Czytania na sobotę, 19.09.2026.
Pierwsze czytanie (1 Kor 15, 35-37. 42-49)
Bracia: Powie ktoś: A jak zmartwychwstają umarli? W jakim ukazują się ciele? O, niemądry! Przecież to, co siejesz, nie ożyje, jeżeli wprzód nie obumrze. To, co zasiewasz, nie jest od razu ciałem, którym ma się stać potem, lecz zwykłym ziarnem, na przykład pszenicznym lub jakimś innym. Podobnie rzecz się ma ze zmartwychwstaniem. Zasiewa się zniszczalne, powstaje zaś niezniszczalne; sieje się niechwalebne, powstaje chwalebne; sieje się słabe, powstaje mocne; zasiewa się ciało zmysłowe, powstaje ciało duchowe. Jeżeli jest ciało ziemskie, powstanie też ciało niebieskie. Tak też jest napisane. « Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą», a ostatni Adam duchem ożywiającym. Nie było jednak wpierw tego co duchowe, ale to co ziemskie; duchowe było potem. Pierwszy człowiek z ziemi ziemski. Drugi Człowiek z nieba. Jaki ów ziemski, tacy i ziemscy; jaki ten niebieski, tacy i niebiescy. A jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też nosić będziemy obraz Człowieka niebieskiego.
Psalm (Ps 56, 10. 11-12. 13-14)
Odstąpią moi wrogowie
w dniu, gdy Cię wezwę,
Po tym poznam,
że Bóg jest ze mną.
W światłości wiecznej będę widział Boga
W Bogu, którego słowo wielbię,
w Panu, którego słowo uwielbiam,
w Bogu pokładam nadzieję, nie będę się lękał,
cóż może uczynić mi człowiek?
W światłości wiecznej będę widział Boga
Wiążą mnie, Boże, śluby, które Ci złożyłem,
Tobie oddam ofiary pochwalne,
bo od śmierci ocaliłeś me życie,
a moje nogi od upadku,
abym w światłości życia chodził przed Bogiem.
W światłości wiecznej będę widział Boga
Aklamacja (Por. Łk 8, 15)
Błogosławieni, którzy sercem szlachetnym i dobrym zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc przez swą wytrwałość.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 8, 4-15)
Gdy zebrał się wieki tłum i z miast przychodzili do Jezusa, rzekł w przypowieści: „Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny”. Przy tych słowach wołał: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”. Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: „Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli. Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują. To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Siewca wyszedł siać ziarno. Wysiewał ziarno najlepsze. Wysiewał wszędzie. Tak, aby ziarno słowa docierało wszędzie. Do każdego. Do Ciebie i do mnie. Ale co dalej? Siewca zrobił to, co można najlepszego zrobić. Dał na Słowo Życia. A my jesteśmy rolą. To od nas zależy, co wyrośnie z tego ziarna. Od tego, jak przyjmiemy Słowo. Czy ukierunkuje ono nasze życie? Czy je odrzucimy? Każdy nas otrzymał rozum i wolną wolę. Każdy sam za siebie decyduje, co robi z ziarnem słowa. Czy zadba o żyzną glebę? Czy będzie pielęgnowane, podlewane? Cała odpowiedzialność spoczywa na każdym człowieku.
Każdy z nas otrzymał szansę. I na swój sposób stara się ją wykorzystać. Niestety, żyjemy w świecie, w którym niewiele osób stara się zrozumieć Słowo. I pielęgnować je. Żyć zgodnie z wolą Bożą. Ale nie można się do tego ograniczać, albowiem jesteśmy odpowiedzialni za innych ludzi. W pierwszej kolejności za nasze rodziny. Za naszych znajomych. Za współpracowników. Za każdego czło9wieka, którego Bóg postawił na drodze naszego życia. Dlatego obowiązkiem chrześcijanina jest dawanie przykładu. Dawanie świadectwa o wierze. Nie od święta, ale codziennie w każdej sytuacji. Na każdym kroku. Z tego będziemy rozliczani. Z plonu do którego się przyczyniliśmy.
Czytania aktualne
Moderatorzy: Bobo, kansyheniek, booris, Junior Admin, Osoby odpowiedzialne za forum, Moderatorzy
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na niedzielę, 20.09.2026.
Pierwsze czytanie (Iz 55, 6-9)
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami, mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami i myśli moje nad myślami waszymi.
Psalm (Ps 145, 2-3. 8-9. 17-18)
Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim,
co stworzył.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Drugie czytanie (Flp 1, 20c-24. 27a)
Bracia: Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, a pozostawać w ciele – to bardziej dla was konieczne. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej.
Aklamacja (por. Dz 16, 14b)
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 20, 1-16a)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam». Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: «Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?» Odpowiedzieli mu: «Bo nas nikt nie najął». Rzekł im: «Idźcie i wy do winnicy». A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: «Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych». Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: «Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty». Na to odrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?» Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry? Czy tak ma wyglądać sprawiedliwość? Czy to nie oburzające, że jednakową zapłatę otrzymali ci, którzy pracowali cały dzień i ci, którzy tylko godzinę? Wielu się zżyma na taką sprawiedliwość. Bo nie rozumieją, że każdy otrzymał wszystko, co mu potrzebne. Tak też będzie i dla zbawionych. Każdy otrzyma wszystko, czyli zbawienie. Bo nie da się otrzymać więcej niż zbawienie. Ani też nie da się otrzymać mniej. Bo nie ma półzbawienia. czy jakiegoś ułamkowego zbawienie. Każdy otrzyma to samo. Ten, który całe życie przeżył bogobojnie i ten, kto nawrócił się na łożu śmierci. Bo ważniejsze jest pojednanie z Bogiem. Miłość do Boga zwyciężą. Także ta okazana w ostatniej chwili.
Ale ze zbawieniem jest inaczej niż z denarem. Albowiem ci, którzy całe życie żyli z Bogiem będą się cieszyć z tego, że także ci ostatni też zostali zbawieni. A to tak dlatego, że miłości do Boga towarzyszy miłość bliźniego. Dlatego z każdego zbawionego radość w niebie. Radość powszechna. Bo każdy zbawiony cieszy się z każdego zbawionego. Inaczej się nie da.
Pierwsze czytanie (Iz 55, 6-9)
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami, mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami i myśli moje nad myślami waszymi.
Psalm (Ps 145, 2-3. 8-9. 17-18)
Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim,
co stworzył.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze.
Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Drugie czytanie (Flp 1, 20c-24. 27a)
Bracia: Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, a pozostawać w ciele – to bardziej dla was konieczne. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej.
Aklamacja (por. Dz 16, 14b)
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 20, 1-16a)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam». Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: «Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?» Odpowiedzieli mu: «Bo nas nikt nie najął». Rzekł im: «Idźcie i wy do winnicy». A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: «Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych». Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: «Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty». Na to odrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?» Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry? Czy tak ma wyglądać sprawiedliwość? Czy to nie oburzające, że jednakową zapłatę otrzymali ci, którzy pracowali cały dzień i ci, którzy tylko godzinę? Wielu się zżyma na taką sprawiedliwość. Bo nie rozumieją, że każdy otrzymał wszystko, co mu potrzebne. Tak też będzie i dla zbawionych. Każdy otrzyma wszystko, czyli zbawienie. Bo nie da się otrzymać więcej niż zbawienie. Ani też nie da się otrzymać mniej. Bo nie ma półzbawienia. czy jakiegoś ułamkowego zbawienie. Każdy otrzyma to samo. Ten, który całe życie przeżył bogobojnie i ten, kto nawrócił się na łożu śmierci. Bo ważniejsze jest pojednanie z Bogiem. Miłość do Boga zwyciężą. Także ta okazana w ostatniej chwili.
Ale ze zbawieniem jest inaczej niż z denarem. Albowiem ci, którzy całe życie żyli z Bogiem będą się cieszyć z tego, że także ci ostatni też zostali zbawieni. A to tak dlatego, że miłości do Boga towarzyszy miłość bliźniego. Dlatego z każdego zbawionego radość w niebie. Radość powszechna. Bo każdy zbawiony cieszy się z każdego zbawionego. Inaczej się nie da.
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na poniedziałek, 21.09.2026.
Pierwsze czytanie (Ef 4, 1-7. 11-13)
Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.
Psalm (Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a))
Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano;
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Aklamacja
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 9, 9-13)
Odchodząc z Kafarnaum Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to faryzeusze, mówili do Jego uczniów: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?” On, usłyszawszy to, rzekł: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary». Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
On wstał i poszedł za Nim. Tak po prostu. Na pierwszy rzut oka. Ale, gdy się zastanowić, to rewolucja. Wszystko na jedną kartę. Wszystko, cła przeszłość, cała teraźniejszość przekreślona. Wybrał przyszłość z Chrystusem. Niepewną. Odrzucił zamożność, jeśli nie bogactwo. Całkowicie zrezygnował z trosk materialnych. Metanoja. Totalna odmiana. Zrezygnował za całego dorobku życia. Zrezygnował z wszystkich wartości, którym wcześniej hołdował. Nagła decyzja na wezwanie.
Czy jednak zrobił to na ślepo? Niezupełnie. Sądzę, że gdyby nic wcześniej nie słyszał o Jezusie, to by nie poszedł za Nim. Gdyby nie słyszał Jeho nauki, to nie rzuciłby wszystkiego dla Niego. Sądzę, że sporo wiedział o tym, co głosi Jezus, jak żyje. Że się Nim interesował. I Jego nauczaniem. Ale potrzebował impulsu. Aby z dyskretnej sympatii przejść do dzieła. Potrzebował tylko impulsu. Sądzę, że chciał się przyłączyć w jakiś sposób. Ale brakowało odwagi. Brakowało decyzji. No i zapewne żal było porzucania dotychczasowego życia. A jednak. Zdecydował. Wybrał życie wieczne. I ubóstwo. Wybrał też miłość zamiast pogardy i nienawiści. Bo był on przecież znienawidzony z racji swojego zawodu. I zapewne odpłacał pięknym za nadobne, gardząc tymi, którzy go nienawidzili. I nagle przełom. Misja miłości.
Pani mój, pomóż mi podobnie rzucać grzech. Rezygnować z przywiązania do dotychczasowego życia. Jakiejś tam wygody i bezpieczeństwa. Pomóż Panie, abym i ja potrafił stawiać całe swoje życie na jedną kartę. Na kartę miłości. Do Ciebie Panie i do ludzi. Wbrew moim słabościom i ułomnościom. Tylko Twoja łaska może dokonać we mnie tego dzieła. Bom za słaby.
Pierwsze czytanie (Ef 4, 1-7. 11-13)
Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.
Psalm (Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a))
Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano;
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Aklamacja
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 9, 9-13)
Odchodząc z Kafarnaum Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to faryzeusze, mówili do Jego uczniów: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?” On, usłyszawszy to, rzekł: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary». Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
On wstał i poszedł za Nim. Tak po prostu. Na pierwszy rzut oka. Ale, gdy się zastanowić, to rewolucja. Wszystko na jedną kartę. Wszystko, cła przeszłość, cała teraźniejszość przekreślona. Wybrał przyszłość z Chrystusem. Niepewną. Odrzucił zamożność, jeśli nie bogactwo. Całkowicie zrezygnował z trosk materialnych. Metanoja. Totalna odmiana. Zrezygnował za całego dorobku życia. Zrezygnował z wszystkich wartości, którym wcześniej hołdował. Nagła decyzja na wezwanie.
Czy jednak zrobił to na ślepo? Niezupełnie. Sądzę, że gdyby nic wcześniej nie słyszał o Jezusie, to by nie poszedł za Nim. Gdyby nie słyszał Jeho nauki, to nie rzuciłby wszystkiego dla Niego. Sądzę, że sporo wiedział o tym, co głosi Jezus, jak żyje. Że się Nim interesował. I Jego nauczaniem. Ale potrzebował impulsu. Aby z dyskretnej sympatii przejść do dzieła. Potrzebował tylko impulsu. Sądzę, że chciał się przyłączyć w jakiś sposób. Ale brakowało odwagi. Brakowało decyzji. No i zapewne żal było porzucania dotychczasowego życia. A jednak. Zdecydował. Wybrał życie wieczne. I ubóstwo. Wybrał też miłość zamiast pogardy i nienawiści. Bo był on przecież znienawidzony z racji swojego zawodu. I zapewne odpłacał pięknym za nadobne, gardząc tymi, którzy go nienawidzili. I nagle przełom. Misja miłości.
Pani mój, pomóż mi podobnie rzucać grzech. Rezygnować z przywiązania do dotychczasowego życia. Jakiejś tam wygody i bezpieczeństwa. Pomóż Panie, abym i ja potrafił stawiać całe swoje życie na jedną kartę. Na kartę miłości. Do Ciebie Panie i do ludzi. Wbrew moim słabościom i ułomnościom. Tylko Twoja łaska może dokonać we mnie tego dzieła. Bom za słaby.
-
Bobo
- Posty: 17629
- Rejestracja: 03 mar 2007, 17:12
Re: Czytania aktualne
Zapewne większość jego uczniów najpierw była uczniami Jana Chrzciciela.Andej pisze:Sądzę, że gdyby nic wcześniej nie słyszał o Jezusie, to by nie poszedł za Nim. Gdyby nie słyszał Jeho nauki, to nie rzuciłby wszystkiego dla Niego. Sądzę, że sporo wiedział o tym, co głosi Jezus, jak żyje. Że się Nim interesował. I Jego nauczaniem.
Oszołomstwu mówię NIE!
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na wtorek, 22.09.2026
Pierwsze czytanie (Prz 21, 1-6. 10-13)
Serce króla w ręku Pana jak płynąca woda; On zwraca je, dokąd sam chce. Każdego droga zdaje mu się prawa, lecz Pan osądza serca. Postępowanie uczciwe i prawe milsze dla Pana niż krwawa ofiara. Dumne oczy i serce nadęte, ta pochodnia występnych jest grzechem. Zamiary pracowitego przynoszą zysk, a wszystkich spieszących się biedę. Gromadzenie skarbów językiem kłamliwym to wiatr ścigany, szukanie śmierci. Dusza grzesznika pożąda zła, w jego oczach bliźni nie znajduje łaski. Gdy karzą naśmiewcę, mądrzeje prostaczek, gdy uczą mądrego, on wiedzę zdobywa. Sprawiedliwy Bóg myśli o domu zbrodniarza, w nieszczęście wtrąca nieprawych. Kto uszy zatyka na krzyk ubogiego, sam będzie wołał bez skutku.
Psalm (Ps 119, 1 i 27. 30 i 34. 35 i 44)
Błogosławieni, których droga nieskalana,
którzy postępują zgodnie z prawem Pańskim.
Pozwól mi zrozumieć drogę Twych przykazań,
abym rozważał Twoje cuda.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Wybrałem drogę prawdy,
pragnąc Twych wyroków.
Ucz mnie, bym przestrzegał Twego prawa
i zachowywał je całym sercem.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań,
bo przynoszą mi radość.
A Prawa Twego zawsze strzec będę
po wieki wieków.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Aklamacja (Łk 11, 28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 8, 19-21)
Przyszli do Jezusa Jego matka i bracia, lecz nie mogli się dostać do Niego z powodu tłumu. Oznajmiono Mu: „Twoja matka i bracia stoją na dworze i chcą się widzieć z Tobą”. Lecz On im odpowiedział: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.
-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-
Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je. Moją matką i moimi braćmi, czyli najbliższą rodziną. Są ci, którzy Go kochają. A kochają ci, którzy wypełniają przykazania. W szczególności przykazania miłości. Wypełniają czynami, jak wskazuje Mt 25.31-46. Ale, aby wypełniać przykazania, trzeba je najpierw poznać. Czyli trzeba najpierw słuchać słowa Bożego. Słuchać ze zrozumieniem. Bo nie wystarczy słyszeć. Trzeba te słowa brać sobie do serca. I do realizacji.
Ileś razy już zauważyłem, że nie zawsze słuchałem. Albowiem dopiero słysząc raz kolejny te same słowa Ewangelii, zdarza się, że nagle doznaję olśnienia. Albo szczególnego zrozumienia. Słowa, które przez lata nie robiły wrażenia, nagle zaczynają odgrywać ważną rolę w życiu. Nagle zaczynają wymuszać zmiany w postepowaniu. I to jest piękne. To, że Ewangelia jest niezgłębioną kopalnią wskazówek na życie. W zależności od okoliczności przynosi różne rady, różne rozwiązania.
Dzięki Ci Panie za dar Pisma Świętego.
Pierwsze czytanie (Prz 21, 1-6. 10-13)
Serce króla w ręku Pana jak płynąca woda; On zwraca je, dokąd sam chce. Każdego droga zdaje mu się prawa, lecz Pan osądza serca. Postępowanie uczciwe i prawe milsze dla Pana niż krwawa ofiara. Dumne oczy i serce nadęte, ta pochodnia występnych jest grzechem. Zamiary pracowitego przynoszą zysk, a wszystkich spieszących się biedę. Gromadzenie skarbów językiem kłamliwym to wiatr ścigany, szukanie śmierci. Dusza grzesznika pożąda zła, w jego oczach bliźni nie znajduje łaski. Gdy karzą naśmiewcę, mądrzeje prostaczek, gdy uczą mądrego, on wiedzę zdobywa. Sprawiedliwy Bóg myśli o domu zbrodniarza, w nieszczęście wtrąca nieprawych. Kto uszy zatyka na krzyk ubogiego, sam będzie wołał bez skutku.
Psalm (Ps 119, 1 i 27. 30 i 34. 35 i 44)
Błogosławieni, których droga nieskalana,
którzy postępują zgodnie z prawem Pańskim.
Pozwól mi zrozumieć drogę Twych przykazań,
abym rozważał Twoje cuda.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Wybrałem drogę prawdy,
pragnąc Twych wyroków.
Ucz mnie, bym przestrzegał Twego prawa
i zachowywał je całym sercem.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań,
bo przynoszą mi radość.
A Prawa Twego zawsze strzec będę
po wieki wieków.
Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twych przykazań
Aklamacja (Łk 11, 28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 8, 19-21)
Przyszli do Jezusa Jego matka i bracia, lecz nie mogli się dostać do Niego z powodu tłumu. Oznajmiono Mu: „Twoja matka i bracia stoją na dworze i chcą się widzieć z Tobą”. Lecz On im odpowiedział: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.
-=-=-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-
Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je. Moją matką i moimi braćmi, czyli najbliższą rodziną. Są ci, którzy Go kochają. A kochają ci, którzy wypełniają przykazania. W szczególności przykazania miłości. Wypełniają czynami, jak wskazuje Mt 25.31-46. Ale, aby wypełniać przykazania, trzeba je najpierw poznać. Czyli trzeba najpierw słuchać słowa Bożego. Słuchać ze zrozumieniem. Bo nie wystarczy słyszeć. Trzeba te słowa brać sobie do serca. I do realizacji.
Ileś razy już zauważyłem, że nie zawsze słuchałem. Albowiem dopiero słysząc raz kolejny te same słowa Ewangelii, zdarza się, że nagle doznaję olśnienia. Albo szczególnego zrozumienia. Słowa, które przez lata nie robiły wrażenia, nagle zaczynają odgrywać ważną rolę w życiu. Nagle zaczynają wymuszać zmiany w postepowaniu. I to jest piękne. To, że Ewangelia jest niezgłębioną kopalnią wskazówek na życie. W zależności od okoliczności przynosi różne rady, różne rozwiązania.
Dzięki Ci Panie za dar Pisma Świętego.
-
Sławomir59
- Posty: 501
- Rejestracja: 17 lip 2026, 7:52
Re: Czytania aktualne
W Piśmie Świętym Imię Boże jest zapisane tysiące razy.Andej pisze: ..Dzięki Ci Panie za dar Pisma Świętego.
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Tak, w oryginalnych tekstach jest zapis JHWH, którego nie znamy wymowy. Możemy posługiwać się prawdopodobnym Jahwe. Ale możemy odnosić się do OSOBY BOGA dowolnymi określeniami z zachowaniem miłości i szacunku do Stwórcy.
-
Sławomir59
- Posty: 501
- Rejestracja: 17 lip 2026, 7:52
Re: Czytania aktualne
Dlaczego zatem usunięto Tetragram z przekładów Pisma Świętego ?Andej pisze: Tak, w oryginalnych tekstach jest zapis JHWH, którego nie znamy wymowy. Możemy posługiwać się prawdopodobnym Jahwe.
Ale możemy odnosić się do OSOBY BOGA dowolnymi określeniami z zachowaniem miłości i szacunku do Stwórcy.
Dowolnymi określeniami ? A może napisać Biblię na nowo "po swojemu" i wszystkie imiona oraz teksty biblijne zastąpić innymi dowolnymi tekstami i określeniami z zachowaniem szacunku ? Jak fałszowanie cudzego tekstu jest zgodne z zachowaniem szacunku do autora ?
Ostatnio zmieniony 22 wrz 2026, 17:49 przez Sławomir59, łącznie zmieniany 1 raz.
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Toże nie poniał.
Uwaga: Te pytania są wyłącznie do Sławka.
Ale
A na dodatek sfałszowano także NT, wstawiając zamiast Theos (Θεός) – Bóg, Kyrios (Κύριος) – Pan i Patēr (Πατήρ) – Ojciec słowo Jehowa? Czy nie okazano w ten sposób demonstracyjnego lekceważenia dla Świętego Tekstu?
Uwaga: Te pytania są wyłącznie do Sławka.
Ale
Dlaczego zatem usunięto Tetragram z przekładów Pisma Świętego i zastąpi9ono słowem Jehowa? W czym przeszkadzał JHWH? Dlaczego przeszkadzał JHWH? I komu przeszkadzał tetragram w Biblii?Sławomir59 pisze: ↑22 wrz 2026, 16:30Dlaczego zatem usunięto Tetragram z przekładów Pisma Świętego ?
A kto jest autorem Pisma świętego? Czy nie Bóg? Kto zafałszował Biblię wykreślając teragram i zastępując JHWHJ koncepcyjnym zapisem fonetycznym Jehowa? Czy w ten sposób zachował szacunek do Boga, który jest autorem natchnionego Pisma? Dlaczego sfałszowano ST usuwając JHWH i wstawiając w to miejsce Jehowa?Sławomir59 pisze: ↑22 wrz 2026, 16:30Jak fałszowanie cudzego tekstu jest zgodne z zachowaniem szacunku do autora ?
A na dodatek sfałszowano także NT, wstawiając zamiast Theos (Θεός) – Bóg, Kyrios (Κύριος) – Pan i Patēr (Πατήρ) – Ojciec słowo Jehowa? Czy nie okazano w ten sposób demonstracyjnego lekceważenia dla Świętego Tekstu?
-
Nieziem
- Posty: 1709
- Rejestracja: 25 sty 2021, 23:47
Re: Czytania aktualne
Ale taka Biblia napisana "na nowo" już jest. Jak słusznie zauważył Andej , w Przekładzie Nowego Świata w Starych Pismach zastąpiono tertagram imieniem Jehowa, a w Nowych Pismach zastąpiono Pana też imieniem Jehowa. Można? Jak się chce, można. A świat się jakoś z tego powodu nie skończył.Sławomir59 pisze: ↑22 wrz 2026, 16:30A może napisać Biblię na nowo "po swojemu" i wszystkie imiona oraz teksty biblijne zastąpić innymi dowolnymi tekstami i określeniami z zachowaniem szacunku ? Jak fałszowanie cudzego tekstu jest zgodne z zachowaniem szacunku do autora ?
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na środę, 23.09.2026.
Pierwsze czytanie (Prz 30, 5-9)
Każde słowo Pana, w ogniu wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się doń uciekają. Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarał: nie uznał za kłamcę. Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmów mi, nim umrę: Kłamstwo i fałsz oddalaj ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym, bym syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: „A któż jest Panem?” lub z biedy nie począł kraść i imię mego Boga znieważać.
Psalm (Ps 119, 29 i 72. 89 i 101. 104 i 163)
Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa,
obdarz mnie łaską Twego prawa.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze
niż tysiące złota i srebra.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Twoje słowo, Panie, jest wieczne,
niezmienne jak niebiosa.
Powstrzymuję nogi od każdej złej ścieżki,
aby słów Twoich przestrzegać.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Z Twoich przykazań czerpię roztropność,
dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę,
a Prawo Twoje miłuję.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Aklamacja (Mk 1, 15)
Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 1-6)
Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. l wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-=-
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie. Gdzie dziś są ci posłani? Ze świecą ich szukać po wsiach. Gdzie świadectwa uzdrowień, których dokonują? Czy dzisiaj Jezus nikogo nie wysyła, aby uzdrawiał?
Zmieniła się sytuacja, zmieniły się czasy. Bóg stale wysyła. Wysyła każdego do głoszenia Ewangelii. Ale niewielu słysz Jego głos. Żniwo, choć wielkie, to robotników brakuje.
A może nie jest tak źle? Może tylko zmieniły się formy głoszenia? Może teraz nie chodzi o uzdrawianie ciał, ale o uzdrawianie dusz? Także głoszenie słowem przestało mieć znaczenie. Teraz trzeba głosić własną postawą życiową. Wyborami życiowymi. I dawać przykład. Albowiem verba docent, exempla trahunt.
Poza tym teraz głównym sposobem docierania do ludzi są media elektroniczne. Wtedy przekaz gębowy był jedyną formą przekazu. Teraz nie ma on większego znaczenia. Teraz liczy się przekaz medialny. I przykład życia. Odpowiednio nagłośniony.
Pierwsze czytanie (Prz 30, 5-9)
Każde słowo Pana, w ogniu wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się doń uciekają. Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarał: nie uznał za kłamcę. Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmów mi, nim umrę: Kłamstwo i fałsz oddalaj ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym, bym syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: „A któż jest Panem?” lub z biedy nie począł kraść i imię mego Boga znieważać.
Psalm (Ps 119, 29 i 72. 89 i 101. 104 i 163)
Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa,
obdarz mnie łaską Twego prawa.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze
niż tysiące złota i srebra.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Twoje słowo, Panie, jest wieczne,
niezmienne jak niebiosa.
Powstrzymuję nogi od każdej złej ścieżki,
aby słów Twoich przestrzegać.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Z Twoich przykazań czerpię roztropność,
dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę,
a Prawo Twoje miłuję.
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę
Aklamacja (Mk 1, 15)
Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 1-6)
Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. l wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: „Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim”. Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
-=-=-=-=-=--=-=-=-=-=-=-=-=-
Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie. Gdzie dziś są ci posłani? Ze świecą ich szukać po wsiach. Gdzie świadectwa uzdrowień, których dokonują? Czy dzisiaj Jezus nikogo nie wysyła, aby uzdrawiał?
Zmieniła się sytuacja, zmieniły się czasy. Bóg stale wysyła. Wysyła każdego do głoszenia Ewangelii. Ale niewielu słysz Jego głos. Żniwo, choć wielkie, to robotników brakuje.
A może nie jest tak źle? Może tylko zmieniły się formy głoszenia? Może teraz nie chodzi o uzdrawianie ciał, ale o uzdrawianie dusz? Także głoszenie słowem przestało mieć znaczenie. Teraz trzeba głosić własną postawą życiową. Wyborami życiowymi. I dawać przykład. Albowiem verba docent, exempla trahunt.
Poza tym teraz głównym sposobem docierania do ludzi są media elektroniczne. Wtedy przekaz gębowy był jedyną formą przekazu. Teraz nie ma on większego znaczenia. Teraz liczy się przekaz medialny. I przykład życia. Odpowiednio nagłośniony.
-
Sławomir59
- Posty: 501
- Rejestracja: 17 lip 2026, 7:52
Re: Czytania aktualne
Zarówno Tetragram jak i forma Jehowa wskazują na tą samą znaną Osobę i jej wyjątkowe Imię. Natomiast określenie "pan" może wskazywać na miliardy różnych nieznanych osób. To tak, jakby w dokumentach np. własności mieszkania ktoś wymazał Twoje dane osobowe i wpisał tam "pan".Nieziem pisze: ..zastąpiono tertagram imieniem Jehowa.
Jak wtedy byś mógł w nim mieszkać ?
Nie był jedyną formą ,bo np. Paweł pisał listy do zborów. Ale gdyby na listach poprzestał, nigdy nie zostałby nazwany "apostołem narodów". A czy głoszenie zgodnie z nakazem biblijnym ma dziś znaczenie to widać choćby po tym, jak się ludzie zachowują i co zostawiają po swoim pobycie w miejscach publicznych.Andej pisze:Wtedy przekaz gębowy był jedyną formą przekazu. Teraz nie ma on większego znaczenia.
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Tak Sławku, znów powtarzasz moje słowa jak twoje własne. Czy nie jest to przekomarzaniem się?
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na czwartek, 24.09.2026.
Pierwsze czytanie (Koh 1, 2-11)
Marność nad marnościami - powiada Kohelet - - marność nad marnościami, wszystko marność. Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem? Pokolenie przychodzi i odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy. Słońce wschodzi i zachodzi i na miejsce swoje spieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi. Ku południowi ciągnąc i ku północy wracając, kolistą drogą wieje wiatr i znowu wraca na drogę swojego krążenia. Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze wcale nie wzbiera; do miejsca, do którego rzeki płyną, zdążają one bezustannie. Mówienie jest wysiłkiem: nie zdoła człowiek wyrazić wszystkiego słowami. Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem. To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie: więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem. Jeśli jest coś, o czym by się rzekło: „Patrz, to coś nowego”, to już to było w czasach, które były przed nami. Nie ma pamięci po tych, co dawniej żyli, ani po tych, co będą kiedyś żyli, nie będzie wspomnienia o tych, co będą potem.
Psalm (Ps 90, 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17)
Obracasz w proch człowieka
i mówisz: ”Wracajcie, synowie ludzcy”.
Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest
jak wczorajszy dzień, który minął,
albo straż nocna.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Porywasz ich, stają się niby sen poranny,
jak trawa, która rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca,
wieczorem więdnie i usycha.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Naucz nas liczyć dni nasze,
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał?
Bądź litościwy dla sług Twoich!
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami!
wspieraj pracę rąk naszych, dzieło rąk naszych wspieraj.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Aklamacja (J 14, 6)
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 7-9)
Tetrarcha Herod usłyszał o wszystkich cudach zdziałanych przez Jezusa i był zaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał z martwych; inni, że Eliasz się zjawił; jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał. Lecz Herod mówił: „Ja kazałem ściąć Jana. Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczy słyszę?” I chciał Go zobaczyć.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczy słyszę? To pytanie, które powinien sobie stawiać każdy chrześcijanin. I nie chodzi o prostą odpowiedź, jaką daje Pismo Święte, że Jezus jest Bogiem. (J 1.1, J 8.58, J 10.30, J 14.28, J 17.3, J 20.28, Rz 9.5, Tt 2.13, Hbr 1.8, Mk 2.5-7, Mk 10.14, Mk 13.32, Mt 14.33, Mt 28.9, Łk 6,5) Chodzi o odpowiedź, kim jest dla mnie, dla Ciebie. Jaką rolę odgrywa z Twoim, moim życiu? NA ile się z Nim liczysz? Z Jego zdaniem? Jak często zadajesz Mu pytanie, co On by zrobił na Twoim miejscu? Czy rozmawiasz z Nim? Czy dostrzegasz Go w drugim człowieku? Czy jest dla Ciebie autorytetem? Absolutnym autorytetem?
To bardzo osobiste kwestie. Ale trzeba szukać odpowiedzi na nie. Trzeba doskonalić własną relację z Nim.
Pierwsze czytanie (Koh 1, 2-11)
Marność nad marnościami - powiada Kohelet - - marność nad marnościami, wszystko marność. Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem? Pokolenie przychodzi i odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy. Słońce wschodzi i zachodzi i na miejsce swoje spieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi. Ku południowi ciągnąc i ku północy wracając, kolistą drogą wieje wiatr i znowu wraca na drogę swojego krążenia. Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze wcale nie wzbiera; do miejsca, do którego rzeki płyną, zdążają one bezustannie. Mówienie jest wysiłkiem: nie zdoła człowiek wyrazić wszystkiego słowami. Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem. To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie: więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem. Jeśli jest coś, o czym by się rzekło: „Patrz, to coś nowego”, to już to było w czasach, które były przed nami. Nie ma pamięci po tych, co dawniej żyli, ani po tych, co będą kiedyś żyli, nie będzie wspomnienia o tych, co będą potem.
Psalm (Ps 90, 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17)
Obracasz w proch człowieka
i mówisz: ”Wracajcie, synowie ludzcy”.
Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest
jak wczorajszy dzień, który minął,
albo straż nocna.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Porywasz ich, stają się niby sen poranny,
jak trawa, która rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca,
wieczorem więdnie i usycha.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Naucz nas liczyć dni nasze,
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał?
Bądź litościwy dla sług Twoich!
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami!
wspieraj pracę rąk naszych, dzieło rąk naszych wspieraj.
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Aklamacja (J 14, 6)
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 7-9)
Tetrarcha Herod usłyszał o wszystkich cudach zdziałanych przez Jezusa i był zaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał z martwych; inni, że Eliasz się zjawił; jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał. Lecz Herod mówił: „Ja kazałem ściąć Jana. Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczy słyszę?” I chciał Go zobaczyć.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczy słyszę? To pytanie, które powinien sobie stawiać każdy chrześcijanin. I nie chodzi o prostą odpowiedź, jaką daje Pismo Święte, że Jezus jest Bogiem. (J 1.1, J 8.58, J 10.30, J 14.28, J 17.3, J 20.28, Rz 9.5, Tt 2.13, Hbr 1.8, Mk 2.5-7, Mk 10.14, Mk 13.32, Mt 14.33, Mt 28.9, Łk 6,5) Chodzi o odpowiedź, kim jest dla mnie, dla Ciebie. Jaką rolę odgrywa z Twoim, moim życiu? NA ile się z Nim liczysz? Z Jego zdaniem? Jak często zadajesz Mu pytanie, co On by zrobił na Twoim miejscu? Czy rozmawiasz z Nim? Czy dostrzegasz Go w drugim człowieku? Czy jest dla Ciebie autorytetem? Absolutnym autorytetem?
To bardzo osobiste kwestie. Ale trzeba szukać odpowiedzi na nie. Trzeba doskonalić własną relację z Nim.
-
Andej
- Posty: 523
- Rejestracja: 19 lip 2026, 13:01
Re: Czytania aktualne
Czytania na piątek, 25.09.2026.
Pierwsze czytanie (Koh 3, 1-11)
Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieniami i czas ich zbierania, czas pieszczot i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
Psalm (Ps 144, 1a i 2abc. 3-4)
Błogosławiony Pan, Opoka moja.
On mocą i warownią moją,
osłoną moją i moim wybawcą,
moją tarczą i schronieniem.
Błogosławiony Pan, Opoka moja
O Panie, czym jest człowiek, że o niego się troszczysz,
czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
Do tchnienia wiatru podobny jest człowiek,
dni jego jak cień przemijają.
Błogosławiony Pan, Opoka moja
Aklamacja (Mk 10, 45)
Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie na okup za wielu.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 18-22)
Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: „Za kogo uważają Mnie tłumy?” Oni odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał”. Zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?” Piotr odpowiedział: „Za Mesjasza Bożego”. Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: „Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Za kogo uważają Mnie tłumy? Za kogo uważają Jezusa ludzie? Za Boga, za II Osobę Trójcy, za Archaniła Michała, za Syna Bożego, za proroka, za wroga ... Jezus, jak podaje ewangelista Jan uważał się za Boga. Ale czy najważniejszą kwestią jest uznawanie Go za Boga? Jezus uważał, że ważniejsze od tego jest wierzenie Mu. I miłość do Niego. A przejawia się to w zachowywaniu przykazań. W szczególności Jego przykazań. I Dekalogu. Choc wydaje mi się, że gdy o tym mówił, to miał na myśli 613 przykazań. Jednak wszystkie przykazania streszczają się w dwóch przykazaniach miłości. Zatem można przyjąć, że to jest wykładnikiem wiary. Wiary, nie tyle w Niego, ale wiary Jemu. Wiary w to, co nam przekazał. W to, co nam zostawił. Uznanie Jego Nauki za własny kierunkowskaz. I postępowanie zgodne z Jego wolą.
Pierwsze czytanie (Koh 3, 1-11)
Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieniami i czas ich zbierania, czas pieszczot i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
Psalm (Ps 144, 1a i 2abc. 3-4)
Błogosławiony Pan, Opoka moja.
On mocą i warownią moją,
osłoną moją i moim wybawcą,
moją tarczą i schronieniem.
Błogosławiony Pan, Opoka moja
O Panie, czym jest człowiek, że o niego się troszczysz,
czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
Do tchnienia wiatru podobny jest człowiek,
dni jego jak cień przemijają.
Błogosławiony Pan, Opoka moja
Aklamacja (Mk 10, 45)
Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie na okup za wielu.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 9, 18-22)
Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: „Za kogo uważają Mnie tłumy?” Oni odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał”. Zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?” Piotr odpowiedział: „Za Mesjasza Bożego”. Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: „Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Za kogo uważają Mnie tłumy? Za kogo uważają Jezusa ludzie? Za Boga, za II Osobę Trójcy, za Archaniła Michała, za Syna Bożego, za proroka, za wroga ... Jezus, jak podaje ewangelista Jan uważał się za Boga. Ale czy najważniejszą kwestią jest uznawanie Go za Boga? Jezus uważał, że ważniejsze od tego jest wierzenie Mu. I miłość do Niego. A przejawia się to w zachowywaniu przykazań. W szczególności Jego przykazań. I Dekalogu. Choc wydaje mi się, że gdy o tym mówił, to miał na myśli 613 przykazań. Jednak wszystkie przykazania streszczają się w dwóch przykazaniach miłości. Zatem można przyjąć, że to jest wykładnikiem wiary. Wiary, nie tyle w Niego, ale wiary Jemu. Wiary w to, co nam przekazał. W to, co nam zostawił. Uznanie Jego Nauki za własny kierunkowskaz. I postępowanie zgodne z Jego wolą.