Machabeusz:
Kol. 2:16-17
16. Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu.
17. Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus.
(BW)
Musisz wiedzieć, że w Listach apostoła Pawła są pewne rzeczy niezrozumiałe, które podobnie jak i inne pisma,
ludzie niewykształceni i niezbyt umocnieni przekręcają ku swej własnej zgubie - 2 Pi. 3:16.
Do słów z Kol. 2:16 najbliższym kontekstem jest następny, 17 w.
Dowiadujemy się z niego, że nie jesteśmy zobowiązani do zachowania tych świąt i sabatów i nowiu miesięcy, oraz spożywania lub nie spożywania tych pokarmów i napojów, które są cieniem rzeczy przyszłych, i które znalazły swe wypełnienie w Chrystusie Jezusie.
W świetle kontekstu staje się więc od razu oczywiste, że apostoł Paweł nic nie mówi w. 16 o pokarmach jakie codziennie spożywamy, nie “oczyszcza” bynajmniej wieprzowiny i tych wszystkich rzeczy, które Bóg określił jako nieczyste, lecz mówi tylko i wyłącznie o pokarmach, napojach, świętach i innych postanowieniach s y m b o l i c z n y c h, obrazujących starożytnemu Izraelowi “rzeczy przyszłe” – zbawienie dokonane w ciele Jezusa Chrystusa!
Cienie rzeczy przyszłych:
Pokarmy
a) Baranek spożywany 14 Nisan
Od 10 dnia Nisan w każdym domu chowany był baranek /2 Mojż. 12:1-5/.
14 Nisan należało tego baranka zabić, krwią jego pomazać odrzwia domów by uchronić się od śmierci, a mięso / nie łamiąc w nim kości / należało upiec w ogniu i spożywać z przaśnymi chlebami i gorzkimi ziołami / 2 Mojż. 12:6-14.46 /. To Jezus jako Baranek Wielkanocny został zabity / 1 Kor. 5:7 / nie złamano Mu kości / Jana 19:31-36 /, a Jego krew oczyszcza i uwalnia od śmierci.
/ Hebr. 1:3; 9:14; 1 Piotra 1:10-19; 1 Jana 1:7 /.
Stary kwas jest symbolem grzechu / 1 Kor. 5:7 /, stąd przaśne chleby, z którymi spożywany był baranek, wskazywały dodatkowo na bezgrzeszność głównej ofiary baranka Chrystusa Jezusa - /1 Piotra 2:22/;
Każdy Izraelita obowiązany był spożywać baranka wielkanocnego /2 Mojż. 12:1-4/;
Jeśli więc ktoś umyślnie i dobrowolnie wstrzymałby się przed spożyciem go - miał być wytracony ze swego ludu /4 Mojż. 9:4-13; por. Hebr. 10:28/. Gdy jednak symbol baranka wypełnił się w ofierze Syna Bożego, Jezusa Chrystusa, nikt nie jest już obowiązany jeść paschalnego baranka. Dlatego właśnie ap. Paweł pisze
“Niechże was nikt nie sądzi z powodu pokarmu”. /Kolosan 2:16/.
Pokarmy obowiązujące kapłanów.
Określona część ofiar, miała być spożywana przez kapłanów / 3 Mojż. 10:12-15/
Obowiązani oni też byli spożywać mięso ofiar za grzech / 3 Mojż. 10:16-17/, aby być nosicielami win i grzechów ludu;
Mojżesz gniewał się z powodu zaniedbania tego w pewnych okolicznościach i tylko wyjaśnienia Aarona, podającego szczególne powody tego, wstrzymały jego gniew /3 Mojż. 18-20/; Nosicielem grzechów ludu stał się na Golgocie Jezus Chrystus /1 Piotra 2:24; 2 Kor. 5:21/ i odtąd wszystko, co działo się w świątyni i w jej służbie zostało unieważnione /Mat. 24:50-51/. Tym samym
i kapłani, których między wierzącymi było wielu /Dz. Ap. 6:7/, nie byli obowiązani spożywać nakazanych pokarmów.
Dla nich również aktualne były słowa ap. Pawła:
“Niechże was nikt nie sądzi z powodu pokarmu...”
2. Napoje
a) Gorzkie zioła.
Wraz z mięsem baranka wielkanocnego i przaśnikami, Żydzi obowiązani byli spożywać napój sporządzony z gorzkich ziół
/2 Mojż. 12:8/. Było to postanowienie tak samo ważne, jak każdy szczegół tej ofiary wielkanocnej i bezkarnie nie wolno go było naruszyć.
b) Napoje składane do ofiar świątecznych.
- Uważne czytanie 28 i 29 rozdz. 4 Mojż. Wskazuje na znamienny fakt, że do każdej ofiary krwawej dodawano ofiary bezkrwawe: a/ mąka, b/oliwa, c/wino, /czyt. 4 Mojż. 28:4.5.13.14/. To również skończyło się z chwilą śmierci Pana Jezusa i od tego czasu nikt nikogo nie miał prawa za niezachowywanie tego sądzić. Wręcz przeciwnie: dalsze składanie ofiar byłoby lekceważeniem ofiary Pana Jezusa, szczególnie gdyby składane one były jako ofiara oczyszczająca i usprawiedliwiająca /pisze o tym wyraźnie List do Galacjan – czyt. 5:4/.
Judaizujący chrześcijanie usiłowali w początkach istnienia Kościoła wskazać na konieczność zachowywania wszystkich ustaw
i ceremonii zakonnych i wymóc to na wyznawcach Chrystusa. Ślady tego znajdujemy już w Dz.Ap. 15:1.5; i w Listach ap. Pawła, który bardzo walczył z tym przekonaniem, dowodząc, że wszystkie ofiary zakonne były tylko cieniem wskazującym na dzieło Chrystusa i wypełniły się w Jego “ciele” /por. Gal. 3:24; 5:4, Kol. 2:16-17; Hebr. 10:1-8; i wiele innych/.
Machabeuszu, czy widzisz, że apostoł nie “oczyszcza” wieprzowiny i tych wszystkich rzeczy, które Bóg określił
jako nieczyste
Kansyheniek: 
