Czy można się modlić do Jezusa?
: 11 sty 2007, 3:05
Czy można się modlić do Jezusa? To pytanie jest zasadne dla ludzi którzy zetknęli się z nauką Świadków Jehowy. Otóż jak wiemy Świadkowie Jehowy nie praktykują zwracania się do Syna Bożego w modlitwie. Aby więc ustalić poprawność takiej praktyki posłużę się kilkoma argumentami.
Pierwszym z nich będzie cytat z Ewangelii Jana:
J 14:14 BT „O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.”
J 14:14 Bw „Jeśli o co prosić będziecie w imieniu moim, spełnię to.”
Przytoczone powyżej słowa Jezus wypowiedział podczas ostatniej wieczerzy do swoich uczniów. Zauważmy, że powyższe tłumaczenia różnią się słowem „mnie”. Z tłumaczenia Biblii Tysiąclecia wynika, że Jezus zachęcał aby po jego wniebowstąpieniu prosić Go o cokolwiek a On to spełni. Dlaczego jednak słowo „mnie” nie występuje w innych tłumaczeniach ? Otóż sprawa jest trochę skomplikowana ponieważ nie wszystkie starożytne manuskrypty biblijne zawierają to słowo. Na przykład pomija je Kodeks Aleksandryjski z V wieku oraz Kodeks Bezy z V/VI wieku. Ale zawierają to słowo inne starsze manuskrypty biblijne takie jak Kodeks Synajski z IV wieku i Kodeks Watykański z IV wieku, a co najważniejsze zawiera go jeszcze starszy papirus Bodmer 2, bo datowany na rok 200 ne. Tak więc najbardziej prawdopodobne wydaje się, iż w tych słowach, Pan Jezus zachęcał swoich uczniów aby się do niego zwracali gdy będzie w niebie.
Niezależnie od tego, czy słowo "mnie" padło czy nie z ust Jezusa, to i tak z wersetu wynika, że mamy o coś prosić w jego imieniu. Przecież Jezus nie mówi kogo mamy prosić. Zwróćmy uwagę na poniższe wersety:
J 15:16 Bw „Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.”
J 16:23 Bw „A w owym dniu o nic mnie pytać nie będziecie. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, da wam.”
W obu widać zasadę ‘daje ten, kto jest proszony’. Jeśli więc tym razem daje Jezus, to można przyjąć, że to On ma być proszony.
Inne ciekawe teksty znajdujemy w listach apostoła Pawła:
1Kor 1:2 Bw „zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, wraz ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na każdym miejscu, ich i naszym:”
2Kor 12:8-9 Bw „W tej sprawie trzy razy prosiłem Pana, by on odstąpił ode mnie.(9) Lecz powiedział do mnie: Dosyć masz, gdy masz łaskę moją, albowiem pełnia mej mocy okazuje się w słabości. Najchętniej więc chlubić się będę słabościami, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa.”
Ef 5:19 Bw „rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,”
1Tm 1:12 Bw „Dzięki składam temu, który mnie wzmocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, za to, że mnie uznał za godnego zaufania, zleciwszy mi tę służbę,”
2Tm 2:22 Bw "Młodzieńczych zaś pożądliwości się wystrzegaj, a zdążaj do sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca."
Jeszcze innym ciekawym miejscem jest opis słów Szczepana męczennika zanotowany w Dziejach Apostolskich.
Dz 7:59-60 Bw „I kamienowali Szczepana, który się modlił tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij ducha mego.(60) A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział, skonał.”
Użyte w oryginale greckie słowo EPIKALOUMENON może zostać przetłumaczone, iż Szczepan się modlił do Jezusa.
Jeszcze inny ciekawy fragment Pisma w tym zakresie to wypowiedź niejakiego Annasza do Jezusa o Pawle (Szawle).
Dz 9:14 Bw „ma także upoważnienie od arcykapłanów, aby tutaj uwięzić wszystkich, którzy wzywają imienia twego.”
Inne bardzo ciekawe słowa pisze apostoł Paweł (na pewno znane są większości z nas):
1Kor 16:22-23 Bw „Jeśli kto nie miłuje Pana, niech będzie przeklęty! Marana tha.(23) Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami!”
1Kor 16:22-23 NS „Jeżeli ktoś nie kocha Pana, niech będzie przeklęty. Przyjdź, nasz Panie!(23) Niech będzie z wami niezasłużona życzliwość Pana Jezusa.”
Podobne słowa wypowiada apostoł Jan:
Ap 22:20 Bw „Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu!”
Mamy zatem trzy miejsca, gdzie trzech różnych wybitnych uczniów Pana Jezusa zwraca się do niego w modlitwie.
Według Biblii Jezus jako Baranek odbiera cześć od całego wszechświata wraz z Bogiem zasiadającym na tronie:
Ap 5:13-14 Bw „I słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków.(14) A cztery postacie mówiły: Amen. Starcy zaś upadli i oddali pokłon.”
Jest jeszcze jeden bardzo istotny fragment, na który mało kto zwraca uwagę:
1J 5:13-15 Bw „To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny.(14) Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas.(15) A jeżeli wiemy, że nas wysłuchuje, o co prosimy, wiemy też, że otrzymaliśmy już od niego to, o co prosiliśmy.”
Uważam, że to wystarczający dowód na słuszność modlitw zanoszonych do Jezusa Chrystusa.
Ważne też jest to, iż różne pisma historyczne jak również Ojców Kościoła potwierdzają, iż chrześcijanie zanosili modlitwy bezpośrednio do Jezusa. Oto kilka przykładów:
zbierali się w ustalony dzień przed świtem, wspólnie modlili się do Chrystusa (Pismo Pliniusza do Trajana o chrześcijanach - 112)
I owszem, będziemy się modlić do tego Słowa, będziemy zanosić do Niego błagania, Jemu będziemy dziękować, do Niego kierować modły (Orygenes: Przeciw Celsusowi 5:4).
Wielbię Jezusa Chrystusa Boga, który uczynił was tak mądrymi (Święty Ignacy: Do Kościoła w Smyrnie 1:1)
Zarówno Jemu samemu, jak Jego Synowi, którego do nas posłał składamy uwielbienie i pokłon, oddając im cześć zgodną z rozumem i prawdą (Justyn Męczennik: Apologia I:6,2).
Ciekawe świadectwo też czerpiemy z listu Pliniusza Młodszego (61-114 r) do gubernatora Bitynii. Otóż pisze on o pierwszych chrześcijanach:
„...zwracali się do Chrystusa jako do Bóstwa z pewną formą modlitwy”.
Czy więc pierwsi chrześcijanie modlili się do Jezusa? Przecież był jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi (1Tym 2:5).
Proszę podzielcie się swoimi uwagami w tym zakresie.
Pierwszym z nich będzie cytat z Ewangelii Jana:
J 14:14 BT „O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.”
J 14:14 Bw „Jeśli o co prosić będziecie w imieniu moim, spełnię to.”
Przytoczone powyżej słowa Jezus wypowiedział podczas ostatniej wieczerzy do swoich uczniów. Zauważmy, że powyższe tłumaczenia różnią się słowem „mnie”. Z tłumaczenia Biblii Tysiąclecia wynika, że Jezus zachęcał aby po jego wniebowstąpieniu prosić Go o cokolwiek a On to spełni. Dlaczego jednak słowo „mnie” nie występuje w innych tłumaczeniach ? Otóż sprawa jest trochę skomplikowana ponieważ nie wszystkie starożytne manuskrypty biblijne zawierają to słowo. Na przykład pomija je Kodeks Aleksandryjski z V wieku oraz Kodeks Bezy z V/VI wieku. Ale zawierają to słowo inne starsze manuskrypty biblijne takie jak Kodeks Synajski z IV wieku i Kodeks Watykański z IV wieku, a co najważniejsze zawiera go jeszcze starszy papirus Bodmer 2, bo datowany na rok 200 ne. Tak więc najbardziej prawdopodobne wydaje się, iż w tych słowach, Pan Jezus zachęcał swoich uczniów aby się do niego zwracali gdy będzie w niebie.
Niezależnie od tego, czy słowo "mnie" padło czy nie z ust Jezusa, to i tak z wersetu wynika, że mamy o coś prosić w jego imieniu. Przecież Jezus nie mówi kogo mamy prosić. Zwróćmy uwagę na poniższe wersety:
J 15:16 Bw „Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.”
J 16:23 Bw „A w owym dniu o nic mnie pytać nie będziecie. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, da wam.”
W obu widać zasadę ‘daje ten, kto jest proszony’. Jeśli więc tym razem daje Jezus, to można przyjąć, że to On ma być proszony.
Inne ciekawe teksty znajdujemy w listach apostoła Pawła:
1Kor 1:2 Bw „zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, wraz ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na każdym miejscu, ich i naszym:”
2Kor 12:8-9 Bw „W tej sprawie trzy razy prosiłem Pana, by on odstąpił ode mnie.(9) Lecz powiedział do mnie: Dosyć masz, gdy masz łaskę moją, albowiem pełnia mej mocy okazuje się w słabości. Najchętniej więc chlubić się będę słabościami, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa.”
Ef 5:19 Bw „rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,”
1Tm 1:12 Bw „Dzięki składam temu, który mnie wzmocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, za to, że mnie uznał za godnego zaufania, zleciwszy mi tę służbę,”
2Tm 2:22 Bw "Młodzieńczych zaś pożądliwości się wystrzegaj, a zdążaj do sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca."
Jeszcze innym ciekawym miejscem jest opis słów Szczepana męczennika zanotowany w Dziejach Apostolskich.
Dz 7:59-60 Bw „I kamienowali Szczepana, który się modlił tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij ducha mego.(60) A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział, skonał.”
Użyte w oryginale greckie słowo EPIKALOUMENON może zostać przetłumaczone, iż Szczepan się modlił do Jezusa.
Jeszcze inny ciekawy fragment Pisma w tym zakresie to wypowiedź niejakiego Annasza do Jezusa o Pawle (Szawle).
Dz 9:14 Bw „ma także upoważnienie od arcykapłanów, aby tutaj uwięzić wszystkich, którzy wzywają imienia twego.”
Inne bardzo ciekawe słowa pisze apostoł Paweł (na pewno znane są większości z nas):
1Kor 16:22-23 Bw „Jeśli kto nie miłuje Pana, niech będzie przeklęty! Marana tha.(23) Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami!”
1Kor 16:22-23 NS „Jeżeli ktoś nie kocha Pana, niech będzie przeklęty. Przyjdź, nasz Panie!(23) Niech będzie z wami niezasłużona życzliwość Pana Jezusa.”
Podobne słowa wypowiada apostoł Jan:
Ap 22:20 Bw „Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu!”
Mamy zatem trzy miejsca, gdzie trzech różnych wybitnych uczniów Pana Jezusa zwraca się do niego w modlitwie.
Według Biblii Jezus jako Baranek odbiera cześć od całego wszechświata wraz z Bogiem zasiadającym na tronie:
Ap 5:13-14 Bw „I słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków.(14) A cztery postacie mówiły: Amen. Starcy zaś upadli i oddali pokłon.”
Jest jeszcze jeden bardzo istotny fragment, na który mało kto zwraca uwagę:
1J 5:13-15 Bw „To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny.(14) Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas.(15) A jeżeli wiemy, że nas wysłuchuje, o co prosimy, wiemy też, że otrzymaliśmy już od niego to, o co prosiliśmy.”
Uważam, że to wystarczający dowód na słuszność modlitw zanoszonych do Jezusa Chrystusa.
Ważne też jest to, iż różne pisma historyczne jak również Ojców Kościoła potwierdzają, iż chrześcijanie zanosili modlitwy bezpośrednio do Jezusa. Oto kilka przykładów:
zbierali się w ustalony dzień przed świtem, wspólnie modlili się do Chrystusa (Pismo Pliniusza do Trajana o chrześcijanach - 112)
I owszem, będziemy się modlić do tego Słowa, będziemy zanosić do Niego błagania, Jemu będziemy dziękować, do Niego kierować modły (Orygenes: Przeciw Celsusowi 5:4).
Wielbię Jezusa Chrystusa Boga, który uczynił was tak mądrymi (Święty Ignacy: Do Kościoła w Smyrnie 1:1)
Zarówno Jemu samemu, jak Jego Synowi, którego do nas posłał składamy uwielbienie i pokłon, oddając im cześć zgodną z rozumem i prawdą (Justyn Męczennik: Apologia I:6,2).
Ciekawe świadectwo też czerpiemy z listu Pliniusza Młodszego (61-114 r) do gubernatora Bitynii. Otóż pisze on o pierwszych chrześcijanach:
„...zwracali się do Chrystusa jako do Bóstwa z pewną formą modlitwy”.
Czy więc pierwsi chrześcijanie modlili się do Jezusa? Przecież był jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi (1Tym 2:5).
Proszę podzielcie się swoimi uwagami w tym zakresie.
Ale pozwól, że się będę przypatrywał. I jeszcze się z tym prześpię. Muszę to przetrawić i dobrze sobie poukładać.
