Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Apostoł Piotr w Rzymie
Autor Wiadomość
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1396
Wysłany: 2016-03-31, 22:38   FAKTY - Apostoł Piotr w Rzymie

Dezerter napisał/a:
Cytat:
Faryzeusz Józef Flawiusz nie był Chrześcijaninem lecz współtwórcą żydo-chrześcijańskiej Mesjanistycznej religii.

Razem z Papieżycą (Popeą) Sabiną - żoną Cesarza Nerona, i z psełdoapostołem - Faryzeuszem Pawłem (i Pawłowymi uczniami), stworzył on w Rzymie w latach 64 - 94 religię która okupuje dziś orginalny Katolicki Kościół, utworzony w Rzymie na początku lat czterdziestych, przez Apostoła Piotra.

bezpodstawne bzdury waść klepiesz - dyskusja z takim fantasta jak ty nie ma sensu
Czekam na teksty źródłowe historyczne ( a nie histeryczne) o:
- "papieżycy"Sabinie - pierwsze słyszę - nie była nawet chrześcijanką :-P
- o współdziałaniu Pawła z Flawiuszem (gdzie w Dziejach albo Listach o tym pisze, bo przeoczyłem , mogą być też źródła historyczne
- na razie fundujesz nam swoje bajania i fantazje - powinieneś pisać powieści siece fiction lub fantazy a nie marnować nasz czas na forum chrześcijańskim :-P
Albo fakty
albo EOT


Zacznijmy więc od FAKTÓW:

Czy zgadzamy się co do FAKTU że na początku lat czterdziestych Apostoł Piotr założył w Rzymie Kościół Katolicki ?

Patriarchat Rzymski był założony przez Apostoła Piotra, którego Chrystus wybrał jako "Skałę" na której zbudowany miał zostać Jego Kościół.

To Apostoł Piotr mianował Marka Biskupem Patriarchatu Aleksandryjskiego, co świadczy o tm że za czasów Piotra, Kościół Boga w Rzymie miał zwierzchnią władzę nad pozostałymi Patriarchatami.

W "Kronice" Eusebiusz pisał że Apostoł Piotr, po tym jak ustanowił Kościół w Antioch, został wysłany do Rzymu, gdzie pozostał biskupem tego miasta, głosząc tam Ewangelię przez dwadzieścia pięć lat. (The Chronicle, Ad An. Dom. 42 [A.D. 303])."

Jeżeli od śmierci Piotra w Rzymie, w roku 64 n.e., odejmiemy 25 lat w czasie których według Euzebiusza Apostoł Piotr głosił w Rzymie Ewangelię, to wychodzi nam rok AD 40, jako rok powstania w Rzymie Kościoła Boga, którego określano również jako Kościół Katolicki.

Założenie w Rzymie przez Piotra Kościóła Boga, miało miejsce 22 lat zanim Faryzeusz Paweł, który w swoich listach nigdy nie wspomina o obecnści Apostoła Piotra w Rzymie, tam się pokazał i działał wśród Faryzeuszy, o czym wyraźnie mówi nam Pismo.

W "Dekrecie Damasusa" czytamy że biskupem Rzymskiego Kościoła, który był niskaźitelnie czysty, był Piotr, i że to Piotr wysłał Marka i konsekrował go na biskupa Alexandrii.
(The Decree of Damasus 3 [A.D. 382]).

Piotr z Alexandrii, pisał o śmierci Piotra w Rzymie:

"Piotr, pierwszy wybrany Apostoł, często pojmowany i wrzucany do więzienia, ... ostatecznie został ukżyżowany w Rzymie". (Canonical Letter, canon 9 [A.D. 306]).

Tertullian w "The Demurrer Against Heretics" pisał o Piotrze że ustanowił on swoim następcą w Rzymie Klemensa. (The Demurrer Against the Heretics 32:1 [A.D. 200]), a w "On Babtism" Tertullian dodał że Piotr chrzcił wstępujących do Kościoła Boga w rzece Tybr.

W "Poemacie przeciwko Marcianowi" (napisanym około roku 200 ) czytamy, że Św. Piotr zdyskwalifikował moralnie Linusa jako swojego następcę. "The Poem Against Marcion (c. 200 AD) "

Tak na marginesie, małe pytanie.

- Skoro Piotr ustanowił swoim następcą w Rzymie Klemensa, dyskwalifikując Linusa, to skąd się wziął Linus na obecnej liście papieży jako drugi papież po Piotrze ???

Linus został po śmierci Apostoła Piotra papieżem, ale już nowego kościoła - Kościoła Mesjanistycznego założonego w Rzymie przez Faryzeusza Pawła.

Dopiero Konstantyn Wielki połączył te dwa Kościoły - Rzymski Kościół Boga założony w roku 40 przez Apostoła Piotra, i Kościół Mesjanistyczny, założony w Rzymie w roku 64 przez Faryzeusza Pawła, w jedną całość.

Hieronim datuje okres Papiestwa Linusa na 67 - 78 rok ne. (jeszcze za panowania Nerona), a Euzebiusz wskazuje na koniec papiestwa Linusa na drugi rok rządów Cesarza Tytusa - 80 rok ne.

Ireneusz identyfikuje Linusa z Linusem wspomnianym w Drugim Liście do Tymoteusza 4:21, jako wspólnika Faryzeusza Pawła, inne źródła podają to samo.

Wszystko wskazuje na to że w Rzymie, już za czasów Cesarza Nerona istniały dwa Kościoły "Chrześcijańskie" które nie utrzymywały ze sobą kontaktu.

Jeden to Chrześcijański Kościół Boga, założony przez Apostoła Piotra w roku 40 ne., i zniszczony w roku 64 ne. przez Cesarza Nerona, pod namową Faryzeuszy i jego żydowskiej żony Popaey Popey (Papieżycy) Sabiny,

a drugi Kościół to prosperujący za życia Nerona Mesyjanistyczny Kościół Faryzeusza Pawła, który to Paweł po śmieci Apostoła Piotra, w roku 65, udał się do Efezu, aby zniszcyć istniejący tam Kościół Boży którego Biskupem był Apostoł Jan.

Kiedy Neron zoriętował się w co go Żydzi wpuścili (przeczytaj Wojny Żydowskie Józefa Flawiusza), sprowadził w roku 67 Faryzeusza Pawła do Rzymu (było to już trzy lata po śmierci Piotra) i go ścioł.
Neron nie zdążył jednak rozprawić się z jego Mesyjanistycznym Kościołem, jak i z Żydami, którzy po śmierci Nerona faktycznie zarządzali Rzymem aż do czaów Konstantyna Wielkiego.

Tragiczną sytuację Chrześcijan w Imperium Rzymskim zmienił dopiero Cesarz Konstanty Wielki, który w czwartym wieku przeniósł stolicę CAŁEGO Imperium Rzymskiego z Rzymu do Bizancjum, zmieniając nazwę tego miasta na Konstantynopol, i ustanawiając go nową Stolicą Chrześcijaństwa.
Zabronił on też Żydom posiadania Chrześcijańskich niewolników.

Kościół Chrześcijański Konstantyna uległ poważnym modyfikacją " w latach 382 i 1204, ale o tym innym razem.

Pozdrawiam
George
_________________
Błąd w Historii prowadzi do błędu w Doktrynie.

Kłamstwo może zmienić historię, ale tylko Prawda może zmienić Świat.

”Łatwiej jest oszukać człowieka, niż przekonać go, ze został oszukany"
Mark Twain
 
 
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1396
Wysłany: 2016-04-01, 15:44   Prawdziwy Kościół i Pradziwy Chrystus

Kocham historię opartą na faktach - PRAWDĘ.

Chrystus powiedział:

(32) "Poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi."


(Ew. Jana 8:1-59, Biblia Gdańska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001

To że moja interpretacja Bibli oparta na FAKTACH wywraca do góry nogami, wywróconą już kiedyś przez Żydo-Chrześcijański (Pawłowy ale nie Piotrowy) Kościół teologię do góry nogami, to nic nie szkodzi, bo wkońcu teologia stanie znów na nogach i dowiemy sie PRAWDY, o Prawdziwym Miłosiernym Bogu, Jego Kościele, i prawdę o Jego Synu.

I chyba to czas najwyższy, zanim wszyscy młodzi ludzie uciekną z KrK, Którego nadal małą częścią jest Kościół założony w 40 roku w Rzymie przez Opokę Naszego Kościoła - Apostoła Piotra.

Ten Uniwersalny / Katolicki Kościół Boga, założony w Rzymie przez Apostoła Piotra w roku 40, został podbity już w roku 64 przez Żydów, na czele których stali między innymi faryzeusze: pseudo-apostoł Paweł z Tarasu, i Faryzeusz Józef Flawiusz.

Działo się to w czasie kiedy Rzymem praktycznie rządził NIE Cesarz Nero, ale jego żydowska żona Popea Sabina.

Ta okrótna kobieta, której zbrodnie wołają o pomstę do nieba, nie rządziła jednak sama, za jej plecami stało grono jej żydowskich przyjaciół - żydowskich Zelotów, między innymi wspomniani wcześniej faryzeusze: Józef Flawiusz - jeden późniejszych przywódców żydowskich Zelotów w czasie żydowskiego pogromu na Nazarejczykach w Galillei, i na Esseńczykach w Idumei - w latach 66 / 67,

i Paweł z Tarasu - założyciel Żydo-Chrześcijańskiego Kościoła, który to (Pawłowy żydowski Mesyjanistyczny kościół) okupuje dziś KK / Kościół Boga, założony w Rzymie przez Apostoła Piotra.

Historia przejęcia przez Pawłowych Żydów władzy nad Piotrowym KK zaczęła sie 18 Czerwca 64 - roku, kiedy to żydowscy Zeloci podpalili Rzym, a żydowska żona Nerona zwaliła winę na Piotrowych Chrześcijan.
Cesarz Nero nie potrafiąc odróżnić od siebie tych dwóch Kościołów:

Piotrowego Katolickiego Kościoła Boga,

od Pawłowego Mesjanistycznego Kościoła żydowskich Zelotów,
(


pod namową swojej żydowskiej żony, uznał winnym Kościół Piotrowy i dosłownie - puścił Go z dymem.

Sienkiewicz w Quo Vadis bardzo obrazowo odtworzył bolesne prześladowanie Piotrowych Chrześcijan, palenie ich, krzyżowanie i rozszarpywanie przez dzikie zwierzęta.

Dziecko trzęsło się od krzyku i płaczu, obejmując konwulsyjnie szyjkę ojca (…)Lecz krzyk i ruch podrażniły lwa. Nagle wydał krótki urywany ryk, zgniótł dziecko jednym uderzeniem łapy i chwyciwszy w paszczę czaszkę ojca zgruchotał ją w mgnieniu oka.”

Nero, pod namową żydowskiej żony Papieżycy (Popey), zarządał nie tylko wymordowania wiernych Piotrowego Kościoła Boga w Rzymie, ale równierz wydał dekret nakazujący prześladowanie Nazarejskich Chrześcian w całym swoim Imperium.

Kiedy jesienią roku 64 Apostoł Piotr został w Rzymie ukrzyżowany i jego Kościół zmasakrowany, wtedy Cesarz Neron pod wpływem swojej żydowskiej żony Papieżycy Sabiny, wydał nakaz prześladowania Nazarejskich Chrześcijan w całym Imperium Rzymskim.

W roku 65 pseudo-apostoł Faryzeusz Paweł udał się do Azji Mniejszej aby tam rozprawić się z Nazarejskimi Chrześcijanami, i aby tam budować swoje żydo-chrześcijańskie kościoły.
W Efezie Faryzeusz Paweł uwięził Apostoła Jana, i obsadził stanowisko biskupa Efezu swoim żydowskim pupilem Tymoteuszem, którego on sam obrzezał. Biskupem Koryntu obsadził on swego pupila Sylwana.

Apostoł Piotr, po wyznaczeniu na swego następcę swojego Kościoła biskupa Klemensa, został w roku 64 w Rzymie ukrzyżowany, wtedy Faryzeusz Paweł wyznaczył na swego następcę w Rzymie Linusa, i udał się do Efezu, aby wypełniając dekret Nerona zniszczyć budowany tam przez Apostoła Jana Kościół Boży, i prześladować w Azji Mniejszej budowane przez prawdziwych Apostołów Chrystusa Kościoły.

Nero sprowadził Faryzeusza Pawła z Grecji dopiero w roku 67, kiedy już po śmierci swojej żydowskiej żony Popey Sabiny, i podczas rebelii żydowskiej przeciwko Nazarejskim i Esseńskim Chrześcijanom, rozpoczętej przez żydowskich Zelotów w rzymskiej prowincji IUDAEI, zdał on sobie sprawę w co go Żydzi wpuścili.

Sprowadzonego do Rzymu Faryzeusza Pawła Nero ściął, i było to dopiero w roku 67, trzy lata po męczeńskiej śmierci Apostoła Piotra - założyciela Uniwersalnego / Katolickiego Kościoła Boga.

Teraz znając trochę historycznej PRAWDY możemy wybrać sobie jednego z pomiędzy dwóch "Chrystusów":

Tego Historycznego Chrystusa, który powiedział do swojego ucznia, Apostoła Piotra:

" Ty jesteś Piotr – Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». "
,

lub tego "Mitologicznego Chrystusa", Boga faryzeusza Pawła, tego Pawła, prześladowcę i mordercę Piotrowych Chrześcijan, który podobno w drodze do Damaszku, jak to bywa w typowej greckiej tragedii Eurypidesa (tragika greckiego z IV p.n.e.), zostaje zatrzymany przez światłość padającą z nieba i głos - słowa jakby wyjęte ze sztuki "Bachantki" / "Bacchae" Eurypidesa:

Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz?
Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi?” (Dz 26,14).

bo takie przecież słowa przypisał greckiemu bogu Dionizosowi w swojej sztuce „Bachantki” grecki tragik Eurypides.

"Nie lepiej przyjść z ofiarą do boga potęgi,
Niż wierzgać, ty — człowieku! przeciw ościeniowi?"


Zobaczmy jak to dokładnie było z tym Pawłowym "Chrystusem".

"Z tego co wiemy od uczniów Pawła, Szaweł udając się do Damaszku, by tam dalej prześladować Nazarejskich chrześcijan, zostaje zatrzymany przez samego Boga. To wydarzenie jest opisane w Nowym Testamencie trzykrotnie:

- Dzieje Apostolskie 9,1-9: „A gdy upadli na ziemię, usłyszał głos mówiący do niego: Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz?„.

- W tej samej księdze, kilka rozdziałów dalej czytamy: „A gdy wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos do mnie mówiący w języku hebrajskim: Saulu, Saulu, czemu mnie prześladujesz? Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi?” (Dz 26,14).

Te dwa opisy wyszły spod ręki ewangelisty Łukasza, który jest autorem Dziejów.

Główny zainteresowany także poczynił aluzję do tego wydarzenia pisząc:

„A w końcu po wszystkich ukazał się i mnie jako poronionemu płodowi” (1 Kor 15,8).

Wspomnienie jest bardzo lakoniczne, ale teoretycznie Chrystus ukazał się Pawłowi tylko jeden raz, więc musi chodzić o wydarzenie w drodze do Damaszku."

A teraz coś bardzo zabawnego. Według Łukasza, "Jezus" zwracając się do Faryzeusza Szawła, nie mogąc nic od siebie powiedzieć cytuje mu tekst Eurypidesa !!! W dodatku, robi to w języku żydowskim, a przecież wiemy że ze swoimi uczniami Chrystus komunikował się w językiem Aramejskim.

Wyjątkowo ciekawa jest druga relacja z Dz 26,14. Paweł relacjonuje słowa Jezusa:

Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi?”.

Zerknijmy na trochę większy tego fragment.
Paweł mówi:

Cytat:
"(10) Uczyniłem to też w Jerozolimie i wziąwszy upoważnienie od arcykapłanów, wtrąciłem do więzienia wielu świętych, głosowałem przeciwko nim, gdy ich skazywano na śmierć,

(11) i często przymuszałem ich karami do bluźnierstwa we wszystkich synagogach.

Prześladowałem ich bez miary i ścigałem nawet po innych miastach.


(12) Tak jechałem do Damaszku z upoważnienia i z polecenia najwyższych kapłanów.

(13) W południe podczas drogi ujrzałem, o królu, światło z nieba, jaśniejsze od słońca, które ogarnęło mnie i moich towarzyszy podróży.
(14) Kiedyśmy wszyscy upadli na ziemię, usłyszałem głos, który mówił do mnie po hebrajsku: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?

Trudno ci wierzgać przeciwko ościeniowi.

(15) Kto jesteś, Panie? - zapytałem. A Pan odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz."


Eurypides, tragik grecki z IV p.n.e. takie oto słowa przypisuje w swojej sztuce „Bachantki” bogowi Dionizosowi:

"Nie lepiej przyjść z ofiarą do boga potęgi,
Niż wierzgać, ty — człowieku! przeciw ościeniowi?"


Łukasz do swojej wymyślonej historyjki o nawróceniu Faryzeusza Pawła wkłada w usta Pawłowego Boga słowa greckiego tragika Eurypidesa, jak gdyby Chrystus, jeśli by tam faktyczne był obecny, nie mógł sam od siebie czegoś bardziej sensownego powiedzieć.

Łukasz użył po prostu tekstu Eurypidesa z "Bachantki".

"Eurypides znany jest między innymi z tego, że wprowadził do języka greckiego i do sztuk teatralnych wyrażenie deus ex machina, na określenie maszyny za pomocą, której z wysoka spuszczano postać boga, który przeprowadzał ingerencję w akcję sztuki.

Wyrażenie to stało się szybko symbolem boskiej, nieoczekiwanej interwencji, która rozładowywała akcję i doprowadzała do zwrotu o 180 stopni. Eurypides często stosował ten zabieg, za co zaczęto go krytykować, odbierano to jako „pójście na łatwiznę” w trudnym momencie."

Innym ciekawym spostrzeżeniem jest to, że w tej samej tragedii, Dionizos nazywany jest παῖς „synem bożym”

Dlaczego Chrystus miałby cytować Eurypidesa w słowach kierowanych do prześladowcy Szawła??? Czy nie byłby On w stanie sam od siebie czegoś mądrego powiedzieć?
Jestem przekonany że by był, gdyby tylko faktycznie miał spotkanie z Faryzeuszem Pawłem.

To uczniowi Faryzeusza Pawła - Łukaszowi brakło wyobraźni więc wkleił dla naiwnych i nieobeznanych z grecką literaturą fragment z tragedii Eurypidesa.

Poza fragmentami z Eurypidesa mamy też w "Pawłowej Literaturze" cytat z greckiego poety z III w. p.n.e. Aretusa (stoik z okolic Pawła), z jego dzieła „Fenomeny”, i cytat z Epimenidesa poety z VII w. p.n.e., który jest użyty w Pawłowej literaturze i to nie tylko raz.

Teraz widzimy że nawet początek działalności samozwańczego "apostoła" Pawła był oparty na tragediach greckich a nie historii spotkania z Chrystusem, "fakcie" który nigdy nie zaistniał.

W swej pierwszej encyklice Redemptor hominis (1979) Jan Paweł II zacytował słowa Chrystusa

„poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”.


Następnie dodał:

„W słowach tych zawiera się podstawowe wymaganie i przestroga zarazem.

Jest to wymaganie rzetelnego stosunku do prawdy jako warunek prawdziwej wolności. Jest to równocześnie przestroga przed jakąkolwiek pozorną wolnością, przed wolnością rozumianą powierzchownie, jednostronnie, bez wniknięcia w całą prawdę o człowieku i o świecie”.


Więc jest już najwyższy czas aby poznać PRAWDĘ o naszym Miłosiernym Bogu i Jego Kościele, i wyzwolić Go z żydowskiej okupacji.

Żydów, okupujących nasz KK, nie można zwalczać: siłą, kłamstwem, truć, zabijać, czy fizycznie ranić, bo jest to broń typowo żydowska, w której są oni jak i ich ojciec mistrzami.

Żydów można pokonać tylko PRAWDĄ. Więc poznajmy i głośmy prawdę, a prawda nas, i nasz Uniwersalny / Katolicki Kościół Boga, założony przez Apostoła Piotra, wyzwoli z żydowskiej niewoli.

Pozdrawiam
George
_________________
Błąd w Historii prowadzi do błędu w Doktrynie.

Kłamstwo może zmienić historię, ale tylko Prawda może zmienić Świat.

”Łatwiej jest oszukać człowieka, niż przekonać go, ze został oszukany"
Mark Twain
Ostatnio zmieniony przez George 2016-04-01, 16:21, w całości zmieniany 2 razy  
 
 
tropiciel 


Pomógł: 63 razy
Dołączył: 11 Kwi 2013
Posty: 4966
Wysłany: 2016-04-01, 15:52   

Jerzy Marian

Niestety mylisz numerację wersetów biblijnych z numeracją Przykazań Bożych !

Gdybyś znał składnię hebrajską, to byś wiedział, gdzie jest Przykazanie, a tak swoimi wypowiedziami pokazujesz, że nie masz o tym bladego pojęcia. Przykazania mają charakter imperatywu i każdy z nich stanowi odrębną normę etyczną ustaloną przez samego Boga.

______________________________________

http://biblia-odchwaszczona.webnode.com
 
 
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1396
Wysłany: 2016-04-01, 16:16   

tropiciel napisał/a:
Jerzy Marian

Niestety mylisz numerację wersetów biblijnych z numeracją Przykazań Bożych !

Gdybyś znał składnię hebrajską, to byś wiedział, gdzie jest Przykazanie, a tak swoimi wypowiedziami pokazujesz, że nie masz o tym bladego pojęcia. Przykazania mają charakter imperatywu i każdy z nich stanowi odrębną normę etyczną ustaloną przez samego Boga.

______________________________________

http://biblia-odchwaszczona.webnode.com


Moje pytanie do ciebie Tropicielu było bardzo proste. Prosiłem abyś wskazał nam gdzie wytropiłeś wersety w Biblii zawierające Dekalog / X Przykazań, ponieważ ja znalazłem je w dziele Faryzeusza Józefa Flawiusza, ’Dawne Dzieje Izraela’, ale w Biblii w formie Dekalogu umiejscowić ich nie mogę.

To że wymigujesz się od odpowiedzi mydląc nam oczy nie określonymi przez ciebie 'imperatywami' (których w Biblii faktycznie jest 22 a nie 10) świadczy tylko o tym że Dekalog w Biblii nie istnieje, a jest formą prawną stworzoną przez Faryzeusza Józefa Flawiusza, zagorzałego prześladowcę Nazarejskich Chrześcijan, i współtwórcę żydo-chrześcijańskiej religii.

Pozdrawiam
George
_________________
Błąd w Historii prowadzi do błędu w Doktrynie.

Kłamstwo może zmienić historię, ale tylko Prawda może zmienić Świat.

”Łatwiej jest oszukać człowieka, niż przekonać go, ze został oszukany"
Mark Twain
 
 
tropiciel 


Pomógł: 63 razy
Dołączył: 11 Kwi 2013
Posty: 4966
Wysłany: 2016-04-01, 17:03   

Jerzy Marian

Cytat:
Moje pytanie do ciebie Tropicielu było bardzo proste. Prosiłem abyś wskazał nam gdzie wytropiłeś wersety w Biblii zawierające Dekalog / X Przykazań, ponieważ ja znalazłem je w dziele Faryzeusza Józefa Flawiusza, ’Dawne Dzieje Izraela’, ale w Biblii w formie Dekalogu umiejscowić ich nie mogę.


Ściemy nie wciskaj ! To nie ty mi zadaleś pytanie, lecz ja pierwszy zadałem ci pytanie, gdzie w Biblii jest w Dekalogu 22 Przykazań. Nie potrafiłeś wskazać i w dodatku mylisz numerację wersetów biblijnych z numeracją Przykazań Bożych. Nie winię cię za to, bo taki jest efekt nauk katechetycznych. Nie masz bladego pojęcia o składni hebrajskiej, o czym świadczą twoje wypowiedzi. Napisałem ci po czym można odróżnić Przykazania Boże. Jak do ciebie to nie dociera - to o czym mamy rozmawiać ?

Cytat:
To że wymigujesz się od odpowiedzi mydląc nam oczy nie określonymi przez ciebie 'imperatywami' (których w Biblii faktycznie jest 22 a nie 10) świadczy tylko o tym że Dekalog w Biblii nie istnieje, a jest formą prawną stworzoną przez Faryzeusza Józefa Flawiusza, zagorzałego prześladowcę Nazarejskich Chrześcijan, i współtwórcę żydo-chrześcijańskiej religii.


Nie ja się wymiguję, lecz ty i bzdury totalne piszesz, bo nie masz pojęcia o języku hebrajskim ! Mnie interesuje Biblia, a nie twoja filozofia i Józef Flawiusz w twoim wydaniu !

Masz obsesję na punkcie Żydów - to naprawdę niezdrowe !

_____________________________________________________
 
 
Jachu 
cichy,pokorny

Pomógł: 445 razy
Wiek: 89
Dołączył: 09 Lis 2008
Posty: 10784
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2016-04-01, 18:42   

Wj 20:1-17
1. Wtedy mówił Bóg wszystkie te słowa:
2. Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.
3. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!
4. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią!
5. Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, którzy Mnie nienawidzą.
6. Okazuję zaś łaskę aż do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.
7. Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy.
8. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić.
9. Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia.
10. Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana, Boga twego. Nie możesz przeto w dniu tym wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych bram.
11. W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty.
12. Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.
13. Nie będziesz zabijał.
14. Nie będziesz cudzołożył.
15. Nie będziesz kradł.
16. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek.
17. Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego.
(BT)

Pwt 5:6-21
6. Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.
7. Nie będziesz miał bogów innych oprócz Mnie.
8. Nie uczynisz sobie posągu ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko albo na ziemi nisko, lub w wodzie poniżej ziemi.
9. Nie będziesz oddawał im pokłonu ani służył. Bo Ja jestem Pan, Bóg twój, Bóg zazdrosny, karzący nieprawość ojców na synach w trzecim i w czwartym pokoleniu - tych, którzy Mnie nienawidzą,
10. a który okazuje łaskę w tysiącznym pokoleniu tym, którzy Mnie miłują i strzegą moich przykazań.
11. Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, bo nie dozwoli Pan, by pozostał bezkarny ten, kto bierze Jego imię do czczych rzeczy.
12. Będziesz zważał na szabat, aby go święcić, jak ci nakazał Pan, Bóg twój.
13. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką twą pracę,
14. lecz w siódmym dniu jest szabat Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani żadne twoje zwierzę, ani obcy, który przebywa w twoich bramach; aby wypoczął twój niewolnik i twoja niewolnica, jak i ty.
15. Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził cię stamtąd Pan, Bóg twój, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem: przeto ci nakazał Pan, Bóg twój, strzec dnia szabatu.
16. Czcij swego ojca i swoją matkę, jak ci nakazał Pan, Bóg twój, abyś długo żył i aby ci się dobrze powodziło na ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój.
17. Nie będziesz zabijał.
18. Nie będziesz cudzołożył.
19. Nie będziesz kradł.
20. Jako świadek nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa.
21. Nie będziesz pożądał żony swojego bliźniego. Nie będziesz pragnął domu swojego bliźniego ani jego pola, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twojego bliźniego.
(BT)

http://pismoswiete.republika.pl/dekalog.html
_________________
(36) Ale powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by mówili ludzie, dadzą z niego liczbę w dzień sądny; (37) Albowiem z mów twoich będziesz usprawiedliwiony, i z mów twoich będziesz osądzony. Ew. Mat.12 rozdz.
 
 
Dezerter 


Wyznanie: chrześcijanin
Pomógł: 224 razy
Dołączył: 16 Sie 2009
Posty: 3640
Skąd: Inowrocław
Wysłany: 2016-04-01, 22:43   Re: FAKTY - Apostoł Piotr w Rzymie

Tekst moich odpowiedzi czyli Dezertera na ciemnoczerwony
Jerzy Marian napisał/a:
Dezerter napisał/a:
Cytat:
Faryzeusz Józef Flawiusz nie był Chrześcijaninem lecz współtwórcą żydo-chrześcijańskiej Mesjanistycznej religii.

Razem z Papieżycą (Popeą) Sabiną - żoną Cesarza Nerona, i z psełdoapostołem - Faryzeuszem Pawłem (i Pawłowymi uczniami), stworzył on w Rzymie w latach 64 - 94 religię która okupuje dziś orginalny Katolicki Kościół, utworzony w Rzymie na początku lat czterdziestych, przez Apostoła Piotra.

bezpodstawne bzdury waść klepiesz - dyskusja z takim fantasta jak ty nie ma sensu
Czekam na teksty źródłowe historyczne ( a nie histeryczne) o:
- "papieżycy"Sabinie - pierwsze słyszę - nie była nawet chrześcijanką :-P
- o współdziałaniu Pawła z Flawiuszem (gdzie w Dziejach albo Listach o tym pisze, bo przeoczyłem , mogą być też źródła historyczne
- na razie fundujesz nam swoje bajania i fantazje - powinieneś pisać powieści siece fiction lub fantazy a nie marnować nasz czas na forum chrześcijańskim :-P
Albo fakty
albo EOT


Zacznijmy więc od FAKTÓW:

Czy zgadzamy się co do FAKTU że na początku lat czterdziestych Apostoł Piotr założył w Rzymie Kościół Katolicki ? [NIE - pierwsze słyszę dowody proszę!]

Patriarchat Rzymski był założony przez Apostoła Piotra, którego Chrystus wybrał jako "Skałę" na której zbudowany miał zostać Jego Kościół. [Prawdopodobnie tak - tak mówi wiele poza kanonicznych pism chrześcijańskich z pierwszych wieków]

To Apostoł Piotr mianował Marka Biskupem Patriarchatu Aleksandryjskiego, co świadczy o tm że za czasów Piotra, Kościół Boga w Rzymie miał zwierzchnią władzę nad pozostałymi Patriarchatami. [NIE - pierwsze słyszę dowody proszę!]

W "Kronice" Eusebiusz pisał że Apostoł Piotr, po tym jak ustanowił Kościół w Antioch, został wysłany do Rzymu, gdzie pozostał biskupem tego miasta, głosząc tam Ewangelię przez dwadzieścia pięć lat. (The Chronicle, Ad An. Dom. 42 [A.D. 303])." [Tak - ale o tych latach to nie pamiętam -możesz przytoczyć]

Jeżeli od śmierci Piotra w Rzymie, w roku 64 n.e., odejmiemy 25 lat w czasie których według Euzebiusza Apostoł Piotr głosił w Rzymie Ewangelię, to wychodzi nam rok AD 40, jako rok powstania w Rzymie Kościoła Boga, którego określano również jako Kościół Katolicki. [Mam poważną wątpliwość, bo dzieje opisują, że Piotr przebywał w Rzymie co najmniej do sobory Jerozolimskiego a więc 50 rok]

Założenie w Rzymie przez Piotra Kościóła Boga, miało miejsce 22 lat zanim Faryzeusz Paweł, który w swoich listach nigdy nie wspomina o obecnści Apostoła Piotra w Rzymie, tam się pokazał i działał wśród Faryzeuszy, o czym wyraźnie mówi nam Pismo.[NIE - gdzie pisze, że "wśród faryzeuszy" -z Listów i Dziejów wiemy poza wszelką wątpliwością, że Paweł działał kilkadziesiąt lat wśród chrześcijan, z łącznością 3 krotną z Jerozolimą i wiemy, że Piotr w listach go chwali , że spotyka się z Jakubem bratem Pańskim, że Kościół Jerozolimski się za niego modlił podczas uwięzienia - więc daruj sobie jątrzenie między Pawłem i Piotrem]

W "Dekrecie Damasusa" czytamy że biskupem Rzymskiego Kościoła, który był niskaźitelnie czysty, był Piotr, i że to Piotr wysłał Marka i konsekrował go na biskupa Alexandrii.
(The Decree of Damasus 3 [A.D. 382]). [Nie znam - teksty źródłowe proszę!]

Piotr z Alexandrii, pisał o śmierci Piotra w Rzymie:

"Piotr, pierwszy wybrany Apostoł, często pojmowany i wrzucany do więzienia, ... ostatecznie został ukżyżowany w Rzymie". (Canonical Letter, canon 9 [A.D. 306]).

Tertullian w "The Demurrer Against Heretics" pisał o Piotrze że ustanowił on swoim następcą w Rzymie Klemensa. (The Demurrer Against the Heretics 32:1 [A.D. 200]), a w "On Babtism" Tertullian dodał że Piotr chrzcił wstępujących do Kościoła Boga w rzece Tybr.

W "Poemacie przeciwko Marcianowi" (napisanym około roku 200 ) czytamy, że Św. Piotr zdyskwalifikował moralnie Linusa jako swojego następcę. "The Poem Against Marcion (c. 200 AD) " [Cieszy mnie twoja atencja dla Piotra, bo ja katolik, ale z tym dyskryminowaniem Linusa to nie słyszałem poproszę źródła i cytaty]

Tak na marginesie, małe pytanie.

- Skoro Piotr ustanowił swoim następcą w Rzymie Klemensa, dyskwalifikując Linusa, to skąd się wziął Linus na obecnej liście papieży jako drugi papież po Piotrze ???

Linus został po śmierci Apostoła Piotra papieżem, ale już nowego kościoła - Kościoła Mesjanistycznego założonego w Rzymie przez Faryzeusza Pawła. [NIE - pierwsze słyszę --- dowody proszę na współpracę Linusa i Pawła - sam to wymyśliłeś?, kolejny teolog spekulatywny :-P ]

Dopiero Konstantyn Wielki połączył te dwa Kościoły - Rzymski Kościół Boga założony w roku 40 przez Apostoła Piotra, i Kościół Mesjanistyczny, założony w Rzymie w roku 64 przez Faryzeusza Pawła, w jedną całość. [NIE - pierwsze słyszę dowody proszę!]

Hieronim datuje okres Papiestwa Linusa na 67 - 78 rok ne. (jeszcze za panowania Nerona), a Euzebiusz wskazuje na koniec papiestwa Linusa na drugi rok rządów Cesarza Tytusa - 80 rok ne.

Ireneusz identyfikuje Linusa z Linusem wspomnianym w Drugim Liście do Tymoteusza 4:21, jako wspólnika Faryzeusza Pawła, inne źródła podają to samo.

Wszystko wskazuje na to że w Rzymie, już za czasów Cesarza Nerona istniały dwa Kościoły "Chrześcijańskie" które nie utrzymywały ze sobą kontaktu. [NIE - nic na to nie wskazuje poza twoimi spekulacjami - jednak teolog spekulatywny :-P ]

Jeden to Chrześcijański Kościół Boga, założony przez Apostoła Piotra w roku 40 ne., i zniszczony w roku 64 ne. przez Cesarza Nerona, pod namową Faryzeuszy i jego żydowskiej żony Popaey Popey (Papieżycy) Sabiny,

a drugi Kościół to prosperujący za życia Nerona Mesyjanistyczny Kościół Faryzeusza Pawła, który to Paweł po śmieci Apostoła Piotra, w roku 65, udał się do Efezu, aby zniszcyć istniejący tam Kościół Boży którego Biskupem był Apostoł Jan.

Kiedy Neron zoriętował się w co go Żydzi wpuścili (przeczytaj Wojny Żydowskie Józefa Flawiusza), sprowadził w roku 67 Faryzeusza Pawła do Rzymu (było to już trzy lata po śmierci Piotra) i go ścioł.
Neron nie zdążył jednak rozprawić się z jego Mesyjanistycznym Kościołem, jak i z Żydami, którzy po śmierci Nerona faktycznie zarządzali Rzymem aż do czaów Konstantyna Wielkiego.
[NIE - pierwsze słyszą dowody proszę! - tym tekstem wytłuszczonym przeze mnie się pognębiłeś - jesteś niepoważnym dyskutantem i każdy historyk cię wyśmieje :idea: ]
Tragiczną sytuację Chrześcijan w Imperium Rzymskim zmienił dopiero Cesarz Konstanty Wielki, który w czwartym wieku przeniósł stolicę CAŁEGO Imperium Rzymskiego z Rzymu do Bizancjum, zmieniając nazwę tego miasta na Konstantynopol, i ustanawiając go nową Stolicą Chrześcijaństwa.
Zabronił on też Żydom posiadania Chrześcijańskich niewolników.

Kościół Chrześcijański Konstantyna uległ poważnym modyfikacją " w latach 382 i 1204, ale o tym innym razem. [NIE - nie ma czegoś takiego jak "Kościół Chrześcijański Konstantyna" - żaden podręcznik do historii tak nie uczy nawet chiński, czy muzułmański ]

Pozdrawiam
George

szalom
_________________
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
 
 
George 


Wyznanie: NAZAREJCZYK
Pomógł: 23 razy
Dołączył: 02 Paź 2014
Posty: 1396
Wysłany: 2016-04-04, 16:00   Kto był faktycznie odpowiedzialny za 'pożar Rzymu - AD 64

Wróćmy na chwilę do czasów kiedy w Rzymie rozpoczęło swoją działalność dwóch faryzeuszy: Pseudoapostoł Paweł, i Józef znany późńiej jako Flawiusz, popieranych przez żydowską żonę Cesarza Nerona - Papieżycę (Pope'ę) Sabinę.

18 lipca w 64 roku n.e., wybuchł pożar w kupieckiej dzielnicy Rzymu.

Płomienie rozdmuchiwane letnim powiewem wiatru szybko rozprzestrzeniły się obejmując suche, drewniane budowle stolicy imperium. Wkrótce nic już nie było w stanie powstrzymać naturalnego żywiołu który przez sześć dni i siedem nocy niszczył wszystko na swojej drodze. Kiedy szóstego dnia płomienie przygasały, i 70 % miasta było zamienione w tlące się pogorzelisko, następny pożar wybuchł w innej części miasta.

Największe miasto ówczesnego świata zostało zniszczone. Zagładzie uległy znienawidzone przez Żydów zabytki pochodzące z czasów królewskich (tj. zbudowane przed końcem VI w. p.n.e.):
- świątynia Jowisza Statora ufundowana - wedle tradycji - przez założyciela miasta Romulusa,
- świątynia Herkulesa Pomocnego oraz pałac królewski Numy.
- Spłonęła świątynia Westy uznawana za serce miasta.

Wkrótce plotki zaczęły roznosić się po mieście oskarżające Cesarza Nerona o to że on sam rozkazał podpalić Rzym, i stojąc na szczycie Palatynu grał na harfie gdy płomienie pochłaniały miasto.

Te plotki oskarżające Nerona o podpalenie Rzymu nigdy nie zostały potwierdzone; a w rzeczywistości Neron pośpiesznie udał się ze swojego pałacu w Antium do płonącego Rzymu, i już w pierwszą noc, bez osobistej obstawy, zarządzał akcją gaszenia pożaru.

Jednak plotki o umyślnym podpaleniu Rzymu przez Nerona roznosiły się jak płomienie, i wkrótce Neron zaczął szkuać winnych o podpalenia miasta.
Z pomocą przyszła żydowska żona Nerona - Papieżyca (Pope'a) Sabina, dzięki której Neron szybko znalazł 'winnych' tej zbrodni. Żydówka Papieżyca (Popea) wskazała na religijną grupę znienawidzonych przez Żydów, Nazarejczyków - Piotrowych Chrześcijan.

Nazarejczycy, wraz z Apostołem Piotrem, przybyli do Rzymu z rzymskiej prowincji IUDAEI na początku lat czterdziestych, w pierwszych latach panowania cesarza Kaliguli, kiedy to żydowski król - Agrypa Pierwszy, zaczął rozprawiać się w IUDAEI z Nazarejskimi Chrześcijanami.

Aby zadowolić masy, Nero usłuchał porady swojej żydowskiej żony Papieżycy (Pope'y), i oddał niewinnych, bezbronnych Piotrowych Nazarejskich Chrześcijan - dosłownie - lwom na pożarcie.
__________________________

"Relacja Tacyta jest jednym z pierwszych pozachrześcijańskich źródeł, w których została opisana nowa religia (Piotrowych Chrześcian). To właśnie na przekazie autora "Roczników" Henryk Sienkiewicz zbudował fabułę "Quo vadis". Ale opowieść o pierwszym prześladowaniu chrześcijan jest u Tacyta dość skąpa.

Pisze on, że cesarz chciał zdjąć z siebie odium winy, którą (bezpodstawnie) mu powszechnie przypisywano, szukał kozła ofiarnego i wreszcie:

"Dotknął najbardziej wyszukanymi kaźniami tych, których znienawidzono dla ich sromot, a których gmin chrześcijanami nazywał. Początek tej nazwie dał Chrystus, który za panowania Tyberiusza skazany został na śmierć przez prokuratora Poncjusza Piłata, a przytłumiony na razie zgubny zabobon znowu wybuchnął, nie tylko w Judei, gdzie się to zło wylęgło, lecz także w stolicy, dokąd wszystko, co potworne albo sromotne, zewsząd napływa i licznych znajduje zwolenników. Schwytano więc naprzód tych, którzy wiarę tę publicznie wyznawali, potem na podstawie ich zeznań ogromne mnóstwo innych i udowodniono im nie tyle zbrodnię podpalenia, ile nienawiść ku rodzajowi ludzkiemu."

Jak widać, Tacyt nie znosił chrześcijan nie mniej niż Nerona. Zauważył jednak, że zabrakło dowodów na to, że nosiciele "zgubnego zabobonu" naprawdę podpalili miasto. Mimo to Neron postanowił dokonać publicznej egzekucji."
_____________________

Przypominają się w tym momencie agresywne żądania Żydów aby Piłat ukrzyżował niczemu niewinnego Chrystusa.


Historia żydowsko - messyjańskiej żony Nerona - Papieżycy (Pope'y) Sabiny.

W dziewiątym roku swoich rządów Klaudiusz nakazał wszystkim Żydom opuszczenie Rzymu, ponieważ:

- według relacji Józefa Flawiusza - spowodowali oni że jego żona Agrypina dostała się pod Judaistycze wpływy,

a

- według pism Sestoniusza, z powodu podjudzania i organizowania napadów na Nazarejskich (Piotrowych) Chrześcijan.

Można załważyć że Klaudiusz był pozytywnie nastawiony do Nazarejskich Chrześcijan, i kiedy zmęczyły go żydowskie insynuacje i ciągłe bezpotstawnie oskarżanie przez Żydów niczemu niewinnych Nazarejskich Chrześcijan, Klaudiusz po prostu nakazał Żydom opuszczenie Rzymu.

NT potwierdza to że Żydzi zostali wypędzeni z Rzymu.

Jeśli powodem wypędzenia Żydów z Rzymu był wpływ Żydów na żonę Cesarza Klaudiusza - Agrypinę, to można w tym załważyć żydowską tendencję do osiągnięcia wpływów na politykę Cesarza i Imperium poprzez 'religijne kontrolowanie' Cesarzowej, którą to kobietę używali później Żydzi do swych podłych celów.

Z Bibli znamy historię Żydówki Estry, która po wspięciu się na tron Persji, wywarłą presję na królu aby rozprawił się z Amalekitami / Edomitami, znienawidzonymi przez Izraelitów.

Jednak w przypadku Cesarza Klaudiusza ten żydowski tryk zupełnie nie wypalił, i Żydzi zamiast wejść na cesarski tron - i do 'łoża cesarza', zostali z Rzymu pogonieni.

Niestety, to co nie udało się Żydom z Klaudiuszem udało im się z Neronem, kiedy to podsunęli Cesarzowi Neronowi kochankę - Papieżycę (Pope'ę), która wkrótce zmieniła się w cesarzową, i według niektórych żydowskich kronik, w faktycznego 'Cesarza' Imperium Rzymskiego.

Ta żydowska żona Nerona - Papieżyca Sabina, odnosiła pełnię sukcesu wpływając nie tylko na politykę Rzymu, ale i na politykę całego Imperium Rzymskiego. To od niej zależało kto miał zostać perfektem miasta Rzymu, jak i prokuratorem rzymskiej prowincji IUDAEI.

Od czasów tej żydowskiej cesarzowej, żydowskie wpływy na politykę Imperium Rzymskiego kwitły przez ponad 250 lat, aż do czasów cesarza Konstantyna Wielkiego.

Żydzi zamieszkujący Rzym mieli ogromne wpływy na cesarzową Papieżycę Sabinę, a Tertullian, jeden z największych Ojców Kościoła, pisał w swoich pracach że Synagogi były miejscami w których prześladowania przeciwko Nazarejskim Chrześcijanom brały swój początek, i że to od Żydów wychodziły fałszywe oskarżenia przeciwko Nazarejskim Chrześcijanom.

W pierwszym okresie rządów Nerona, tolerancja wobec Piotrowych Chrześcijan królowała; Nero był nawet zakochany w kobiecie - Akte, która była Nazarejską Chrześcijanką, jednak ta sytuacja - tolerancji dla Chrześcijan, zmieniła się pod wpływem intryg żydowskiej kochanki Cesarza - Papieżycy (Popey), która jest oceniana przez historyków jako osoba która oskarżyła przed Cesarzem Nazarejskich Chrześcijan o podpalenie Rzymu.

Kto był faktycznym organizatorem masakry Piotrowych Chrześcijan, stojącym za plecami Papieżycy, można się łatwo domyśleć studiując historię Rzymu i tej podłej kobiety, poznając jej powiązania z przywódcami żydowskich Zelotów - Messyjanistów, którzy w tym czasie przebywali w Rzymie, takich jak Faryzeusz Józef Flawiusz (jeden z głównych przywódców rebeli żydowskiej - rok 66), czy Faryzeusz Paweł (”święty???”) zacięty wróg Apostoła Piotra, który od roku 62 współpracował z Faryzeuszami w Rzymie zakładając nową religię mesjanistyczne żydo-Chrześcijaństwo, o czym czytamy w Dziejach Apostolskich 28:
Cytat:

”Tak przybyliśmy do Rzymu.

(15) Tamtejsi bracia (Żydzi / Faryzeusze) , dowiedziawszy się o nas, wyszli nam naprzeciw aż do Forum Appiusza i Trzech Gospód. Ujrzawszy ich, Paweł podziękował Bogu i nabrał otuchy.

(16) Gdyśmy weszli do Rzymu, pozwolono Pawłowi mieszkać prywatnie razem z żołnierzem, który go pilnował.

(17) Po trzech dniach poprosił on do siebie najznakomitszych Żydów (Faryzeuszy). A kiedy się zeszli, mówił do nich: Nie uczyniłem, bracia, nic przeciwko narodowi lub zwyczajom ojczystym, a jednak wydany zostałem jako więzień w ręce Rzymian,

(18) którzy po rozpatrzeniu sprawy chcieli mnie wypuścić, dlatego że nie ma we mnie winy zasługującej na śmierć.

(19) Ponieważ jednak Żydzi sprzeciwiali się temu, musiałem odwołać się do Cezara - bynajmniej nie w zamiarze oskarżenia w czymkolwiek mojego narodu.

(20) Dlatego też zaprosiłem was, aby się z wami zobaczyć i rozmówić, bo dla nadziei Izraela dźwigam te kajdany.

(21) A oni rzekli do niego: Nie otrzymaliśmy o tobie ani listów z Judei, ani też nikt z braci nie przybył i nie oznajmił, ani nie mówił o tobie nic złego.

(22) Chcemy jednak usłyszeć od ciebie, co myślisz, bo wiadomo nam o tym stronnictwie, że wszędzie spotyka się ze sprzeciwem.

(23) Wyznaczywszy mu dzień, w większej liczbie przyszli do niego do mieszkania, a on przytaczał im świadectwa o królestwie Bożym; od rana aż do wieczora przekonywał ich o Jezusie na podstawie Prawa Mojżeszowego i Proroków.

(24) Jedni dali się przekonać o tym, co mówił, drudzy nie wierzyli.

(25) Poróżnieni między sobą zabierali się do odejścia. Wtedy Paweł powiedział to jedno: Trafnie rzekł Duch Święty do ojców waszych przez proroka Izajasza:

(26) Idź do tego ludu i powiedz: Usłyszycie dobrze, ale nie zrozumiecie, i dobrze będziecie widzieć, a nie zobaczycie.

(27) Bo otępiało serce tego ludu. Usłyszeli niechętnie i zamknęli oczy, aby przypadkiem nie zobaczyli oczami i uszami nie usłyszeli, i nie zrozumieli sercem, i nie nawrócili się, i abym ich nie uleczył.

(28) Wiedzcie więc, że to zbawienie Boże posłane jest do pogan, a oni będą słuchać.

(29) Kiedy to powiedział, Żydzie wyszli od niego, spierając się zawzięcie ze sobą.

(30)Przez całe dwa lata pozostał w wynajętym przez siebie mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili,

(31) głosząc królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie zupełnie swobodnie, bez przeszkód.

(Dzieje Apost. 28:1-31, Biblia Tysiąclecia)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001


CDN

Pozdrawiam
George
_________________
Błąd w Historii prowadzi do błędu w Doktrynie.

Kłamstwo może zmienić historię, ale tylko Prawda może zmienić Świat.

”Łatwiej jest oszukać człowieka, niż przekonać go, ze został oszukany"
Mark Twain
 
 
Dezerter 


Wyznanie: chrześcijanin
Pomógł: 224 razy
Dołączył: 16 Sie 2009
Posty: 3640
Skąd: Inowrocław
Wysłany: 2016-04-04, 20:53   

Dobra bajkopisarzu - FAKTY proszę
1. Dowód na to, że żona Nerona wskazała na chrześcijan
2. Dowód na to, że była Żydówką
3. Dowód, że -
Cytat:
według pism Sestoniusza, z powodu podjudzania i organizowania napadów na Nazarejskich (Piotrowych) Chrześcijan.
- jakich pism? cytaty, tytuły a nie bajkopisanie
4.
Cytat:
i według niektórych żydowskich kronik, w faktycznego 'Cesarza' Imperium Rzymskiego.

dawaj te kroniki czekam z zapartym tchem ;-)
5. MEGA BZDURA:
Cytat:
Od czasów tej żydowskiej cesarzowej, żydowskie wpływy na politykę Imperium Rzymskiego kwitły przez ponad 250 lat, aż do czasów cesarza Konstantyna Wielkiego.

dowód:
zaraz po śmierci Nerona w 68 roku , a więc w tym czasie gdy miały miejsce "żydowskie wpływy na politykę Imperium Rzymskiego" LOL
wybucha Wojna Żydowska Rzymu z Żydami w której ginie 2 miliony Żydów, zburzona zostaje Jerozolima, Świątynia zbezczeszczana, zburzona i okradziona, Żydzi wygnani z Ziemi Świętej z zakazem zamieszkania w Judei
- no wpływy jak cholera - radzili normalnie :-P - bajkopisarzu ty mój ulubiony
Wnioskuję OFICJALNIE do Administracji o przyznanie Marianowi tytułu:
bajkopisarza miesiąca

O Pawle mijasz się z prawdą i kontynuujesz bajkopisarstwo - nawet nie ma z czym dyskutować
_________________
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
 
 
Jachu 
cichy,pokorny

Pomógł: 445 razy
Wiek: 89
Dołączył: 09 Lis 2008
Posty: 10784
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2016-04-05, 17:11   

Cytat:
Gdzie możemy odnaleźć, że apostoł Piotr był w Rzymie? Dotąd nie znalazłam dowodu, żeby św. Piotr był w Rzymie, aż tu czytam w "Straży" za miesiąc maj 1947 r., na stronicy 69 u dołu pod nagłówkiem: "Cierpią Jako Chrześcijanie," że ap. Piotr był w Rzymie.

Dobrze jest, czytając ten artykuł, zwrócić uwagę na jedno, a mianowicie: w tym paragrafie jest tylko wzmianka bez komentarza, że WEDŁUG TRADYCJI, Piotr rzekomo miał być w Rzymie, a inni apostołowie gdzieindziej. My jednak w dalszym ciągu do tradycji nie przywiązujemy wiele wagi. Tradycja jest podanie pewnej historii, opartej na przypuszczeniu, lecz tak ujęta w zdania, że ma podobieństwo prawdy. Twórcami tradycji są mnisi, czyli zakonnicy nominalnego chrześcijaństwa. A że w zakonach mieli i mają dosyć czasu, więc układają rozmaite zmyślone opowiadania i nadają tym zmyślonym opowiadaniom pozory prawdy. Kościołowi, szczególnie rzymsko - katolickiemu, zależało na tym, aby jakoś upozorować historię, że Piotr rzekomo miał być "pierwszym papieżem," więc wobec tego, według ich mniemania, chyba musiał być w Rzymie.

Tymczasem ani Pismo Święte, ani historia świecka nie podaje żadnych faktów, ażeby św. Piotr kiedykolwiek był w Rzymie. Apostół Paweł był w Rzymie (Dz. Ap. 28:16), ale o Piotrze abv był w Rzymie, niema najmniejszej wzmianki. Niektórzy mniemają, że pozdrowienie przez zbór w Babilonie (1 Piotra 5:13), jakoby oznaczało z Rzymu. Gdyby i tak było że przez Babilon Piotr rozumiał Rzym. to i tak nie koniecznie trzeba być w Rzymie, aby od zboru tego przesłać innemu zgromadzeniu pozdrowienie.

Najprawdopodobniej nim Paweł był w Rzymie, św. Piotr już nie żył, będąc ukrzyżowany głową na dół przez rzymską władzę, lecz nie w Rzymie, ale gdzieś w okolicy Palestyny, która wówczas była pod panowaniem rzymskich władców. Pozatem, poselstwo Ewangeliczne Piotra było wyłącznie skierowane do Żydów (Gal. 2:7), z wyjątkiem jednorazowego poselstwa głoszonego Korneliuszowi, jako pierwszemu nawróconemu poganinowi.

Straż 1947.8
_________________
(36) Ale powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by mówili ludzie, dadzą z niego liczbę w dzień sądny; (37) Albowiem z mów twoich będziesz usprawiedliwiony, i z mów twoich będziesz osądzony. Ew. Mat.12 rozdz.
 
 
Dezerter 


Wyznanie: chrześcijanin
Pomógł: 224 razy
Dołączył: 16 Sie 2009
Posty: 3640
Skąd: Inowrocław
Wysłany: 2016-04-05, 21:57   

Jachu napisał/a:
Twórcami tradycji są mnisi, czyli zakonnicy nominalnego chrześcijaństwa.

Bzdura piramidalna
Wiele źródeł podających o ty, że Piotr był w Rzymie jest wcześniejszych niż powstanie jakiegokolwiek zakonu i mnicha
więc cytuj dalej bajki :-P
_________________
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
 
 
Henryk 

Pomógł: 416 razy
Dołączył: 10 Lis 2008
Posty: 9464
Wysłany: 2016-04-06, 06:09   

Dezerter napisał/a:
Wiele źródeł podających o ty, że Piotr był w Rzymie [...]

I był tam zapewne już Papieżem? :aaa:
Tam włożono mu na głowę potrójną koronę, jako symbol władzy na niebie, ziemi i pod ziemią.
Trzymał w ręku klucze od kłódek bram raju i piekła...

Dezerterze- Ty dopiero bajki piszesz... :xhehe:
 
 
eksplorator 


Pomógł: 30 razy
Dołączył: 21 Paź 2009
Posty: 2192
Skąd: Ruda Śląska
Wysłany: 2016-04-06, 12:47   Re: FAKTY - Apostoł Piotr w Rzymie

Jerzy Marian napisał/a:
Patriarchat Rzymski był założony przez Apostoła Piotra, którego Chrystus wybrał jako "Skałę" na której zbudowany miał zostać Jego Kościół.


Czy apostoł Piotr, jak twierdzisz, naprawdę jest 'Skałą' i miał zostać głową chrześcijaństwa, jako papież, i kierować 'Kościołem Chrystusowym' z Rzymu? Jeżeli tak uważasz, to powinieneś poznać kilka faktów tym twierdzeniom przeczącym.

Na jakiej podstawie Kościół Katolicki opiera swoje domniemania? Na dwóch fragmentach Ewangelii, wyrwanych z kontekstu i opacznie zrecenzowanych;

Cytat:
Mat 16;18,19 BT (18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. (19) I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

Jan 21;17 BT (17) Rzecze mu po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, miłujesz mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie! Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że cię miłuję. Rzecze mu Jezus: Paś owieczki moje.


Kiedy Jezus po raz pierwszy spotkał Szymona, którego przyprowadził do Jezusa jego brat Andrzej, uczeń Jana Chrzciciela (Jan 1;35,40), nazwał go Kefas (Piotr). Według mnie, tłumaczenie słowa 'Kefas' jako 'Skała' i 'Opoka' nie jest poprawne, ponieważ greckie słowo Piotr πετρος (Strong G4074), rzeczownik rodzaju męskiego, oznacza 'Kawałek Skalny', 'Kamyk', nie mogący być odpowiednikiem 'Opoki' czy 'Fundamentu'.

Natomiast za chwilę, w ewangelii Mateusza 16;18, występuje słowo πέτρα (Strong G4073), rzeczownik rodzaju żeńskiego, które w jednoznaczny sposób oznacza 'Skałę', 'Opokę' czy 'Fundament'.

Cytat:
Mat 16;18 BT (18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr [πετρος (Strong G4074)] i na tej opoce [πέτρα (Strong G4073)] zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.


Cytat:
Mat 7;24 BW (24) Każdy więc, kto słucha tych słów moich i wykonuje je, będzie przyrównany do męża mądrego, który zbudował dom swój na opoce [πέτρα (Strong G4073)].

Mat 27;60 BW (60) i złożył je w swoim nowym grobie, który wykuł w skale [πέτρα (Strong G4073)], i zatoczył przed wejście do grobu wielki kamień, i odszedł.


Wszędzie gdzie w Biblii występuje słowo πετρος (Strong G4074), chodzi wyłącznie o nowe imię Piotr (Kefas - Kamyk), nadane przez Jezusa Szymonowi, nie mające nic wspólnego ze 'Skałą' jako 'Opoką' πέτρα (Strong G4073) (tutaj, musiał by się wypowiedzieć ktoś bardziej kompetentny ode mnie np. EMET czy David77).

Dla nas najistotniejsze powinno być to, czy Jezus dał do zrozumienia apostołowi Piotrowi, iż ma się stać 'Skałą' na której zbuduje On swój 'Kościół'. Jeżeli tak by miało się stać, to dlaczego wśród apostołów, będących świadkami rozmowy między Jezusem a Piotrem, dochodziło niejednokrotnie do sporów, który z nich jest 'Największy';

Cytat:
Mat 20;20-27 BW (20) Wtedy przystąpiła do niego matka synów Zebedeuszowych z synami swoimi, złożyła mu pokłon i prosiła go o coś. (21) A On jej rzekł: Czego chcesz? Rzecze mu: Powiedz, aby ci dwaj synowie moi zasiedli jeden po prawicy, a drugi po lewicy twojej w Królestwie twoim. (22) A Jezus, odpowiadając, rzekł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja pić będę? Mówią mu: Możemy. (23) Mówi im: Kielich mój pić będziecie, ale zasiąść po prawicy mojej czy po lewicy - nie moja to rzecz, lecz Ojca mego, który da to tym, którym zostało przez niego przygotowane. (24) A gdy to usłyszało owych dziesięciu, oburzyli się na dwóch braci. (25) Ale Jezus, przywoławszy ich, rzekł: Wiecie, iż książęta narodów nadużywają swej władzy nad nimi, a ich możni rządzą nimi samowolnie. (26) Nie tak ma być między wami; ale ktokolwiek by chciał między wami być wielki, niech będzie sługą waszym. (27) I ktokolwiek by chciał być między wami pierwszy, niech będzie sługą waszym.

Mar 9;33-35 BW (33) I przybyli do Kafarnaum. A będąc w domu, zapytał ich: O czym to rozprawialiście w drodze? (34) A oni milczeli, bo rozmawiali między sobą w drodze o tym, kto z nich jest największy. (35) I usiadłszy, przywołał dwunastu i rzekł im: Jeśli ktoś chce być pierwszy, niechaj stanie się ze wszystkich ostatnim i sługą wszystkich.

Łuk 22;24-26 BW (24) Powstał też spór między nimi o to, kto z nich ma uchodzić za największego. (25) On zaś rzekł do nich: Królowie narodów panują nad nimi, a władcy ich są nazywani dobroczyńcami. (26) Wy zaś nie tak, lecz kto jest największy wśród was, niech będzie jako najmniejszy, a ten, który przewodzi, niech będzie jako usługujący.


Czyżby pozostali apostołowie ignorowali fakt wybrania Piotra na tego 'Najważniejszego' ... na 'Opokę'? NIE ! Ponieważ oni tak w ogóle nie myśleli! Apostoł Paweł uważał Piotra za 'Filar' nowego 'Kościoła', wespół z Jakubem i Janem, lecz nie za 'Opokę';

Cytat:
Gal 2;9 BW (9) otóż, gdy poznali okazaną mi łaskę, Jakub i Kefas, i Jan, którzy są uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na dowód wspólnoty, abyśmy poszli do pogan, a oni do obrzezanych;


Mało tego, apostoł Paweł ośmielił się nazwać Piotra 'Obłudnikiem', ponieważ ten, w pewnej sytuacji, zachował się dość dziwnie, odsuwając się podczas posiłku od 'Pogan', kiedy zobaczył nadchodzących braci pochodzenia Żydowskiego. Widać, takie trochę obłudne zachowanie, nie spodobało się Pawłowi, więc zareagował dość ostro;

Cytat:
Gal 2; (11) A gdy przyszedł Kefas do Antiochii, przeciwstawiłem mu się otwarcie, bo też okazał się winnym. (12) Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami; a gdy przyszli, usunął się i odłączył z obawy przed tymi, którzy byli obrzezani. (13) A wraz z nim obłudnie postąpili również pozostali Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w ich obłudę. (14) Ale gdy spostrzegłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem do Kefasa wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, po pogańsku żyjesz, a nie po żydowsku, czemuż zmuszasz pogan żyć po żydowsku?


Widać z tego, że apostoł Paweł nie uważał wcale apostoła Piotra za 'Skałę'. Zresztą, dał temu wyraz w sposób jednoznaczny, nazywając 'Skałą' tego, kto nią autentycznie jest - Jezusa;

Cytat:
1 Kor 10;4 BW (4) i wszyscy ten sam napój duchowy pili; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a skałą tą był Chrystus.


Jezus wypowiadając słowa "Ty jesteś Piotr i na tej 'Opoce' zbuduj swój Kościół" wcale nie miał na myśli Piotra a raczej siebie samego!
Aby dobrze zrozumieć ten fragment, musimy zwrócić uwagę kontekst. W rozmowie z uczniami Jezus zapytał; "za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?". Odpowiedzieli mu uczniowie, że jedni uważają Go za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza a jeszcze inni za Jeremiasza, Jezus zapytał wtedy; "A wy za kogo mnie uważacie?". Wtedy to apostoł Piotr powiedział z wiarą i prawdą; "Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego".

Właśnie na tej to 'Wierze' i 'Prawdzie' w Jezusa jak Mesjasza miał zostać zbudowany Kościół Chrystusowy. Apostołowie już wcześniej dowiedzieli się z przypowieści którą wyłożył im Jezus, że mądrym budowniczym będzie ten, którego 'Opoką' (πέτρα (Strong G4073) będą słowa Jezusa;

Cytat:
Mt 16;16-18 BW (16) A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. (17) A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. (18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce [πέτρα (Strong G4073)] zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.

Mat 7;24 BW (24) Każdy więc, kto słucha tych słów moich i wykonuje je, będzie przyrównany do męża mądrego, który zbudował dom swój na opoce [πέτρα (Strong G4073)].


Tak więc, nie na tym co powie Piotr πετρος [(Strong G4074) 'Kamyk'], lecz na tym co powie Chrystusa πέτρα [(Strong G4073) 'Skała'] ma opierać się 'Kościół'.
Mamy też jednoznaczne potwierdzenie w Biblii, że innego fundamentu, na którym ma się opierać 'Mądry Budowniczy' być nie może;

Cytat:
1 Kor 3;10,11 BW (10) Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje. (11) Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus.


Apostoł Paweł, w Liście do Rzymian 9;33, użył pewnego zwrotu dotyczącego 'Kamienia Obrazy' i 'Skały Zgorszenia', którą Bóg powołał na Syjonie. Miał to być zalążek nowego, Bożego 'Kościoła'. Czy chodziło tu o apostoła Piotra?;

Cytat:
Rzym 9;33 BW (33) jak napisano: Oto kładę na Syjonie Kamień obrazy i skałę zgorszenia [πέτρα (Strong G4073)], a kto w niego uwierzy, nie będzie zawstydzony.

Heb 12;22-25 BW (22) Lecz wy podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do Jeruzalem niebieskiego i do niezliczonej rzeszy aniołów, do uroczystego zgromadzenia (23) i zebrania pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, i do Boga, sędziego wszystkich, i do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy osiągnęli doskonałość, (24) i do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, i do krwi, którą się kropi, a która przemawia lepiej niż krew Abla.


Widać wyraźnie, że 'Skałą' położoną na Syjonie nie jest apostoł Piotr, lecz Jezus;

Cytat:
Efez 2;20 BW (20) zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus


A może warto przy okazji zobaczyć jakiego zdania był na ten temat sam apostoł Piotr? To powinno rozwiać wszelkie wątpliwości;

Cytat:
1 Pio 2;4-8 BW (4) Przystąpcie do niego, do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny. (5) I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa. (6) Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. (7) Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, (8) ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.


Czy ktoś będzie polemizował z apostołem Piotrem i nadal przekonywał Go, że jest 'Kamieniem Węgielnym, 'Opoką', 'Fundamentem' czy 'Skałą'. On dobitnie wyraził się na ten temat i przedstawił swoją opinię ...


Taki sam jest 'Prymat' Rzymu w reprezentowaniu Chrystusa, jakie też przewodzenie apostoła Piotra jako 'Skały' !!!
_________________
"Nabywaj mądrości, nabywaj zrozumienia. Nie zapominaj wypowiedzi moich ust i nie odwracaj się od nich" Przysłów 4;5
 
 
Jachu 
cichy,pokorny

Pomógł: 445 razy
Wiek: 89
Dołączył: 09 Lis 2008
Posty: 10784
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2016-04-06, 14:50   

No to sprawdźmy,czy o Piotrze była mowa w ST.

Ps. 95:1
1. Pójdźcież, śpiewajmy Panu; wykrzykujmy skale zbawienia naszego.
(BG)

Ps. 95:1
1. Pójdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, Wznośmy okrzyki radosne skale zbawienia naszego!
(BW)

Ps 95:1
1. Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, wznośmy okrzyki na cześć Skały naszego zbawienia:
(BT)
_________________
(36) Ale powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by mówili ludzie, dadzą z niego liczbę w dzień sądny; (37) Albowiem z mów twoich będziesz usprawiedliwiony, i z mów twoich będziesz osądzony. Ew. Mat.12 rozdz.
 
 
EMET 

Wyznanie: Świadkowie Jehowy w Polsce
Pomógł: 228 razy
Dołączył: 04 Wrz 2006
Posty: 11135
Wysłany: 2016-04-06, 20:13   Re: FAKTY - Apostoł Piotr w Rzymie

eksplorator napisał/a:


Wszędzie gdzie w Biblii występuje słowo πετρος (Strong G4074), chodzi wyłącznie o nowe imię Piotr (Kefas - Kamyk), nadane przez Jezusa Szymonowi, nie mające nic wspólnego ze 'Skałą' jako 'Opoką' πέτρα (Strong G4073) (tutaj, musiał by się wypowiedzieć ktoś bardziej kompetentny ode mnie np. EMET czy David77).


EMET:
Co się tyczy jakby kluczowego 'wersetu' dla zwolenników <<prymatu ap. Piotra>> – czyli wg Mateusza 16:18 – to zawsze z lubością [eufemizm] owi zwolennicy [głównie: Rzymskokatolicy] przywołują argumentację typu ta z przypisu 'BT'.

Najpierw zapodam tekst translacji z 'BT': „Otóż i ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą*.”. {Przypis*:} „16, 18 „Skała” — gra słów. Greckie Petros, petra; po aram. w obu wypadkach ten sam wyraz Kefa. „Kościół” — słowo gr. ekklesia oznacza zwołane zgromadzenie ludu, a także dom, w którym się zgromadzenie odbywa. „Bramy piekielne” — wrogie potęgi świata podziemnego, uderzające na skałę i na Kościół na niej założony.”. Objaśnienia: aram. = „aramejsku”; gr. = „greckie”.
Już samo sugestywne dopisanie w 'nawiasie kwadratowym' /[…]/: „[czyli Skała]” – jest, jak wiadomo, dopiskiem interpretacyjnym od tłumacza. Mamy tutaj próbę ukierunkowania terminologii: też poprzez formułę: „gra słów”.
Co ciekawe, nie każdy katolicki Przekład '[Ewangelii] wg Mateusza', oddaje w. 16:18 z ową 'dokładką' w nawiasie kwadratowym, czyli: „[czyli Skała]”. Np. w wielotomowej edycji 'KUL-Pallottinum', mamy po prostu oddanie: „18 A ja ci mówię, że Ty jesteś Piotr, na tej skale zbuduję mój Kościół i bramy piekielne nie przemogą go.” [Tom III, część 1; tłum. ks. Józef Homerski]. Wprawdzie w 'komentarzu egzegetycznym' /poniżej tekstu translacji/ mamy operowanie „osławioną” argumentacją „okołoaramemejską” itp., to jednak owej 'dokładki' w „[…]” - brak! Jednak po co 'głowę zawracać' jakimś dopiskiem interpretacyjnym, skoro można przecież wprost dać w tekście tak: „[…] Ty jesteś Opoka i na tej opoce zbuduję Kościół mój, [...]” - jak to i np. w wielotomowej 'Edycji Świętego Pawła' [Tom I, część 2; ed. 2008r., oprac. i tłum ks, Paciorek]. Mamy nadto, rzec jasna, obszerniejsze wywody 'egzegetyczne'… nietrudno domyśleć się, ku jakiej opcji ukierunkowane interpretacyjne… ;-)

Lecz, gdy weźmiemy pod uwagę Przekłady niekatolickie, wówczas i taka wersja jest: „18 Oświadczam ci: Ty jesteś kamieniem,² a na tej skaleª zbuduję mój Kościół i potęga śmierci nie zdoła go pokonać.” – strona 37, dz. cyt. Zapodano z: „NOWE PRZYMIERZE / Pismo Święte Nowego Testamentu // Przekład z języka greckiego / Ewangeliczny Instytut Biblijny / Liga Biblijna w Polsce / Poznań – Bydgoszcz, ed. 2007r.”.
{Przypis:} „² Imię Piotr znaczy: kamień.”. a, b, c, d, e – oznaczenia dla odsyłaczy /obok translacji/, 'które' to - pominę tutaj.
Sam tekst grecki Mat 16:18 – κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς; czyli w trans.: < kagō de soi legō hoti su ei Petros, kai epi tautē tē petra oikodomēsō mou tēn ekklēsian kai pylai hadou ou katischysousin autēs >. Newralgiczny [powiedzmy] fragment, to: < hoti su ei Petros, kai epi tautē tē petra oikodomēsō mou tēn ekklēsian >, a zwłaszcza podkreślony kolorem. Literalnie fragment 'wyboldowany': „że ty jesteś Piotr [jako imię własne; w grece - „Petros”], a na tej skale [w grece: „tē petra”; gdzie „tē “ = rodzajnik] zbuduję moją 'Ekklezję' [w grece: „mou tēn ekklēsian”; gdyż gram. jest w feminine, natomiast „tēn” = rodzajnik]”.
Co się tyczy wyrażenia greckiego „petros” -- kiedy owego nie użyjemy w sensie 'imię własne' -- to, o czym były już post/y/ na Forum, mamy owe użyte w grece 'septuagintalnej' [LXX]; zaś w grece Ksiąg NP - jedynie jako 'imię własne': „Piotr”, znaczy się.

Wg rdzennej postaci greckiej πέτρος – < petros > – mamy w LXX takie miejsca: 2Machab 1:16 [gr.: „petrous”]; 4:41 [gr. „petrous”] /'księga' poza kanonem 'BH'/; Ps 103:12 – gr. „petrōn” /w BH – Ps 104:12/; Hio 30:6 [gr.: „petrōn”]; Mądr 17:17 [gr.: „petrōn”] /'księga' poza kanonem 'BH'/; Abd 1:3 [gr.: „petrōn”]; Izaj 2:19 [gr.: „petrōn”], 21 [gr.: „petrōn”]; 7:19 [gr.: „petrōn”] ; 57:5 [gr.: „petrōn”]; Jer 16:16 [gr.: „petrōn”]; 18:25[gr.: „petrōn”] ; 30:10 [gr.: „petrōn”].
Jakkolwiek było już o tym częściowo na Forum [nie było jeszcze wtedy, chociażby, przekładu LXX na jęz. polski...], teraz jeno dla przykładu podam, iż prof. Popowski oddaje w swoim Przekładzie: 2Machab 1:16 [„i rzucając kamieniami” /w grece: masculine plural/ – str. 765, dz. cyt.]; 4:41 [„chwycili za kamienie”; gram., jak obok – str. 772, dz. cyt.]. Akurat w tych miejscach – tak, jak zapodałem. O pozostałych miejscach - w innym post…
Jakkolwiek, co się zdążyłem zapoznać odnośnie owych innych miejsc z LXX, to mamy w wariantowości od per „skały” /czy tp./, jako że wyrażenie greckie [identyczne w pozostałych wszystkich miejscach greki LXX - „petrōn”] jest w 'formie gram.' masculine plural.
Jednak, o ile ktoś posiada wyobraźnię, to raczej wie o subtelnościach typu: <skała - jako „masyw skalny”>; <jako - „odłamek skalny”>; <jako - „pojedynczy głaz”> czy wręcz <jako - „większy kamień”> itp. 'rozróżnienia subtelne', napiszę tak. Dlatego też, np. PNŚ oddaje w Mat 16:18: „[...] Tyś jest Piotr, a na tym masywie skalnym zbuduję mój zbór [...]”. Kto był w górach [zwłaszcza tych wysokich partiach literalnych 'gór'], na pewno orientuje się w tych różnych „skalnych” rozróżnieniach…
Należy dodać, iż w grece NP mamy też pojęcie na „góra”; interesująco, kiedy mamy wgląd w grekę Apok 6:15, 16: „/w.15/ w – skały – gór”['Int. Voc.' - gr.: < eis tas petras tōn oreōn >; rdzenne: „petra” /„skała”/ oraz „oros” /„góra”/]”; „/w. 16/ – górom i – skałom” ['Int. Voc.' - gr.: < tois oresin kai tais petrais >; rdzenne, jak w w. 15].

Co do spekulowania odnośnie <<zapisu aramejskiego>> oraz "innych" kwestii [jednak już poruszanych na Forum!] - o tym w osobnym/późniejszym post…

Stephanos, ps. EMET
_________________
„Wielu będzie biegać tu i tam [po hebrajsku: < jᵊszōṭᵊṭû >], i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy” -- Daniela 12:4b; ‘PNŚ/ZW’, Przypis.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,11 sekundy. Zapytań do SQL: 11