Poza tym, ponawiam pytanie, gdzie w Biblii pada słowo Jehowa. Skoro jesteś taki Biblijny z łatwością wykażesz mi występowanie tej nazwy. Tylko nie w waszym przekładzie. Możesz użyć każdego innego. Nawet Braci Polskich jeśli taki istnieje
Przykro mi, ale to zwodnicza odpowiedź, albowiem w oryginalnych tekstach Biblii nie występuje słowo Jehowa. Nie występuje też słowo Jahwe. Występuje wyłącznie TETRAGRAM. W hebrajskich manuskryptach Starego Testamentu (masoreckich) Tetragram występuje 6828 razy.
Natomiast w tłumaczeniach, to i owszem. Natomiast w NT w Przekładzie Nowego Świata imię Jehowa występuje 237 razy pomimo tego, że w językach oryginalnych Tetragram nie występuje ani razu.
Trzeba przyznać Bobo rację w tym, że w wielu przekładach rzeczywiście się pojawia. I zaakceptować także to, że jest to nieuprawnione. Także w BT I i BT II, tak było.
Pierwsze czytanie (1 Kor 10, 14-22)
Najmilsi moi, strzeżcie się bałwochwalstwa. Mówię jak do ludzi rozsądnych. Zresztą osądźcie sami to, co mówię: Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba. Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż nie są w jedności z ołtarzem ci, którzy spożywają z ofiar na ołtarzu złożonych? Lecz po cóż to mówię? Czy może jest czymś ofiara złożona bożkom? Albo czy sam bożek jest czymś? Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu. Nie chciałbym, byście mieli coś wspólnego z demonami. Nie możecie pić z kielicha Pana i z kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pana i przy stole demonów. Czyż będziemy pobudzali Pana do zazdrości? Czyż jesteśmy mocniejsi od Niego?
Psalm (Ps 116B, 12-13. 17-18)
Czym się Panu odpłacę
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia
i wezwę imienia Pana. Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną
Tobie złożę ofiarę pochwalną
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana
przed całym Jego ludem. Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną
Aklamacja (J 14, 23)
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 6, 43-49)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo: nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta. Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je. Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany. Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy potok uderzył w niego, od razu runął, a upadek jego był wielki”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=- Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Jezus podał dobre kryterium odróżniania człowieka dobrego od złego. Można rozpoznać po tym, czy z jego ust wychodzi słowo dobre, czy złe. Czy sieje antagonizmy, czy szuka zgody? Czy ciągłe się do czegoś przyczepia i krytykuje, czy wyszukuje tego co dobre i staja się to dobro wyeksponować.
Zacytowane słowa odnoszą się do przykazań miłości. Bo wszystko co głosi Jezus odnosi się do miłości. Lub jej braku. Z miłości człowiek czyni dobro. A z braku miłości czyni zło. I chodzi tu zarówno o czyny, jak też słowa. A także myśli. Bo zarówno zło, jak i dobro najpierw rodzi się w myślach. W zamiarach.
Jeszcze małą dygresja. Kim jest ten, kto kogoś o coś oskarża, oponuje? W języku hebrajskim taki ktoś nazywa się szatan. Zatem, zanim kogoś o coś oskarżysz, zastanów się dwa razy. Czy przypadkiem nie słuchasz podszeptów szatana.
Andej pisze:Przykro mi, ale to zwodnicza odpowiedź, albowiem w oryginalnych tekstach Biblii nie występuje słowo Jehowa.
Knocisz Andej. Quinque nie prosi o tekst oryginalny a przekład. PRZEKŁAD Panie Andej. Przytoczę jego kwestię:
Quinque pisze:Poza tym, ponawiam pytanie, gdzie w Biblii pada słowo Jehowa. Skoro jesteś taki Biblijny z łatwością wykażesz mi występowanie tej nazwy. Tylko nie w waszym przekładzie. Możesz użyć każdego innego. Nawet Braci Polskich jeśli taki istnieje
Domyślam się dlaczego tak musiałeś zareagować. Jeremiasza 23:27.
Nie jesteś świadomy tego, co piszesz. Nazywasz inne religie fałszywymi, czyli protestujesz przeciwko nim. Jest to dalekie od miłosiernego Ducha akceptacji, który zbiera, a nie potępia i nie rozprasza
Mat 12:30 BT5 30 Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; i kto nie zbiera ze Mną, [ten] rozprasza.
Bo nie chodzi o to, żeby wyznawcy Boga byli twojsi, ale chodzi o to, żeby wszyscy żyli wiecznie
No nie no. Chyba logiczne że ktoś wyznaje prawdziwość konkretnej religii i uważa że inne nie są prawdziwe. Gdybym uważał że np. prawosławie jest prawdziwe to nie byłbym katolikiem tylko prawosławnym
Ja myślę, że można mieć relację z Bogiem, która ma konkretną treść i nie zabraniać innym mieć własnych relacji z Bogiem, których treść jest inna. Innymi słowy, każdy może rozmawiać z Bogiem na swój sposób. To dotyczy trochę wolnej woli
1Kor 1:27 BT5 Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał, co niemocne, aby mocnych poniżyć
Andej pisze:Przykro mi, ale to zwodnicza odpowiedź, albowiem w oryginalnych tekstach Biblii nie występuje słowo Jehowa.
Knocisz Andej. Quinque nie prosi o tekst oryginalny a przekład. PRZEKŁAD Panie Andej. Przytoczę jego kwestię:
Quinque pisze:Poza tym, ponawiam pytanie, gdzie w Biblii pada słowo Jehowa. Skoro jesteś taki Biblijny z łatwością wykażesz mi występowanie tej nazwy. Tylko nie w waszym przekładzie. Możesz użyć każdego innego. Nawet Braci Polskich jeśli taki istnieje
Domyślam się dlaczego tak musiałeś zareagować. Jeremiasza 23:27.
Rzeczywiście nie odniosłem się do żądania Quinque. Ale podzieliłem się refleksją, która przyszła mi do głowy.
Każde tłumaczenie, nawet najrzetelniejsze jest w jakimś stopniu fałszerstwem. Bo nie da się 1 : 1 przetłumaczyć. Zwłaszcza, gdy są zwroty i pojęcie nieprzetłumaczalne. Ale są tłumaczenia wierniejsze i bardziej zafałszowane. Są tłumaczenie uczciwe i stronnicze. Dlatego odniosłem się do tekstów oryginalnych. i Dlatego sam często korzystam w porównywark biblijnych. Bo dzięki temu mogę lepiej szukać myśli, która miała zostać przekazana w Piśmie natchnionym.
Bobo pisze:
Nie zwróciłes uwagi na ważną rzecz w tym wersecie. Jeśli Pismo służy do korygowania, poprawiania itp. to znaczy, że to ono ma nadrzędną rolę
To znaczy że nadajesz Biblii interpretację która z niej nie wynika. A nawet jeśli przyjąć by twoja retorykę to nadrzędną rola nie znaczy to samo co jedyna. Ergo, nic o sola scriptura
pisze:Biblią sprawdzasz czy wiara w coś lub niewiara jest poprawna.
Proszę zatem na podstawie Biblii określić kanon ksiąg w niej zawartych
pisze:Dlatego to jest jedyny autorytet, a nie np. Tradycja. Nie odwrotnie.
Wniosek nie wynika z przesłanek. Z przesłanek można jedynie wywnioskować że Biblia jest ważna dla wiary. Tyle
pisze:Uznajemy Apokalipsę, bo... też została napisana i wchodzi w skład Biblii
No ale tamten fragment zabrania wychodzi poza to co napisano. Miałeś się do tego odnieść a nie pisać nie na temat. Btw, na jakiej podstawie twierdzisz że Apokalipsa jest natchnioną ksiegą?
pisze:Ano to, że Tradycja w wielu przypadkach nie była spisywana. Została usankcjonowana/podana do wierzenia, choć nikt na żadne pismo się w tej sprawie nie powoływał. Np. nikt na Pismo się nie jest wstanie powołać w przypadku wiary w to, że Maria jest np. wieczną dziewicą lub że z ciałem poszła do nieba
Odniosłem się powyżej. Nie masz prawa powoływać się na księgi Biblijne spisane po tym liście. Inaczej rpzeczysz sam sobie
pisze:Przykład tego, że nawet jeśli ktoś głosi coś nowego, to miarką jest Biblia a nie tradycja. Pismo jest podstawą, aby coś przyjąć lub odrzucić
Chłopie. Ale ja się nie pytam o twoje interpretacje biblijnych wersetów. Tylko o to gdzie w Biblii jest wprost napisane że "Ta księga jest jedynym autorytetem i nauczycielem w sprawach wiary"
pisze: Jednak ten zwrot nie oznacza dosłowności
Całe szczęście że strażnica 1900 lat później po Jezusie wyjaśniła co ten zwrot oznacza, mimo konsensusu w tej sprawie. Sorry, ale wasze interpretację nie są w żaden sposób wiarygodne
pisze:To jest Ciało moje, które za was będzie wydane.” Na ostatniej wieczerzy ciało Jezusa jeszcze nie zostało wydane, więc zrozumiałe, że przeistoczenia nie było. Za to symbolizowało
Bo jak wiadomo czas kiedy chleb i wino stał się ciałem jest najważniejszy XD. nie kompromituj się. Nijak to nie obala Eucharystii, nawet przyjmując twoją interpretację. Co najwyżej określa że chleb i wino będą tym ciałem w przyszłości. Chociaż i tak nie. Bo Jezus jasno mówi że to ciało i krew będą wylane na zbawienie.
pisze:Trzymaj się chronologii. Przed zmartwychwstaniem Jezus miał ludzką naturę. Nic nie wiem o naturze boskiej, dopóki żył na ziemi
Był synem Bożym na ziemi przed śmiercią czy nie?
pisze:Rozumiem metaforę. Jezus też mówi: ja jestem krzewem winnym. Albo: jestem bramą dla owiec. Ja jestem drogą.
Chyba nie uważasz, że Jezus ma dosłowne gałęzie, jest z drewnianych belek i jest kimś po kim sie chodzi
Podczas ostatniej wieczerzy jasno wskazuje na chleb i wino. Ergo, nie ma przełożenia. Zawsze mnie to interesowało, wszyscy chrześcijanie przez 1500 lat wierzyli że chleb i wino są prawdziwym ciałem Jezusa. Aż tu przyszedł Zwingli i stwierdził że nie. I ktoś uważa to za wiarygodne
pisze:Chłopie! Jest jeszcze gorzej! Nie wiem czy wiesz, ale każdy ŚJ raz w roku dusi poduszką porwane dziecko
No to państwo powinno zakaz tej waszej religii. Czego jestem zwolennikiem
pisze:Karol Wojtyła napisał dramaty: „Hiob” — forma „Jehowa” występuje 1 raz i „Jeremiasz” — forma „Jehowa” występuje 3 razy
Co napisał?
pisze:Już to zrobiłem na potrzeby niejakiego Andeja. Wstawiłem listę 60 przekładów Biblii różnych wyznań, które używają formy Jehowa
Ale to nie są przykłady tylko wylistowanie jakiś rzekomych Biblii co to niby pada tam słowo Jehowa
Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzićw potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona
Nie mogę pojąć twojego sposobu argumentacji. Nie akceptuję takich dowodów w stylu: gdzie dosłownie jest to a to... bo sam wymyślasz a mi każesz to szukać. Nie kupuję takich banialuk.
Kiedy podaje że Karol Wojtyła napisał poematy w których używa formy Jehowa, ty pytasz: Co napisał?
Kurcze! Znajdź i przeczytaj!
A już rozwala mnie to, że najpierw prosisz o przekłady, które używają formy Jehowa, a gdy je podaję, to trujesz, że to jakaś lista rzekomych Biblii.
Katolickie przekłady tam są, panie kolego.
Widzę, że trzeba zakończyć tą durną rozmowę z Tobą.
Żegnam!
Pierwsze czytanie (Syr 27, 30 – 28, 7)
Złość i gniew są obrzydliwościami, których pełen jest grzesznik. Tego, który się mści, spotka zemsta od Pana: On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść winę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc odpokutuje za jego przewinienia? Pamiętaj na ostatnie rzeczy i przestań nienawidzić, na rozkład ciała, na śmierć i trzymaj się przykazań. Pamiętaj na przykazania i nie miej w nienawiści bliźniego, na przymierze Najwyższego i daruj obrazę.
Psalm (Ps 103, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12)
Błogosław, duszo moja, Pana,
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
On odpuszcza wszystkie Twoje winy
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby,
obdarza cię łaską i zmiłowaniem. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Nie zapamiętuje się w sporze,
nie płonie gniewem na wieki.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów
ani według win naszych nam nie odpłaca. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu,
tak daleko odsunął od nas nasze winy. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Drugie czytanie (Rz 14, 7-9)
Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.
Aklamacja (J 13, 34)
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
jak Ja was umiłowałem.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 18, 21-35)
Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: „Panie, ile razy mam przebaczać, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezus mu odrzekł: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: »Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam«. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił goi dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: »Oddaj, coś winien«. Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: »Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie«. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: »Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swym współsługa, jak ja ulitowałem się nad tobą?«. I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu”.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=- Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Przebaczanie, to trudny temat Bo trudno jest się nauczyć przebaczania. Mi zajęło to kilka lat. A zaczęło się od tego, że ktoś zwrócił moją uwagę na brzemienne słowa Modlitwy Pańskiej: I odpuść nam nasze winy, tak, jak my odpuszczamy naszym winowajcom. Przeraziłem się wtedy,. Bo zdałem sobie sprawę, że jeśli ja komuś nie przebaczam, to znaczy że nie chcę, aby mi Bóg przebaczył. Czyli innymi słowy, gdy nie przebaczam, to skazuję siebie samego na potępienie. Rezygnuję ze zbawienia.
Ale jak przebaczać, gdy ktoś wciąż rani? Trudna nauka.
Czy przebaczać tym, którzy żadnej skruchy nie okazują? Trudne to, ale uważam, że tak trzeba.
Uważam, że przebaczenie jest działaniem jednostronnym. Tylko ode mnie zależy, czy przebaczę. Czyjaś postawa nie ma znaczenia. Wprawdzie może znacznie utrudniać przebaczenie, ale to ja muszę podjąć decyzję. To ja rozumnym aktem swoje woli musze przebaczyć.
77 razy, czyli zawsze. Bo jest to wielokrotność liczby doskonałej. Już sama siódemka oznacza pełnię. Jezus poucza, że zawsze należy wybaczać. W każdej sytuacji i każdemu. Bo tylko wtedy można liczyć na to, że i Bóg nam wybaczy.
Bobo pisze: Nie mogę pojąć twojego sposobu argumentacji. Nie akceptuję takich dowodów w stylu: gdzie dosłownie jest to a to... bo sam wymyślasz a mi każesz to szukać. Nie kupuję takich banialuk.
Kiedy podaje że Karol Wojtyła napisał poematy w których używa formy Jehowa, ty pytasz: Co napisał?
Kurcze! Znajdź i przeczytaj!
A już rozwala mnie to, że najpierw prosisz o przekłady, które używają formy Jehowa, a gdy je podaję, to trujesz, że to jakaś lista rzekomych Biblii.
Katolickie przekłady tam są, panie kolego.
Widzę, że trzeba zakończyć tą durną rozmowę z Tobą.
Żegnam!
Słuszne i zasadne uwagi Bobo. Irytacja zrozumiała. Inny user tego typu potrafił w odpowiedzi napisać zaprzeczenie mojego postu, przypisać je mnie i stwierdzić, że docenia moją skruchę.
Karol Wojtyła użył formy „Jehowa” przede wszystkim w swoich młodzieńczych dramatach poetyckich napisanych w 1940 r. Dramat "Hiob":
„Zamilcz już przecię, bo Jehowę obrażasz słowy i mowami!”
Oraz dramat "Jeremiasz" :
„Żeście sami Baalów godni, nie Jehowy...”
„...a ino w Prawdzie przed Jehową.”
„Tedy poznacie moc Jehowy.”
„...kroczyć w tęczy Jehowy proroków.”
Według opracowań analizujących teksty Karola Wojtyły słowo „Jehowa” występuje łącznie 5 razy w tych dwóch dramatach.
Źródło: Włodzimierz Bednarski, artykuł „Czy Jan Paweł II używał terminu Jehowa?” na portalu Apologetyka. info. Autor zebrał wszystkie miejsca z Hioba i Jeremiasza, gdzie występuje „Jehowa”. Artykuł cytuje wydania:
Karol Wojtyła, Poezje i dramaty, Wydawnictwo Znak, Kraków 1981, 1987, 1999, 2001.
Bobo pisze:
Nie mogę pojąć twojego sposobu argumentacji. Nie akceptuję takich dowodów w stylu: gdzie dosłownie jest to a to... bo sam wymyślasz a mi każesz to szukać. Nie kupuję takich banialuk.
Nie moja wina że sobie coś wymyślacie a później nie potraficie tego udowodnić. Najpierw twierdzisz że jesteś super biblijny a potem gdy cię pytam o sola scriptura to nie potrafisz wskazać fragmentu który by tego nauczał
Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzićw potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona
Obaj się zacietrzewiliście. Postaram się Wam przedstawić rzeczywistość widzianą z boku, jako że nie jestem stronnikim żadnej z prezentowanych postaw.
Otóż 20 letni Karol Wojtyła w swoich młodzieńczych dramatach (1940 rok) napisał dramaty Hiob i Jeremiasz. W dramacie Hiob rzeczywiście użył 1 raz imienia Jehowa i 25 razy imienia Jahwe. Natomiast w dramacie Jeremiasz 3 krotnie użył imienia Jehowa i 6 krotnie imienia Jahwe. Wnioski wyciągajcie sami. Ale nie tylko ze statystyki, ale z kontekstu występowania tych imion w dramatach.
Bobo może w w swojej polemice wskazać, że także Słowacki i Norwid używali imienia Jehowa. Tak, kiedyś tak było, ale potem zrozumiano błąd w odczytywaniu imienia Boskiego. I poprawiono na bardziej prawdopodobne. Aczkolwiek trzeba pamiętać o tym, że nie znamy oryginalnej wymowy JHWH. A takze o tym, że Bogu jest najzupełniej obojętne jakim imieniem się do Niego zwracamy Istotnie jest tylko to, aby się do Nieg zwracać z miłoscią i zaufaniem.
W dziełach teologicznych Karol Wojtyła i już jako JPII używał wyłącznie bardziej popranego teologicznie imienia Jahwe.
Ważniejsza jest treść niż forma. Jehowa i Jahwe to tylko formy wymowy imienia Boskiego. Wymowa nie nie ma znaczenia. Znaczenie ma wkładany w wymowę szacunek, miłość, zaufania, oddanie. Mówcie sobie Bóg, Pan, Ojciec ..., jak chcecie, byle uczciwie.
Daremna jest rozmowa z takim podejściem, jakie prezentujesz. Np. piszesz:
Quinque pisze:twierdzisz że jesteś super biblijny
To Twoje stwierdzenie. Nigdy sam o sobie tak nie powiedziałem. Potem coś palnąłeś:
a potem gdy cię pytam o sola scriptura to nie potrafisz wskazać fragmentu który by tego nauczał
Coś o sola scriptura to Twoje stwierdzenie i nie każ mi udowadniać twoich poglądów. Ponadto rozmawiasz z NAMI ale piszesz do Bobo:
Nie moja wina że sobie coś wymyślacie a później nie potraficie tego udowodnić.
No i te teksty o jakiejś winie. Szukasz winnego? Ktoś kogoś oskarża?
No sorry, takie rozmowy to poniżej pewnego poziomu, więc nie kontynuuje.
Udowodniłem tyle rzeczy, że... zawsze możesz napisać: nic nie udowadniacie
Toż to hit sezonu
Andej pisze:Ważniejsza jest treść niż forma. Jehowa i Jahwe to tylko formy wymowy imienia Boskiego. Wymowa nie nie ma znaczenia. Znaczenie ma wkładany w wymowę szacunek, miłość, zaufania, oddanie. Mówcie sobie Bóg, Pan, Ojciec ..., jak chcecie, byle uczciwie.
Rzecz w tym, że ŚJ nie spierają się o formę. Chcesz mówić Jahwe, ok. Chcesz Jehowa, ok. No ale pojawia się taki np. Quinque i dawaj! robi durną jazdę
Skoroś patrzący z boku, to zapewne to widzisz
Pierwsze czytanie (Lb 21, 4b-9)
W owych dniach podczas drogi lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: «Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny». Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli więc ludzie do Mojżesza mówiąc: «Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże». I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: «Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu». Sporządził więc Mojżesz węża miedzianego i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu.
Psalm (Ps 78, 1-2. 34-35. 36-37. 38 (R.: por. 7b))
Słuchaj, mój ludu, nauki mojej, *
nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.
Do przypowieści otworzę me usta, *
wyjawię tajemnice zamierzchłego czasu. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy
Gdy ich zabijał, wtedy Go szukali, *
nawróceni garnęli się do Boga.
Przypominali sobie, że Bóg jest ich opoką, *
że Bóg Najwyższy ich Zbawicielem. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy
Lecz oszukiwali Go swymi ustami *
i kłamali Mu swoim językiem.
Ich serce nie było Mu wierne, *
w przymierzu z Nim nie byli stali. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy
On jednak będąc miłosierny *
odpuszczał im winę, a nie zatracał,
gniew swój często powściągał *
i powstrzymywał swoje wzburzenie. Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy
Aklamacja
Uwielbiamy Cię, Chryste, i błogosławimy Ciebie,
bo przez Krzyż twój święty, świat odkupiłeś.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (J 3, 13-17)
Jezus powiedział do Nikodema: «Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony».
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=- Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Życie wieczne (w niebie) kwestią wiary. Pierwszym warunkiem jest wiara. Wiara w Jezusa i wiara w życie wieczne. Bo zostało obiecane przez Boga Ojca. Jednak wydaje mi się, że sama wiara to za mało. To dopiero początek. Bo wiara musi się przekładać na życie. Sądzę, że Jezus miał na myśli wiarę prawdziwą, czyli taką, która kształtuje życie. A nie obojętne stwierdzenie, że Bóg istnieje. Z Listu św. Jakuba dowiadujemy się, że i złe duchy wierzą w Boga. Ale nie daje im to zbawienia. Bo samo uznanie, że Bóg jest nie ma znaczenia, jeśli nie idą za tym czyny. Jeśli nie przejawia się to w postawie miłości do Boga.
A miłość, jak zawsze jest kluczem do rozumienie Jezusa. Cały czas przemawia do nas językiem miłości.
Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił
Ta wypowiedź Jezusa, niesie ze sobą pewne konsekwencje. Przed Jezusem, żyli na ziemi słudzy Boży. Pomarli. I gdzie poszli po śmierci? Wg. Jezusa na pewno nie do nieba. To gdzie?
Co ciekawe, później, gdy na górze Jezus zostaje przemieniony obok niego pojawiają się Eliasz i Mojżesz. Skąd sie oni tam wzięli, jeśli po śmierci nie poszli do nieba?
Jak to wyjaśnia Andej?
