Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
Otwarty przez: Quster
2010-08-21, 11:08
Imię Boże Jahwe. Czy na pewno nie było go w NT?
Autor Wiadomość
kesja
Gość
Wysłany: 2006-05-21, 17:22   

Olo

To naprawde dziwny obraz Jezusa. Nie daje mi to spokoju od kilku
Cytat:
miesięcy.

Natomiast Ewangelie zawierają też kilka modlitw Jezusa i ujawniają (nakładając się czasami na siebie), że zwracał sie on do Najwyższego 17 razy Ojcze, 2 razy Panie i 4 razy Boże mój, oraz raz nazywa go w modlitwie po prostu Bogiem. Ale nawet według PNS nigdy nie zwraca sie do niego Jahwe.

Już dawno mnie to dziwiło. Ale może coś źle rozumiem? A może to jest właśnie dobry trop?

Ps Wypowiedź tę wklejam wszędzie gdzie dyskutowałem na ten temat.
_________________
"Niech się nie trwoży serce wasze, wierzcie w Boga i we mnie wierzcie." Jezus z Nazaretu, Syn Boga Najwyższego (Jn 14:1)


>>>>>>
Dlaczego Jeszua miał sie zwracac do Boga JHWH ? przecież to jest Jego Imie.
Jeszua z Nazaretu ,Syn -Elohim Elijon.

fILip 2/11
aby wszelki jezyk wyznał ,że Jeszua Mesjasz jest = JHWH ku chwale Elohim Ojca
 
 
wyznawca_
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:19   Imię Jehowa w NT

Czy ktos moze wytlumaczyc mi czemu w 237 miejscach za określenie Pan Swiadkowie Jehowy wstawili słowo "Jehowa" w swoim przekladzie biblii? W zadnym znanym oryginale greckim nie wystepuje Imie Jehowa.

wasz sluga w Chrystusie

wyznawca_
 
 
paradise_one
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:19   

wyznawco, to pytanie musisz już chyba skierowac do osób , które przekładu na język polski dokonywały .

ps. domyślam sie ,ze kolejnym pytaniem będzie , kto dokonywał tłumaczenia ... Smile otóz musisz chyba skierowac sie do yarpena z prośbą o namiary do Nadarzyna.
Chyba , że chcesz napisać to służę adresem
 
 
wyznawca_
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:19   

paradise,
a ciebie nie interesuje czemu oryginaly zostaly zmienione?
 
 
mirek
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:20   

wyznawco,

ja myślę, że sobie trochę poczekasz na odpowiedź, bo to co zrobiła Strażnica z imieniem Bożym w NT nie ma żadnego ugruntowania w żadnych manuskryptach greckich - do dzisiaj nie znaleziono żadnego rękopisu NT zawierającego tetragram JHWH. Strażnica wstawiła imię Jehowa do NT według własnego widzimisię. Bo nie prawdą jest, że każde słowo Pan zastąpiono słowem Jehowa, oraz nie prawdą jest również, że każdy cytat pochodzący ze ST który zawierał tetragram zawiera również imię Jehowa w NT w PNŚ. Służę paroma przykładami:

1 P 2:3
jeśli tylko zakosztowaliście, że Pan jest życzliwy (PNŚ)

Werset ten jest cytatem ze Starego Testamentu:

Skosztujcie i zobaczcie, że Jehowa jest dobry (Ps 34:8a, PNŚ)

Jednak twórcy Przekładu Nowego Świata nie wstawili tutaj do tekstu imienia Bożego Jehowa. Dlaczego tego nie zrobili? Ano dlatego, ponieważ zauważyli, iż apostoł Piotr odnosi ten werset (jak również i apostoł Paweł w Rz 10:13) do Jezusa. Nie chcieli więc przydzielić Chrystusowi imienia Jehowy, aby dla nich nie okazał się równy Bogu, bo tak by to oznaczało!


1 P 3:14-15
Lecz nawet gdybyście mieli cierpieć ze względu na prawość, jesteście szczęśliwi. Nie bójcie się jednak tego, co wzbudza u nich bojaźń, ani nie wpadajcie we wzburzenie. Ale w swych sercach uświęcajcie Chrystusa jako Pana, zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto od was żąda uzasadnienia nadziei, którą macie w sobie, lecz czyńcie to w łagodnym usposobieniu i z głębokim respektem. (1 P 3:14-15, PNŚ)

Zaznaczony fragment jest cytatem z księgi Izajasza 8:12-13, który brzmi:

Nie mówcie: 'Spisek!' o wszystkim, o czym ten lud mówi: 'Spisek!', a tego, co wzbudza ich bojaźń, nie bójcie się ani przed tym nie drżyjcie. Jehowa Zastępów - to jego macie uważać za świętego i wobec niego macie żywić bojaźń, i on ma wzbudzać w was drżenie" (Iz 8:12-13, PNŚ)

Podobieństwo jest aż nazbyt widoczne. Dlaczego więc autorzy Przekładu Nowego Świata nie wstawili do tekstu imienia Jehowa? Ano dlatego, że otrzymaliby wyrażenie "uświęcajcie Chrystusa jako Jehowę". Byłoby to jeszcze jednym dobitnym dowodem, iż Jezus był dla pierwszych Chrześcijan po prostu Bogiem Jahwe ze Starego Testamentu.

Gdyby tak spojrzeć do oryginalnego tekstu Septuaginty, skąd Piotr czerpał tekst:

μηποτε ειπητε σκληρον παν γαρ ο εαν ειπη ο λαος ουτος σκληρον εστιν τον δε φοβον αυτου ου μη φοβηθητε ουδε μη ταραχθητε κυριον αυτον αγιασατε και αυτος εσται σου φοβος (Iz 8:12-13, LXX)

oraz do tekstu greckiego NT:

αλλ ει και πασχοιτε δια δικαιοσυνην μακαριοι τον δε φοβον αυτων μη φοβηθητε μηδε ταραχθητε κυριον δε τον χριστον αγιασατε εν ταις καρδιαις υμων ετοιμοι αει προς απολογιαν παντι τω αιτουντι υμας λογον περι της εν υμιν ελπιδος αλλα μετα πραυτητος και φοβου (1P 3:14-15, WHNU)

Widzimy co się stało: apostoł Piotr po prostu przepisał prawie dosłownie tekst z Septuaginty i zamiast greckiego wyrazu - zaimka AUTOS (jego) wstawił imię Chrystusa. Czyż nie jest to dobitny dowód, za kogo Piotr uważał Jezusa?



2 Tes 1:9
To właśnie oni poniosą karę sądową wiecznej zagłady sprzed oblicza Pana i chwały jego siły, gdy przyjdzie, by się okryć chwałą w związku ze swymi świętymi i by w owym dniu odnoszono się do niego z podziwem w związku ze wszystkimi, którzy uwierzyli, ponieważ świadectwo nasze zostało wśród was przyjęte z wiarą. (2Tes 1:9-10, PNŚ)

To następny przykład niekonsekwencji Strażnicy. Werset ten jest bowiem cytatem z księgi Izajasza 2:21. Spójrzmy na bliski kontekst tego wersetu:

Wejdź w skałę i ukryj się w prochu przed grozą Jehowy i przed jego wspaniałym dostojeństwem. (Iz 2:10 PNŚ)

Ludzie zaś wejdą do jaskiń w skałach i do dołów w prochu - przed grozą Jehowy i przed jego wspaniałym dostojeństwem, gdy powstanie, by zatrzęsła się ziemia. (Iz 2:19, PNŚ)

żeby wejść do jam w skałach i do rozpadlin skalnych przed grozą Jehowy i przed jego wspaniałym dostojeństwem, gdy powstanie, by zatrzęsła się ziemia. (Iz 2:21, PNŚ)

Również i w tym przypadku, gdy porównamy te fragmenty w Septuagincie i NT, ujrzymy zaskakujące podobieństwo, jeśli nie wręcz identyczność:

και νυν εισελθετε εις τας πετρας και κρυπτεσθε εις την γην απο προσωπου του φοβου κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου οταν αναστη θραυσαι την γην (Iz 2:10, LXX)

εισενεγκαντες εις τα σπηλαια και εις τας σχισμας των πετρων και εις τας τρωγλας της γης απο προσωπου του φοβου κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου οταν αναστη θραυσαι την γην (Iz 2:19, LXX)

του εισελθειν εις τας τρωγλας της στερεας πετρας και εις τας σχισμας των πετρων απο προσωπου του φοβου κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου οταν αναστη θραυσαι την γην (Iz 2:21, LXX)

A teraz NT:

οιτινες δικην τισουσιν ολεθρον αιωνιον απο προσωπου του κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου οταν ελθη ενδοξασθηναι εν τοις αγιοις αυτου και θαυμασθηναι εν πασιν τοις πιστευσασιν οτι επιστευθη το μαρτυριον ημων εφ υμας εν τη ημερα εκεινη (2Tes 1:9-10, WH)

Dlaczego więc i w tym wypadku Towarzystwo Strażnica nie wstawiło zamiast słowa Pan imienia Jehowa?


Poza tym wstawienie imienia Jehowa do NT powoduje w PNŚ niespójność myśli, tak jakby wstawiono tam imię Boże na siłę. Oto parę przykładów:

Rz 10:13
Bo jeśli publicznie wyznasz to 'słowo w twoich ustach', że Jezus jest Panem, i w swoim sercu uwierzysz, że Bóg wskrzesił go z martwych, to będziesz wybawiony. Gdyż sercem wierzy się ku prawości, lecz ustami składa się publiczne wyznanie ku wybawieniu. Albowiem Pismo mówi: "Nikt z opierających na nim swą wiarę nie będzie rozczarowany". Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, bo nad wszystkimi jest ten sam Pan, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.

Gdyż "każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony". (13)

Ale jak będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?" A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez głoszącego? A jak będą głosić, jeśliby nie zostali posłani? Tak jak jest napisane: "Jakże pełne wdzięku są stopy tych, którzy oznajmiają dobrą nowinę o tym, co dobre!" Jednakże nie wszyscy okazali posłuszeństwo dobrej nowinie. Albowiem Izajasz mówi: "Jehowo, kto uwierzył temu, co od nas usłyszał?" Toteż wiara idzie w ślad za tym, co się słyszy. To zaś, co się słyszy, jest przez słowo o Chrystusie.


Specjalnie odznaczyłem werset z Rz 10:13, ponieważ nie pasuje on do całego kontekstu. Pierwsze i ostatnie bowiem wersety mówią wyraźnie o Jezusie Chrystusie (cały zresztą rozdział 10 listu do Rzymian poświęcony jest Jezusowi Chrystusowi). Werset 13 staje się jak gdyby wyrwany z kontekstu, nie pasujący do tego, co mówi tam Paweł.


Rz 14:8-9
bo czy żyjemy, żyjemy dla Jehowy, czy też umieramy, umieramy dla Jehowy. Dlatego czy żyjemy, czy też umieramy, należymy do Jehowy.(9) Chrystus bowiem w tym celu umarł i ożył, żeby być Panem zarówno umarłych. jak i żywych. (PNŚ)

Do kogo więc należymy: do Jezusa, czy do Jehowy? Widać wyraźną zmianę myśli apostoła Pawła - jak gdyby sobie zaprzeczał. Czy rzeczywiście o to mu chodziło? A tymczasem jak spojrzy się na prawidłowe tłumaczenie tego wersetu, to wtedy dopiero nabiera on właściwego znaczenia. Spójrzmy jak ładnie korespondują i uzupełniają się poniższe wersety:

bo jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy; jeśli umieramy, dla Pana umieramy; przeto czy żyjemy, czy umieramy, Pańscy jesteśmy. Na to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panować. (Rz 14:8-9, BW)

Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który umarł za nas, abyśmy, czy czuwamy, czy śpimy, razem z nim żyli. (1Tes 5:9-10, BW)



1Kor 1:29-31
aby żaden człowiek nie chełpił się przed obliczem Bożym. Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem, aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił. (BW)

aby żadne ciało nie chlubiło się wobec Boga. Ale właśnie dzięki niemu jesteście w jedności z Chrystusem Jezusem, który stał się dla nas mądrością od Boga, a także prawością i uświęceniem, i uwolnieniem na podstawie okupu; żeby było tak, jak jest napisane: "Kto się chlubi, niech się chlubi w Jehowie". (PNŚ)


Gdyby wziąść pod uwagę kontekst: w wersecie chodzi o Jezusa - mamy chlubić się w nim. Strażnica widzi jednak chlubienie się w Jehowie. W jej wersji wersetu stwierdzenie na końcu byłoby jednak zupełną zmianą myśli. Nie dopatrzymy sie tego, gdy spojrzymy na inne przekłady. Cały werset staje się wtedy spójny, czego nie można powiedzieć o Przekładzie Nowego Świata.


1 Kor 2:16
Bo któż poznał myśl Pana? Któż może go pouczać? Ale my jesteśmy myśli Chrystusowej. (BW)

Albowiem "któż poznał umysł Jehowy, żeby mógł go pouczać?" my wszakże mamy umysł Chrystusowy. (PNŚ)


Fragment ten mówi o poznaniu zamysłu Pańskiego, czyli Chrystusowego. Autorzy Przekładu Nowego Świata mówią jednak o zamyśle Jehowy. Gdyby się tak jednak dokładnie wczytać w kontekst tego wersetu, to wydaje się, iż wszystkie pozostałe cytaty mówią o tym samym, czyli o Jezusie. Jedynie w Przekładzie Nowego Świata zauważyć można pewną niekonsekwencję, jak gdyby dziwną zmianę myśli.


Kol 3:23-24
Cokolwiek czynicie, z duszy czyńcie jako dla Pana, a nie dla ludzi, wiedząc, że od Pana otrzymacie jako zapłatę dziedzictwo, gdyż Chrystusowi Panu służycie. (BW)

Cokolwiek czynicie, pracujcie nad tym z całej duszy jak dla Jehowy, a nie dla ludzi, bo wiecie, że to od Jehowy otrzymacie należną nagrodę dziedzictwa. służcie jako niewolnicy Panu, Chrystusowi. (PNŚ)


Czyż nie widać wyraźnie, iż wstawienie do tekstu imienia Jehowa jest nieuzasadnione i nie spójne z kontestem wersetu?


To tylko parę przykładów, pierwszych z brzegu. Myślę, że mogę zakończyć ten post wersetem biblijnym:

Prz 30:6 Bw „Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę.”

Ap 22:18-19 Bw „Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi: Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze;(19) a jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze.”
 
 
Gość

Wysłany: 2006-05-26, 17:20   

mirku,
dziekuje za odpowiedz. zgadzam sie z toba w 100%. chcialbym jednak tez uslyszec cos na ten temat od jakiegos sJ.. a tak naprawde to napisalem ten post po to zeby sie swiadkowie zastanowili troche nad tym czym ich karmi organizacja a nie ufali jej bezgranicznie.


wasz sluga w Chrystusie

wyznawca_
 
 
mirek
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:21   

myślę, że warto wrócić do tego tematu, dlatego pozwoliłem sobie na wklejenie moich wcześniejszych postów, które zaginęły w gąszczu polemiki w dziale Dyskusje Teologiczne.

Na stronie 5 broszury o imieniu Bożym napisane jest, iż imię Boże musiało mieć dla Jezusa ogromne znaczenie, skoro wymieniał je w swoich modlitwach. Tylko pytanie gdzie, bo Pismo Święte nie daje na to pytanie odpowiedzi. Ewangelie podają kilka modlitw Chrystusa, ale nie pada w nich ani razu imię Jehowa, lecz:

Mt 11:25 Bw „W tym czasie odezwał się Jezus i rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.”

Mk 14:36 Bw „I mówił: Abba, Ojcze! Ty wszystko możesz, oddal ten kielich ode mnie; wszakże nie co Ja chcę, ale co Ty.”

J 11:41 Bw „Usunęli więc kamień, gdzie leżał umarły. A Jezus, wzniósłszy oczy w górę, rzekł: Ojcze, dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał.”

J 17:5 Bw „a teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał.”

J 17:11 Bw „I już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj w imieniu twoim tych, których mi dałeś, aby byli jedno, jak my.”

J 17:25 Bw „Ojcze sprawiedliwy! I świat cię nie poznał, lecz Ja cię poznałem i ci poznali, że Ty mnie posłałeś;”


Czy ktoś mógłby wskazać jakiś fragment biblijny, w którym Jezus wymieniał imię Boże? Sam nas nauczył się modlić znanymi słowami:

Mt 6:9 Bw „A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię twoje,”

a nie, jak chcieliby może Świadkowie Jehowy:

Jehowo, Ojcze nasz.....

Czy można więc w modlitwach poprawiać samego Jezusa? Wobec tego Strażnica dopuściła się kłamstwa, pisząc, iż Jezus używał w modlitwach imienia Jehowa! Czyż tak? Dlaczego więc Świadkowie Jehowy poprawiają Jezusa i używają w modlitwach imienia Bożego skoro Chrystus tego nie uczył i sam nie dawał takiego przykładu?

Przytoczony przez ŚJ argument Strażnicy jakoby Jezus wymówił imię Boże czytając księgę Izajasza jest niezbyt precyzyjny i na dodatek bez dowodów. Spójrzmy na kontekst tego wydarzenia:

Łk 4:16-21 Bw „I przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, i wszedł według zwyczaju swego w dzień sabatu do synagogi, i powstał, aby czytać.(17) I podano mu księgę proroka Izajasza, a otworzywszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:(18) Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność,(19) abym zwiastował miłościwy rok Pana.(20) I zamknąwszy księgę, oddał ją słudze i usiadł. A oczy wszystkich w synagodze były w niego wpatrzone.(21) Zaczął tedy mówić do nich: Dziś wypełniło się to Pismo w uszach waszych.”

Jezus zacytował tutaj z księgi Iz 61:1, który to fragment brzmi:

Iz 61:1 Bw „Duch Wszechmocnego, Pana nade mną, gdyż Pan namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę; posłał mnie, abym opatrzył tych, których serca są skruszone, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie,”

Gdyby tak zajrzeć do tekstu greckiego obydwóch fragmentów biblii, to stwierdzimy, że Jezus czytał tutaj z Septuaginty:

Łk 4:18 WH „πνευμα κυϿιου επ εμε ου εινεκεν εχϿισεν με ευαγγελισασθαι πτωχοις απεσταλκεν με κηϿυξαι αιχμαλωτοις αφεσιν και τυφλοις αναβλεψιν αποστειλαι τεθϿαυσμενους εν αφεσει”

Iz 61:1 LXX „πνευμα κυϿιου επ εμε ου εινεκεν εχϿισεν με ευαγγελισασθαι πτωχοις απεσταλκεν με ιασασθαι τους συντετϿιμμενους τη καϿδια κηϿυξαι αιχμαλωτοις αφεσιν και τυφλοις αναβλεψιν ”


Podobieństwo jest aż nazbyt widoczne. Jednak w Septuagincie nie występował tetragram JHWH tylko słowo KYRIOS - Pan. Jakie więc ma Strażnica dowody, że Jezus czytał ze zwojów, które akurat zawierały tetragram JHWH, skoro przytoczony przez Jezusa fragment biblijny pochodzi z Septuaginty? Jest to kolejna nadintepretacja Strażnicy i wnioskowanie czegoś, czego nie miało miejsca!

Co znaczą słowa Jezusa:

J 17:6 Bw „Objawiłem imię twoje ludziom, których mi dałeś ze świata; twoimi byli i mnie ich dałeś, i strzegli słowa twojego.”

Tutaj Straznica znowu źle interpretuje i widzi ten werset. Objawianie bowiem imienia Ojca nie oznaczało przecież wymawianie tego imienia. Przecież Żydzi znali to imię, więc jaki cel miałby Jezus, aby to imię objawiać. Tutaj raczej chodzi o to, iż objawianie imienia Ojca, oznaczało nauczanie o Ojcu, podobnie jak zwiastowanie imienia Jezusa oznaczało nauczanie o Jezusie:

Dz 8:12 Bw „Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty.”

Jeśli wymawianie imienia Bożego byłoby dla Jezusa tak ważne, to dlaczego w Biblii nie znajdujemy żadnej wzmianki o tym, źe Chrystus upomina Żydów za brak wymawiania tetragramu JHWH. Gdyby też Jezus używał tego imienia to byłyby w Nowym Testamencie jakieś wzmianki o wzburzeniu Żydów, którzy przecież atakowali każde postępowanie Jezusa niezgodne z ich prawem. Jednak Pismo Święte milczy w tej kwestii, co już jest wystarczającym dowodem, że Jezus imienia swojego Ojca nie uzywał.


W Straznicy z 1 stycznia 2004 roku w artykule do studium na stronie 9 w akapitach 5 i 6 Towarzystwo stwierdza, iz głównym tematem listu do Rzymian, a zwłaszcza rozdział 10, jest uwypuklenie wiary w Jezusa. Wersety z Rz 10:11, 12 mówią oczywiście o Jezusie, równiez wersety Rz 10:14, 15. Jakim więc cudem werset z Rz 10:13 został oddany: Gdyż "każdy kto wzywa imienia Jehowy, bedzie wybawiony". Czy nie powinno być raczej: "Gdyż każdy kto wzywa imienia Pańskiego (czyli Jezusa), bedzie wybawiony"?

Rz 10:8-12 Bw „Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy.(9) Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.(10) Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.(11) Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony.(12) Nie masz bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.(13) Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie.(14) Ale jak mają wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak mają uwierzyć w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszeć, jeśli nie ma tego, który zwiastuje?”

Ten fragment biblijny mówi oczywiście o Jezusie a werset 12-14 nawet mówi o wzywaniu imienia Pana Jezusa. Dlaczego więc w Przekładzie Nowego Świata werset 13 nawołuje do wzywania imienia Jehowa a nie Pana Jezusa, skoro cały czas jest mowa w tym fragmencie biblii o Panu Jezusie?

A o tym, że dla Chrześciajan najważniejszym jest imię naszego Pana Jezusa Chrystusa mówią następujące wersety biblijne:

Wtedy wydawać was będą na udrękę i zabijać was będą, i wszystkie narody pałać będą nienawiścią do was dla imienia mego. (Mt 24:9, BW)

I będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego; ale kto wytrwa do końca, będzie zbawiony. (Mk 13:13, BW)

Lecz zanim się to wszystko stanie, podniosą na was swe ręce i prześladować was będą i wydawać do synagog i więzień, i wodzić przed królów i namiestników dla imienia mego. (Łk 21:12, BW)

i będziecie znienawidzeni przez wszystkich dla imienia mego, (Łk 21:17, BW)

A to wszystko uczynią wam dla imienia mego, bo nie znają tego, który mnie posłał. (J 15:21, BW)

to niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; dzięki niemu ten oto stoi zdrów przed wami.(11) On to jest owym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, On stał się kamieniem węgielnym.(12) I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni. (Dz 4:10-12, BW)

Ma także upoważnienie od arcykapłanów, aby tutaj uwięzić wszystkich, którzy wzywają imienia twego. (Dz 9:14, BW)

Ja sam bowiem pokażę mu, ile musi wycierpieć dla imienia mego. (Dz 9:16, BW)

a już zaczął zwiastować w synagogach Jezusa, że On jest Synem Bożym.(21) Wszyscy zaś, którzy go słuchali, zdumiewali się i mówili: Czy to nie ten, co prześladował w Jerozolimie tych, którzy wzywają imienia tego, i po to tu przyszedł, aby ich w więzach odprowadzić do arcykapłanów?(22) Lecz Saul coraz bardziej umacniał się i wprawiał w zakłopotanie Żydów, którzy mieszkali w Damaszku, dowodząc, że Ten jest Chrystusem. (Dz 9:20-22, BW)

A niektórzy z wędrownych zaklinaczy żydowskich próbowali wzywać imienia Pana Jezusa nad tymi, którzy mieli złe duchy, mówiąc: Zaklinam was przez Jezusa, którego głosi Paweł. (Dz 19:13, BW)

Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. ... Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańkiego, zbawiony będzie. (Rz 10:9-13, BW)

Zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, wraz ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na każdym miejscu, ich i naszym (1 Kor 1:2, BW)

Młodzieńczych zaś pożądliwości się wystrzegaj, a zdążaj do sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca. (2 Tym 2:22, BW)


Próżno szukać, bowiem w całym Nowym Testamencie nie znajdziemy tak mocnych wersetów odnośnie imienia Jehowa! Dlatego też te powyższe fragmenty biblijne bardzo mocno uzasadniają takie a nie inne rozumienie następujących wersetów:

I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni. (Dz 4:12, BW)

Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, (Flp 2:9, BW)

Ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym (Ef 1:21, BW)
 
 
seboos_xavera
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:21   

dlaczego wstawiono imie Jehowa???

bo to tak jakbyś miał sąsiada i poznał jego imie- a potem sie zaprzyjaźnił......... nie będziesz do Niego mówił "sąsiad" ani opowiadał: "...sąsiad zrobił...." ... tylko powiesz po imieniu- a jesli traktuje się Boga jako osobe bliska to trzeba znać Jego imie- proste i logiczne.
 
 
Yarpen_Zirgin
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:22   

seboos_xavera napisał/a:
dlaczego wstawiono imie Jehowa???

bo to tak jakbyś miał sąsiada i poznał jego imie- a potem sie zaprzyjaźnił......... nie będziesz do Niego mówił "sąsiad" ani opowiadał: "...sąsiad zrobił...." ... tylko powiesz po imieniu- a jesli traktuje się Boga jako osobe bliska to trzeba znać Jego imie- proste i logiczne.


1. Jezus wskazał jak się zwracać do Boga i wcale nie mówił, aby uzywać do tego imienia "Jahwe".

2. Jakoś mimo tej "prostoty" i "logiczności", autorzy NT nie uznali za konieczne wrzucenia imienia "Jahwe" do ksiag, które spisywali.
 
 
seboos_xavera
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:22   

Jahwe, Jehowa, Jehovah....

to tak jak:

Piotr, Peter, Petr.....

w wielu krajach jest inaczej wymawiane ale chodzi o to samo imie
 
 
Petroniusz
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:22   

wyznawca_ napisał/a:
Czy ktos moze wytlumaczyc mi czemu w 237 miejscach za określenie Pan Swiadkowie Jehowy wstawili słowo "Jehowa" w swoim przekladzie biblii?


W Przekladzie NW z przypisami podano do kazdego miejsca przypis, ktory stanowi uzasadnienie uzycia imienia Boga w tym miejscu. Zazwyczaj sa to przeklady hebrajskie, zawierajace imie Boze. Ale jest wiecej powodow, ktore uzasadniaja uzycie imienia Boga. Dla przykladu:

1/ Jasnosc tekstu.
2/ Cytaty pochodza ze ST, gdzie to imie wystepowalo.
 
 
gonzalo
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:23   

Petroniuszu,

1/ Tekstem natchnionym jest grecki oryginał NT czy jego hebrajski przekład?
2/ A dlaczego nie wstawiono 'Jahwe' w cytacie z ST przywołanym w Hbr 1,10?
 
 
Petroniusz
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:23   

Cytat:
1/ Tekstem natchnionym jest grecki oryginał NT czy jego hebrajski przekład?


Jak zapewne wiesz, tekst hebrajski to rowniez jezyk Biblii, zarowno ST jak i NT. Przekladami poslugiwali sie zarowno Zydzi, jak i chrzescijanie (w tym apostolowie). Nie sprowadzaj wiec kwestii do nadchnienia, bo uzycie imienia Boga nie ma wplywu na nadchnienie.


Cytat:
2/ A dlaczego nie wstawiono 'Jahwe' w cytacie z ST przywołanym w Hbr 1,10?


Zajrzyj do tekstu hebrajskiego, a sie przekonasz, dlaczego.
 
 
Lantis
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:23   

Petroniusz napisał/a:
W Przekladzie NW z przypisami podano do kazdego miejsca przypis, ktory stanowi uzasadnienie uzycia imienia Boga w tym miejscu. Zazwyczaj sa to przeklady hebrajskie, zawierajace imie Boze. Ale jest wiecej powodow, ktore uzasadniaja uzycie imienia Boga. Dla przykladu:


Cytat:
1/ Jasnosc tekstu.

Możesz wytłumaczyć o co chodzi z tą "jasnością tekstu"?

Cytat:
2/ Cytaty pochodza ze ST, gdzie to imie wystepowalo.


Jaki argument podaje na włożenie w usta uczonego w Prawie imienia "Jehowa" w Łk 10:27 ?

Łk 10:25-27 Bw „A oto pewien uczony w zakonie wystąpił i wystawiając go na próbę, rzekł: Nauczycielu, co mam czynić, aby dostąpić żywota wiecznego?(26) On zaś rzekł do niego: Co napisano w zakonie? Jak czytasz?(27) A ten, odpowiadając, rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej, a bliźniego swego, jak siebie samego.”

Łk 10:25-27 NS „A oto pewien człowiek biegły w Prawie wstał, by go wystawić na próbę, i powiedział: "Nauczycielu, co mam czynić, by odziedziczyć życie wieczne?"(26) On rzekł do niego: "Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?"(27) Ten, odpowiadając, rzekł: " 'Masz miłować Jehowę, twojego Boga, całym swym sercem i całą swą duszą, i całą swą siłą, i całym swym umysłem' oraz 'swego bliźniego jak samego siebie'".”

To jak to w końcu jest? Wśród żydów posługiwano się w tym czasie imieniem "Jahwe" czy nie?
 
 
mirek
Gość
Wysłany: 2006-05-26, 17:23   

Petroniuszu piszesz, że w Przekladzie NW z przypisami podano do kazdego miejsca przypis, ktory stanowi uzasadnienie uzycia imienia Boga w tym miejscu. Zazwyczaj sa to przeklady hebrajskie, zawierajace imie Boze.

Przekonajmy się wobec tego ile w tym co piszesz jest prawdy! Dlaczego Strażnica nie wstawia imienia Jehowa do 1 P 2:3 czy 1 P 3:15? Czyżby dlatego, że są to niewygodne teksty (takie jak np. Rz 10:13) mówiące wyraźnie o Jezusie jako o Jahwe?

Teraz bardziej szczegółowo: Tetragram JHWH pojawia się w 1 P 2:3 w tzw. przekładach hebrajskich o numerach: J7, J8, J13, J14 i J20. Oto skan z J20:

1 P 2:3 - J20

Tetragram w 1 P 3:15 występuje w przekładach hebrajskich o numerach: J7, J8, J11-14, J16, J17, J24. Oto skan z J7:

1 P 3:15 - J7

Tetragram w przekładach hebrajskich występuje też w 1 Kor 12:3. Oto skan z J14:

1Kor 12:3 - J14

oraz w Hbr 1:10 w J8:

Hbr 1:10 - J8

I co na to powiesz? Widać więc, iż Strażnica zamiast objawiać imię Boże w NT w rzeczywistości go ukrywa, ponieważ nie chce przyznać, że imię to nosi nasz Pan, Jezus Chrystus.

Wstawienie imienia Jehowa do tekstu NT w PNŚ wprowadza też wiele zamieszania. Proponuję zapoznać się jeszcze raz z moimi postami, które zamieściłem wcześniej w tym wątku. Tam jest o wiele więcej przykładów.

Tutaj jeszcze linki do ciekawych artykułów:

http://www.brooklyn.org.pl/falszowanie.htm

http://www.catholic-forum...leo/hiding.html
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,21 sekundy. Zapytań do SQL: 12