. Ale Skrzynia Przymierza Pana i Mojżesz nie oddalali się z obozu.

(45) Amalekici zaś i Kananejczycy, mieszkający w tych górach, zeszli w dół, pobili ich i przepędzili aż do Chormy.”



Tak zakończył się podbój Edomu przez Izraelitów uciekających z niewoli Egipskiej.

Zostali oni przepędzeni przez Amalekitów / Edomitów, i przez następne 50 lat, te zbrodnicze plemiona Izraela, włuczyły się po pustyniach Arabii, aż wymarli wszyscy Izraelici którzy opuścili Egipt.

Poniżej mapa z trasą wędrówki Izraelitów uciekających z Egiptu, z zaznaczeniem miejscowości Hormah, na granicy Kananu, dokąd Amalekici / Edomici przepędzili Izraelitów.





I jeszcze kilka zdjęć Drogi Królewskiej, którą kilka milionów Izraelitów razem z ich trzodą, chciało rzekomo tylko przejść aby wejść do Kananu, urządzając sobie spacerek wokół Morza Martwego.





http://blog.travelpod.com...d.html#pbrowser


O Edomie jako o państwie z punktu widzenia historyków i archeologów napiszę wkrótce.

Serdecznie Pozdrawiam
George
 
 
nike 

Pomogła: 135 razy
Dołączyła: 05 Sie 2006
Posty: 10677
Wysłany: 2014-11-14, 23:15   

ZAMOS napisał/a:
na prawie pięćset lat


215 lat
_________________
http://biblos.feen.pl/index.php
 
 
Maximus Minimus 
Maximus Minimus

Wyznanie: Katolik
Pomógł: 40 razy
Wiek: 36
Dołączył: 24 Cze 2014
Posty: 301
Wysłany: 2014-11-15, 00:10   

Ok. Zanim napiszecie, że Spartanie, Rzymianie etc. pochodzili od Edomitów spójrzmy na dalszą historię ludu Ezawa:

2 Sam 8:13
Cytat:
Imię Dawida stało się sławne. Powracając zaś pobił osiemnaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli.


Wojny z Edomitami toczył Saul, Król Dawid pokonał Edomitów. Edomici wyrwali się spod władzy królów Izraela po rządach Salomona tylko po to by zostać podbitym przez Tiglata Pilesera III, króla Asyrii. Dalej jest już coraz gorzej i ostatecznie na siłę zostają wcieleni do narodu żydowskiego przez Jana Hirkana I:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Tiglat-Pileser_III
http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Hirkan_I
http://pl.wikipedia.org/wiki/Idumea

Tyle o prawdziwej historii Edomitów, którzy zbyt mocno polegali na mieczu, zapominając o Bogu.

Prześledźmy jeszcze relację Edomitów z naszym Bogiem:
Pwt 23:7-9
Cytat:
Nie będziesz się starał o ich szczęście ani o ich powodzenie, jak długo będziesz żył. Nie będziesz się brzydził Edomitą, bo jest twoim bratem, ani Egipcjaninem, bo przybyszem byłeś w jego kraju. W trzecim pokoleniu jego potomkowie mogą być dopuszczeni do zgromadzenia Pana.


Bóg przemawia do Mojżesza na temat Edomitów. Wyraźnie wskazuje na rozróżnienie pomiędzy Izraelitami oraz Edomitami. "Dopuszczenie do zgromadzenia Pana" wyraźnie implikuje, że Bóg nie zawarł Przymierza z Edomitami, ale daje im szansę na nawrócenie się.

2Krn 25:14
Cytat:
Kiedy po rozbiciu Edomitów wrócił Amazjasz, wprowadził bogów synów Seiru i ustanowił ich bogami dla siebie, oddając im pokłon i paląc kadzidło.


Grzechem króla Amazjasza jest czczenie edomskich, pogańskich bożków. Oddalanie się Edomitów od Boga postępuje.

Wniosek nasuwa się sam. Edomici jako krew Abrahama mieli szansę wrócić do Boga, ale ją odrzucili, bo woleli Baala, Molocha i Astarte.


To oczywiście nie koniec Edomitów, a ich grzech, którego Bóg im nie wybaczył i dlatego wymazał ich naród z mapy świata, znajdujemy w Apokalipsie św. Jana:

Cytat:
I ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba:
i rzucił je na ziemię.
I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą,
ażeby skoro porodzi, pożreć jej dziecię.


Herod Wielki, będący synem Edomity i Nabatejki jest wykorzystany przez szatana jako narzędzie do zabicia Jezusa Chrystusa:

Mt 2:16-17
Cytat:
Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał [oprawców] do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza: Krzyk usłyszano w Rama, płacz i jęk wielki. Rachel opłakuje swe dzieci i nie chce utulić się w żalu, bo ich już nie ma.


Gdzie tu błogosławieństwo Izaaka dla Ezawa?

Garść moich komentarzy do wpisów:

ZAMOS napisał/a:
Jak czytamy Biblię i to co napisane jest o Ezawie i Jakubie w dalszych ich dziejach biblijnych i historycznych to raczej błogosławieństwo Abrahama i Izaaka nie zanikło, a trwało na Ezawie i Edomie.


Jeżeli nie uważasz Biblii za Księgę Objawioną to dlaczego masz wpisane w wyznaniu chrześcijanin?

Jerzy Marian napisał/a:

Tego Ezawa który był prawowitym spadkobiercą Bożego Błogosławieństwa.


Bóg nie lubi idiotów, którzy gardzą ustanowionymi przez Niego zasadami (historia z miską soczewicy), dlatego zezwala na błogosławieństwo Jakuba.


Cytat:
Hiob, którego Bóg uważał za najlepszego człowieka z okresu Patryjarchów, był nie tylko potomkiem Ezawa / Edomu, lecz był też drugim królem tego narodu - Edomu. Czytamy o tym w Septuagincie LXX, w zakończeniu Księgi Hioba.


http://biblehub.com/interlinear/job/42.htm

W przekładzie interlinearnym Biblii nie ma tego zakończenia.
Odwołanie się w Septuagincie do "Ksiąg Syryjskich" świadczy o tym, że autor z nich przepisywał., ergo Fragment ten został oryginalnie napisany w grece, a nie po hebrajsku.
Chcąc, nie chcą jakiś żyd wcielając midrasz "Testament Hioba" w Biblię dał wam antysemicką amunicję. O Ironio!

Kolejny przykład przekrętu z Septuaginty w Księdze Hioba 13:3:

Cytat:
Nevertheless I will speak to the Lord, and I will reason before him, if he will.



Cytat:
But I desire to speak to the Almighty and to argue my case with God.


http://www.ellopos.net/el...book=25&page=13
http://biblehub.com/interlinear/job/13.htm

Jerzy Marian napisał/a:

ponieważ podstawowym warunkiem otrzymania Bożego Błogosławieństwa jest UCZCIWOŚĆ


Podstawowym warunkiem jest jego przekazanie w linii męskiej. Poza tym jest to pomysł Rebeki.
Podstęp w dobrej wierze jest dozwolony:

Rdz 12:13

Pzdr
Cytat:
Mów więc, że jesteś moją siostrą, aby mi się dobrze wiodło ze względu na ciebie i abym dzięki tobie utrzymał się przy życiu".
_________________
AMDG
 
 
Anna01 


Wyznanie: Deizm
Pomogła: 286 razy
Dołączyła: 20 Maj 2006
Posty: 4488
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2014-11-15, 01:43   

Jerzy Marian napisał/a:
Błogosławieństwo Boże, dane Abrahamowi, nigdy nie zanikło, ponieważ Bóg nie zmienia raz danej obietnicy.

Jerzy, bardzo ciekawy temat.
Zawsze mnie zastanawiało, dlaczego błogosławionemu narodowi tak źle się wiedzie.
_________________
Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.
Rzym. 13:10
 
 
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1413
Wysłany: 2014-11-15, 03:29   Dwa Exodusy

nike napisał/a:
ZAMOS napisał/a:
na prawie pięćset lat


215 lat


Witaj Nike,

jak dobrze załważyłeś/aś (a nie wiem skąd to wiesz, ponieważ jest to ogromną tajemnicą), po ok. 215 latach nastąpił Exodus z Egiptu, ale ale był to Exodus Hebrajczyków - Hykosów, którzy podbili Egipt, i zarządzajacych w tym czasie Egiptem Izraelitów, pakując ich do niewoli na 400 lat.

Czy interesowała cię kiedykolwiek historia Hykosów?
Księga Jaszera bardzo ciekawie ją opisuje, choć nie wspomina nazwy ' Hykosi '.

Pozdrawiam
George

[ Dodano: 2014-11-15, 20:22 ]
Anowi napisał/a:
Jerzy Marian napisał/a:
Błogoślawieństwo dla potomków Abrahama miało być przekazane poprzez starszego - PIERWORODNEGO syna IZAAKA, EZAWA


(Rdz 25:21) Izaak modlił się do Pana za swą żonę, gdyż była ona niepłodna. Pan wysłuchał go, i Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna. (22) A gdy walczyły z sobą dzieci w jej łonie, pomyślała: Jeśli tak bywa, to czemu mnie się to przytrafia? Poszła więc zapytać o to Pana, (23) a Pan jej powiedział: Dwa narody są w twym łonie, dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności; jeden będzie silniejszy od drugiego, starszy będzie sługą młodszego. (24) Kiedy nadszedł czas porodu, okazało się, że w łonie jej były bliźnięta. (25) I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw. (26) Zaraz potem ukazał się brat jego, trzymający Ezawa za piętę; dano mu przeto imię Jakub.

matka bliźniąt dobrze usłyszała, dlatego nie tradycji musiało stać się zadość a słowu Pana, tym bardziej, że Ezaw zrezygnował z błogosławieństwa Bożego na rzecz zupy


Anowi,
"słowu Pana" stała się zadość, ponieważ służenie innym to podstawowa zasada Chrześcijaństwa, ale nie miało to nic wspólnego z przekazaniem Błogosławieństwa Bożego, na którym Ezawowi tak bardzo zależało i jak o tym czytamy w Księdze Rodzaju 27:
Cytat:

"(34) Gdy Ezaw usłyszał słowa ojca swego, podniósł głośny i pełen goryczy krzyk i rzekł do ojca:

Pobłogosław także mnie, ojcze mój.


(35) A on rzekł: Brat twój przyszedł podstępnie i wziął błogosławieństwo twoje.

(36) Wtedy rzekł: Słusznie nazwano go Jakub, podszedł mnie bowiem już dwukrotnie, wziął moje pierworodztwo, a teraz wziął moje błogosławieństwo.

I rzekł jeszcze: Czy nie zachowałeś i dla mnie błogosławieństwa?

(37) A Izaak odpowiedział i rzekł do Ezawa: Oto ustanowiłem go panem nad tobą i dałem mu za sługi wszystkich pobratymców jego, zapewniłem mu zboże i wino; cóż więc mogę jeszcze dla ciebie uczynić, synu mój?

(38) A Ezaw rzekł do ojca swego: Czy tylko jedno błogosławieństwo masz, ojcze? Pobłogosław także mnie, ojcze mój!
I Ezaw zaczął głośno płakać. ..."


(Ks. Rodzaju 27:1-46, Biblia Warszawska)


Ja wiem że nie każdy człowiek odnajduje radość w pracy, większość ludzi będzie pracować tylko wtedy jęśli widzą z pracy finansowy zysk.

Podobnie jest z służeniem. Nie każdy człowiek odnajduje przyjemność w służeniu innym.
Hagar była wyznaczona aby służyć Sarze.
Ezaw służył z własnej, nie przymuszonej woli. Służył ojcu, matce i bratu - służył narodom. Służyć nie oznacz wcale - być sługą.

Ezaw z własnej woli zaopatrywał w żywność dom Izaaka, a przecież mógł siedzieć w namiotach i zbijać bąki, tak jak to robił jego brat Jakub / Izrael.

Ezaw aby zadowolić swoją matkę poszedł i poślubił kobietę z rodu Abrahama, księżniczkę Basamath, córkę Ismaela.

Ezaw oddał za miskę potrawy, swojemu pazernemu na materialny majątek bratu, część ojcowskiego majątku, która to część Ezawowi się należała - Pierworództwo, a przecież [b]będąc świetnym myśliwym mógł on przydusić pazernego na jego majątek brata, i najeść się do syta.

Nie przyszło mu to jednak nawet do głowy, a jak czytamy w Księdze Rodzaju 33, nawet po tym co zrobił Jakub (oszustwo ślepego, starego ojca Izaaka), szczodry Ezaw chciał aby Jakub wraz ze swoją rodziną zamieszkali razem z nim we wspaniałej krainie Seir (Ks. Rodz 33), którą Bóg obdarował Ezawa. (Kraina Seiru, którą Bóg obdarował Ezawa, jest bardzo ciekawie opisana w antycznej Historii Egipcjanina Sinuhe,

http://www.bible.ca/arche...nuhe-1900bc.htm

który to Sinuhe został bardzo gościnnie przyjęty przez syna Ezawa - Jeusza.

Sinuhe poślubił córkę Jeusza, syna Ezawa - Timnę (Która została pierwszym naczelnikiem Edomu, i jest wspomniana w (Ks. Rodz. 36:40):
Cytat:

(40) "A oto imiona naczelników Ezawa według ich rodów, ich miejscowości, według ich imion:
naczelnik Timna, ...

To są naczelnicy rodów edomskich według ich siedzib w kraju, który posiadali.
To jest Ezaw, praojciec Edomitów."

(Ks. Rodzaju 36:40 Biblia Warszawska)


Pisząc o Shinue, mowię tu o oryginalnej poezji egipskiej z osiemnastego wieku p.n.e., a nie o książce Mika Waltari czy Hollywódzkim filmie.
http://www.bible.ca/arche...nuhe-1900bc.htm

Ezaw był następnym 'Adamem' - 'Czerwonym' (znaczenie słów ’Adam’ i Edom’ to 'Czerwony’), stworzonym przez Boga, ok. 4000 lat temu; był człowiekiem który nie tylko pracował, ale też odnajdywał przyjemność służeniu drugiemu człowiekowi.

Tak Anowi, prawdą jest że Adam nie był ostatnim ludzkim stworzeniem Boga. Bóg jest wszechmogącym Stwórcą, który odnajduje radość w tworzeniu i w 'służeniu' swojemu stworzeniu - tak jak prawdziwy dobry król.
Zerknij do tematu KAIN jeśli nie wierzysz:
http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.php?t=10601

A Jakim typem człowieka był Jakub??? Czyim był on stworzeniem / synem???

Ezaw był poczęty aby służyć innym, a służenie z miłości jest podstawową zasadą Chrześcijaństwa. Chrześcijaństwomto to służenie innym, i może się ono okazywać w różnych formach.
Marek Aureliusz Antonina, władca sprawiedliwy, uważał stanowisko władcy za rodzaj służby publicznej.

Historyczny Ezaw to Lipit Eshtar, król Krainy Isin, Sumeru i Akkadu, król który poprzez swój kod prawny Kod of Lipit-Eshtar, poprzedzający o ponad 200 lat kod prawny Hamburabiego, praktycznie stworzył naszą cywilizację, i zrobił to poprzez służenie innym. Czy słyszałaś Anowi o tym królu i jego kodzie prawnym?
http://pl.m.wikipedia.org/wiki/Lipit-Isztar

Jeśli chodzi o Jakuba, to jego zachowanie i czyny, o których czytamy w Biblii (zaczepność, zazdrość, chciwość, kłamstwo, oszustwo, brak litości, ...) wskazują na to że odzwierciedlał on cechy Szatana, był on typem Diabła, który oszukuje, zabija i wymaga służenia od innych. Czytamy o nim i jego potomkach w Ewangelii Jana 8.

W Ewangelii Jana, w rozdziale 8, Chrystus Nazarejczyk (nie Żyd), otwarcie mówi Żydom, tym którzy nawet w niego uwierzyli, kim jest ich ojciec.

W Ewangelii Jana, w rozdziale 8 czytamy:
Cytat:

" (31) Mówił więc Jezus do Żydów, którzy uwierzyli w Niego: Jeżeli wytrwacie w słowie moim, prawdziwie uczniami moimi będziecie (32) i poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi. ...

(41) Wy spełniacie uczynki swojego ojca. Na to mu rzekli: My nie jesteśmy zrodzeni z nierządu; mamy jednego Ojca, Boga.

(42) Rzekł im Jezus: Gdyby Bóg był waszym Ojcem, miłowalibyście mnie, Ja bowiem wyszedłem od Boga i oto jestem. Albowiem nie sam od siebie przyszedłem, lecz On mnie posłał. ...

(44) Ojcem waszym jest diabeł i chcecie postępować według pożądliwości ojca waszego. On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy.
Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa."


Żydzi to potomkowie Judy, syna Jakuba - Izraela. A Jakub to syn którego Szatan podstępnie spłodził Izaakowi, synowi Abrahama, o czym mówił Chrystus w Przypowieści o Chwaście, i o czym czytamy w Księdze Rodzaju 25.

Czy wiesz że to właśnie Jakub / Izrael, pod namową swojego syna Judy - praojca Żydów, zamordował swojego brata Ezawa?

O BRATOBÓJSTWIE Jakuba / Izraela, który zamordował swojego brata Ezawa, czytamy w dwóch Apokryfach Starego Testamentu, Księdze Jubileuszów i
Testamencie Dwunastu Patriarchów.


Może wpierw krótka notka o apokryfach, i następnie cytaty z tych ksiąg.

__________________________
Apokryfy Starego Testamentu

http://www.opoka.org.pl/b...-apokryfy.html#

Apokryfy Starego Testamentu stanowią część tzw. literatury międzytestamentalnej, a więc powstałej w ostatnich wiekach przed Chrystusem oraz na początku czasów chrześcijańskich. Nie znamy pełnej listy tych apokryfów. Niektóre księgi zaginęły, niektóre zachowały się we fragmentach, czasami tak małych, że nie jest możliwe przypisanie ich do poszczególnych dzieł. Bywały i takie sytuacje, że jedno dzieło było kilkakrotnie przerabiane czy też uzupełniane, także przez ludzi żyjących kilkaset lat po autorze.

Większość z apokryfów starotestamentalnych powstała między II wiekiem przed Chrystusem a I po Chrystusie. Do naszych czasów dotarły najczęściej za pośrednictwem autorów chrześcijańskich. Pisane były w językach: hebrajskim, aramejskim i greckim. Dziś jednak dysponujemy tymi tekstami w przekładach na inne języki starożytne, jak np: koptyjski, etiopski, ormiański, łaciński, a nawet starosłowiański. Wiemy, że wiele z nich zawiera dodane później elementy chrześcijańskie. Działo się tak dlatego, że chrześcijańscy pisarze traktowali teksty judaistyczne jako przygotowanie do nauczania Jezusa. W niektórych sytuacjach opisane tam wydarzenia czy wypowiedzi traktowali jako zapowiedź tego, co zrealizuje się wraz z przyjściem Mesjasza. Przepisując tekst judaistyczny dodawali od siebie interpretację słów czy też wydarzeń w duchu chrześcijańskim.

Do najbardziej znanych apokryfów Starego Testamentu zaliczamy: Księgi Henocha,

Księgę Jubileuszów,
Testamenty Dwunastu Patriarchów, ..."


_______________________________


Testament dwunastu Patryjarchów

Testaments of the Twelve Patriarchs
http://www.ccel.org/ccel/schaff/anf08.iii.vi.html

IV. -- TESTAMENT JUDY (syna Jakuba / Izraela) DOTYCZĄCY ODWAGI, I MIŁOŚCI DO PIENIĄDZA, I FORNIKACJI.

IV.—THE TESTAMENT OF JUDAH (son of Jacob/Israel) CONCERNING FORTITUDE, AND LOVE OF MONEY, AND FORNICATION.

"9. Przez osiemnaście lat żyliśmy w pokoju, nasz ojciec i my, z jego bratem Ezawem, i jego synowie też żyli z nami w zgodzie, po tym jak powróciliśmy z Mezopotani, od Labana.

A kiedy minęło 18 lat, w czterdziestych latach mojego życia, Ezaw, brat mojego ojca, wyszedł na przeciw nam, mocny i z dużą grupą ludzi;

I padł on, ugodzony strzałą z łuku Jakuba, i został zabrany martwy na górę Seir: i stało się to kiedy przechodził on przez Iramnę, kiedy został zabity."



"9. Eighteen years we abode at peace, our father and we, with his brother Esau, and his sons with us, after that we came from Mesopotamia, from Laban.

And when eighteen years were fulfilled, in the fortieth year of my life, Esau, the brother of my father, came upon us with much people and strong;

and he fell by the bow of Jacob, and was taken up dead in Mount Seir: even as he went above Iramna was he slain.

And we pursued after the sons of Esau.

Now they had a city with walls of iron and gates of brass; and we could not enter into it, and we encamped around, and besieged them.

And when they opened not to us after twenty days, I set up a ladder in the sight of all, and with my shield upon my head I climbed up, assailed with stones of three talents’ weight;

and I climbed up, and slew four who were mighty among them.

And the next day Reuben and Gad entered in and slew sixty others.

Then they asked from us terms of peace; and being aware of our father’s purpose, we received them as tributaries.

And they gave us

two hundred cors of wheat,

five hundred baths of oil,

fifteen hundred measures of wine, until we went down into Egypt."

=====================
__________________
Księga Jubileuszów

The Book of Jubilees

http://www.sacred-texts.com/bib/jub/jub73.htm

Wojna pomiędzy Jakubem a Ezawem, przy wierzy w Hebronie. Śmierć Ezawa i pokonanie jego Służby. (xxxviii. 1-4).

The War between Jacob and Esau at the Tower of Hebron. The Death of Esau and Overthrow of his Forces (xxxviii. 1-4).


XXXVIII.
I potem Juda zwrócił się do swego ojca Jakuba, i tak mu powiedział:

"Napnij twój łuk, ojcze, i wystrzel strzałę i zwal przeciwnika i zabij wroga; ty możesz mieć taką siłę, bo my nie powinniśmy zabić twego brata, bo on jest takim jak ty, i jest podobny do ciebie: niech ma ten zaszczyt."

2. Wtedy Jakub naprężył swój łuk i wystrzelił strzałę i trafił Ezawa, swojego brata, (w prawe popiersie) i zabił go.


XXXVIII.

"And after that Judah spake to Jacob, his father, and said unto him:

"Bend thy bow, father, and send forth thy arrows and cast down the adversary and slay the enemy; and mayest thou have the power, for we shall not slay thy brother, for he is such as thou, and he is like thee: let us give him (this) honour."

2. Then Jacob bent his bow and sent forth the arrow and struck Esau, his brother, (on his right breast) and slew him.


3. And again he sent forth an arrow and struck ’Adôrân the Aramaean, on the left breast, and drove him backward and slew him.

4. And then went forth the sons of Jacob, they and their servants, dividing themselves into companies on the four sides of the tower.

5. And Judah went forth in front, and Naphtali and Gad with him and fifty servants with him on the south side of the tower, and they slew all they found before them, and not one individual of them escaped.

6. And Levi and Dan and Asher went forth on the east side of the tower, and fifty (men) with them, and they slew the fighting men of Moab and Ammon.

7. And Reuben and Issachar and Zebulon went forth on the north side of the tower, and fifty men with them, and they slew the fighting men of the Philistines.

8. And Simeon and Benjamin and Enoch, Reuben's son, went forth on the west side of the tower, and fifty (men) with them, and they slew of Edom and of the Horites four hundred men, stout warriors; and six hundred fled, and four of the sons of Esau fled with them, and left their father lying slain, as he had fallen on the hill which is in ’Adûrâm.

9. And the sons of Jacob pursued after them to the mountains of Seir. And Jacob buried his brother on the hill which is in ’Adûrâm, and he returned to his house.

10. And the sons of Jacob pressed hard upon the sons of Esau in the mountains of Seir, and bowed their necks so that they became servants of the sons of Jacob.

11. And they sent to their father (to inquire) whether they should make peace with them or slay them.

12. And Jacob sent word to his sons that they should make peace, and they made peace with them, and placed the yoke of servitude upon them, so that they paid tribute to Jacob and to his sons always.

13. And they continued to pay tribute to Jacob until the day that he went down into Egypt.

14. And the sons of Edom have not quit the yoke of servitude which the twelve sons of Jacob had imposed on them until this day. "

Footnotes:
183:1 A city in Idumaea (Edom) identical with the "Adora" mentioned in 1 Macc. xiii. 20. It was captured by John Hyrcanus and forced to accept circumcision. in Test. Judah ix. 3 the name appears as Anoniram."
__________________________________________

Nie wiem czy wiesz Anowi, ale Wikipedii czytamy, że w Palestynie, okupowanej dziś przez Izrael, w miejscowości Seir - Sair, znajduje się (lub znajdował się jeśli go Żydzi nienawidzący Ezawa do dziś grobu tego nie zrównali z ziemią) bardzo ciekawy antyczny grób, i jest to grób Ezawa - Edoma, umiłowanego syna Izaaka i wnuka Abrahama, którego zamordował jego własny brat - Jakub / Izrael.

Ten grób jest dowodem na to że Ezaw nie był postacią legendarną, lub tylko biblijną, ale historyczną.
_____________________________

Reputed grave on the West Bank

South of the Palestinian town of Sa'ir on the West Bank there is a tomb reputed to be that of Esau - El 'Ais in his Arab name.

The Palestine Exploration Fund's Survey of Western Palestine (SWP), wrote that:
"The tomb is in a chamber 37 feet east and west by 20 feet north and south, with a Mihrab on the south wall. The tomb is 12 feet long, 3 1/2 feet broad, 5 feet high, covered with a dark green cloth and a canopy above. An ostrich egg is hung near. North of the chamber is a vaulted room of equal size, and to the east is an open court with a fig-tree, and a second cenotaph rudely plastered, said to be that of Esau's slave. Rock-cut tombs exist south-west.

http://www.archive.org/st...ge/379/mode/1up

http://en.m.wikipedia.org/wiki/Esau
________________________________________________


Chrystus, Anowi, został przez Żydów wydany na ukrzyżowanie z powodu Jego nauki, nauki o miłości do drugiego człowieka, i służeniu drugiemu człowiekowi.

Żydom nie mogło się to w głowach pomieścić, i nie chcieli nawet o tym słyszeć, bo jakże można robić łatwe pieniądze, jeśli się miłuje drugiego człowieka i służy mu?


Żydzi zrobili z Chrystusa NIE 'Przykłąd do naśladowania' - który jest przykładem miłości i służenia innym, lecz 'Krwawą Ofiarę przebłagalną’. Zrobili to stważając fałszywą Pawłową teologię Żydowsko - Chrześcijańskiego kościoła, która nie ma nic wspólnego z nauką Chrystusa, nauką o miłości i służeniu bliźniemu, ale która jest kontynuacją starego żydowskiego rytuału przelewania niewinnej krwi (zabijania niewinnego człowieka aby zaspokoić potrzeby ich nienawistnego boga - Szatana).
Ta krwawa ofiara znana nam jest z wielu rozdziałów Starego Testamentu - historii judaizmu, i została oficjalnie wprowadzona do naszego Kościoła przez szatanistę, Popa Innocentego III.

Serdecznie Pozdrawiam
George
 
 
Anna01 


Wyznanie: Deizm
Pomogła: 286 razy
Dołączyła: 20 Maj 2006
Posty: 4488
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2014-11-15, 20:24   

Przypominam, że mamy na forum DRZEWA GENEALOGICZNE POSTACI BIBLIJNYCH

Może prześledzimy losy potomków Hioba ?

Jerzy, pisz o Hykosach :prosze:
_________________
Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.
Rzym. 13:10
 
 
Maximus Minimus 
Maximus Minimus

Wyznanie: Katolik
Pomógł: 40 razy
Wiek: 36
Dołączył: 24 Cze 2014
Posty: 301
Wysłany: 2014-11-15, 23:03   

OK Jerzy, nie będę Ciebie więcej męczył.

Napisz chociaż, dlaczego Edomici zostali na siłę nawróceni z pogaństwa przez Jana Hirkana I w 125 r. p.n.e.?
Skoro zostali pobłogosławieni przez Boga, to raczej Edomici powinni podbić Żydów i nawrócić ich na wiarę w Jednego Boga.

Mam przeczucie, że podobnie jak wątek z Kainem miał służyć przepchnięciu teorii, że Tetragramem można określać szatana. Ten wątek i cała ta historia ma posłużyć przepchnięciu teorii, że Septuaginta jest wiarygodniejszym źródłem niż tekst masorecki.


Pzdr
_________________
AMDG
 
 
Rethel
[Usunięty]

Wysłany: 2014-11-15, 23:34   

Maximus Minimus napisał/a:
Ten wątek i cała ta historia ma posłużyć przepchnięciu teorii, że Septuaginta jest wiarygodniejszym źródłem niż tekst masorecki.


Nawet jeśli, to i tak LXX jest na korzyść Izraelitów, a nie Edomitów, po których
nie został nawet ślad. Gdyby byli takimi ulubieńcami Boga jak Jerzy Marian pisze,
to dziś nie byłoby Żydów, a byliby Edomici. Jak wiemy, tak nie jest.
 
 
Dezerter 


Wyznanie: chrześcijanin
Pomógł: 224 razy
Dołączył: 16 Sie 2009
Posty: 3642
Skąd: Inowrocław
Wysłany: 2014-11-15, 23:59   

Rethel i MM - dwóch facetów co nie boją się używać rozumu w tym wątku
_________________
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
 
 
nike 

Pomogła: 135 razy
Dołączyła: 05 Sie 2006
Posty: 10677
Wysłany: 2014-11-16, 00:35   

Jerzy Marian napisał/a:
nike napisał/a:
ZAMOS napisał/a:
na prawie pięćset lat


215 lat


Witaj Nike,

jak dobrze załważyłeś/aś (a nie wiem skąd to wiesz, ponieważ jest to ogromną tajemnicą), po ok. 215 latach nastąpił Exodus z Egiptu, ale ale był to Exodus Hebrajczyków - Hykosów, którzy podbili Egipt, i zarządzajacych w tym czasie Egiptem Izraelitów, pakując ich do niewoli na 400 lat.

Czy interesowała cię kiedykolwiek historia Hykosów?
Księga Jaszera bardzo ciekawie ją opisuje, choć nie wspomina nazwy ' Hykosi '.

Pozdrawiam
George

Witam ciebie tez milo. Skąd ja wiem,że Żydzi w Egipcie byli 215 lat a nie 430
Otóż Biblia o tym mówi, a ja lubię czytać [tajemnice] jak mówisz :-D

Gal. 3:17
17. To tedy mówię, iż przymierza przedtem od Boga utwierdzonego względem Chrystusa, zakon, który po czterechset i po trzydziestu lat nastał, nie znosi, aby miał zepsuć obietnicę Bożą.(BG)


Od chwili kiedy Bóg zawarł z Abrahamem przymierze----do przymierza danego na górze Synaj już po wyjściu z Egiptu jest okres 430 lat, z tego można do dnia wyliczyć jaki okres Żydzi spędzili w Egipcie. :-D
_________________
http://biblos.feen.pl/index.php
 
 
BLyy 


Pomógł: 176 razy
Dołączył: 27 Lip 2009
Posty: 2989
Skąd: Chorzów
Wysłany: 2014-11-16, 10:50   

Dla mnie Ezaw jest najtragiczniejszą postacią w Starym Testamencie, nawet bardziej od Hioba. Pierworództwo, owszem, sprzedał pierworództwo za miskę zupy, tylko że on będąc głodny na pewno nie traktował poważnie słów Jakuba, bo kto zresztą normalny składa taką poważną ofertę wykupu pierworództwa za miskę zupy. Wziął go podstępem kiedy o niczym innym nie myślał jak o jedzeniu, a Ezaw po prostu przytakiwał. Sama skrucha Jakuba wobec Ezawa świadczy tylko o tym, że użył intrygi by zdobyć pierworództwo i błogosławieństwo. Jakkolwiek Ezaw nie zachował się odpowiednio wobec swego pierworództwa, jakkolwiek Jakub zachował się wcale nie lepiej.
Jakub dalej zdobył podstępem błogosławieństwo, a ojciec wołał przecież Ezawa, okłamał więc ojca przy okazji i oszukał Ezawa.
Później Jakub ucieka i kto opiekuje się rodziną? Jakub zostawia rodzinę a Ezaw się nią opiekuje.
Następnie Ezaw przebacza Jakubowi.
Ezaw odmawia przyjęcia daru mimo wszystko i musi przekonywać go Jakub by jednak je wziął.
O tym, że Ezaw szanował swoją rodzinę i się nią zajmował, chyba najlepiej świadczy że pochował ojca razem z Jakubem, który wrócił.
Gdy wierzyć pismom pozabiblijnym starotestamentowym, to Jakub jeszcze podstępem zabija Ezawa. Czyli byłby niejako jak Jezus, przebacza a ginie z ręki tego komu wybacza.
To jest oczywiście tylko moje zdanie w ocenie postaci Ezawa. Mi osobiście jest go po prostu żal, niezależnie od tego czy uznać wariant o bratobójstwie za prawdziwy, bo bywał oszukany przez los. Również podziwiam go, bo wybaczył mimo wszystko.
_________________
"Poznajcie, co macie przed oczyma, a odkryjecie wszelkie tajemnice. Albowiem nie ma rzeczy ukrytej, która odkryta by? nie mo?e" Ewangelia Tomasza 5
 
 
 
Maximus Minimus 
Maximus Minimus

Wyznanie: Katolik
Pomógł: 40 razy
Wiek: 36
Dołączył: 24 Cze 2014
Posty: 301
Wysłany: 2014-11-16, 11:48   

BLyy napisał/a:
Pierworództwo, owszem, sprzedał pierworództwo za miskę zupy, tylko że on będąc głodny na pewno nie traktował poważnie słów Jakuba, bo kto zresztą normalny składa taką poważną ofertę wykupu pierworództwa za miskę zupy.



Upieracie się jak Izaak, który wiedząc o sprzedaży pierworództwa przez Ezawa i tak planuje go namaścić na kolejnego patriarchę.
Pierworództwo w szczepie Abrahama to nie tylko dziedziczenie majątku i tytułów, ale przede wszystkim wzięcie na siebie obowiązku utrzymywania Przymierza z Bogiem.
Ezaw nie traktuje poważnie pierworództwa, bo taką ma przytępawą naturę. Bierze sobie Hetytki za żony, bo ma gdzieś utrzymanie czystości linii, w przeciwieństwie do Jakuba, który w kwestii małżeństwa podporządkowuje się woli ojca.


Kupczenie pierworództwem to świętokradztwo i w ten sposób jest oceniane w Nowym Testamencie w Liście do Hebrajczyków 12: 16-17
Cytat:
i aby się nie znalazł jakiś rozpustnik i bezbożnik, jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo. A wiecie, że później, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem miejsca na nawrócenie, choć go szukał ze łzami.


Fragment wskazuje także na Wolę Boga, który odrzuca Ezawa.

Pzdr
_________________
AMDG
 
 
Rethel
[Usunięty]

Wysłany: 2014-11-16, 12:05   

Maximus Minimus napisał/a:
Pierworództwo w szczepie Abrahama to nie tylko dziedziczenie majątku i tytułów, ale przede wszystkim wzięcie na siebie obowiązku utrzymywania Przymierza z Bogiem. Ezaw nie traktuje poważnie pierworództwa, bo taką ma przytępawą naturę. Bierze sobie Hetytki za żony, bo ma gdzieś utrzymanie czystości linii, w przeciwieństwie do Jakuba, który w kwestii małżeństwa podporządkowuje się woli ojca.


Nawet jeżeli Ezaw był taki jak oni piszą, to wygląda on na takiego woła roboczego lub
cwaniaka, który owszem, o rodzinę dba bo mają co jeść, ale poza tym leży w wolnym
czasie przed telewizorem lub zajmuje się jakimś innym bezmyślnym zajęciem. W Biblii
mamy wyraźny kontrast między materialistycznym Ezawem i duchowym Jakubem.
Materialiści na ogół bardzo dobrze dbają o rodziny. Nawet bandyci to robią.
Tyle, że człowiek to nie pies i nie samym chlebem żyje człowiek...
 
 
BLyy 


Pomógł: 176 razy
Dołączył: 27 Lip 2009
Posty: 2989
Skąd: Chorzów
Wysłany: 2014-11-16, 12:55   

Rethel napisał/a:
Maximus Minimus napisał/a:
Pierworództwo w szczepie Abrahama to nie tylko dziedziczenie majątku i tytułów, ale przede wszystkim wzięcie na siebie obowiązku utrzymywania Przymierza z Bogiem. Ezaw nie traktuje poważnie pierworództwa, bo taką ma przytępawą naturę. Bierze sobie Hetytki za żony, bo ma gdzieś utrzymanie czystości linii, w przeciwieństwie do Jakuba, który w kwestii małżeństwa podporządkowuje się woli ojca.


Nawet jeżeli Ezaw był taki jak oni piszą, to wygląda on na takiego woła roboczego lub
cwaniaka, który owszem, o rodzinę dba bo mają co jeść, ale poza tym leży w wolnym
czasie przed telewizorem lub zajmuje się jakimś innym bezmyślnym zajęciem. W Biblii
mamy wyraźny kontrast między materialistycznym Ezawem i duchowym Jakubem.
Materialiści na ogół bardzo dobrze dbają o rodziny. Nawet bandyci to robią.
Tyle, że człowiek to nie pies i nie samym chlebem żyje człowiek...

W Biblii nic na ten temat nie ma, jakoby taki był Ezaw, tak samo nie ma takiego opisu Jakuba jakim go przedstawiasz. Jest tylko opis narodzin i od razu przechodzi do opisu intrygi Jakuba. To Jakub tutaj zachował się jak pospolity złodziej w autobusie, który okrada z błogosławieństwa; to Jakub zachował się jak pospolity lichwiarz, pożyczając 1000 zł, a zażądawszy oddania 1 miliona złotych z procentami, proponując biedakowi, który wiąże koniec z końcem i nie myśli trzeźwo - tak Jakub wykorzystał Ezawa, gdy temu doskwierał głód wykorzystuje to i czyni siebie lichwiarzem. W Biblii nic na ten temat nie ma by Jakub był pobożny w chwili sprzed ucieczki. Kto jest materialistą i chce kupić pierworództwo wiedząc o tym, że tym samym pozostawi ojca i matkę. Kto jest więc materialistą większym? Ten kto pragnie zaszczytów poświęcając bycie z rodziną czy ten kto oddaje cenniejszą rzecz za mniej cenną? Sam Jakub wie, że zachowywał się w ten sposób i to on przeprasza Ezawa, bo wie, że zrobił źle. Poza tym taki materialista Ezaw, a odmawia przyjęcia darów od Jakuba, prawdziwy materialista brałby bez wahania. Jakub dopiero musiał go prosić o przyjęcie darów.
Pobożność Jakuba pojawia się dopiero później, gdy miał sen o słynnej drabinie do nieba. Wcześniej był zwykłym człowiekiem, który walczy o dobra materialne, nie zastanawiając się nad konsekwencjami swoich czynów i matka mu musi mówić że ma uciekać.
Jasne, że Ezaw z tym pierworództwem, nie zachował się najlepiej, ale Jakub wtedy wcale nie był lepszy.

[ Dodano: 2014-11-16, 12:56 ]
Cytat:

Upieracie się jak Izaak, który wiedząc o sprzedaży pierworództwa przez Ezawa i tak planuje go namaścić na kolejnego patriarchę.
Pierworództwo w szczepie Abrahama to nie tylko dziedziczenie majątku i tytułów, ale przede wszystkim wzięcie na siebie obowiązku utrzymywania Przymierza z Bogiem.
Ezaw nie traktuje poważnie pierworództwa, bo taką ma przytępawą naturę.

Jeśli cierpiał naprawdę silny głód, nie myślał trzeźwo. Najlepszym tego dowodem jest to, że Jakub zrobił to dopiero w momencie gdy Ezaw był głodny, a nie chciał go spytać kiedy był syty lub wcześniej ileś dni temu kiedy był mniej głodny, lub ani nie był syty ani głodny. Musiał wybrać moment, kiedy mózg będzie mówił mu tylko o jedzeniu. Więc przytakiwał, chcąc tylko wziąć zupę. Nikt takich słów od Jakuba nie potraktowałby poważnie. Biblia jednak twierdzi, że powinien zawsze, to prawda - ale to Jakub zachował się równie bezwstydnie. Jakkolwiek Ezaw jest u Hebrajczyków, jako ten, który nie pogodził się ze swoim losem, sprzedając pierworództwo i chcąc go zabić. Tutaj źle postąpił. Dopiero później się z tym pogodził, gdy pogodził się z bratem. Natomiast Jakub również zachował się bardzo nieodpowiedzialnie, wiedząc o tym, że brata źle potraktował.
_________________
"Poznajcie, co macie przed oczyma, a odkryjecie wszelkie tajemnice. Albowiem nie ma rzeczy ukrytej, która odkryta by? nie mo?e" Ewangelia Tomasza 5
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,25 sekundy. Zapytań do SQL: 11