ten atykul byl pierwotnie opublikowany przez Dr. Halsel’a w 1992 i za przyzwoleniem został powielony na lamach czasopisma „biblia i szpadel”. Pomimo faktu ze artykul ma już ponad 20 lat,ciagle zawiera wazne informacje o ksiedze daniela która odnaleziono miedzy zwojami nad morzem martwym ,CO NAJWAZNIEJSZE jego obecność tam obala teorie sceptykow co do rzekomego napisania tej ksiegi w 2 wieku przed nasza era . Takie Stanowisko to zostało podjęte przez sceptyków aby uniknąć szczegółowego omawiania proroctwa w Księdze Daniela, które ostatecznie wypełniło się, są to potezne dowody na boskie autorstwo Biblii.
Od odkrycia do czasu publikacji.
Pozwól mi najpierw krótko opisać skandaliczne opóźnienie, które wystąpiło w wielu publikacjach z nad Morza Martwego, odkrych w 1947/48. Biblical Archaeology Review (BAR) odegrało ważną rolę ,naciskając na opublikowanie szeregu artykułów w ciągu ostatnich kilku lat, zwłaszcza w latach 1989 i 1990 (Shanks 1989a, 1989b, 1989c, 1989d, 1990). Były zarzuty o skandal, ponieważ istnieje około "400 oddzielnych niepublikowanych tekstow umieszczonych na 1.200 roznych [fotograficznych ] płytach" ukryte były one przez 40 lat!!!!,przed uczonymi. Herszel Shanks, redaktor BAR, mówi, że "uzasadnione przypuszczenie ,jest że 100 z tych tekstów niepublikowanych [] są to teksty biblijne na 200 płytach " (1989c: 20).
Zarzuty dotyczące braku publikacji tych tekstów z nad Morza Martwego zostały opublikowane w lecie 1989 przez publiczną prasę. Na przykład, New York Times w 09 lipca 1989, w artykule wstępnym "Marność uczonych," skarżyła się, że "zwoje zostały odkryte w 1947 roku, ale wiele z nich, które są we fragmentach pozostały nieopublikowane. 40 lat później przez klikę ślamazarnych uczonych wciąż nie udaje się opublikować owych znalezisk, podczas gdy świat czeka a cenne kawałki zmieniają w pył. "
Na szczęście różne sprzyjające wydarzenia miały miejsce od lata 1991, i możemy spodziewać się szybkiego opublikowania pozostałych fragmentów zwojów i tekstów.
Znaczenie fragmentów Daniel Dead Sea Scrolls została wyrażona najpierw w 1958 roku, kiedy profesor Frank M. Cross z Uniwersytetu Harvarda opublikował The Ancient Library of Qumran, kompleksowe badanie zwojów. W drugim wydaniu książki (1961), profesor krzyż odnosi się do fragmentów zwojów Daniela: "Jeden egzemplarz Daniela jest wpisana w scenariusz z końca II wieku pne, w pewnym sensie jest to bardziej uderzające niż najstarsze rękopisy z Qumran "(43).
To była fantastyczna wiadomość z naukowego punktu widzenia. względem tekstów Daniela. od dawna było wiele krytyki opierając się na różnych argumentach ,które omówimy poniżej. Teraz pytanie brzmiał: Jak dużo z Księgi Daniela jest na tym zwoju, a dokładnie jakie rozdziały są zachowane i jak to porównać z resztą tekstu hebrajskiego Księgi Daniela?
W listopadzie 1989 roku, po ponad 35 lat po jego odkryciu i ponad 25 lat po niebywałym oświadczeniu Cross’a, ten tekst, wraz z innymi z czwartej Jaskini zostały ostatecznie opublikowane. Tylko nieliczne skrawki fragmenty jaskini 4, które zawierają, tylko "pięć małych fragmentow, wszystko od modlitwy w rozdziale 9, ale żaden nie zawierał więcej niż jednego pełnego słowa" (Ulrich 1989:3), reszta do opublikowania
(tj. fragmenty zwojow 4QDane).
Fragmenty zwojów Daniela z 4 jaskini przydzielono do publikacji Cross’owi (Cross 1956:86) już w 1951 (Benoit 1956:76). Był on członkiem oryginalnej grupy redaktorów zajmujących się zwojami znad Morza Martwego, powolanych w 1953 (18). Jednak jakiś czas temu Cross powierzyl materialy z 4 Jaskini Eugene’owi Ulrichowi z Uniwersytetu Notre Dame (Shanks 1989a: 57), był on jego studentem. W 1987 roku Ulrich opublikowal materiały z jednego zwoju Jaskini 4, a mianowicie, 4QDana. Teraz opublikował także materiały z dwóch innych zwojów dur 4QDanb i 4QDanc
Zawartość rękopisów ksiegi Daniela znad Morza Martwego
Chociaż te ekscytujące nowe publikacje będą naszym głównym tematem w tym artykule, musimy wspomnieć o innych wcześniej publikowanych materiałów z Qumran na temat ksiegi Daniela.
W 1955 r. D. Barthélemy opublikował dwa fragmenty: 1QDana i 1QDanb (Barthélemy i Milik 1955:150-52). Zawierają one części 22 wersetów z Daniel 1-3, to jest Daniela 1:10-17; 2:2-6 (1QDana) i 3:22-30 (1QDanb).
W 1962 roku Maurice Baillet opublikował fragment papirusu Jaskini 6, zawierająca mozliwe części Daniela 8:16, 17, 21, 22, i oczywiste 10:8-16; 11:33-36, 38 (Baillet i Milik 1962:114, 115, PL 23)..
Najszerzej zachowany zwój księgi Daniela z Qumran jest jednym z Jaskini 4: 4QDana, która zawiera duże fragmenty Daniela. Zachowały się fragmenty Daniela 1:16-20; 2:9-11, 19-49, 3:1, 2; 4:29, 30; 5:5-7, 12-14, 16-19, 07:05 -7, 25-28; 8:1-5; 10:16-20; 11:13-16. 4QDanb zawiera Daniela 5:10-12, 14-16, 19-22, 27-29; 6:8-22; 7:1-6, 11, 26-28 (?); 8:1-8, 13 -16 oraz 4QDanc ma Daniela 10:5-9, 11-16, 21, 11:1, 2, 13-17, 25-29 (Ulrich 1987:18).
To oznacza, że mamy do dyspozycji z Morza Martwego części wszystkich rozdziałów, z wyjątkiem Daniela 9 i 12. Oczywiście, niepublikowane 4QDane posiada tylko kilka słów z różnych części Daniela 9. Istnieje również pokrywanie się wielu fragmentów Daniela 1, 5, 7, 8, 10 i 11,. Odwolania się do Daniela 12 maja miejsce w w 4QFlorilegium, w antologii materiałów midraszowych [rabinicznych komentarze] odnośnie 2 Samuela i Psalmów 1, 2.
Znaczenie zwojow
Jest to bardzo zaskakujące zjawisko, nie mniej niż osiem rękopisów Daniela zostały zidentyfikowane wśród materiałów znalezionych w trzech z 11 jaskiń Qumran. Aby docenić znaczenie tego faktu, musimy porównać je z rękopisami innych biblijnych ksiąg z tych samych jaskiniach.
O ile mi wiadomo, najnowszy wpis publikowanych materiałów (z 1992) z Morza Martwego pojawił się w 1977 roku. Wpis mówi o 13 fragmentów zwojów Psalmów, dziewięć z Exodus, osiem z Księgi Powtórzonego Prawa, pięć z Księgi Kapłańskiej, cztery każdy z Księgi Rodzaju i Izajasza (Fitzmyer 1977:11-39) oraz nie mniej niż osiem zwojów reprezentujących Daniela. Chociaż nie mamy pelnej wiedzy odnośnie zwojow które zostały zachowane z Biblii w Qumran, jest oczywiste, z tego porównania, że Księga Daniela była ulubiona książka wśród Qumranczykow
Na tym etapie musimy zaznaczyc kolejna uwage. Według aktualnej opinii historyczno-krytycznej, Księga Daniela powstała w obecnej formie w czasach kryzysu Antiocha Epifanesa, czyli między 168/167-165/164 pne. Wydaje się być bardzo trudnym uswiadomienie sobie , że jedna wspólnota pustynna zachowała tak znaczącą liczbę rękopisów Daniela uznawszy fakt iż ta książka naprawdę została stworzona w tak późnym okresie. Duża liczba rękopisów w tej społeczności może być znacznie lepiej wyjaśnioniona jeżeli byśmy przyjeli wcześniejszą date pochodzenia ksiegi Daniela niż ta zaproponowana przez Machabeuszy hipotezy historyczno-krytycznej, która pochodzi stypendium do II wieku pne. Na tym etapie musimy zrobić kolejny punkt. Według aktualnej opinii historyczno-krytycznej, Księga Daniela powstała w obecnej formie w kryzysie Antiocha Epifanesa, czyli między 168/167-165/164 pne. Wydaje się bardzo trudno dostrzec, że jeden wspólnota pustynia powinna zachowały tak znaczącą liczbę rękopisów Daniela jeśli ta książka tak naprawdę został wyprodukowany w tak późnym terminie.Duża liczba rękopisów w tej społeczności może być znacznie lepiej wyjaśnione gdyby przyjąć wcześniejszą pochodzenia Daniela niż ta zaproponowana przez „hipoteze Machabejska”, która datuje ja na okres do II wieku pne..
Data zwojow Daniela i jego znaczenie
Datowanie zwojów Daniela, opublikowanych w 1955 r., zostały wydane przez Johna C. Trever jako okres Herodianski –dla 1QDana i późnoherodianski -okres dla 1QDanb (1964-1966:323-36). Innymi słowy, te rękopisy mogą pochodzić od około 60 roku ne lub wcześniej (Hartman i Di Lella 1978:72).
Data ta jest nadal bardzo znacząca, ponieważ tekst Masorecki (MT), od którego nasze Biblie są tłumaczone pochodzi z sporego rękopisu z datą 1008 AD (Wurthwein 1979:35). Innymi słowy, jesteśmy w stanie porównać po raz pierwszy w historii, hebrajski i aramejski w Księdze Daniela z rękopisami tej samej ksiegi które są około 1000 lat starsza. Porównanie pomiędzy MT i wcześniejszymi rękopisami znajdujących się w 1QDana, 1QDanb i 6QDan, oparta na wnikliwej dedukcji wariantów i relacji z MT, ujawniają , że "fragmenty Daniela z jaskiń 1 i 6 ujawniają, na ogół, że późniejszy tekst Masorecki jest zachowany w dobrej, prawie nie zmienionej formie. Są więc cennym świadkiem wielkiej wierności, z jaką święty tekst zostały przekazane "(Mertens 1971:31).
Te pisma poświadczają, że MT zostały wiernie zachowane i potwierdzają , że hebrajski i aramejski tekst Daniela jest niezawodny.
Datowanie tych trzech rękopisów Daniela opublikowanych do roku 1989 jest również bardzo ważne, wraz z tymi, z wcześniejszych publikacjiNiektore z ostatnio opublikowanych zwojow daniela sa nawet starsze niz te wczesniej wydane
data 3qDana jest wyznaczona na okres okolo 60 PNE a 4QDanb na rok okolo 60 NE (Ulrich 1987:17).Najstarszy rękopis Daniela to zdecydowanie 4QDanc, datowany w 1961 na "koniec II wieku pne" (Cross 1961:43). Uczeni ktorzy wspieraja date napisania ksiegi daniela na okres kryzysu machabejskiego czyli na okolo polowe drugiego wieku pne będa mógli powiedzieć, że 4QDanc jest "tylko pół wieku mlodszy niż skład Księgi Daniela" (Ulrich 1987:17to oznacza dla zwollenikow tego datowania iz dowod manuskryptu daniela jest tak bliski rekopisowi jak papirus rylanda bliski powstania ewngeli jana. Cytuję: "Jest to zatem dla Biblii hebrajskiej, porównywalny do rękopisu Rylands Ewangelii Janowej dla Nowego Testamentu" (Ulrich 1989:3).Ostatnie porównanie oznacza, że papirus fragmentaryczny Ewangelii Jana, opublikowany w 1935 roku, to jest Rylands 457, który został datowany na pierwsza połowe II wieku ne, skutecznie obalił twierdzenia naukowców, którzy próbowali datowac Ewangelię Jana na okres drugiej polowy drugiego wieku naszej ery.Tak wiec Rylands papirus był napisany w ciągu 25 do 50 lat od napisania Ewangelii Jana.
Zdjęcie
Rekonstrukcja 4QDanc., Najstarszy rękopis Księgi Daniela (w drugiej połowie II wieku pne). Wyświetlane są pozycje fragmentów 4QDanc na czterech kolumn oryginalnego manuskryptu (czytanie było od prawej do lewej). Linda Manies
Dla tych, którzy wspieraja przelomowe datowanie Księgi Daniela kwestii nowych zostało ukazanych. Ponieważ jest rękopis Daniela, który rzekomo pochodzi z okresu okolo 50 lat od autorsiego manuskryptu, czy jest wystarczająco dużo czasu dla wydarzeń rzekomo potrzebnych do rozwoju książki tradycyjno-historycznych i przeróbka krytyczny? Zwolennicy hipotezy Machabjskiej bbeda mieli nielada problem z rekonstrukcja wydarzen. Aby wyrazić to inaczej, czy wczesne terminy fragmentów z jaskini 4 pozostawiaja wystarczającą ilość miejsca dla rozwoju, czy to redakcyjnego czy innego, które są tak często proponowane (np. Koch 1986:20-24)?Werdykt wydaje się być negatywne, a wcześniejsza data dla Daniela niż drugiego wieku jest pewny!
ZMM i oryginalny hebrajski / aramejski tekst Daniela
Przed odkryciem Z. Morza Martwego, wielu uczonych powątpiewało w wierności tekstu hebrajskiego i praktykowano dużą swobodę w edytowaniu , i dostosowanie tekstu hebrajskiego. Ta wolność została znacznie ograniczona przez znaleziska Qumran.
W odniesieniu do Daniela, wielu uczonych uważał hebrajski i aramejski tekst za nie więzy autorytet niż inne starożytne przekłady, takie jak Septuaginta (najstarszy grecki przekład Starego Testamentu), wersja nadana Theodotion. Jednym z powodów jest fakt , że Septuaginta traktuje Ksiege daniela mniej dosłownie ,w znacznym kontraście do tekstow Masoreckichym niż to ma miejsce w pozostałych tekstach starego testamentu. Fakt ten doprowadził niektórych do zalozenia , że MT Daniela jest stosunkowo niewiele warte .
Zdjecie
Fragmenty 1 i 2 4QDanc z Daniela 10:5-11:12. IAA
Ponadto, w wersji Septuaginty Księga Daniela jest dostępna jedynie w dwóch starożytnych rękopisach, mówi się o nich , że są opisowy [korzystanie z wielu słów] i ekspansywne, zawierające znacznie więcej materiału niż MT, poza takimi jak dodatkami jak deuterokanoniczna historia Zuzanny , Modlitwa Azariasza i Pieśń trzech młodzieńców (Moore 1977).
Oficjalne greckie tłumaczenie Daniela używane w starożytności było tłumaczenie teodocjana (ok. 180 rne). Jego tłumaczenie ma "wyroznienie bedaca wyparciem bieżącej wersji Księgi Daniela" (Jellicoe 1968:84). Co więcej, około 400 AD Hieronim zaryzykował opinię, że Septuaginta "różni się znacznie od oryginału [hebr.], i jest słusznie odrzucona."
Tak więc mamy dwie starożytne greckie wersje Daniela, a tylko jeden przez Theodocjan posiada ścisłe pokrewieństwo z MT. To, wraz z kilkoma innymi względami, spowodowało stare zaufania do MT wśród głównych uczonych współczesnych. Profesor Klaus Koch jest zwolennikiem hipotezy, że brak jest autorytatywnego, oryginalnego tekstu Księgi Daniela. Sugeruje on, że choć mamy hebrajski / aramejski tekst i dwa greckie wersje, żadna z nich nie jest oryginalna, a oryginalny tekst można odtworzyc dzieki posiadaniu najlepszych dostępnych narzędzi (Koch i wsp. 1980:22, 23;. Koch 1986 :16-21). To w istocie jest też poglad z L. Hartman i AA Di Lella, którzy wskazują, że "nie istnieją reguły żelaza lub złote zasady" w tym procesie odbudowy tekstu (Hartman i Di Lella 1978:75). Ci i inni badacze zakładają, że Księga Daniela w całości została napisana pierwotnie w języku aramejskim i że części hebrajskie książki są tłumaczeniami z aramejskiego na hebrajski.
Inni badacze jednak przeciwstawiają się tej hipotezie.
Widocznie jest to złożone zagadnienie. Nowo opublikowane materiały ksiegi Daniela z Qumran wydają się rzucać nowe światło na ważną kwestię oryginalnego tekstu Daniela.
Mówimy o tym, ponieważ istnieje wielka harmonia pomiędzy MT a materialami z 4 Jaskini. Zatem nie wydaje się dopuszczalne oddalenie Hebrajsko-aramejski tekstu jako niewiarygodnego.
http://www.biblearchaeology.org/post/20 ... rolls.aspx
tekst nadaje sie do poprawki ,tresc ciekawa ale i tak nie ma chyba starszych rozdzialow 9 ( w Qumran nie ma ) niz po wydarzeniach opisanych czyli po zburzeniu Jerozolimy a wiec po fakcie
chyba ze ktos umie mi wskazac takie zrodlo sprzed naszej ery
