Ok J,
sam podałeś nam że:
Terach urodzony w roku p.n.e. 2250
umarł majac lat 205 1 Moj. 11:32
W linku który podałeś czytamy:
"Tradycja żydowska umieszcza urodzenie Abrahama w 70 roku życia Tarego (1 Mojż. 11:26), ..."
2250 - 70 = 2180 p.n.e. - rok urodzenia Abrahama
Abraham według żydowskiej tradycji urodził się więc w roku 2180 p.n.e., i otrzymał Błogosławieństwo w 75 roku swojego życia:
2180 - 75 = rok 2105 p.n.e. - Błogosławieństwo Abrahama
Kiedy Abraham miał 86 lat, urodził mu się Pierworodny Syn - Izmael. Zmarł on w wieku 137 lat.
2180 - 86 = 2094 p.n.e. - rok narodzenia Izmaela
2094 - 137 = 1957 rok p.n.e. - rok śmierci Izmaela
Kiedy Abraham miał 99 lat, urodził mu się Obiecany Syn - Izaak
2180 - 99 = 2081 p.n.e. - rok narodzenia Izaaka.
Kiedy Izaak miał 60 lat narodzili się jego synowie - Pierworodny Ezaw, i Jakub.
2081 - 60 = 2021 p.n.e. - rok narodzenia Ezawa - prawnuka Abrahama
Ezaw poślubił córkę Izmaela, pierworodnego syna Abrahama i ojca dwunastu książąt, jak czytamy o tym w Biblii.
A teraz do archeologii.
Z Sumeryjskich archeologicznych wykopalisk dowiadujemy się że
Izmael to Ishme-Dagan / Icme-Dagan.
Zarządzał on królestwem Isinu od roku ok. 1953 pne. do 1933 pne., znany z odbudowy Świątyni w Ur. Jego pełny tytuł to: IshmeDagan, zarządca Nippur, książe Uru, Uddadu Eridu, Pan Uruku, król Isinu, król Sumeru i Akkadu, ukochany mąż Nauły.
http://www.historyfiles.co.uk/KingLists ... iaIsin.htm
Po śmierci Izmaela królestwem Isinu zarządzał jego źięć
Ezaw - Lipit Eshtar.
Był on królem przez 11 lat, od ok. 1933 do 1922 pne., kiedy został zabity przez swojego brata Jakuba / Izraela.
Coś nam się tu J nie zgadza data śmierci Izmaela. Według naszych wyliczeń przypada ona na tok 1957, a według archeologii na rok 1933 p.n.e.
Musimy jeszcze nad tym popracować.
Pozdrawiam
George
Księga Rodzaju 17
(1) A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego:
Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały!
(2) Ustanowię bowiem przymierze między mną a tobą i dam ci bardzo liczne potomstwo.
(3) Wtedy Abram padł na oblicze swoje, a Bóg tak do niego mówił: (4) Oto przymierze moje z tobą jest takie: Staniesz się ojcem wielu narodów.
(5) Nie będziesz już odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, gdyż ustanowiłem cię ojcem mnóstwa narodów.
(6) Rozmnożę więc ciebie nad miarę i wywiodę z ciebie narody, i królowie pochodzić będą od ciebie.
(7) I ustanowię przymierze moje między mną a tobą i potomkami twoimi po tobie według pokoleń ich jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim i potomstwa twego po tobie.
(8) Ziemię, na której przebywasz jako przychodzień, całą ziemię kanaanejską dam tobie i potomstwu twemu po tobie na wieczne posiadanie i będę Bogiem ich.
(9) Nadto rzekł Bóg do Abrahama: Ty zaś, a po tobie wszystkie pokolenia, dochowujcie przymierza mego.
(10) A to jest przymierze moje, przymierze między mną a wami i potomstwem twoim po tobie, którego macie dochować: obrzezany zostanie u was każdy mężczyzna. (11) Obrzeżecie mianowicie ciało napletka waszego i będzie to znakiem przymierza między mną a wami. (12) Każde wasze dziecię płci męskiej, po wszystkie pokolenia, gdy będzie miało osiem dni, ma być obrzezane; podobnie też wszystkie inne dzieci, zarówno urodzone w domu jak i nabyte za pieniądze od jakiegokolwiek cudzoziemca, który nie jest z potomstwa twego, (13) obrzezany ma być; zarówno urodzony w domu twoim jak i nabyty przez ciebie za pieniądze. I będzie przymierze moje na ciele waszym jako przymierze wieczne. (14) A nieobrzezany mężczyzna, który nie będzie miał obrzezanego ciała napletka swego, będzie wytępiony z ludu swego, bo złamał przymierze moje.
(15) Potem rzekł Bóg do Abrahama: Saraj, swej żony, nie będziesz nazywał Saraj, lecz imię jej będzie Sara.
(16) Będę jej błogosławił i dam ci z niej syna. Będę jej błogosławił i stanie się matką narodów, od niej pochodzić będą królowie narodów.
(17) Wtedy Abraham padł na oblicze swoje i roześmiał się, bo pomyślał w sercu swoim: Czyż stuletniemu może się urodzić dziecko? I czyż Sara, dziewięćdziesięcioletnia, może rodzić?
(18) I rzekł Abraham do Boga: Oby tylko Ismael pozostał przy życiu przed twoim obliczem!
(19) Na to rzekł Bóg: Nie! Ale żona twoja Sara urodzi ci syna i nazwiesz go imieniem Izaak, a Ja ustanowię przymierze moje z nim jako przymierze wieczne dla jego potomstwa po nim.
(20) Co do Ismaela, wysłuchałem cię: Oto pobłogosławię mu i rozplenię go, i rozmnożę go nad miarę.
Zrodzi on dwunastu książąt, i uczynię z niego naród wielki.
(21) Ale przymierze moje ustanowię z Izaakiem, którego urodzi ci Sara o tym samym czasie w roku następnym.
(22) I przestał z nim mówić. I odszedł Bóg od Abrahama w górę.
(23) Wtedy Abraham wziął syna swego Ismaela i wszystkich urodzonych w swym domu, i wszystkich nabytych za pieniądze, wszystkich mężczyzn wśród swych domowników i obrzezał napletki ich tego samego dnia, jak mu nakazał Bóg. (24) A miał Abraham dziewięćdziesiąt dziewięć lat, gdy obrzezano jego napletek. (25) Ismael zaś, syn jego, miał trzynaście lat, gdy obrzezano jego napletek. (26) Tego samego dnia zostali obrzezani Abraham i jego syn Ismael. (27) Wszyscy też mężczyźni jego domu, zarówno urodzeni w domu jak i nabyci za pieniądze od cudzoziemców, zostali obrzezani z nim.
(Ks. Rodzaju 17:1-27, Biblia Warszawska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 1994-2001
Księga Rodzaju 25
(1) Potem Abraham pojął drugą żonę, której imię było Ketura.
(2) Która mu urodziła Zamrama, i Joksana, i Madana, i Midyjana, i Jesobaka, i Suacha. (3) A Joksan spłodził Sabę, i Dedana; a synowie Dedanowi byli Asurymowie i Letusymowie, i Leumymowie. (4) Synowie zaś Midyjanowi byli Hefa, i Hefer, i Henoch, i Abyda, i Eldaa; wszyscy ci byli synowie Ketury.
(5) I dał Abraham wszystko, co miał, Izaakowi.
(6) A synom założnic, które miał Abraham, dał upominki; i wyprawił je od Izaaka syna swego, jeszcze za żywota swego, ku wschodowi do krainy wschodniej.
(7) Teć są dni lat żywota Abrahamowego, które przeżył, sto i siedemdziesiąt, i pięć lat.
(8) I ustawając umarł Abraham w starości dobrej, zeszły w leciech, i syty dni; i przyłączon jest do ludu swego.
(9) I pogrzebli go Izaak i Ismael, synowie jego, w jaskini Machpela, na polu Efrona, syna Socharowego, Hetejczyka, które było przeciwko Mamre; (10) Na polu, które był kupił Abraham u synów Hetowych; tam pogrzebiony jest Abraham, i Sara, żona jego.
(11) A po śmierci Abrahamowej błogosławił Bóg Izaakowi, synowi jego, a Izaak mieszkał u studni Żywiącego i Widzącego mię.
(12) A teć są rodzaje Ismaela, syna Abrahamowego, którego urodziła Hagar, Egipczanka, służebnica Sary, Abrahamowi.
(13) I te są imiona synów Ismaelowych w nazwiskach ich, według rodzajów ich: pierworodny Ismaelów, Nebajot; po nim Kedar, i Abdeel, i Mabsan. (14) I Masma, i Duma, i Masa. (15) Hadar, i Tema, Jetur, Nafis i Kedma.
(16) Ci są synowie Ismaelowi, i te imiona ich,
według miasteczek ich,
i zamków ich,
dwanaście książąt w familijach ich.
(17) A było lat żywota Ismaelowego, sto lat, i trzydzieści lat i siedem lat, i zszedł a umarł, i przyłączon jest do ludu swego.
(18) I mieszkali od Hewila aż do Sur, która leży na przeciwko Egiptowi, idąc do Asyryi; przed obliczem wszystkich braci swych umarł.
(19) Te zaś są rodzaje Izaaka syna Abrahamowego: Abraham spłodził Izaaka.
(20) A Izaak miał czterdzieści lat, gdy sobie pojął Rebekę, córkę Batuela Syryjczyka, z krainy Syryjskiej, siostrę Labana, Syryjczyka, za żonę.
(21) Tedy się modlił Izaak Panu za żonę swą, iż była niepłodna; i wysłuchał go Pan, i poczęła Rebeka, żona jego.
(22) A gdy się dziatki trącały w żywocie jej, rzekła: Jeźliż tak miało być, dlaczegożem poczęła? Szła tedy, aby się pytała Pana.
(23) I rzekł jej Pan:
dwa narody są w żywocie twoim, i dwojaki lud z żywota twego rozdzieli się, a jeden lud nad drugi lud możniejszy będzie, i większy będzie służył mniejszemu.
(24) A gdy się wypełniły dni jej, aby porodziła, oto bliźnięta były w żywocie jej.
(25) I wyszedł pierwszy syn lisowaty, i wszystek jako szata kosmaty; i nazwali imię jego Ezaw.
(26) A potem wyszedł brat jego, ręką swą trzymając za piętę, Ezawa i nazwano imię jego Jakób; a Izaakowi było sześćdziesiąt lat, gdy mu się oni narodzili.
(27) A gdy urosły one dzieci, Ezaw był mężem w myślistwie biegłym i rolnikiem, a Jakób był mąż prosty mieszkający w namieciech. ...
(Ks. Rodzaju 25:1-34, Biblia Gdańska)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 1994-2001
