Andej pisze: ..Chrześcijanie świętowali urodziny, a ŚJ mają zakaz.
W Biblii nie ma ani jednego przykładu, aby Jezus, apostołowie lub pierwsi chrześcijanie obchodzili urodziny. Nie ma też żadnego nakazu świętowania urodzin. Natomiast są opisane tylko dwie uroczystości urodzinowe:
Faraon egipski – Rdz 40:20-22.
„Trzeciego dnia były urodziny faraona...”
W czasie uczty faraon kazał stracić przełożonego piekarzy. Urodziny zakończyły się więc zbrodnią.
Herod Antypas – Mt 14:6-10; Mk 6:21-28.
„A gdy obchodzono urodziny Heroda...”
Po tańcu córki Herodiady Herod nakazał ściąć Jana Chrzciciela. Urodziny zakończyły się więc zamordowaniem proroka Bożego.
Czy chrześcijanie mają naśladować tamtejszych i dzisiejszych faraonów czy Herodów ? To są jedyne wyraźnie opisane urodziny w Biblii. Jezus polecił upamiętniać swoją śmierć (Łk 22:19), ale nie narodziny, dlatego pierwsi chrześcijanie nie pozostawili w Nowym Testamencie przykładu obchodzenia własnych urodzin. Tak samo czynią Świadkowie Jehowy.
A ŚJ mają zakaz utrzymywania kontaktów towarzyskich i rozmawiania z wykluczonymi, jeśli z nimi nie zamieszkują.
Dzięki temu są zjednoczeni i jednomyślni i nie jest tak, że są rozłamy, zbór się rozpada i każdy ma inne poglądy. Później
już nigdzie nie głosi, tylko na stronach dla odstępców pisze o słuszności protestantyzmu i pomstuje.
J 17:20–23 (modlitwa Jezusa)
„A nie tylko za nimi proszę, lecz i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie;
aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w Tobie, aby i oni w nas jedno byli.."
1 Kor 1:10
„A proszę was, bracia, przez imię Pana naszego Jezusa Chrystusa,
abyście wszyscy byli jednomyślni i aby nie było wśród was rozłamów, lecz abyście byli zespoleni jednością myśli i jednością zdania.”
Rz 15:5–6
„A Bóg cierpliwości i pociechy niech sprawi, abyście byli zgodni między sobą na wzór Chrystusa Jezusa,
abyście jednomyślnie, jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa.”
Flp 2:1–2
„Dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia, tę samą miłość, wspólnego ducha,
jedno myślenie.”
Każdy wykluczony może powrócić do zboru jeśli okaże skruchę.
Łk 17:3 mówi bardzo precyzyjnie:
„Jeśli zgrzeszy twój brat, upomnij go, a jeśli się upamięta, przebacz mu.”
Gdy natomiast nie okazuje skruchy, to jest w NT przykład. Mt 18:15–17 :
„Jeśli zgrzeszy przeciwko tobie twój brat, idź, upomnij go sam na sam. Jeśli cię usłucha, pozyskałeś swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, aby na ustach dwóch albo trzech świadków oparła się każda sprawa. Jeśli ich nie usłucha, powiedz zborowi; a jeśli nawet zboru nie usłucha, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik.”
ŚJ nie świętują ani niedziel (jak czynili to chrześcijanie od początku dziejów), ani sobót.
Ponieważ są zajęci studiowaniem Biblii i głoszeniem, a nie cotygodniowymi ceremoniami, świętowaniem (głównie polegającym na piciu alkoholu i seansach telewizyjnych), obrzędami i symboliką.
Rz 14,5:
„Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo. Niech każdy pozostanie przy swoim zdaniu.”
Ga 4,10–11:
„Zachowujecie dni i miesiące, i pory i lata! Obawiam się o was, czy przypadkiem nie trudziłem się nad wami na próżno.” (Ga 4,10–11).
Kol 2,16 – „niechajże was tedy nikt nie sądzi z powodu (...) święta (...) albo sabatów”. Wniosek jest taki, że nie należy osądzać chrześcijan z powodu takich dni.