Przekład świadków Jehowy z 2018

[DonCicio]

Jeśli w manuskryptach na których opierali się translatorzy, tetragram (4 itery) nie występuje, jak inaczej niż doktrynerstwem nazwać wstawienie do tekstu Pism Greckich imienia Jehowa?

Bardzo miałka ta Twoja argumentacja, taka na zasadzie: "jeśli zamknę oczy i czegoś nie widzę, to tego nie ma". Musisz wiedzieć, albo może wiesz ale nie przyjmujesz do wiadomości jako zawzięty wróg Jehowy Boga, że krucjata wymierzona przeciw imieniu Bożemu rozpętana przez odstępcze chrześcijaństwo po I wieku n.e., polegała właśnie na, po pierwsze niszczeniu manuskryptów wczesnochrześcijańskich i przedchrześcijańskich w którym to imię występowało, po drugie zaprzestanie używania tegoż w zapisach dokonywanych od II wieku n.e. Dlatego właśnie, o dziwo nagle, jak kamień w wodę, brak takowych. Czyżby przyszła w jednej chwili pora lodowcowo - manuskryptowa? Ten fakt aż razi po oczach a odstępcy myśleli że przyszłe pokolenia będą na tyle zdominowane i ogłupione, że nawet tego nie zauważą ... ZAUWAŻYLI!!!

W Organizacji Świadków Jehowy, jak sama nazwa wskazuje, Jehowa jest najważniejszy, i widać nie do pomyślenia jest aby ktokolwiek inny zajmował Jego miejsce, stąd konieczność aby i w Pismach Greckich to imię było.

Jako autor Słowa Bożego Jehowa zadbał w odpowiednim dla siebie czasie, aby wraz z usuwaniem odstępczych "chwastów" z przypowieści Jezusa, które na prawie dwa tysiąclecia oplotły ziemię, przywrócić chwałę swojemu imieniu i umieścić Je na właściwym miejscu w Biblii.

"Jezus opowiedział im też inną przypowieść: „Z Królestwem Niebios jest jak z człowiekiem, który zasiał na swoim polu wyborne ziarno. Kiedy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel i między pszenicę nasiał chwastów, i odszedł. Gdy zboże wykiełkowało i pojawiły się kłosy, ukazały się też chwasty. Wtedy niewolnicy gospodarza podeszli do niego i zapytali: ‚Panie, czy nie zasiałeś na swoim polu wybornego ziarna? Skąd się więc wzięły chwasty?’. On im odpowiedział: ‚Zasiał je nieprzyjaciel’. Rzekli do niego: ‚Czy więc chcesz, żebyśmy poszli i je powyrywali?’. On odparł: ‚Nie, bo z chwastami moglibyście też powyrywać pszenicę. Pozwólcie obu rosnąć razem aż do żniw, a w czasie żniw powiem żniwiarzom: „Najpierw zbierzcie chwasty i powiążcie je w wiązki na spalenie, a potem idźcie" (Mat 13:24-30)

"Potem Jezus odesłał tłumy i wszedł do pewnego domu. A jego uczniowie podeszli do niego i poprosili: „Wyjaśnij nam przypowieść o chwastach na polu”. On im odrzekł: „Siewcą wybornego ziarna jest Syn Człowieczy, polem jest świat, wybornym ziarnem są synowie Królestwa, chwastami są synowie Niegodziwca, a nieprzyjacielem, który je zasiał, jest Diabeł. Żniwa to zakończenie systemu rzeczy, a żniwiarzami są aniołowie. Dlatego jak zbiera się chwasty i pali w ogniu, tak będzie podczas zakończenia systemu rzeczy — Syn Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z jego Królestwa wszystkich, którzy doprowadzają innych do upadku, oraz tych, którzy postępują niegodziwie, i wrzucą ich do ognistego pieca. Tam będą oni płakać i zgrzytać zębami.

Wtedy prawi będą świecić jasno jak słońce w Królestwie" (Mat 13:36-43)

Prawi wiedzą, że obecnie, od ponad 100 lat żyjemy w okresie zbierania w symboliczne snopy odstępczych religijnych chwastów przez żniwiarzy - aniołów i niedługo zostaną bezpowrotnie spalone przez Jezusa, który lada moment przybędzie jako Sędzia całej ziemi z ramienia swojego Boga i Ojca Jehowy (Jan 12:31 / Jan 5:22).

[EMET]

Zauważyłam, że miejscami ten przekład jest bardzo niedosłowny, co mi się podoba. A jak go oceniają sami świadkowie Jehowy?

EMET:
Osobiście dostrzegam plusy i minusy w wydaniach z roku 1984 [ang - pol. 1997] oraz z r. 2013 [ang. - pol. 2018]. Zatem: byłby to przekład taki jakby "pośrodku": 'coś' z ed. 1997, 'coś' z ed. 2018 [realia polskie].

Stephanos, ps. EMET

[teska]

Przekład NŚ do studium ma współczesne słownictwo,dlatego jest bardziej zrozumiały .Kiedyś byłam przywiązana do Biblii Warszawskiej i dalej ją traktuję z sentymentem.Ale przekład NŚ z 2018 ma mnóstwo odsyłaczy ,dlatego do studium jest wspaniały.
Łatwo w nim jest szukać wersetów,ponieważ na początku jest streszczenie całej księgi.W jw.org ,lub JW można słuchać nagrania, a ewangelie są nagrane na role.Mamy przecież 2025 rok i wszystko idzie z postępem.

[DonCicio]

Jeśli w manuskryptach na których opierali się translatorzy, tetragram (4 itery) nie występuje, jak inaczej niż doktrynerstwem nazwać wstawienie do tekstu Pism Greckich imienia Jehowa?

Ależ, tetragram w Pismach Grecki pierwotnie występował. Są na to niezbite, historyczne dowody, Potwierdzają to naoczni świadkowie z II i III wieku n.e.

Przypomnę, co już powiedziano w tej sprawie:

DonCicio, z tych 7000 Tetragramów, ile jest w Nowym Testamencie i w których wersach można je znaleźć?

W wiernych przekładach … nie plagiatach, imię Boże występuje wszędzie tam, gdzie powinny być.
Tak na marginesie, nie dziwi Ciebie fakt, że przez 1500 lat imię Boże w formie tetragramu funkcjonowało w hebrajskich manuskryptach, aż tu nagle znika z greckich, zaledwie po kilkudziesięciu latach ich spisywania? Może poszperałbyś w Watykańskich podziemnych archiwach i tam poszukał odpowiedzi. Jeżeli ich nie zniszczyli to pewnie tam są skrzętnie ukrywane przed światem. Kościół Katolicki od samego powstania 300 lat po Chrystusie, był i jest najzagorzalszym wrogiem Boga Jehowy i to on jest odpowiedzialny za zapowiedziane w Biblii odstępstwo.

Warto w tej kwestii przyjrzeć się zapisom żydowskich pism zwanych Tosefta:

"Tosefta (aramejski: Supplement, lub Addition), zbiór tradycji ustnych związanych z żydowskim prawem ustnym. Pod względem formy i treści Tosefta jest bardzo podobna do Miszny, pierwszej autorytatywnej kodyfikacji takich praw, która otrzymała swoją ostateczną formę na początku III wieku n.e. za sprawy Judy ha-Nasi. Zarówno Tosefta, jak i Miszna reprezentują dzieło żydowskich uczonych zwanych tannaim, którzy w większości mieszkali w Palestynie i przez około 200 lat zbierali, oceniali, korenowali i wybierali najważniejsze tradycje spośród ogromnej i różnorodnej masy materiałów, które rozwinęły się od czasów Ezdrasza (ok. 450 p.n.e.)" Żródła Btitannica / Wikipedia

W tychże zapisach Tosefty, z około 300 roku n.e., czytamy o niecnym procederze przeciwników Jehowy, usuwania imienia Bożego z dawnych manuskryptów:

Dawne teksty żydowskie wskazują, że chrześcijanie pochodzenia hebrajskiego posługiwali się w swoich pismach imieniem Bożym. Tosefta, spisany zbiór ustnych reguł sporządzony około 300 roku n.e., wspomina o tekstach chrześcijańskich, które były palone w sabat: „Nie ratują od ognia ksiąg ewangelistów i ksiąg minim [utożsamianych z hebrajskimi chrześcijanami]. Ale pozwalają, by płonęły tam, gdzie są (...) one oraz zawarte w nich zapisy Imienia Bożego”. Według tego samego źródła rabin Jose Galilejczyk, który żył na początku II wieku n.e., powiedział, że w inne dni tygodnia „należy wyciąć zapisy Imienia Bożego, które w nich są [w pismach chrześcijan], zachować je, a resztę spalić” (The Tosefta — Translated From the Hebrew With a New Introduction pod redakcją Jacoba Neusnera).

Istnieje zatem mocny dowód, że w II wieku n.e. Żydzi napotykali w chrześcijańskich tekstach imię Jehowa

Zdaniem niektórych biblistów wydaje się prawdopodobne, że imię Boże występowało w Chrześcijańskich Pismach Greckich w cytatach z Pism Hebrajskich. W dziele The Anchor Bible Dictionary, pod nagłówkiem „Tetragram w Nowym Testamencie”, napisano: „Istnieją pewne dowody, że w pierwotnym tekście N[owego] T[estamentu] tetragram, imię Boże, Jahwe, występował w niektórych lub we wszystkich cytatach ze S[tarego] T[estamentu]”.
Biblista George Howard wyraził następujący pogląd: „Ponieważ w dalszym ciągu pisano tetragram w kopiach Biblii greckiej [Septuaginty], stanowiącej Pisma pierwszego kościoła, więc należałoby przyjąć, że pisarze N[owego] T[estamentu] zachowywali tetragram w tekście biblijnym, gdy cytowali jakiś fragment z Pism”. Źródło

Haniebny proces usuwania Bożego imienia, w formie tetragramu ְהֹוָה, z pism I-szo wiecznych pisarzy, był kontynuacją żydowskiego procederu zaniechania wymawiania imię Jehowy, od czasów wyjścia z niewoli babilońskiej.

Źródło Rabin Jose Galilejczyk Jose the Galilean

[Sławomir59]

Stopień dosłowności jest różny. Znam takie dosłowne przekłady, że czytanie jest katorgą i bardziej zaciemnia niż ułatwia. Ja lubię posługiwać się PNŚ, gdyż oddaje myśl i ducha tekstu. Zawiera również wiele dodatków ułatwiających zrozumienie. Posługuję się również innymi przekładami i mam ich sporo. ŚJ przecież przez dziesięciolecia posługiwali się przekładami wydanymi przez inne wyznania.
Oczywiście, są też przeciwnicy PNŚ ale ich negatywne uwagi najczęściej wynikają z uprzedzenia do ŚJ.

Mnie również bardzo się ten przekład podoba. PNŚ posiada wiele zalet, np. fakt że to przekład z języków oryginalnych. Nie jest tłumaczeniem z polskich czy angielskich przekładów, lecz opiera się na tekście hebrajskim, aramejskim i greckim. W kolejnych rewizjach uwzględniano nowsze wydania krytyczne tekstu biblijnego. Posiada też jasny i współczesny język. Polski PNŚ z 2018 r. jest napisany prostą polszczyzną. Dla wielu osób czyta się go łatwiej niż np. Biblię Gdańską czy Biblię Tysiąclecia. Tłumacze starali się oddawać te same greckie i hebrajskie słowa w podobny sposób tam, gdzie pozwala na to kontekst. Ułatwia to studiowanie Biblii. Ważne jest też przywrócenie imienia Bożego w Starym Testamencie. Tam, gdzie w tekście hebrajskim występuje tetragram JHWH, PNŚ konsekwentnie używa imienia „Jehowa”. Wielu biblistów zgadza się, że zastępowanie go słowem „Pan” zaciera pewną informację obecną w tekście hebrajskim. Wydanie zawiera
mapy, przypisy, słowniczek, tabele, odsyłacze, informacje historyczne. Są one bardzo pomocne dla początkujących czytelników. Co ciekawe, PNŚ pomija lub oznacza wersety, których brak w najstarszych rękopisach (np. Mt 17:21, J 5:4), podobnie jak wiele współczesnych przekładów naukowych. Nie jest to cecha wyjątkowa PNŚ, ale zgodna z dzisiejszą krytyką tekstu. Cechy tego przekładu szczególnie cenione przez specjalistów to :
a)unikanie archaicznego słownictwa;
b)częste tłumaczenie idiomów tak, by były zrozumiałe dla współczesnego czytelnika;
c)konsekwentne odróżnianie terminów takich jak „Szeol”, „Hades” czy „Gehenna”, zamiast tłumaczenia wszystkich jako „piekło”. Jako przekład do codziennego czytania PNŚ ma wiele zalet: jest czytelny, konsekwentny językowo i wyposażony w dobre materiały pomocnicze.
Polecam !

[Sławomir59]

..mnie razi takie częste, zbyt częste pisanie "Jehowa".

Towarzystwo Strażnica uzasadnia częste używanie Imienia „Jehowa” przede wszystkim tym, że w hebrajskiej części Biblii Tetragram JHWH występuje około 7000 razy, a wiele współczesnych przekładów zastępuje go tytułami „Pan” lub „Bóg”. Imię Boże powinno być wyraźnie eksponowane i przywrócone wszędzie tam, gdzie zostało usunięte. Częste używanie Imienia Bożego podkreśla osobowość Boga, odróżnia Boga Ojca od Jezusa Chrystusa, pomaga uświęcać Imię Boże, przywraca ważny fundament Słowa Bożego który został usunięty z wielu tłumaczeń Biblii. Co do NT pierwotni autorzy mogli używać Tetragramu, ale późniejsi kopiści zastąpili go słowami Kyrios („Pan”) lub Theos („Bóg”). Szczególnie dotyczy to miejsc, gdzie Nowy Testament cytuje Stary Testament zawierający JHWH. Skoro cytowany tekst hebrajski miał Imię Boże, to również autor chrześcijański z pewnością go użył.

Przede wszystkim to Szatan Diabeł jest tym, któremu zależy na ukryciu i oczernieniu Imienia Boga. Towarzystwo Strażnica przedstawia to jako element szerszego konfliktu.
Szatan zaatakował reputację Boga już w Edenie przedstawiając Jehowę jako kłamcę i sugerując, że Jego sposób sprawowania władzy jest niewłaściwy. Według Strażnicy później religia fałszywa miała stać się narzędziem Szatana. W publikacji z 2010 r. Towarzystwo twierdzi wprost, że Szatan posługuje się religią fałszywą, aby ludzie nie poznali Imienia Jehowy. Strażnica uważa również, że w historii kopiowania i przekładania Biblii Imię Boże było zastępowane tytułami, np. Adonaj w tekstach hebrajskich i Kyrios („Pan”) w chrześcijańskich Pismach Greckich. Towarzystwo interpretuje ten proces jako część wrogich działań diabła przeciwko Imieniu Bożemu.