Królestwo Boże

[RN]

Zabić duszę może tylko grzech. Grzech śmiertelny. Zabić dusze, to skazać ją na potępienie.
Nikt nie może tego zrobić, poza samym człowiekiem. Tylko człowiek swoim postępowaniem może zasłużyć na potępienie, czyli śmierć duszy w grzechu.

Może to zrobić Bóg, jeśli zatwardzi człowieka. Bóg nad kim chce to się lituje, a kogo chce przywołuje do zatwardziałości. Człowiek jak jest zatwardziały to grzeszy, jest to silniejsze od niego.
Pan wszystko uczynił dla swoich celów, nawet bezbożnego na dzień sądu

[teska]

Możesz nie wierzyć w zmartwychwstanie. Ja wierzę. Wierzę w niezniszczalną i nieśmiertelną duszę. Ciało umiera. Dusza nie. Chyba, że umiera w grzechu. Ale to jej nie unicestwia, ale skazuje na potępienie.
Dla mnie nie jest nadzieję biblijną. Dla mnie jest przedmiotem wiary.
Gdyby człowiek całkowicie umierał (ciało i dusza), to nie byłoby Sądu, bo nie da się sądzić kogoś, kogo nie ma. Ani tego, kto jest całkowicie pozbawiony swojej przeszłości. Nie byłoby zbawionych. Nie byłoby 144 000.

Skoro wierzysz i w zmartwychwstanie i w duszę nieśmiertelną to jest to w sprzeczności.
Dzień Sądu będzie po zmartwychwstaniu.
Objawienie 20
Morze wydało swoich umarłych oraz śmierć i grób wydały swoich umarłych. I byli oni sądzeni — każdy według swoich uczynków.

[teska]

Możesz nie wierzyć w zmartwychwstanie. Ja wierzę. Wierzę w niezniszczalną i nieśmiertelną duszę. Ciało umiera. Dusza nie. Chyba, że umiera w grzechu. Ale to jej nie unicestwia, ale skazuje na potępienie.
Dla mnie nie jest nadzieję biblijną. Dla mnie jest przedmiotem wiary.
Gdyby człowiek całkowicie umierał (ciało i dusza), to nie byłoby Sądu, bo nie da się sądzić kogoś, kogo nie ma. Ani tego, kto jest całkowicie pozbawiony swojej przeszłości. Nie byłoby zbawionych. Nie byłoby 144 000.

Skoro wierzysz i w zmartwychwstanie i w duszę nieśmiertelną to jest to w sprzeczności.
Dzień Sądu będzie po zmartwychwstaniu.
Objawienie 20
Morze wydało swoich umarłych oraz śmierć i grób wydały swoich umarłych. I byli oni sądzeni — każdy według swoich uczynków.

W Biblii nie ma takiego pojęcia ,jak dusza nieśmiertelna.Wręcz powtarza się zwrot śmierć duszy.

„Dusza, która grzeszy, ta umrze” — mówi Księga Ezechiela 18:4
W innym fragmencie określenia „zmarła dusza” użyto w odniesieniu do zwłok (Kapłańska 21:11).
Biblia jednoznacznie oznajmia, że kiedy ktoś umiera, „wraca do swej ziemi; w tymże dniu giną jego myśli” (Psalm 146:4). Po śmierci dusza jest w stanie nieaktywności, dlatego Pismo Święte często mówi o umarłych jak o śpiących (Mateusza 9:24).

[teska]

Możesz nie wierzyć w zmartwychwstanie. Ja wierzę. Wierzę w niezniszczalną i nieśmiertelną duszę. Ciało umiera. Dusza nie. Chyba, że umiera w grzechu. Ale to jej nie unicestwia, ale skazuje na potępienie.
Dla mnie nie jest nadzieję biblijną. Dla mnie jest przedmiotem wiary.
Gdyby człowiek całkowicie umierał (ciało i dusza), to nie byłoby Sądu, bo nie da się sądzić kogoś, kogo nie ma. Ani tego, kto jest całkowicie pozbawiony swojej przeszłości. Nie byłoby zbawionych. Nie byłoby 144 000.

Skoro wierzysz i w zmartwychwstanie i w duszę nieśmiertelną to jest to w sprzeczności.
Dzień Sądu będzie po zmartwychwstaniu.
Objawienie 20
Morze wydało swoich umarłych oraz śmierć i grób wydały swoich umarłych. I byli oni sądzeni — każdy według swoich uczynków.

W Biblii nie ma takiego pojęcia ,jak dusza nieśmiertelna.Wręcz powtarza się zwrot śmierć duszy.

„Dusza, która grzeszy, ta umrze” — mówi Księga Ezechiela 18:4
W innym fragmencie określenia „zmarła dusza” użyto w odniesieniu do zwłok (Kapłańska 21:11).
Biblia jednoznacznie oznajmia, że kiedy ktoś umiera, „wraca do swej ziemi; w tymże dniu giną jego myśli” (Psalm 146:4). Po śmierci dusza jest w stanie nieaktywności, dlatego Pismo Święte często mówi o umarłych jak o śpiących (Mateusza 9:24).

[radek]

Zabić duszę może tylko grzech. Grzech śmiertelny. Zabić dusze, to skazać ją na potępienie.
Nikt nie może tego zrobić, poza samym człowiekiem. Tylko człowiek swoim postępowaniem może zasłużyć na potępienie, czyli śmierć duszy w grzechu.

Jak więc wytłumaczysz sentencję zamieszczoną w zwieńczeniu Biblii, mówiącą, że wszystko, co jest opisane w księdze, łącznie z grzechem, jest integralną i potrzebną częścią rzeczywistości ?

Objawienie św. Jana 22:11 BW1975
[11] Kto czyni nieprawość, niech nadal czyni nieprawość, a kto brudny, niech nadal się brudzi, lecz kto sprawiedliwy, niech nadal czyni sprawiedliwość, a kto święty, niech nadal się uświęca.

https://bible.com/bible/3490/rev.22.11.BW1975

Dodam, że nad śmiercią, będącą zwieńczeniem życia, można zapanować

Przypowieści Salomona 18:21 BW1975
[21] Śmierć i życie są w mocy języka, lecz kto nim zyskuje przyjaciół, korzysta z jego owocu.

https://bible.com/bible/3490/pro.18.21.BW1975

A skoro można "związać" grzech, to można dysponować jego dobytkiem

Ewangelia według św. Mateusza 12:29, 31 BW1975
[29] Albo jak może kto wejść do domu mocarza i jego sprzęty zagrabić, jeśli pierwej nie zwiąże mocarza; wtedy dopiero dom jego ograbi?
[31] Dlatego powiadani wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom odpuszczone, ale bluźnierstwo przeciw Duchowi nie będzie odpuszczone.

https://bible.com/bible/3490/mat.12.29-31.BW1975

Więc kiedy jest istota zbawiająca, to nawet grzech nie może zabić duszy Człowieka

Ewangelia według św. Mateusza 10:28 BW1975
[28] I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, ale duszy zabić nie mogą; bójcie się raczej tego, który może i duszę i ciało zniszczyć w piekle.

https://bible.com/bible/3490/mat.10.28.BW1975

[Sławomir59]

Krolestwo Boże się urzeczywistnia w sercach ludzi, którzy oddają swoje życie Jezusowi I pragną naśladować Jezusa. Ono się rodzi w ludziach. Jest to Królestwo Duchowe. Nowo odrodzone dziecko Boże jest domownikiem tego Krolestwa, bo Duch Święty ma swój dom w takim człowieku. Jeżeli w modlitwie mówimy- Przyjdz Królestwo Twoje, to znaczy, że pragniemy być domownikami Krolestwa Bożego, by ono już tu na ziemi Królowało w ludziach. Jest to Duchowe Krolowanie Boga w człowieku. Człowiek w którym wypełnia się Królestwo Boże staje się po śmierci ciała stałym mieszkańcem Królestwa Bożego w Niebie.
Można powiedzieć, że zostanie zameldowany na pobyt stały.

Według Biblii Królestwo Boże nie jest tylko „w sercu człowieka”. Ma ono również realnie objąć świat. Kluczowe jest rozróżnienie dwóch rzeczy:
1. Królestwo jako panowanie Boga , może być już uznawane przez człowieka i przejawiać się w jego życiu.
2. Królestwo jako przyszłe panowanie nad ziemią . Biblia przedstawia je jako rzeczywiste panowanie Boga nad ludzkością i światem.
„Królestwo Boże jest wśród was”. Jezus powiedział:
„Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie (...) oto bowiem Królestwo Boże jest wśród was”.
Łukasza 17:20–21
Warto zauważyć, że greckie ἐντὸς ὑμῶν (entos hymōn) może być tłumaczone zarówno jako „w was”, jak i „pośród was”. W tym kontekście Jezus mówił do ludzi, którzy go obserwowali, więc tłumaczenie „pośród was” jest bardzo dobrze uzasadnione: Królestwo było obecne w tym sensie, że Król Jezus znajdował się pośród nich.
Nie jest więc konieczne rozumienie tego wersetu jako jedynie „Królestwo znajduje się w psychice człowieka”.
3. Jezus nauczył modlić się o przyjście Królestwa. W modlitwie Pańskiej czytamy:
„Niech przyjdzie Królestwo Twoje. Niech się dzieje wola Twoja, jak w niebie, tak i na ziemi”.
Mateusza 6:10
To bardzo mocno wskazuje na ziemską realizację panowania Boga. Skoro mamy modlić się o to, aby Boża wola działa się na ziemi, Królestwa nie można sprowadzić wyłącznie do stanu ludzkiego serca.
4. Królestwo obejmie wszystkie narody. Daniel 2:44 mówi o królestwie ustanowionym przez Boga: „Bóg niebios ustanowi królestwo, które nigdy nie zginie (...) zniszczy ono wszystkie te królestwa, lecz samo ostoi się na wieki”.
A Objawienie 11:15:
„Nastało nad światem Królestwo naszego Pana i jego Chrystusa”.
To jest język rzeczywistego panowania, a nie jedynie wewnętrznego przeżycia religijnego.
Królestwo Boże ma być zarówno uznawane przez człowieka już teraz, jak i ustanowione jako rzeczywiste panowanie Boga nad światem. Nie jest ono po prostu „w sercu”.
W rozumieniu Świadków Jehowy ich nauka jest bardziej jednoznaczna. Królestwo jest według nich rzeczywistym niebiańskim rządem Chrystusa, który ma sprawować władzę nad ziemią.

[Henryk]

Według Biblii Królestwo Boże nie jest tylko „w sercu człowieka”. Ma ono również realnie objąć świat.

Moje prywatne zdanie: są wersety, które oddają tę myśl różnie. Jedne podają, że Królestwo jest „pośród was”, inne – że „wewnątrz was”. Greckie entos (ἐντός) można tłumaczyć jako: „wewnątrz, w środku”; „pośród was, w was”; „wewnętrznie, w duchu”. https://www.bibliaapologety.com/Projekt ... G1787.html
Tłumacz oczywiście oddał takie słowo, jakie uważał za słuszne do swego światopoglądu.
Zgodzę się oczywiście, że spokój serca osoby prawdziwie wierzącej Bogu stwarza warunki podobne do tych, które panują w Królestwie Bożym: bezpieczeństwo, zadowolenie, pokój serca, poczucie sensu, wewnętrzna wolność od lęku i zniewoleń, radość płynąca z relacji z Bogiem…
Jednak tu, na tym świecie trudno uznać je za pełną rzeczywistość Królestwa Bożego, ponieważ wciąż towarzyszą im cierpienie, niesprawiedliwość i śmierć.
Myślę, że nie możemy tego rozstrzygać w oderwaniu od wersetu Mt 21,43:
„Przetoż powiadam wam: Iż od was odjęte będzie królestwo Boże, i będzie dane narodowi czyniącemu pożytki jego.”
Pamiętajmy, że Jezus mówił te słowa wtedy wyłącznie do Izraelitów.
Izrael był tym, a właściwie miał być tym Królestwem Bożym. Oni mieli stanowić królestwo Boże, w którym jedynym władcą jest Bóg; sami zaś mieli być dla innych jak królowie i kapłani. I właśnie to królestwo, w którym żyli Izraelici, zostało im zabrane.
Jednym słowem, rozumiem, że Królestwo Boże z tego wersetu było wokół (pośród) nich, oni w nim mieszkali, ale nie było Go w ich sercach i umysłach.
Dlatego Królestwo Boże rozumiem nie tyle jako wewnętrzny stan, ale przede wszystkim jako konkretną rzeczywistość historyczną i wspólnotową, której nosicielem był Izrael.

[Sławomir59]

Moje prywatne zdanie: są wersety, które oddają tę myśl różnie. Jedne podają, że Królestwo jest „pośród was”, inne – że „wewnątrz was”. Greckie entos (ἐντός) można tłumaczyć jako: „wewnątrz, w środku”; „pośród was, w was”; „wewnętrznie, w duchu”. https://www.bibliaapologety.com/Projekt ... G1787.html
Tłumacz oczywiście oddał takie słowo, jakie uważał za słuszne do swego światopoglądu.
Zgodzę się oczywiście, że spokój serca osoby prawdziwie wierzącej Bogu stwarza warunki podobne do tych, które panują w Królestwie Bożym: bezpieczeństwo, zadowolenie, pokój serca, poczucie sensu, wewnętrzna wolność od lęku i zniewoleń, radość płynąca z relacji z Bogiem…
Jednak tu, na tym świecie trudno uznać je za pełną rzeczywistość Królestwa Bożego, ponieważ wciąż towarzyszą im cierpienie, niesprawiedliwość i śmierć.
Myślę, że nie możemy tego rozstrzygać w oderwaniu od wersetu Mt 21,43:
„Przetoż powiadam wam: Iż od was odjęte będzie królestwo Boże, i będzie dane narodowi czyniącemu pożytki jego.”
Pamiętajmy, że Jezus mówił te słowa wtedy wyłącznie do Izraelitów.
Izrael był tym, a właściwie miał być tym Królestwem Bożym. Oni mieli stanowić królestwo Boże, w którym jedynym władcą jest Bóg; sami zaś mieli być dla innych jak królowie i kapłani. I właśnie to królestwo, w którym żyli Izraelici, zostało im zabrane.
Jednym słowem, rozumiem, że Królestwo Boże z tego wersetu było wokół (pośród) nich, oni w nim mieszkali, ale nie było Go w ich sercach i umysłach.
Dlatego Królestwo Boże rozumiem nie tyle jako wewnętrzny stan, ale przede wszystkim jako konkretną rzeczywistość historyczną i wspólnotową, której nosicielem był Izrael.

Nasuwa się konkretne pytanie. Czy Królestwo Boże już było, czy może dopiero nadejdzie ? Według Biblii i jedno, i drugie, ale w dwóch różnych sensach.
1. Królestwo Boże już było obecne. Jezus mówił: „Jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam demony, zaiste przyszło już do was Królestwo Boże.”
Łk 11:20
A w Łk 17:21 czytamy : „Oto bowiem Królestwo Boże jest pośród was.”
Czyli podczas ziemskiej działalności Jezusa Królestwo było już obecne w pewnym sensie bo obecny był jego Król i demonstrowana była jego władza.
2. Ale Jezus kazał nadal oczekiwać jego przyjścia. W modlitwie Pańskiej Jezus rzekł :
„Niech przyjdzie Królestwo Twoje.” Mt 6:10
A więc jego pełne przyjście dotyczy przyszłości . Podobnie Jezus mówił o czasie, gdy Syn Człowieczy przyjdzie w chwale i wtedy nastąpią wydarzenia związane z Królestwem (Mt 25:31–34).
3. Nie jest więc biblijnie poprawne powiedzenie że Królestwo Boże już było i sprawa jest zakończona. Ani również nie jest prawdziwe, że Królestwa Bożego jeszcze w ogóle nie było.
Biblijny obraz jest taki . Królestwo Boże było obecne wraz z Jezusem , jest głoszone i uznawane teraz i ma dopiero nadejść jego pełna, przyszła realizacja.
Przyszłe Królestwo nie jest przedstawione wyłącznie jako coś „w sercu”. Jezus kazał modlić się o jego przyjście i o to, żeby Boża wola działa się „jak w niebie, tak i na ziemi” (Mt 6:10).

PS. Chrześcijański syjonizm twierdzi, że etniczny Izrael zachowuje szczególną rolę w Bożym planie, a niektóre jego odmiany oczekują przyszłego masowego nawrócenia Żydów i szczególnego spełnienia obietnic dotyczących Izraela.
Izrael nie został przez Boga przedstawiony jako definitywnie odrzucony. Paweł mówi wręcz: „Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej!” (Rz 11:1).

[Henryk]

Przyszłe Królestwo nie jest przedstawione wyłącznie jako coś „w sercu”. Jezus kazał modlić się o jego przyjście i o to, żeby Boża wola działa się „jak w niebie, tak i na ziemi” (Mt 6:10).

Pełna zgoda- przecież o takie codziennie modlimy się.
A to, czy mamy Go szukać w naszych sercach, czy było pośród Izraelitów- to inna sprawa.
Ważne, że takie będzie pośród wszystkich ludzi- tych , którzy do niego zakwalifikują się.

PS. Chrześcijański syjonizm twierdzi, że etniczny Izrael zachowuje szczególną rolę w Bożym planie, a niektóre jego odmiany oczekują przyszłego masowego nawrócenia Żydów i szczególnego spełnienia obietnic dotyczących Izraela.
Izrael nie został przez Boga przedstawiony jako definitywnie odrzucony. Paweł mówi wręcz: „Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej!” (Rz 11:1).

Nawet nie wiedziałem, że jestem chrześcijańskim syjonistą!
Sam Jezus powiedział: J 4:22BG "Wy chwalicie, co nie wiecie; a my chwalimy, co wiemy; albowiem zbawienie jest z Żydów."
Oraz:
"A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą, (26) I w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel I odwróci bezbożność od Jakuba. (27) A to będzie przymierze moje z nimi, Gdy zgładzę grzechy ich. (28) Co do ewangelii, są oni nieprzyjaciółmi Bożymi dla waszego dobra, lecz co do wybrania, są umiłowanymi ze względu na praojców. (29) Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże." Rz 11,25–29

„Oto nadchodzą dni – wyrocznia Pana – kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami, gdy ich ująłem za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej… Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach – wyrocznia Pana: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi narodem… Odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał.” Jr 31,31–34

[teska]

Sławomir59

PS. Chrześcijański syjonizm twierdzi, że etniczny Izrael zachowuje szczególną rolę w Bożym planie, a niektóre jego odmiany oczekują przyszłego masowego nawrócenia Żydów i szczególnego spełnienia obietnic dotyczących Izraela.
Izrael nie został przez Boga przedstawiony jako definitywnie odrzucony. Paweł mówi wręcz: „Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej!” (Rz 11:1).

Zobaczmy kontekst tej wypowiedzi Pawła do Rzymian.
Rzymian 11
1Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? W żadnym wypadku! Przecież ja też jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z plemienia Beniamina.
2  Bóg nie odrzucił swojego ludu, który pierwotnie wybrał. Czy nie wiecie, co Pisma mówią o Eliaszu, jak uskarżał się Bogu na Izraela?
3  „Jehowo, pozabijali Twoich proroków, zniszczyli Twoje ołtarze. Zostałem tylko ja i teraz chcą zabić mnie”.
4  Co jednak Bóg mu oświadczył? „Zachowałem dla siebie 7000 ludzi, którzy nie ugięli kolan przed Baalem”.
5  Podobnie i teraz istnieje ostatek wybrany przez Boga dzięki Jego niezasłużonej życzliwości.

Do tego ostatka należało łącznie 120 osób zgromadzonych podczas zesłania ducha świętego ,potem przyłączyło się 3000 osób .Dzieje 2:41-42
Potem przyłączył się Paweł ,który był z rodu Beniamina,niektórzy kapłani żydowscy inni szczerzy Żydzi.
Reszta zatwardziła swe serca i nie weszła do narodu wybranego królewskim kapłaństwem.Dz Ap13:46

Sporo brakowało do liczby 144000,dlatego głoszono najpierw Samarytanom,potem poganom.Pierwszym poganinem ,który stał się chrześcijaninem był Korneliusz.
Dlatego Piotr pisząc do chrześcijan pogańskiego pochodzenia powiedział,że " kiedyś nie byliście ludem, ale teraz jesteście ludem Bożym. "

1Piotra 2:9
Natomiast wy jesteście „wybranym ludem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem stanowiącym szczególną własność — żebyście rozgłosili wspaniałe przymioty” Tego, który was powołał z ciemności do swojego zachwycającego światła. 10  Bo kiedyś nie byliście ludem, ale teraz jesteście ludem Bożym. Kiedyś nie okazywano wam miłosierdzia, ale teraz go dostąpiliście.

https://www.jw.org/pl/nauki-biblijne/py ... krolestwa/

[radek]

Według Biblii Królestwo Boże nie jest tylko „w sercu człowieka”. Ma ono również realnie objąć świat.

Moje prywatne zdanie: są wersety, które oddają tę myśl różnie. Jedne podają, że Królestwo jest „pośród was”, inne – że „wewnątrz was”.

Słowa Jezusa o Królestwie we wnętrzu ludzi, mogą być deklaracją spełnienia proroctwa przekazanego przez Jeremiasza

Księga Jeremiasza 31:33 BW1975
[33] Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

https://bible.com/bible/3490/jer.31.33.BW1975

[teska]

Według Biblii Królestwo Boże nie jest tylko „w sercu człowieka”. Ma ono również realnie objąć świat.

Moje prywatne zdanie: są wersety, które oddają tę myśl różnie. Jedne podają, że Królestwo jest „pośród was”, inne – że „wewnątrz was”.

Słowa Jezusa o Królestwie we wnętrzu ludzi, mogą być deklaracją spełnienia proroctwa przekazanego przez Jeremiasza

Księga Jeremiasza 31:33 BW1975
[33] Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

https://bible.com/bible/3490/jer.31.33.BW1975

Radku ,my mówimy o królestwie Bożym a ty o Nowym Przymierzu.Są to dwa różne pojęcia.

[radek]

Moje prywatne zdanie: są wersety, które oddają tę myśl różnie. Jedne podają, że Królestwo jest „pośród was”, inne – że „wewnątrz was”.

Słowa Jezusa o Królestwie we wnętrzu ludzi, mogą być deklaracją spełnienia proroctwa przekazanego przez Jeremiasza

Księga Jeremiasza 31:33 BW1975
[33] Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

https://bible.com/bible/3490/jer.31.33.BW1975

Radku ,my mówimy o królestwie Bożym a ty o Nowym Przymierzu.Są to dwa różne pojęcia.

Napisałem, że te słowa "mogą być deklaracją spełnienia proroctwa", ale jeśli Jezus nie jest według Was pośrednikiem przymierza, no to ok

[teska]

Słowa Jezusa o Królestwie we wnętrzu ludzi, mogą być deklaracją spełnienia proroctwa przekazanego przez Jeremiasza

Księga Jeremiasza 31:33 BW1975
[33] Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

https://bible.com/bible/3490/jer.31.33.BW1975

Radku ,my mówimy o królestwie Bożym a ty o Nowym Przymierzu.Są to dwa różne pojęcia.

Napisałem, że te słowa "mogą być deklaracją spełnienia proroctwa", ale jeśli Jezus nie jest według Was pośrednikiem przymierza, no to ok

Radku,jak czegoś nie rozumiesz,to czytaj kontekst.Z kontekstu wynika,że Jezus rozmawiał z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie.Byli to wrogowie Jezusa ,więc jak Królestwo Boże mogło być w ich sercach?Przecież oni nienawidzili Jezusa i szukali okazji aby go zabić.
Co zatem Jezus im powiedział?
Powiedział ,że Królestwo Boże jest pośród nich ,miał na myśli siebie jako przyszłego króla w tym Królestwie.
PS,Jezus jest pośrednikiem Nowego Przymierza ,tak jak Mojżesz był pośrednikiem Przymierza Prawa.
Jak prześledzić życie Mojżesza i Jezusa to jest wiele podobieństw.

[radek]

Radku ,my mówimy o królestwie Bożym a ty o Nowym Przymierzu.Są to dwa różne pojęcia.

Napisałem, że te słowa "mogą być deklaracją spełnienia proroctwa", ale jeśli Jezus nie jest według Was pośrednikiem przymierza, no to ok

Radku,jak czegoś nie rozumiesz,to czytaj kontekst.Z kontekstu wynika,że Jezus rozmawiał z faryzeuszami i uczonymi w Piśmie.Byli to wrogowie Jezusa ,więc jak Królestwo Boże mogło być w ich sercach?Przecież oni nienawidzili Jezusa i szukali okazji aby go zabić.
Co zatem Jezus im powiedział?
Powiedział ,że Królestwo Boże jest pośród nich ,miał na myśli siebie jako przyszłego króla w tym Królestwie.
PS,Jezus jest pośrednikiem Nowego Przymierza ,tak jak Mojżesz był pośrednikiem Przymierza Prawa.
Jak prześledzić życie Mojżesza i Jezusa to jest wiele podobieństw.

Cały Izrael należy do Boga, to, że komuś się wydaje, że część Ludu Bożego zachowuje się niewłaściwie, nie wiele zmienia. Bóg postanowił, że cały Izrael będzie zbawiony

Księga Jeremiasza 31:10 BW1975
[10] Słuchajcie słowa Pana, narody, i zwiastujcie na wyspach dalekich, i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go i strzec go będzie jak pasterz swojej trzody.

https://bible.com/bible/3490/jer.31.10.BW1975

Czy Izrael nie jest Słowem Bożym ?

Księga Izajasza 55:11 BW1975
[11] Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem.

https://bible.com/bible/3490/isa.55.11.BW1975

Judaistyczni przewodnicy w czasach Jezusa nie mieli wystarczającego oglądu sytuacji, aby zachować się tak, jak by życzyli sobie tego współcześni. Na podobnej zasadzie Abraham, nie mając wystarczjącego oglądu sytuacji, zinterpretował słowo "obrzezanie", które miało być zrozumiane dopiero w dniu ósmym według rachuby Bożej. Nie możemy ich za to skazywać na potępienie, abyśmy nie wykazali się nieznajomością Woli Bożej. Czy nie lepiej okazać się tymi, do których mówi Bóg ?

Ewangelia według św. Mateusza 21:43 BW1975
[43] Dlatego powiadam wam, że Królestwo Boże zostanie wam zabrane, a dane narodowi, który będzie wydawał jego owoce.

https://bible.com/bible/3490/mat.21.43.BW1975

Ewangelia według św. Mateusza 22:14 BW1975
[14] Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.

https://bible.com/bible/3490/mat.22.14.BW1975