Czytania aktualne

[Andej]

Podaj cytat, na który się powołałeś. No bo według mnie, to mocno przegiełeś pałkę.

Cytat jest zaznaczony na niebiesko w poście, do którego się odnosisz. Ale oczywiśta, że mogę go przywołać.
Mt 21.43 Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Na wszelki wypadek konkretne zdanie wytłuściłem i podkreśliłem.

[krzysiekniepieklo]

Podaj cytat, na który się powołałeś. No bo według mnie, to mocno przegiełeś pałkę.

Cytat jest zaznaczony na niebiesko w poście, do którego się odnosisz. Ale oczywiśta, że mogę go przywołać.
Mt 21.43 Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Na wszelki wypadek konkretne zdanie wytłuściłem i podkreśliłem.

Wcześniej napisałeś tak:

Ale starania to jedno, a skutki to drugie. Starania są wstępem. A liczą się skutki. Jezus powiedział, że Królestwo Boże jest dla tych, którzy działają skutecznie. Dla tych, których życie przynosi dobre owoce. Owoce miłości i wiary.

Jak widać, to nie zacytowałeś Jezusa ale podałeś luźną interpretację tego, co zacytowałeś. Mnie oburzyło sformułowanie: "" Królestwo Boże jest dla tych, którzy działają skutecznie."" Mimo wygładzenia tego dwoma ostatnimi zdaniami, to i tak mnie takie sformułowanie drażni.
No bo to sugeruje - jak będziesz skuteczny, to będziesz w królestwie, a jak nie będziesz skuteczny, to nie wejdziesz. Jak by zasługa skuteczności miała o tym decydować. Skuteczność przypisuje się temu, który działa. Tyle, że najpierw Jezus daje królestwo bez żadnej zasługi, a dopiero potem uczestnik królestwa przynosi owoc. Wtedy dopiero można powiedzieć, że to są owoce królestwa. A więc, przynależność do królestwa jest łaską, a nie zasługą skutecznego działania. Owoce królestwa należą do Boga, bo to On uprawia winnicę. A owoców swojego "skutecznego działania" człowiekowi lepiej nie oglądać, bo to skutkuje wzrostem pychy.

[Andej]

Jak widać, to nie zacytowałeś Jezusa ale podałeś luźną interpretację tego, co zacytowałeś.

Twierdzisz w powyższym zdaniu, że nie zacytowałem tego co zacytowałem? Zaprzeczasz sam sobie.
Jak widać można sprawdzić, że zacytowałem (co zresztą potwierdziłeś). I odniosłem się do zacytowanego zdania. Mój post z 03 paź 2026, 20:41 cały czas znajduje się w niniejszym wątku.

Gdybym się odnosił do całokształtu, to napisałbym inaczej. Co innego bym uwypuklił. Jednak odnosiłem się do konkretnego i zacytowanego zdania.

[Andej]

Czytania na wtorek, 06.10.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 1, 13-24)
Bracia: Słyszeliście o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć, jak w żarliwości o judaizm przewyższałem wielu moich rówieśników z mego narodu, jak byłem szczególnie wielkim zapaleńcem w zachowywaniu tradycji moich przodków. Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku. Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy dla zapoznania się z Kefasem, zatrzymując się u niego tylko piętnaście dni. Spośród zaś innych, którzy należą do grona apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do was piszę, nie kłamię. Potem udałem się do krain Syrii i Cylicji. Kościołom zaś chrześcijańskim w Judei pozostawałem osobiście nie znany. Docierała do nich jedynie wieść: ten, co dawniej nas prześladował, teraz jako Dobrą Nowinę głosi wiarę, którą ongiś usiłował wytępić. I wielbili Boga z mego powodu.

Psalm (Ps 139, 1-3. 13-14ab. 14c-15)
Przenikasz i znasz mnie, Panie,
Ty wiesz kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli,
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę,
i znasz moje wszystkie drogi.
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną
Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze
i utkałeś mnie w łonie mej matki.
Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył,
godne podziwu są Twoje dzieła.
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną
I duszę moją znasz do głębi.
Nie byłem dla Ciebie tajemnicą,
kiedy w ukryciu nabierałem kształtów,
utkany we wnętrzu ziemi.
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Aklamacja (Łk 11, 28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 10, 38-42)
Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła». A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Ta kwestia kojarzy mi się z dyskusją na temat, co ważniejsze. Forma czy treść? Czy ważniejszy były poczęstunek, czy skupienie się na nauce? Dwie różne, przeciwne postawy. Ale obie nacechowane wielką miłością i szacunkiem do Jezusa. Jedna chciała uhonorować Go jaknajlepszym poczęstunkiem, a druga chłonęła Jego naukę. Jedno i drugie dobre.
Ale czego Jezus oczekiwał? Czy bogato zastawionego stołu czy otwartych uszu i umysłów? Wydaje się, że każda zdecydowana odpowiedź, że lepsze to niż tamto jest zła. Uważam, że trzeba znaleźć równowagę. Choć, według mnie znacznie ważniejsza jest treść. Ale z treści wypływa forma. Forma, która musi być adekwatna do treści.
Szacunek do Boga wypływa z miłości do Niego. A przejawia się w szanowaniu i wypełnianiu Jego woli. Także w godnym ubiorze i zachowaniu wobec Niego. W pełnej szacunku modlitwie. Modlitwie, której treścią jest miłość do Boga. Także prośby, dziękczynienie, skruch i oddawaniu Mu chwały. Modlitwa musi być pełna szacunku. W formie wynikającej z treści.

[krzysiekniepieklo]

Jak widać, to nie zacytowałeś Jezusa ale podałeś luźną interpretację tego, co zacytowałeś.

Twierdzisz w powyższym zdaniu, że nie zacytowałem tego co zacytowałem? Zaprzeczasz sam sobie.
Jak widać można sprawdzić, że zacytowałem (co zresztą potwierdziłeś). I odniosłem się do zacytowanego zdania. Mój post z 03 paź 2026, 20:41 cały czas znajduje się w niniejszym wątku.

Gdybym się odnosił do całokształtu, to napisałbym inaczej. Co innego bym uwypuklił. Jednak odnosiłem się do konkretnego i zacytowanego zdania.

Przyznam Tobie tutaj rację. Niemniej nie odniosłeś się do mojego zarzutu, który przedstawiłem do twojej interpretacji tego, co zacytowałeś. Mam jeszcze do Ciebie taki zarzut, że wkładasz w usta Jezusa to, co sam sądzisz o tym, co powiedział. Dla szacunku dla Jezusa, to nie powinieneś twierdzić, że powiedział tego, czego nie powiedział. Powiedział dokładnie to, co zacytowałeś, a nie to, co twierdziłeś, że powiedział.

To właśnie jest faryzejską techniką manipulacji odnoszącą się do nauki Jezusa.

[radek]

Jak widać, to nie zacytowałeś Jezusa ale podałeś luźną interpretację tego, co zacytowałeś.

Twierdzisz w powyższym zdaniu, że nie zacytowałem tego co zacytowałem? Zaprzeczasz sam sobie.
Jak widać można sprawdzić, że zacytowałem (co zresztą potwierdziłeś). I odniosłem się do zacytowanego zdania. Mój post z 03 paź 2026, 20:41 cały czas znajduje się w niniejszym wątku.

Gdybym się odnosił do całokształtu, to napisałbym inaczej. Co innego bym uwypuklił. Jednak odnosiłem się do konkretnego i zacytowanego zdania.

Przyznam Tobie tutaj rację. Niemniej nie odniosłeś się do mojego zarzutu, który przedstawiłem do twojej interpretacji tego, co zacytowałeś. Mam jeszcze do Ciebie taki zarzut, że wkładasz w usta Jezusa to, co sam sądzisz o tym, co powiedział. Dla szacunku dla Jezusa, to nie powinieneś twierdzić, że powiedział tego, czego nie powiedział. Powiedział dokładnie to, co zacytowałeś, a nie to, co twierdziłeś, że powiedział.

To właśnie jest faryzejską techniką manipulacji odnoszącą się do nauki Jezusa.

Jezus uczy, że to co otrzymujemy od Niego w skrytości, a więc i nasze wnioski, którymi Go wychwalamy, mamy rozgłaszać

Mat 10:27 BT5
27 Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.

[Andej]

Czytania na środę, 07.10.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 2, 1-2. 7-14)
Bracia: Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając ze sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się powagą, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno. Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych, Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan, i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawice na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, byleśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić. Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się usuwać i trzymać się z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę. Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: „Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz wedle obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?”

Psalm (Ps 117, 1-2)
Chwalcie Pana, wszystkie narody,
wysławiajcie Go, wszystkie ludy,
bo potężna nad nami Jego łaska,
a wierność Pana trwa na wieki.
Idźcie i głoście światu Ewangelię

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 11, 1-4)
Gdy Jezus przebywał w jakimś miejscu na modlitwie i skończył ją, rzekł jeden z uczniów do Niego: „Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów”. A On rzekł do nich: „Kiedy się modlicie, mówcie:
«Ojcze, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie»”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini Przebaczanie to trudna sprawa. Trzeba wielkich starań, aby się tego nauczyć. Aby weszło w krew. I stało się normalnością. Przebaczenie jest decyzją jednostronną. Skrzywdzony przebacza niezależnie od postawy winowajcy. Najtrudniej wybaczać, gdy się jest wciąż ranionym. Ale da się, jeśli się chce.
Wybaczać i liczyć na wybaczenie. Bo Bóg jest doskonalszy. Najdoskonalszy. Dlatego możemy liczyć na przebaczenie. Na to, że na Sądzie weźmie po uwagę nasze przebaczanie. Przebaczanie z miłości. Z miłości do winowajcy. I z miłości do Boga. Który okazuje nam wciąż swoją miłość.

[Andej]

Czytania na czwartek, 08.10.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 3, 1-5)
O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł, was, przed których oczami nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego? Tego jednego chciałbym się od was dowiedzieć, czy Ducha otrzymaliście na skutek wypełniania Prawa za pomocą uczynków czy też stąd, że daliście posłuch wierze? Czyż jesteście aż tak nierozumni, że zacząwszy duchem, chcecie teraz kończyć ciałem? Czyż tak wielkich rzeczy doznaliście na próżno? A byłoby to rzeczywiście na próżno. Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, czyni to dlatego, że wypełniacie Prawo za pomocą uczynków, czy też dlatego, że dajecie posłuch wierze?

Psalm (Łk 1, 68-69. 70-71. 72-73. 74-75)
Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą
w domu swojego sługi Dawida.
Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił
Jak zapowiedział od dawna
przez usta swych świętych proroków.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.
Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił
Że naszym ojcom okaże miłosierdzie
i wspomni na swe święte przymierze.
Na przysięgę, którą złożył
ojcu naszemu, Abrahamowi.
Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił
Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani,
służyć mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim
po wszystkie dni nasze.
Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił

Aklamacja (por. Dz 16, 14b)
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 11, 5-13)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: «Przyjacielu, użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam co mu podać». Lecz tamten odpowie z wewnątrz: «Nie naprzykrzaj mi się. Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie».
Mówię wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje. I ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajdzie, a kołaczącemu otworzą.
Jeżeli którego z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą”.

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Przyznam się do tego, że jestem sceptykiem. I to pomimo tego, że już wiele rzazy zostałem wysłuchany. Ale nie zawsze. I często po długim czasie. A jednak wciąż proszę. (Dziękuję i przepraszam, też.) Jestem niecierpliwy. Chciałbym spektakularnych działań. Wyraźnych znaków. Choć wiem, że Bóg działa dyskretnie. Dlatego, pomimo wielu zwątpień, wciąż proszę. Wciąż kołaczę do Boga. Bo wierzę, że On może.
Wiem też, że nie wolno mi wystawiać Pana Boga na próbę. Nie wolno uprawiać handelku. Tylko pokornie prosić. I czekać. Na to, co będzie. Z zaufaniem i miłością. Z wiarą, że Bóg wie lepiej, co jest dobre. Wie, jakie będą skutki każdego działania i każdej sytuacji.
Toteż modlę się i czekam. Czekam niecierpliwie cierpliwie. To sprzeczność. Ale tak jest. Nie potrafię tego wytłumaczyć.
W Bogu jedyna nadzieja. Tylko On może rozwiązać wszelkie problemy. Te małe i te duże. Tylko On zawsze jest do dyspozycji. Wciąż słuchach naszych żali, próśb, podziękowań. I naszego żalu za winy popełnione przeciw Niemu.
Jest stałym powiernikiem naszym. Bo tylko Jemu można powierzyć wszystko. Z wiarą, że tylko On prowadzi do nieba.

[Andej]

Czytania na piątek, 09.10.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 3, 7-14)
Bracia: Zrozumiejcie, że synami Abrahama są ci, którzy polegają na wierze. I stąd Pismo widząc, że w przyszłości Bóg na podstawie wiary będzie dawał poganom usprawiedliwienie, już Abrahamowi oznajmiło tę radosną nowinę: „W tobie będą błogosławione wszystkie narody”. I dlatego tylko ci, którzy polegają na wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze. Natomiast na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach Prawa, ciąży przekleństwo. Napisane jest bowiem: „Przeklęty każdy, kto nie wypełnia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonać Księga Prawa”. A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że „sprawiedliwy z wiary żyć będzie». Prawo nie opiera się na wierze, lecz mówi: « Kto wypełnia przepisy, dzięki nim żyć będzie”. Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił, stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: „Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie”, aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.

Psalm (Ps 111, 1-2. 3-4. 5-6)
Z całego serca będę chwalił Pana
w radzie sprawiedliwych i zgromadzeniu.
Wielkie są dzieła Pana,
zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.
Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Jego dzieło jest wspaniałe i pełne majestatu,
a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.
Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów,
Pan jest miłosierny i łaskawy.
Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Dał pokarm bogobojnym,
pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.
Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich,
oddając im posiadłości pogan.
Wielkie są dzieła, które Pan uczynił

Aklamacja (J 12, 31b-32)
Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony,
a Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony,
przyciągnę wszystkich do siebie.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 11, 15-26)
Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: „Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy”. Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. On jednak znając ich myśli rzekł do nich: „Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i szatan sam z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo je wyrzucają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, zabierze wszystką broń jego, na której polegał, i łupy jego rozda.
Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza.
Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: «Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem». Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam.
I staje się późniejszy stan owego człowieka gorszy niż poprzedni”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza. Prosta alternatywa. Albo z Chrystusem, albo przeciw Niemu. Albo dążenie do jednej owczarni, albo rozbijanie owczarni.
Jezus walczył o powstanie jednej owczarni. Dlatego powołał Kościół. Jako jedyną owczarnię. Owczarnię z przywództwem, choć bez hierarchii. Przywództwo miało łączyć. Zapewniać jedność.
Niestety, z czasem zaczęły się ruchy odśrodkowe. Kolejne schizmy, podziały. Nowe ruchy. Zwłaszcza w ostatnich stuleciach. Ba wielu uważa się za mądrzejszych, najmądrzejszych.
Czy po Paruzji powstanie jena owczarnia? Czy wszyscy pójdą wtedy za Jezusem? Zapewne do końca będą zwolennicy i przeciwnicy. Będą przeznaczeni do zbawienie i do potępienia. Jedna owczarnia dopiero po oddzieleniu owiec od kozłów.
Ale już teraz pracujemy na swoją przyszłość. Niebiańską lub piekielną. Niebiańską dla tych, którzy współpracują z Jezusem w dziele jednoczenia owczarni. Zbieranie wszystkich pod jednym przywództwem. Pod przywództwem Jezusa.

[Bobo]

Czy po Paruzji powstanie jena owczarnia?

O jakiej Ty paruzji piszesz? Co to takiego?

[Andej]

O jakiej Ty paruzji piszesz? Co to takiego?

Przeczytaj https://pl.wikipedia.org/wiki/Paruzja.

[Andej]

Czytania na sobotę, 10.10.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 3, 22-29)
Bracia: Pismo poddało wszystko pod władzę grzechu, aby obietnica dostała się na drodze wiary w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą. Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, który miał prowadzić ku Chrystusowi, abyśmy z wiary uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy. Wszyscy bowiem dzięki tej wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą dziedzicami.

Psalm (Ps 105, 2-3. 4-5. 6-7)
Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy,
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem,
niech się weseli serce szukających Pana.
Zawsze szukajcie Bożego oblicza
Rozważajcie o Panu i Jego potędze;
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił,
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Zawsze szukajcie Bożego oblicza
Potomkowie Abrahama, słudzy Jego,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem;
Jego wyroki obejmują świat cały.
Zawsze szukajcie Bożego oblicza

Aklamacja (Łk 11, 28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Łk 11, 27-28)
Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś». Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je. To chyba jedyny przypadek, gdy Jezus z tak wielką czcią odnosi się do Matki. Uznaje Ją za błogosławioną. Maryje pełniła w z8iemskim życiu Jezusa szczególną rolę. Nie tylko Matki, Rodzicielki, ale też pierwszej uczennicy.
Relacja Jezusa i Maryi jest szczególna. Łączyła ich totalna miłość i totalne zaufanie. Dlatego Jezus przyznaje rację kobiecie w tym, że Maryja jest osobą szczególnie błogosławiona.
A jednak rozszerza błogosławieństwo na wszystkich, którzy słuchają Jego słowa i słowo to trafia do nich. Zachowuję je.
Ale co to znaczy zachowywać Boże słowo głoszone przez Niego? Czy tylko zapamiętywać? Sądzę, że nie. Ja to zachowywanie słowa rozumiem jako postępowanie zgodnie z tym słowem. Rozumiem jako przyjęcie słowa do siebie, jako instrukcji życie. Jako ukierunkowania postępowania. Czyli innymi słowy postępowania zgodnie z wolą Bożą.

[Henryk]

Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je.

Właśnie dokonałeś świadomego fałszerstwa!
On zaś odpowiedział: Błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go."
Łuk11:28

[Bobo]

O jakiej Ty paruzji piszesz? Co to takiego?

Przeczytaj https://pl.wikipedia.org/wiki/Paruzja.

Wikipedia myli pojęcia. Paruzja to czas, jakiś okres. Ty z kolei piszesz o czymś PO paruzji, więc mam pytanie, kiedy skończy się paruzja?

[Andej]

Wikipedia myli pojęcia. Paruzja to czas, jakiś okres. Ty z kolei piszesz o czymś PO paruzji, więc mam pytanie, kiedy skończy się paruzja?

Gdy zostanie zwyciężone ostatnie zło.
! Kor 15.24-25 Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy.