Czytania aktualne

[Bobo]

Filozofia grecka posłużyła jedynie jako język do precyzyjnego opisania tego, co już było zawarte w pismach apostolskich, aby bronić wiary przed teoriami uznanymi za błędne (jak pogląd, że Jezus był tylko stworzonym aniołem lub człowiekiem).

Nie do końca chodzi tylko o precyzję opisania. Filozofia ta wprowadziła nowe pojęcia, których nie ma w Biblii np. zwroty: homoousios (współistotny), γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα (zrodzony, a nie stworzony) itp. To nie doprecyzowanie, ale zmiana pojęcia.

[mały filozof]

Oczywiście, Masz Bobo racje, pisałem powyższy post ''skrótem'', świetnie wyłapałeś - powinienem pisać dokładnie

[Bobo]

Hallo! Andej! Dwa dni bez aktualnych czytań? Co się dzieje!?!? No świat się kończy...

[Andej]

Czytania na sobotę, 03.10.2026.

Pierwsze czytanie
Hi 42, 1-3. 5-6. 12-17
Hiob odpowiedział Panu: «Wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić. Kto przysłoni plan nierozumnie? O rzeczach wzniosłych mówiłem. To zbyt cudowne. Ja nie rozumiem. Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko, dlatego odwołuję, co powiedziałem, kajam się w prochu i w popiele». Potem Pan błogosławił Hiobowi, tak że miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic. Miał jeszcze siedmiu synów i trzy córki. Pierwszą nazwał Gołębicą, drugą – Kasją, a trzecią – Rogiem-z-kremem-do-powiek. Nie było w całym kraju kobiet tak pięknych jak córki Hioba. Dał im też ojciec dziedzictwo między braćmi. I żył jeszcze Hiob sto czterdzieści lat, i widział swych synów i wnuków – cztery pokolenia. Umarł Hiob stary i w pełni dni.

Ps 119 (118), 66 i 71. 75 i 91. 125 i 130 (R.: por. 135a)
Naucz mnie trafnego sądu i umiejętności, *
bo ufam Twoim przykazaniom.
Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś, *
bym się nauczył Twoich ustaw.
Okaż swym sługom pogodne oblicze
Wiem, Panie, że sprawiedliwe są Twoje wyroki, *
że dotknąłeś mnie słusznie.
Wszystko trwa do dzisiaj według Twych wyroków, *
bo wszelkie rzeczy Ci służą.
Okaż swym sługom pogodne oblicze
Jestem Twoim sługą, daj, abym zrozumiał *
i poznał Twoje napomnienia.
Poznanie Twoich słów oświeca *
i naucza niedoświadczonych.
Okaż swym sługom pogodne oblicze

Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 10, 17-24
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».
Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Wydaje mi się, że jest to sugestia dotycząca czytania Pisma. Z jednej strony skłaniajaca do dociekania, ale z drugiej odnosząca się z rezerwą do uczoności. Oczywiście, aby coś zrozumieć, trzeba mieć pojęcie o tle epoki, o gatunkach literackich. Mieć jakąś wiedzę biblistyczną. Ale na poziomie dostępnym dla zwykłego człowieka. Bez wzniosłych idei filozoficznych. Bez znajomości Platona czy Tomasza z Akwinu. Bez gruntowanej znajomości. Bo powierzchowna może się przydać.
Chodzi mi o to, że warto czytać Biblię bez uczonych naleciałości. Czytać tak, aby trafiała do serca i rozumu. Bez propagandowych wyjaśnień. Samemu przykładać ją do swojego życia. I wyciągać wnioski odnośnie własnego życia.
Czytać krytycznie. Rozumieć porównania i przenośnie. Nie czytać literalnie. Ale czytać jak list skierowany do czytającego.
Oczywiście nie mogą autorytatywnie stwierdzić, że to najlepsza metoda. Ale ja traktują Biblię jak Pismo napisane do mnie. I dla mnie. Oczywiście także, dla każdego, kto po nią sięga. Staram się, aby mój odbiór był osobisty. Jest to odbiór subiektywny. Osobisty. Związany z moim doświadczeniem życiowym. Dlatego często czytając Biblię odczytuję w niej własne życie. Kojarzy mi się z sytuacjami, które mnie spotkały.
Nie jestem uczonym, abym mądrze wszystko pojmował i wymyślał teologiczne rozprawy. Jestem zwykłym szaraczkiem. Albo, jak to w Ewangelii padło - prostaczkiem. Nie prymitywem, nie prostakiem, ale prostaczkiem. Patrzącym prosto w Biblię i odczytującym ją w swoim życiu.

[krzysiekniepieklo]

A co jest dla Ciebie ważniejsze? To, co powiedział Jezus, czy to co pisali inni?

[Bobo]

Łk 10, 17-24
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc

Dla kontekstu, trzeba zaznaczyć skąd tych siedemdziesięciu wróciło.
1 Potem Pan wyznaczył 70 innych uczniów i wysłał ich przed sobą po dwóch do każdego miasta i wsi, gdzie sam zamierzał przyjść. 2 Powiedział im: „Żniwa są wielkie, ale pracowników mało. Proście więc Pana żniw, żeby wysłał pracowników na swoje żniwa. 3 Idźcie, ale bądźcie ostrożni! Posyłam was jak baranki między wilki. 4 Nie noście sakiewki ani torby, ani sandałów, a po drodze nikogo nie pozdrawiajcie. 5 Gdziekolwiek wejdziecie do domu, powiedzcie najpierw: ‚Niech w tym domu zagości pokój’ (Łuk 10:1-5).

Podobne powroty mam bardzo często.

[Queza]

W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Wydaje mi się, że jest to sugestia dotycząca czytania Pisma.

Źle Ci się wydaje, tu chodzi o samego Jezusa i tego czego dokonywał a nie o rozumienie Pisma.

[Andej]

Czytania na niedzielę, 04.10.2026.

Pierwsze czytanie Iz 5,1-7
Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!
Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. «Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz». Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Ps 80 (79), 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20 (R.: Iż 5, 7a)
Przeniosłeś z Egiptu winorośl *
i zasadziłeś ją wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *
aż do Rzeki swe latorośle.
Winnicą Pana jest dom Izraela.
Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny *
i obgryzają polne zwierzęta.
Winnicą Pana jest dom Izraela.
Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.
Winnicą Pana jest dom Izraela.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *
a będziemy zbawieni.
Winnicą Pana jest dom Izraela.

Drugie czytanie Flp 4,6-9
O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.
Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę. Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 21,33-43
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Tu napisane w odniesieniu do wielkich zbiorowości. Ale można i trzeba odczytywać także w wymiarze indywidualnym. Uważam, że każdy powinien te słowa odnosić do samego siebie. I zastanowić się nad tym, jaki plon przynosi jego życie. Jakie są owoce jego życia. Ja musze zdać sprawę z własnego życia. Ale i Ty musisz zastanowić się nad owocami swojego życie. Swojej wiary. Zastanów się szczerze. Podsumuj. Czy widzisz konkretne owoce? Czy tylko pewne działania, które nie przynoszą owoców. Albo przynoszą owoc wątpliwy. Zastanów się, ile osób dzięki Tobie zyskało wiarę? Ile osób sprowadziłeś na drogę zbawienia? Zastanów się na tym, jaki dajesz przykład. Czy kolega z pracy widzi Twoją wiarę? I czy swoim postępowaniem zachęcasz innych do wiary Bogu jedynemu? Czy na ulicy, w teatrze czy w pociągu przypadkowe osoby widzą to, że zaufałeś Bogu? Czy też boisz się przyznać do Boga w przypadkowym środowisku?
Ale starania to jedno, a skutki to drugie. Starania są wstępem. A liczą się skutki. Jezus powiedział, że Królestwo Boże jest dla tych, którzy działają skutecznie. Dla tych, których życie przynosi dobre owoce. Owoce miłości i wiary.